Ἦσαν δὲ αἱ ἡμέραι τῶν Ἀζύμων. αʹ. Ποῖον ἐκεῖνον λέγει καιρόν; Πάντως τὸν ἐφεξῆς. Ἀλλ᾽ ἐνταῦθα μὲν οὕτως, ἀλλαχοῦ δὲ ἑτέρως. Ὅταν γὰρ ὁ Ματθαῖος λέγῃ· Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις παραγίνεται Ἰωάννης κηρύσσων, οὐ τὰς ἐφεξῆς ἡμέρας δηλῶν λέγει, ἀλλ᾽ ἐκείνας, ἐν αἷς ἔμελλε γίνεσθαι ἅπερ διηγεῖται. Ἔθος γὰρ τῇ Γραφῇ τούτῳ κεχρῆσθαι τῷ τρόπῳ, καὶ ποτὲ δὲ τὰ ὕστερον συμβαίνειν μέλλοντα ἐκτιθέναι, ποτὲ δὲ τὰ ὕστερον συμβαίνειν μέλλοντα ὡς ἐφεξῆς ἀπαγγέλλειν. Καλῶς δὲ λέγει, ὅτι Ἡρώδης ὁ βασιλεύς· οὗτος γὰρ οὐκ ἦν ὁ ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ.
Μετάφραση
Ήταν δε οι ημέρες των Αζύμων. Ποιον καιρό εννοεί; Προφανώς τον αμέσως επόμενο. Αλλά εδώ μεν συμβαίνει έτσι, αλλού όμως διαφορετικά. Διότι, όταν ο Ματθαίος λέει: «Εκείνες τις ημέρες εμφανίζεται ο Ιωάννης κηρύττοντας», δεν το λέει υποδηλώνοντας τις αμέσως επόμενες ημέρες, αλλά εκείνες κατά τις οποίες επρόκειτο να συμβούν αυτά που διηγείται. Διότι η Γραφή έχει τη συνήθεια να χρησιμοποιεί αυτόν τον τρόπο, και άλλοτε μεν να εκθέτει όσα πρόκειται να συμβούν αργότερα, άλλοτε δε να αναγγέλλει τα μεταγενέστερα γεγονότα ως άμεσα επακόλουθα. Ορθώς δε αναφέρει ότι πρόκειται για τον βασιλιά Ηρώδη· διότι αυτός δεν ήταν εκείνος της εποχής του Χριστού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες