Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 28:6

Όταν τους ρωτούμε για κάθε ευαγγελική και αποστολική και προφητική και μωσαϊκή πτωχοπρεπή φωνή, που αρμόζει στην ανθρώπινη φύση του Χριστού, όπως το «Προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος», και το «Ἐγενήθην ὡσεὶ ἄνθρωπος ἀβοήθητος», και το «Ἰδοὺ συνήσει ὁ παῖς μου», και το «Ἄνθρωπός ἐστι, καὶ τίς γνώσεται αὐτόν;», και πάλι τις ευαγγελικές φωνές, όπως το «Ὁ Πατήρ μου μείζων μού ἐστι», και το «Οὐ δύναμαι ἀπ’ ἐμαυτοῦ ποιεῖν οὐδέν», και το «Ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε», και το «Τί με ζητεῖτε ἀποκτεῖναι, ἄνθρωπον, ὃς τὴν ἀλήθειαν εἶπον ὑμῖν;», και το «Λάζαρος ἀπέθανε, καὶ χαίρω, ὅτι οὐκ ἤμην ἐκεῖ», και ό,τι λέγεται από τον άγγελο, ότι «Ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε», και το «Ἰησοῦς ὁ παῖς προέκοπτε σοφίᾳ καὶ ἡλικίᾳ καὶ ὑπετάσσετο τοῖς γονεῦσι», και το «Ὁ Θεὸς καὶ τὸν Κύριον ἤγειρε», και το «Ἐδόξασε τὸν παῖδα αὐτοῦ Ἰησοῦν», δηλαδή τον δούλο του, και, για να το πω σύντομα, οποιοδήποτε πτωχοπρεπές ρήμα του Χριστού από τη θεία Γραφή, τους ρωτούμε: κατά ποια φύση του Χριστού έχουν ειπωθεί αυτά τα ταπεινά λόγια; Εκείνοι, αποφεύγοντας να πουν ότι η σάρκα του Χριστού είναι φύση, λέγουν ότι αυτά λέγονται κατά την ανθρωπότητα του Χριστού, κατά το πρόσλημμα, κατά το ορατό, κατά το σώμα, κατά τη σάρκα· και γενικά ονομάζουν με μυριάδες άλλες προσηγορίες την ανθρωπότητά του, αλλά να την πουν φύση δεν ανέχονται καθόλου. Έπειτα τους ρωτούμε: «Για ποιο λόγο αποφεύγετε να ονομάσετε φύση την ανθρωπότητα του Χριστού;» Και αποκρίνονται λέγοντας ότι, «αν την πούμε φύση, τότε από κάθε ανάγκη την λέμε και πρόσωπο, και έτσι βρισκόμαστε να ομολογούμε δύο πρόσωπα, όπως ο Νεστόριος. Διότι δεν υπάρχει απρόσωπη φύση.»

Και πώς λοιπόν το Ευαγγέλιο εδώ υποδηλώνει πλήθος; Μήπως τάχα παρευρίσκονταν μαζί του και άγγελοι, και θεϊκές δυνάμεις μαθήτευαν κοντά του; Διότι, πριν από τον Πέτρο, τον Ιωάννη και τους υπολοίπους, μαθητεύει σε αυτόν ο Γαβριήλ. Επειδή αυτός είναι που απεστάλη προς τη μνηστευμένη Παρθένο Μαρία, η οποία προέρχεται από το σπέρμα του Δαβίδ. Αυτός είναι που λέει: «Πάρε το παιδί και φύγε στην Αίγυπτο». Αυτός είναι που έχει πει: «Πνεύμα Άγιο θα έρθει επάνω σου και δύναμις Υψίστου θα σε επισκιάσει». Αυτός είναι που αποκύλισε τον λίθο στο μνήμα. Αυτός είναι που έφερε το χαρμόσυνο άγγελμα και στις γυναίκες, λέγοντας: «Δεν είναι εδώ αυτός που ζητάτε· αναστήθηκε από τους νεκρούς, όπως ακριβώς το είχε πει». «Ελάτε», λέει, «δείτε τον τόπο όπου κειτόταν» ο Κύριος. «Ιδού, προπορεύεται από εσάς στη Γαλιλαία, εκεί θα τον δείτε». Γι' αυτό και ο προφήτης από πολύ παλιά αναφωνεί λέγοντας: «Γαλιλαία των εθνών, ο λαός που κάθεται στο σκοτάδι, δείτε φως μέγα». Και άγγελοι, λοιπόν, μαθητεύοντας κοντά του, τον διακονούν: «Και ιδού», λέει, «προσήλθαν οι άγγελοι και τον διακονούσαν». Και όλοι όσοι μαθητεύουν σε αυτόν χαίρονται· διότι, λέει, «άρχισαν τα πλήθη και όλο το πλήθος των μαθητών να χαίρονται με χαρά μεγάλη». Διερωτώμαι, λοιπόν, για ποιον λόγο χαίρονται οι μαθητές και οι θεϊκές δυνάμεις, και «χαίρονται υμνώντας τον Θεό με φωνή μεγάλη»; Άραγε επειδή ο Κύριος κάθισε πάνω σε ένα απλό γαϊδουράκι;

