Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 4:16

13 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα, καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–13 από 13

Μέγας Αθανάσιος Ὁμιλία εἰς τὸ πάθος καὶ τὸν σταυρὸν τοῦ κυρίου
Γυμνωθεὶς οὖν ἀπὸ τοῦ παντὸς, ηὔχετο κἂν τοῦ ᾅδου κρατεῖν. Πάλιν γὰρ ἐφοβεῖτο, μὴ οὗτός ἐστιν ὁ καὶ τὸ σκότος καταλάμπων, περὶ οὗ γέγραπται· «Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει, φῶς εἶδε μέγα.» Καὶ γὰρ καὶ ἤκουεν αὐτοῦ λέγοντος· «Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς.» Ὅθεν ἐδειλία μὴ ἀποθάνῃ, καὶ πάντων ἐκβληθῇ. Ὁ δὲ Κύριος, ὁρῶν αὐτὸν φεύγοντα, ἵνα μὴ τοῦτο γένηται καὶ φυγὰς ἀπέλθῃ ὁ ἐχθρὸς, φωνὰς ἀφίησιν ἀνθρωπίνας, καὶ φωνὰς ἀσθενείας λέγων· «Ἐλωῒ, Ἐλωῒ, λημὰ σαβαχθανί·» τουτέστι, «Θεέ μου, Θεέ μου, ἵνα τί με ἐγκατέλιπες;» Καὶ τοῦτο ἐποίει, ἵνα ὁ διάβολος, ὃν κατεπλάγη Θεὸν, τοῦτον ὡς ἄνθρωπον ἀσθενῆ νομίσας, μὴ φυγὰς ἀπέλθοι. Ταύταις γοῦν ταῖς φωναῖς ὑπαχθεὶς ὁ πάγκακος, πάλιν ὡς ἀνθρώπῳ προσῆλθε καὶ κατεῤῥάγη. Ἔπεισε γὰρ τοὺς Ἰουδαίους εἰς σφαγὴν αὐτὸν αἰτήσασθαι, καὶ γέγονεν ὅπερ οὐ προσεδόκησεν· ἐσφάγη γὰρ οὐκ εἰς ἄλλο μέρος, ἀλλ᾽ εἰς τὴν πλευρὰν, ἀφ᾽ ἧς ἔῤῥευσεν ὕδωρ καὶ αἷμα· ἵνα, ἐπειδὴ πρότερον διὰ τῆς ἐκ πλευρᾶς πλασθείσης γυναικὸς ἦλθεν ἀπάτη, οὕτως διὰ τῆς πλευρᾶς τοῦ δευτέρου Ἀδὰμ λύτρον καὶ καθάρσιον τῆς προτέρας γένηται· λύτρον μὲν διὰ τοῦ αἵματος, καθάρσιον δὲ διὰ τοῦ ὕδατος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Απογυμνωμένος λοιπόν από τα πάντα, ευχόταν να κρατήσει έστω τον άδη. Διότι πάλι φοβόταν, μήπως αυτός είναι που καταυγάζει και το σκοτάδι, για τον οποίο έχει γραφεί: «Γαλιλαία των εθνών, ο λαός που κάθεται στο σκοτάδι, είδε μέγα φως». Διότι τον άκουγε επίσης να λέει: «Εγώ είμαι το φως». Γι' αυτό δειλίαζε μήπως πεθάνει, και αποβληθεί από παντού. Ο δε Κύριος, βλέποντάς τον να τρέπεται σε φυγή, για να μη συμβεί αυτό και αποχωρήσει ο εχθρός σαν φυγάς, αφήνει να ακουστούν ανθρώπινες φωνές και φωνές αδυναμίας, λέγοντας: «Ελωΐ, Ελωΐ, λιμά σαβαχθανί»· δηλαδή, «Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;» Και το έκανε αυτό, ώστε ο διάβολος, ο οποίος τον είχε αντιληφθεί με δέος ως Θεό, θεωρώντας τον πλέον ως αδύναμο άνθρωπο, να μην αποχωρήσει σαν φυγάς. Παρασυρμένος λοιπόν από αυτές τις φωνές ο πάγκακος, τον πλησίασε πάλι ως άνθρωπο και συνετρίβη. Διότι έπεισε τους Ιουδαίους να ζητήσουν τη σφαγή του, και έγινε αυτό που δεν περίμενε· διότι δεν σφαγιάστηκε σε άλλο μέρος, παρά στην πλευρά, από την οποία έρρευσε νερό και αίμα· ώστε, επειδή πρωτύτερα μέσω της γυναίκας που πλάστηκε από την πλευρά ήρθε η απάτη, έτσι μέσω της