Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 28:14

Η Μαρία και οι γυναίκες που ήταν μαζί της ήρθαν το βράδυ στον τάφο, και έγινε σεισμός. Άκουσαν από τον άγγελο ότι αναστήθηκε. Αποστέλλονται από τον Χριστό προς τους μαθητές. Άκουσαν οι Ιουδαίοι για τον σεισμό και την ανάσταση, και έδωσαν χρήματα στους φρουρούς, για να πουν ψέματα. Ήρθαν οι μαθητές προς τον Ιησού στη Γαλιλαία. Εκείνος τους παραδίδει το βάπτισμα.

Διότι, λέει, επειδή συμπεριφέρθηκαν απέναντί του με ανόσια ύβρη, και τον αρχηγό της ζωής τον σκότωσαν, ασεβώντας απροκάλυπτα και απέναντι στον ίδιο τον Σωτήρα· για τον λόγο αυτόν και πολύ δίκαια, θα παραδώσω, λέει, τους πονηρούς και πλουσίους στα χέρια των εχθρών, αντί για την ταφή του, και αντί για τον θάνατό του. Διότι οι Ιουδαίοι αμάρτησαν με δύο τρόπους, και επειδή σκότωσαν τον Κύριο, και επειδή συκοφάντησαν την ταφή του. Και το πώς, θα το εξηγήσουμε. Διότι ετάφη, αφού υπέμεινε τον κατά σάρκα θάνατο· όμως αναστήθηκε την τρίτη ημέρα, ενώ έγινε σεισμός στο μνημείο· έτσι ώστε και οι στρατιώτες που τον φρουρούσαν να αντιληφθούν το γεγονός, και να πάνε στους καθοδηγητές των Ιουδαίων για να αναγγείλουν αυτό, δηλαδή την ίδια την ανάσταση. Αυτοί δε, όπως λέει ο ευαγγελιστής, έδωσαν πολλά αργύρια στους στρατιώτες, για να πουν ότι οι μαθητές του ήρθαν τη νύχτα και τον έκλεψαν. Και διαδόθηκε αυτός ο λόγος μεταξύ των Ιουδαίων μέχρι τη σημερινή ημέρα. Επομένως, για διπλά αμαρτήματα κατηγορεί αυτούς που ασέβησαν ο Θεός και Πατέρας· τους αποκαλεί δε πονηρούς και πλουσίους· πονηρούς μεν επειδή συκοφάντησαν και, με αστήρικτες κατηγορίες, σκότωσαν τον Ιησού· πλουσίους δε, επειδή με χρήματα έπεισαν τους φρουρούς του Πιλάτου να συκοφαντήσουν το σεπτό και μέγα μυστήριο της αναστάσεως.

«Και αν αυτό ακουστεί στον ηγεμόνα, εμείς θα τον πείσουμε». Και αν ακόμη εκείνους τους πείθετε, την οικουμένη όμως δεν την πείθετε. Διότι γιατί, όπως όταν ο Πέτρος βγήκε από τη φυλακή καταδικάστηκαν οι φύλακες, έτσι και εκείνοι που φύλαγαν τον Ιησού Χριστό δεν καταδικάστηκαν; Αλλά στους μεν πρώτους επήλθε η καταδίκη από τον Ηρώδη, διότι από άγνοια δεν έβρισκαν απολογία να δώσουν· αυτοί όμως, επειδή είδαν την αλήθεια και την έκρυβαν για το ασήμι, διασώζονταν από τους αρχιερείς. Λίγοι βέβαια από τους Ιουδαίους πείστηκαν τότε, ο κόσμος όμως υπάκουσε. Εκείνοι που έκρυψαν την αλήθεια κρύφθηκαν και οι ίδιοι· ενώ όσοι την δέχθηκαν φανερώθηκαν με τη δύναμη του Σωτήρος, ο οποίος όχι μόνο αναστήθηκε από τους νεκρούς, αλλά και μαζί με τον εαυτό Του ανέστησε τους νεκρούς. Εκ μέρους αυτών λέγει σαφώς ο προφήτης Ωσηέ: «Θα μας θεραπεύσει μετά από δύο ημέρες· την τρίτη ημέρα θα αναστηθούμε και θα ζήσουμε ενώπιόν Του».