Η Μαρία και οι γυναίκες που ήταν μαζί της ήρθαν το βράδυ στον τάφο, και έγινε σεισμός. Άκουσαν από τον άγγελο ότι αναστήθηκε. Αποστέλλονται από τον Χριστό προς τους μαθητές. Άκουσαν οι Ιουδαίοι για τον σεισμό και την ανάσταση, και έδωσαν χρήματα στους φρουρούς, για να πουν ψέματα. Ήρθαν οι μαθητές προς τον Ιησού στη Γαλιλαία. Εκείνος τους παραδίδει το βάπτισμα.

Ματθ. 28, 1-7 Επειδή ο Κύριος υπέμεινε για εμάς το πάθος στον σταυρό και έδωσε τη δική του σάρκα ως αντάλλαγμα για τη ζωή όλων, και βρισκόταν στο μνημείο σαν κάποιος που είναι «αβοήθητος, ελεύθερος ανάμεσα στους νεκρούς», σύμφωνα με όσα υμνούνται στους Ψαλμούς, έτρεξαν οι γυναίκες φέρνοντας μαζί τους τα απαραίτητα για την περιποίηση του σώματος και έχοντας άφθονα αρώματα. Διότι νόμιζαν ότι θα κείτεται μαζί με τους άλλους και θα παραμείνει νεκρός στο μνημείο. Και ας μην απορήσεις που οι γυναίκες αγνοούσαν ότι, όντας Θεός και ζωή, θα καταλύσει το κράτος της φθοράς και θα επανέλθει στη ζωή, αφού και στους ίδιους τους αποστόλους ο λόγος για την ανάστασή του φάνηκε να είναι απλώς ένας λήρος και ένα ψέμα, εξαιτίας του ότι ούτε εκείνοι κατενόουν τη θεόπνευστη Γραφή. Έφτασαν λοιπόν οι γυναίκες στο μνήμα, και μη βρίσκοντας το σώμα του Χριστού, ένεκα της αγάπης τους προς αυτόν, βλέπουν έναν άγιο άγγελο.

