Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 27:58

Γι' αυτό δεν μεταχειρίστηκε προς τον Πιλάτο κομπασμούς και μεγαλόστομα λόγια, για να μην τον εξοργίσει και αποτύχει στο αίτημά του· ούτε του λέει: Δώσε μου το σώμα του Ιησού, ο οποίος πριν από λίγο σκοτείνιασε τον ήλιο, έσχισε τις πέτρες, έσεισε τη γη, άνοιξε τα μνήματα και έσχισε το καταπέτασμα του ναού. Τίποτα τέτοιο δεν λέει στον Πιλάτο.

Αυτά τα έβλεπαν να συμβαίνουν οι γυναίκες, οι οποίες είναι κατεξοχήν πιο συμπονετικές και θρηνούν περισσότερο. Και πρόσεξε πόση ήταν η αφοσίωσή τους. Τον ακολουθούσαν διακονώντας τον και παρέμειναν παρούσες μέχρι την ώρα των κινδύνων. Γι’ αυτό και παρακολουθούσαν τα πάντα, πώς φώναξε, πώς ξεψύχησε, πώς σκίστηκαν οι πέτρες, και όλα τα υπόλοιπα. Και αυτές βλέπουν πρώτες τον Ιησού, και το φύλο αυτό που κατακρίθηκε περισσότερο από όλα, πρώτο αυτό απολαμβάνει τη θέα των αγαθών· αυτό αποδεικνύει κατεξοχήν την ανδρεία τους. Και ενώ οι μαθητές έφυγαν, αυτές ήταν παρούσες. Ποιες ήταν όμως αυτές; Η μητέρα του· διότι αυτήν εννοεί όταν λέει «του Ιακώβου»· και οι υπόλοιπες. Άλλος δε ευαγγελιστής αναφέρει ότι πολλοί θρηνούσαν γοερά για όσα συνέβαιναν και χτυπούσαν το στήθος τους· γεγονός που δείχνει κατεξοχήν τη σκληρότητα των Ιουδαίων, διότι για τα ίδια γεγονότα που άλλοι θρηνούσαν, αυτοί καυχιούνταν, και ούτε λύγισαν από έλεος, ούτε συγκρατήθηκαν από φόβο. Διότι τα όσα συνέβαιναν ήταν δείγματα μεγάλης οργής· και δεν ήταν απλώς σημεία, αλλά ήταν όλα σημεία θυμού· το σκοτάδι, οι πέτρες που σχίζονταν, το καταπέτασμα που σκίστηκε στη μέση, ο σεισμός της γης· και ήταν πολλή η υπερβολή της αγανάκτησης. Αφού προσήλθε τότε ο Ιωσήφ, ζήτησε το σώμα. Αυτός ήταν ο Ιωσήφ που προηγουμένως κρυβόταν· τώρα όμως, μετά τον θάνατο του Χριστού, τόλμησε κάτι σπουδαίο. Διότι δεν ήταν άσημος, ούτε από αυτούς που περνούν απαρατήρητοι, αλλά ήταν μέλος του συνεδρίου και εξαιρετικά επιφανής· από αυτό ακριβώς μπορεί κανείς να διακρίνει κατεξοχήν την ανδρεία του.

Αλλά το μεν γένος των Ιουδαίων, παρά τη θέλησή του, σιωπά και έχει φιμωθεί και στενάζει και γεμίζει από κατήφεια, καθώς κάθεται πάνω στις σκιές και τους τύπους και τις κενές ελπίδες. Εμένα όμως μου φάνηκε σωστό να ανατρέξει ο λόγος λίγο στο παρελθόν και, αφού βασιστώ στα ευαγγελικά ρήματα, να αναπληρώσω από εκεί τα όσα λείπουν από τη σημερινή ημέρα. Τι μας διηγούνται λοιπόν εκείνα τα θεία λόγια; Διότι δεν υπάρχει τίποτα ανώτερο από το να τα ακούει κανείς. Όταν βράδιασε, λέει, ήλθε ένας πλούσιος άνθρωπος από την Αριμαθαία, ονόματι Ιωσήφ, και αφού προσήλθε στον Πιλάτο ζήτησε το σώμα του Ιησού. Πλούσιος ήταν αληθινά ο Ιωσήφ, διότι αναζητούσε τον θησαυρό της ζωής· πλούσιος ήταν, επειδή φρόντιζε για τον ασύλητο πλούτο της κτίσεως· πλούσιος ήταν και σοφός, καθώς με απλότητα λόγων και μετριοφροσύνη αποκτούσε τον πολυτελή και υπέρλαμπρο μαργαρίτη, κρύβοντας με αυτά την επιδίωξή του. Διότι δεν ζητά το σώμα με υπεροψία ή μεγάλα λόγια, αλλά ζητά τον νεκρό για ταφή, σαν να του προσέφερε έλεος και φιλανθρωπία.