Μήπως αυτοί που τον έκλεψαν πήραν τον Χριστό γυμνό; Ή μήπως αυτοί που βιάζονταν, αν βέβαια τον έκλεψαν, είχαν την άνεση χρόνου να του βγάλουν τα σάβανα και να τον ενταφιάσουν πάλι; Πώς λοιπόν ευσταθεί αυτό που υπέδειξαν οι Σαδδουκαίοι στους φύλακες να πουν: «Πείτε ότι ήρθαν οι μαθητές, ενώ εμείς κοιμόμασταν, και τον έκλεψαν· και εμείς θα καθησυχάσουμε τον ηγεμόνα»;

Αυτοί, στρεφόμενοι ο ένας προς τον άλλον, είπαν και οι δύο τα εξής και μίλησαν με αθλιότητα: «Ήδη αυτή η ύβρις κατά του Ιησού ανάβει από κοντά σαν φωτιά, και τώρα μεγάλος φόβος μας κατέχει. Αλλά δεν πρέπει να ανησυχούμε, παρά μόνο να δωροδοκήσουμε τους στρατιώτες.» Έπειτα, στρεφόμενοι πάλι προς τη φρουρά, είπαν τα εξής: «Άκουσε, φρουρά, ποια είναι η δική μου απόφαση: όσα έχεις να πεις που αντιτίθενται στη θέλησή μας, κρύψε τα· διότι χάρη σε εμένα θα παραμείνεις ατιμώρητη για όλα, εάν πεις ότι οι οπαδοί του έκλεψαν κρυφά το νεκρό σώμα· θα σου προσφέρω μάλιστα τα πλέον πολύτιμα δώρα. Γιατί δεν πρέπει να αναφέρεις στον άρχοντα εκείνα τα γεγονότα που συντελούν στη δόξα του ενταφιασμένου, ενώ σε εμάς επιφέρουν κατήφεια, αναζωπυρώνουν σφόδρα την οργή του όχλου και στρέφουν την αγανάκτηση όλων εναντίον μας.» Η φάλαγγα των φυλάκων απάντησε τα εξής: «Εγώ δεν πρόκειται να αναφέρω στον ηγεμόνα τίποτα από όσα έχουν γίνει γνωστά, εφόσον εσύ το εγκρίνεις και υπόσχεσαι να με προστατεύσεις· σε εσένα, ωστόσο, θα ειπωθούν όλα.»

Ομιλία 90ή. Ενώ εκείνες πορεύονταν, ιδού, μερικοί από τη φρουρά ήρθαν στην πόλη και ανήγγειλαν στους αρχιερείς όλα όσα είχαν συμβεί. Και αφού συγκεντρώθηκαν μαζί με τους πρεσβυτέρους και συσκέφθηκαν, έδωσαν αρκετά αργύρια στους στρατιώτες, λέγοντας: «Να πείτε ότι οι μαθητές του ήρθαν τη νύχτα και τον έκλεψαν, ενώ εμείς κοιμόμασταν. Και εάν αυτό ακουστεί στον ηγεμόνα, εμείς θα τον πείσουμε και θα σας απαλλάξουμε από κάθε ανησυχία».

2. Τι άραγε σημαίνουν και τα σουδάρια που είχαν κολλήσει με τη σμύρνα; Διότι αυτά είδε ο Πέτρος να κείτονται. Εάν δηλαδή ήθελαν να κλέψουν, δεν θα έκλεβαν το σώμα γυμνό· όχι μόνο για να μην το προσβάλουν, αλλά και για να μην καθυστερούν και χάνουν χρόνο αφαιρώντας τα, δίνοντας την ευκαιρία σε όσους το ήθελαν να ξυπνήσουν και να τους συλλάβουν. Μάλιστα, εφόσον υπήρχε η σμύρνα, ουσία τόσο κολλώδης για το σώμα και προσκολλημένη στα νεκρικά σάβανα· επομένως, δεν ήταν εύκολο να αποσπάσουν τα σάβανα από το σώμα, αλλά εκείνοι που θα το έκαναν αυτό χρειάζονταν πολύ χρόνο· ώστε και εξ αυτού καθίσταται απίθανη η κλοπή. Μήπως τάχα δεν γνώριζαν τον θυμό των Ιουδαίων, και ότι εναντίον τους θα ξέσπαγαν την οργή τους; Και ποιο θα ήταν τελικά το κέρδος τους, εάν δεν είχε αναστηθεί; Επειδή, λοιπόν, όλα αυτά τα γνώριζαν καλά και οι ίδιοι, ότι δηλαδή τα σκηνοθέτησαν, έδωσαν χρήματα και είπαν: «Πείτε εσείς αυτά, και εμείς θα πείσουμε τον ηγεμόνα».