Ο ίδιος όμως λόγος θα μπορούσε να λεχθεί, ακόμη κι αν επέλεγε κανείς να πει ότι οι ακάθαρτοι δαίμονες βόσκουν σαν μοσχάρια στις καρδιές των Ιουδαίων· διότι σε τέτοιο βαθμό τις κατέφαγαν, ώστε ίσως και να στερούνται πλέον βοσκής, λόγω του ότι δεν σώζεται πια σε αυτούς απολύτως κανένα αγαθό, το οποίο εκ φύσεως μπορεί να καταναλωθεί από αυτούς. «Γυναίκες που έρχεστε από θέαμα, ελάτε. Διότι δεν είναι λαός που έχει σύνεση. Γι' αυτόν τον λόγο δεν θα τους σπλαχνιστεί ο Ποιητής τους, ούτε θα τους ελεήσει ο Πλάστης τους». Αφού λοιπόν είπε ότι το κατοικούμενο ποίμνιο θα εγκαταλειφθεί και θα γίνει τόπος βοσκής και θα προσφερθεί ως βοσκότοπος, σύμφωνα με τα όσα έχουν ήδη εξηγηθεί, δεδομένου ότι ο Ισραήλ βρέθηκε πλέον εκτός της οικειότητας με τον Θεό εξαιτίας της ασέβειας προς τον Χριστό, και εφόσον έπαυσαν η πρώτη διαθήκη και τα κατά τον νόμο έθιμα, πρόσταξε τις άγιες γυναίκες να κηρύξουν το ευαγγέλιο της ανάστασης του Σωτήρα μας, τις οποίες μνημονεύει και ο Ματθαίος, λέγοντας τα εξής: «Αργά το Σάββατο, καθώς ξημέρωνε η πρώτη ημέρα της εβδομάδας, ήλθε η Μαρία η Μαγδαληνή και η άλλη Μαρία για να δουν τον τάφο. Και ιδού, έγινε μεγάλος σεισμός. Και επειδή ένιωσαν μεγάλο φόβο, τους είπε ο μακάριος άγγελος: Μη φοβάστε εσείς. Διότι γνωρίζω ότι ζητάτε τον Ιησού τον εσταυρωμένο. Δεν είναι εδώ, διότι αναστήθηκε, όπως ακριβώς το είχε πει».

«Ελάτε να δείτε τον τόπο όπου κειτόταν, και πηγαίνετε γρήγορα να πείτε στους μαθητές του ότι αναστήθηκε από τους νεκρούς, και ιδού, πηγαίνει πριν από εσάς στη Γαλιλαία· εκεί θα τον δείτε. Και μετά τα λόγια του αγγέλου, ιδού, ο Ιησούς τις συνάντησε λέγοντας: Χαίρετε. Και εκείνες πλησίασαν, έπιασαν τα πόδια του και τον προσκύνησαν. Τότε ο Ιησούς τους λέει: Μη φοβάστε, πηγαίνετε να αναγγείλετε στους μαθητές μου να πάνε στη Γαλιλαία, και εκεί θα με δουν.» Αφού λοιπόν εγκαταλείπεται ο Ισραήλ, ελάτε εσείς, λέει, οι σοφές γυναίκες, και με μεγάλη γρηγοράδα αναγγείλετε το χαρμόσυνο μήνυμα της ανάστασης Εκείνου που νέκρωσε τον θάνατο, και κατάργησε τη φθορά, και δικαιώνει μέσω της πίστης όσους έχουν αμαρτήσει, και απαλλάσσει από τους μολυσμούς αυτούς που έχουν κυριευτεί από αυτούς, Εκείνου που μεταπλάθει σε νέα ζωή αυτούς που τον πλησιάζουν, που ανέδειξε τη νέα ζωή στους ανθρώπους της γης, δηλαδή την ευαγγελική, και σταμάτησε την αδυναμία της κατά τον νόμο λατρείας, ενώ έκανε να λάμψει η αλήθεια, και κατέστησε φανερή την οδό της εν πνεύματι και αληθεία προσκυνήσεως σε αυτούς που τον σέβονται. Ελάτε λοιπόν. Διότι ο Ισραήλ ξέπεσε από την ελπίδα. Διότι δεν είναι λαός που έχει σύνεση. Επειδή έχει πωρωθεί στην καρδιά, και έχει παραμείνει στο σκοτάδι, και κρατείται από την ομίχλη της αμαρτίας.