«Ο δε εκατόνταρχος και εκείνοι που μαζί του φρουρούσαν τον Ιησού, βλέποντας τον σεισμό και τα γενόμενα, φοβήθηκαν σφόδρα, λέγοντας: Αληθινά, Υιός Θεού ήταν αυτός. Ήσαν δε εκεί γυναίκες πολλές, οι οποίες παρατηρούσαν από μακριά, αυτές που είχαν ακολουθήσει τον Ιησού από τη Γαλιλαία διακονώντας τον, μεταξύ των οποίων ήταν η Μαρία η Μαγδαληνή, και η Μαρία η μητέρα του Ιακώβου και του Ιωσή, και η μητέρα των υιών του Ζεβεδαίου.» Ο μεν εθνικός εκατόνταρχος πιστεύει εξαιτίας των σημείων μαζί με τους άνδρες του· ενώ οι Ιουδαίοι, που είχαν ακούσει τους προφήτες και τον νόμο, παραμένουν άπιστοι· τόσο μεγάλο κακό είναι η πονηρία· και μάλιστα ο εκατόνταρχος αυτός μαρτύρησε αργότερα υπέρ του Χριστού. Οι γυναίκες όμως, οι οποίες θεωρούσαν τα γενόμενα, που είναι μάλιστα από όλους οι πλέον συμπονετικές, και το γένος που είχε κατακριθεί, απολαμβάνει πρώτο τη θέα των αγαθών· και οι μεν μαθητές τρέπονται σε φυγή, ενώ οι γυναίκες καρτερούν. Ως Μαρία δε, τη μητέρα του Ιακώβου και του Ιωσή, εννοεί την Θεοτόκο· διότι ο Ιάκωβος και ο Ιωσής ήταν παιδιά του Ιωσήφ από την προηγούμενη γυναίκα του. Επειδή, λοιπόν, η Θεοτόκος ονομαζόταν γυναίκα του Ιωσήφ, ευλόγως ονομαζόταν και μητέρα, δηλαδή μητριά, των παιδιών του. Η δε μητέρα των υιών του Ζεβεδαίου ονομαζόταν Σαλώμη· και λέγεται ότι και αυτή ήταν κόρη του Ιωσήφ. «Όταν δε έφτασε το βράδυ, ήλθε ένας πλούσιος άνθρωπος από την Αριμαθαία, ονόματι Ιωσήφ, ο οποίος είχε γίνει και αυτός μαθητής του Ιησού. Αυτός προσήλθε στον Πιλάτο και ζήτησε το σώμα του Ιησού.»

«Τότε ο Πιλάτος διέταξε να παραδοθεί το σώμα· και αφού πήρε το σώμα ο Ιωσήφ, το τύλιξε με καθαρό σεντόνι, και το τοποθέτησε στο καινούργιο του μνημείο, το οποίο είχε λαξεύσει στον βράχο. Και αφού κύλησε έναν μεγάλο λίθο στη θύρα του μνημείου, αναχώρησε· ήταν δε εκεί η Μαρία η Μαγδαληνή και η άλλη Μαρία, οι οποίες κάθονταν απέναντι από τον τάφο.» Κρυβόταν βέβαια παλαιότερα ο Ιωσήφ, τώρα όμως τολμά μια σπουδαία πράξη, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή του για το σώμα του διδασκάλου, και αναλαμβάνοντας τόση έχθρα απέναντι σε όλους τους Ιουδαίους. Ως μεγάλη δωρεά, λοιπόν, του δίνει το σώμα ο Πιλάτος.