Διότι ήθελαν να διαδοθεί αυτή η φήμη, πολεμώντας μάταια ενάντια στην αλήθεια, και με τα ίδια τα μέσα που επιχειρούσαν να τη συσκοτίσουν, με αυτά ακριβώς συντελούσαν άθελά τους στο να λάμψει. Διότι και αυτό επιβεβαιώνει την ανάσταση, το γεγονός ότι οι ίδιοι ισχυρίστηκαν αυτά, ότι δηλαδή οι μαθητές έκλεψαν το σώμα. Διότι αυτό αποτελεί ομολογία τους ότι το σώμα δεν βρισκόταν εκεί. Όταν λοιπόν οι ίδιοι ομολογούν ότι το σώμα δεν ήταν εκεί, και από την άλλη η κλοπή αποδεικνύεται ψευδής και απίθανη από τη δική τους φρουρά, από τις σφραγίδες και από τη δειλία των μαθητών· προβάλλει και από αυτό η αναμφισβήτητη απόδειξη της αναστάσεως. Αλλά όμως οι αναίσχυντοι και αδίστακτοι σε όλα, παρόλο που τόσα πολλά τους αποστομώνουν, «Πείτε», λέγει, «και εμείς θα πείσουμε τον ηγεμόνα και θα σας απαλλάξουμε από κάθε ευθύνη».

Ή μάλλον, για τον λόγο αυτό δεν της επιτρέπεται να αγγίξει τον Ιησού, σύμφωνα με τον Ιωάννη, ως υπερβολικά περίεργη. Διότι, εφόσον, όπως λέει ο Ματθαίος, άγγιξε τα πόδια του, ποια ανάγκη υπήρχε πλέον να τον αγγίξει ξανά; Ώστε, επειδή ήταν πλέον περιττή, την απομακρύνει. «Ενώ δε αυτές πορεύονταν, ιδού, μερικοί από τη φρουρά ήρθαν στην πόλη και ανήγγειλαν στους αρχιερείς όλα όσα είχαν συμβεί· και αφού συγκεντρώθηκαν με τους πρεσβυτέρους, έκαναν συμβούλιο και έδωσαν αρκετά αργύρια στους στρατιώτες, λέγοντας: Να πείτε ότι οι μαθητές του ήρθαν τη νύχτα και τον έκλεψαν ενώ εμείς κοιμόμασταν· και εάν αυτό ακουστεί στον ηγεμόνα, εμείς θα τον πείσουμε και θα σας απαλλάξουμε από κάθε ανησυχία. Εκείνοι δε, αφού πήραν τα αργύρια, έπραξαν όπως διδάχθηκαν· και διαδόθηκε αυτός ο λόγος μεταξύ των Ιουδαίων μέχρι σήμερα.» Εκείνοι λοιπόν από τη φρουρά τα ανήγγειλαν όλα: ότι έγινε σεισμός, ότι ο λίθος μετακινήθηκε από μόνος του, ότι οι ίδιοι από τον φόβο τους έγιναν σαν νεκροί. Οι Ιουδαίοι όμως, χωρίς να καμφθούν ούτε από τα θαύματα που έγιναν κατά το Πάθος, ούτε από όσα μαρτυρήθηκαν από τους στρατιώτες στο μνήμα, χρησιμοποιώντας το δικό τους πάθος, τη φιλαργυρία, διαφθείρουν τους στρατιώτες, παρασύροντάς τους να ξεστομίσουν το πιο ασεβές και ανόητο από όλα: ότι δηλαδή κλάπηκε. Διότι, πώς θα τον έκλεβαν, ω ανόητοι, οι μαθητές, οι οποίοι εξαιτίας του φόβου τους ήταν κλειδωμένοι μέσα και δεν τολμούσαν καθόλου να βγουν έξω;