Αναλογιζόμενος αυτά, αδελφέ, δόξασε και προσκύνησε την ευδοκία Του. Πρόσεξε πώς, ευλογώντας τον άρτο, τον κόβει ως τύπο του δικού Του άχραντου σώματος, και το ποτήριο πάλι πώς το ευλογεί ως τύπο του αίματός Του και το δίνει στους μαθητές Του. Γίνε και εσύ συμμέτοχος των μυστηρίων Του. Και κατεβαίνοντας από εκεί, είσελθε στην αυλή του άνομου Καϊάφα μαζί με τον ίδιο τον Δεσπότη. Παράμεινε γενναία, για να δεις τις ύβρεις που υπέμεινε για εσένα, και να αποδειχθείς τέλειος στην αγάπη σου προς τον Δεσπότη. Ακολούθησέ Τον και στον τόπο του σταυρού. Παραστάσου ως υπηρέτης. Παρατήρησε πώς το αίμα μαζί με νερό βγήκε από την πλευρά Του για τη λύτρωση της ψυχής σου, αδελφέ. Και πρόσεξε ακριβώς πού Τον τοποθετούν. Ξύπνησε νωρίς την αυγή μαζί με τις γυναίκες στο μνημείο Του. Δες και τους Αγγέλους που παραστέκονται εκεί. Άκουσε τι λένε οι Άγγελοι στις γυναίκες: αναστήθηκε ο Κύριος, όπως σας είχε πει.

Πρώτος λοιπόν χρόνος είναι αυτός κατά τον Ματθαίο, αργά το Σάββατο, όπου η Μαρία η Μαγδαληνή μαζί με την άλλη (Μαρία) βρίσκονταν έξω από το μνήμα, όταν και έγινε σεισμός, και είδαν έναν να λέει τα εξής: «Μη φοβάστε εσείς· διότι γνωρίζω ότι ζητάτε τον Ιησού τον εσταυρωμένο· δεν είναι εδώ· διότι αναστήθηκε· ελάτε, δείτε.» Τέταρτος δε και τελευταίος είναι αυτός κατά τον Μάρκο, με την ανατολή του ηλίου, οπότε φάνηκε ο νεανίσκος που εμφανίστηκε στις γυναίκες, στη Μαρία τη Μαγδαληνή, στη Μαρία του Ιακώβου και στη Σαλώμη, οι οποίες, αφού ήλθαν με αρώματα, άκουσαν: «Μην εκπλήσσεστε, ζητάτε τον Ιησού τον Ναζωραίο τον εσταυρωμένο.» Ενδιάμεσοι δε είναι αυτοί κατά τον Ιωάννη και τον Λουκά που εμφανίστηκαν σε ξεχωριστό χρόνο· διότι αφενός αργά το Σάββατο φάνηκε ένας άγγελος έξω από το μνήμα, μετά τον οποίο (εμφανίστηκε) και ο ίδιος ο Σωτήρας· αφετέρου πολύ νωρίς την αυγή, άλλοι, οι δύο που ονομάζονται άνδρες κατά τον Λουκά, εμφανίστηκαν όχι μέσα στο μνήμα· τελευταίος από όλους ο νεανίσκος, και πριν από αυτόν και από αυτούς κατά τον Λουκά, οι δύο μέσα στο μνήμα.

ΑΓΓΕΛΟΣ Εσείς όμως μην ταράζεσθε, ούτε να σας διακατέχει φόβος· διότι αυτός που αναζητείτε δεν βρίσκεται πλέον στον τάφο, ο προσφάτως σταυρωθείς Βασιλεύς Ιησούς· δεν παραμένει πια νεκρός μέσα στον τάφο, αλλά αφού αναστήθηκε σπεύδει προς τη Γαλιλαία· όπως ακριβώς είπε, επιθυμεί τώρα να εμφανισθεί στους μαθητές του.

Ήταν λοιπόν ο άγγελος που έφερε το χαρμόσυνο μήνυμα αυτός ο ίδιος ο Γαβριήλ. Διότι, καθώς είδε αυτός εκείνη να σπεύδει προς τον τάφο, αυτός που στην αρχή της είχε πει «μη φοβάσαι, Μαριάμ, διότι βρήκες χάρη παρά τω Θεώ», σπεύδει και τώρα και κατεβαίνει για να απευθύνει πάλι το ίδιο στην Αειπάρθενο, να της αναγγείλει τη χαρμόσυνη είδηση της εκ νεκρών ανάστασης Εκείνου που γεννήθηκε από αυτήν ασπόρως, να σηκώσει τον λίθο, να υποδείξει κενούς και τον τάφο και τα εντάφια, και έτσι να της επιβεβαιώσει το ευαγγέλιο. Διότι λέει: «Παίρνοντας τον λόγο ο άγγελος, είπε στις γυναίκες: Μη φοβάστε εσείς· τον Ιησού ζητάτε τον εσταυρωμένο; Αναστήθηκε· δείτε τον τόπο όπου κειτόταν ο Κύριος». Διότι αν και βλέπετε, λέει, τους φύλακες να έχουν συγκλονιστεί από τον φόβο, εσείς όμως μη φοβάστε· διότι γνωρίζω ότι τον Ιησού τον εσταυρωμένο ζητάτε· αναστήθηκε, δεν είναι εδώ. Επειδή Αυτός όχι μόνο δεν μπορεί να συγκρατηθεί από τα κλείθρα, τους μοχλούς και τις σφραγίδες του άδη, του θανάτου και του τάφου, αλλά είναι και Κύριος ημών των αθανάτων και επουρανίων αγγέλων, και μόνος Αυτός είναι ο Κύριος των πάντων· διότι «δείτε», λέει, «τον τόπο όπου είχε αποτεθεί ο Κύριος· και πηγαίνετε γρήγορα να πείτε στους μαθητές του ότι αναστήθηκε από τους νεκρούς». «Και αφού βγήκαν», λέει, «με φόβο και χαρά μεγάλη».

Πάλι ως νεκρό οι στρατιώτες τον φρούρησαν και ως Θεό οι θυρωροί του άδη, αντικρίζοντάς τον, έφριξαν. Αυτόν τον ίδιο θα αποκαλέσεις και το ένα και το άλλο, όχι άλλον και άλλον, ούτε άλλον μέσα σε άλλον, ούτε άλλον μέσω άλλου. Διότι, όντας ένας ο σαρκωθείς Λόγος, συνένωσε αυτά και εκείνα σε ένα, όπως θέλησε, με άρρητο τρόπο. Και από τη μία παρέδωσε τη σάρκα για να υπηρετήσει τα πάθη, ενώ από την άλλη χρησιμοποίησε τη θεότητα για τα σημεία και τα θαύματα. Αλλά, όπως ακριβώς δεν είναι θεμιτό να χωρίζεται ο Λόγος από τη σάρκα, έτσι είναι ανάγκη να συμπλέκονται τα παθήματα με τα θαύματα. Διότι αυτός που ως νεκρός κατέβηκε στον άδη, αυτός ως Θεός ελευθέρωσε τους νεκρούς. Επειδή, πώς αλλιώς άγγελοι υπηρετούν στον τάφο, και πώς εμφανίζονται στις γυναίκες ντυμένοι στα λευκά όπως σε νυμφίο, και πώς τους έλεγαν: «Τον Ιησού ζητάτε τον Ναζωραίο, τον σταυρωμένο; Δεν είναι εδώ. Αναστήθηκε, όπως ακριβώς είπε». Δηλαδή, τόπος του είναι ο ουρανός, εκεί να στείλετε τα μύρα. Αναστήθηκε, δεν τον αναστήσαμε εμείς. Για χάρη σας κυλήσαμε τον λίθο. Διότι, πριν κατεβούμε εμείς, ο τάφος είχε κενωθεί.

Και η λέξη «Εσείς» αποτελεί ένδειξη ότι τους αποδίδει μεγάλη τιμή, και φανερώνει ότι τα έσχατα δεινά περιμένουν αυτούς που τόλμησαν όσα τόλμησαν, εάν δεν μετανοήσουν. Διότι δεν αρμόζει σε εσάς να φοβάστε, λέει, αλλά σε εκείνους που τον σταύρωσαν. Αφού, λοιπόν, τις απάλλαξε από τον φόβο και με τα λόγια και με την όψη του (διότι παρουσίασε λαμπρή την εμφάνισή του, εφόσον έφερνε τέτοια χαρμόσυνα μηνύματα), πρόσθεσε λέγοντας: «Γνωρίζω ότι ζητάτε τον Ιησού τον εσταυρωμένο». Και δεν ντρέπεται να τον αποκαλεί εσταυρωμένο· διότι αυτό αποτελεί το αποκορύφωμα των αγαθών. Αναστήθηκε.

Από πού είναι φανερό; Όπως ακριβώς το είπε. Ώστε, λέγει, ακόμη και αν δυσπιστείτε σε εμένα, θυμηθείτε τα δικά του λόγια, και δεν θα δυσπιστήσετε ούτε σε εμένα. Έπειτα υπάρχει και άλλη απόδειξη: Ελάτε και δείτε τον τόπο όπου είχε τεθεί. Για τον λόγο αυτό απομάκρυνε τον λίθο, ώστε να λάβουν και από εκεί την απόδειξη. Και πείτε στους μαθητές ότι θα τον δείτε στη Γαλιλαία.

Η όψη του ήταν σαν αστραπή. Και από τον φόβο τους γι' αυτόν σείστηκαν οι φρουροί και έγιναν σαν νεκροί. Παίρνοντας τον λόγο ο άγγελος είπε στις γυναίκες: «Μη φοβάστε εσείς, διότι γνωρίζω ότι ζητάτε τον Ιησού τον εσταυρωμένο. Δεν είναι εδώ, διότι αναστήθηκε όπως το είχε πει· ελάτε να δείτε τον τόπο όπου κειτόταν ο Κύριος. Και πηγαίνετε γρήγορα να πείτε στους μαθητές του ότι αναστήθηκε από τους νεκρούς, και ιδού, πηγαίνει πριν από εσάς στη Γαλιλαία, εκεί θα τον δείτε· ιδού, σας τα είπα». Οι γυναίκες, αφού άκουσαν και είδαν αυτά από τον θείο άγγελο, δεν έπεσαν κάτω, αλλά έτρεξαν να αναγγείλουν στους μαθητές την ανάσταση του Κυρίου, όπως εξιστορεί ο Ματθαίος.

Αυτό που ειπώθηκε από τον Ματθαίο, έχει ως εξής: «Αργά το Σάββατο, καθώς ξημέρωνε η πρώτη ημέρα της εβδομάδος, ήλθε η Μαρία η Μαγδαληνή και η άλλη Μαρία για να δουν τον τάφο. Και ιδού, έγινε μεγάλος σεισμός. Διότι άγγελος Κυρίου, αφού κατέβηκε από τον ουρανό και πλησίασε, αποκύλισε τον λίθο και κάθισε επάνω του. Η δε όψη του ήταν σαν αστραπή, και το ένδυμά του λευκό σαν το χιόνι. Από τον φόβο τους για αυτόν, συγκλονίστηκαν οι φρουροί και έγιναν σαν νεκροί. Αποκρινόμενος δε ο άγγελος, είπε στις γυναίκες: Μη φοβάστε εσείς. Διότι γνωρίζω ότι ζητάτε τον Ιησού τον εσταυρωμένο· δεν είναι εδώ, αναστήθηκε, καθώς είχε πει». Αυτό δε το λεχθέν «αργά» (οψέ), ορισμένοι μεν θα νομίσουν, σύμφωνα με την κοινή χρήση της λέξης, ότι υποδηλώνει το βράδυ του Σαββάτου, εκείνοι όμως που το κατανοούν πιο σοφά, θα πουν ότι δεν σημαίνει αυτό, αλλά προχωρημένη νύχτα, καθώς το «οψέ» δηλώνει καθυστέρηση και μακρύ χρόνο. Και ότι εννοεί νύχτα, και όχι βράδυ, το έδειξε προσθέτοντας «καθώς ξημέρωνε η πρώτη ημέρα της εβδομάδος». Και ήλθαν, όχι ακόμη φέρνοντας αρώματα, όπως αναφέρουν οι υπόλοιποι, αλλά για να δουν τον τάφο, και βρήκαν ότι είχε γίνει σεισμός, και τον άγγελο καθήμενο επάνω στον λίθο, και άκουσαν από αυτόν: «Δεν είναι εδώ, αναστήθηκε». Ομοίως ο Ιωάννης αναφέρει: «Την πρώτη ημέρα της εβδομάδος, η Μαρία η Μαγδαληνή ήλθε πρωί, ενώ ήταν ακόμη σκοτάδι, στο μνημείο, και βλέπει τον λίθο σηκωμένο από το μνημείο».

Ωδές αγγέλων μελωδούνταν πάνω από τη φάτνη, αλλά και στον τάφο υπήρξαν εκπληκτικές παρουσίες αγγέλων. Και εκεί μεν, υποδηλώνοντας τρόπον τινά τη συγκατάβαση του τεχθέντος, έψαλλαν τη δόξα στον ύψιστο Θεό και την ειρήνη επί της γης και την ευδοκία στους ανθρώπους, ενώ εδώ με διαπεραστική και λαμπρή φωνή και χωρίς κανένα παραπέτασμα ή αίνιγμα διασαλπίζουν την εξουσία του αναστάντος, φωνάζοντας δυνατά και λέγοντας: δεν είναι εδώ, «διότι αναστήθηκε όπως το είχε πει». Και «πείτε στους μαθητές του ότι αναστήθηκε από τους νεκρούς». Και, «μην τρομάζετε, τον Ιησού ζητάτε τον Ναζωραίο, τον εσταυρωμένο; αναστήθηκε, δεν είναι εδώ· δείτε τον τόπο όπου τον έθεσαν». Και, «γιατί ζητάτε τον ζωντανό ανάμεσα στους νεκρούς; δεν είναι εδώ, αλλά αναστήθηκε». Έπειτα και ο ίδιος ο Δεσπότης και αυτουργός της αναστάσεως λέει: «γύναι, γιατί κλαις; ποιον ζητάς; πήγαινε στους αδελφούς μου και πες τους, ανεβαίνω προς τον πατέρα μου και πατέρα σας και Θεό μου και Θεό σας». Και, «μου δόθηκε κάθε εξουσία στον ουρανό και επί της γης».

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΗ'. Περί της αναστάσεως του Κυρίου. Περί των φυλάκων του τάφου, μαρτύρων της αναστάσεως. Περί της εμφανίσεως του Χριστού στους απο- Περί της εμφανίσεως του Χριστού στους αποστόλους και στις γυναίκες στη Γαλιλαία. «Αργά το Σάββατο, καθώς ξημέρωνε η πρώτη ημέρα της εβδομάδας, ήλθε η Μαρία η Μαγδαληνή και η άλλη Μαρία για να δουν τον τάφο. Και ιδού, έγινε μεγάλος σεισμός· διότι άγγελος Κυρίου, αφού κατέβηκε από τον ουρανό και πλησίασε, κύλησε την πέτρα από τη θύρα και καθόταν επάνω της. Η όψη του ήταν σαν αστραπή, και το ένδυμά του λευκό σαν χιόνι. Από τον φόβο τους για αυτόν, αυτοί που φρουρούσαν σείστηκαν και έγιναν σαν νεκροί. Αποκρινόμενος ο άγγελος είπε στις γυναίκες: Μη φοβάστε εσείς. Διότι γνωρίζω ότι ζητάτε τον Ιησού τον εσταυρωμένο· δεν είναι εδώ· διότι αναστήθηκε, καθώς είχε πει. Ελάτε, δείτε τον τόπο όπου βρισκόταν ο Κύριος· και αφού πορευθείτε γρήγορα, πείτε στους μαθητές του ότι αναστήθηκε από τους νεκρούς, και ιδού, σας προπορεύεται στη Γαλιλαία. Εκεί θα τον δείτε· ιδού, σας το είπα. Και αφού βγήκαν γρήγορα από το μνημείο με φόβο και χαρά μεγάλη, έτρεξαν να το αναγγείλουν στους μαθητές του.» Το «αργά το Σάββατο» είναι ταυτόσημο με αυτό που έχει ειπωθεί από τον Λουκά, «βαθιά τα χαράματα», και με αυτό του Μάρκου, «πολύ πρωί, όταν ανέτειλε ο ήλιος».