πλευράς του δεύτερου Αδάμ να προέλθει λύτρο και καθαρμός της πρώτης· λύτρο αφενός μέσω του αίματος, και καθαρμός αφετέρου μέσω του νερού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Χώρα Ζαβουλών. Πρὸς τοὺς αὐτοὺς ἀποτείνεται ὁ Προφήτης, πρὸς οὓς ἐπεχωρίαζεν ὁ Κύριος, οἵτινες πρότερον ἐν τῷ σκότει τῆς ἀγνοίας πορευόμενοι, ἐν τῇ ἀνατολῇ τοῦ φωτὸς τοῦ ἀληθινοῦ, Ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον, εἶδον φῶς μέγα. Καὶ μηδεὶς οἰέσθω διαφωνίαν ἔχειν πρὸς τὸ προφητικὸν ῥητὸν τὰ παρὰ τοῦ Ματθαίου, εἴπερ ὁ μὲν εἶπεν· Ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει, ὁ δὲ Ἡσαΐας φαίνεται εἰρηκώς· Ὁ πορευόμενος ἐν σκότει. Ἴσον γὰρ δύναται καὶ τὸ ἐν σκότει πορεύεσθαι, καὶ τὸ καθέζεσθαι, διότι τοῦ ἀποκειμένου τέλους ὁμοίως ἀμφότεροι ἀπολείπονται· ὁ μὲν μὴ κινούμενος, ὁ δὲ εἰκῆ περιερχόμενος. Καὶ γὰρ ὁ ἄνευ σκοποῦ βαδίζων, οὐδαμοῦ προχωρεῖ, καὶ ὁ ἐν ἀργίᾳ πεπεδημένος οὐκ ἐφικνεῖται τοῦ τέλους.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Χώρα Ζαβουλών. Προς αυτούς τους ίδιους απευθύνεται ο Προφήτης, ανάμεσα στους οποίους διέτριβε ο Κύριος, οι οποίοι, ενώ προηγουμένως πορεύονταν στο σκοτάδι της άγνοιας, κατά την ανατολή του αληθινού φωτός, το Οποίο φωτίζει κάθε άνθρωπο που έρχεται στον κόσμο, είδαν φως μέγα. Και ας μη νομίσει κανείς ότι τα όσα αναφέρει ο Ματθαίος βρίσκονται σε διαφωνία με το προφητικό ρητό, επειδή ο μεν είπε: «Ο λαός που κάθεται στο σκοτάδι», ενώ ο Ησαΐας φαίνεται να έχει πει: «Εκείνος που πορεύεται στο σκοτάδι». Διότι είναι ισοδύναμο και το να πορεύεται κανείς στο σκοτάδι και το να κάθεται, επειδή και οι δύο υπολείπονται εξίσου ως προς την επίτευξη του τελικού σκοπού· ο μεν επειδή δεν κινείται, ο δε επειδή περιφέρεται μάταια. Διότι και εκείνος που βαδίζει χωρίς σκοπό δεν προχωράει πουθενά, αλλά και εκείνος που είναι καθηλωμένος στην αδράνεια δεν φτάνει στον τελικό του σκοπό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὴν ἁγίαν Θεοτόκον
Χαίροις, Μαρία, ἡ λαμπὰς ἡ ἄσβεστος. Ἐκ σοῦ γὰρ ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης γεγέννηται. Χαίροις, Μαρία, τὸ χωρίον τοῦ ἀχωρήτου, ἡ τὸν Μονογενῆ Θεὸν Λόγον χωρήσασα, ἡ τὸν στάχυν ἄνευ ἀρότρου καὶ σπέρματος βλαστήσασα τὸν ἀμαράντινον. Χαίροις, Μαρία Θεοτόκε, δι᾽ ἣν προφῆται κελαδοῦσιν, δι᾽ ἢν ποιμένες δοξολογοῦσιν, λέγοντες σὺν ἀγγέλοις τὸν φοβερὸν ἐκεῖνον ὕμνον· «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία.» Χαίροις, Μαρία Θεοτόκε, δι᾽ ἣν ἄγγελοι χορεύουσιν, ἀρχάγγελοι σκιρτῶσι φρικωδεστάτους ὕμνους ἀναπέμποντες. Χαίροις, Μαρία Θεοτόκε, δι᾽ ἣν μάγοι προσκυνοῦσιν, ὑπὸ ἀστέρος λαμπαδούχου ὁδηγούμενοι. Χαίροις, Μαρία Θεοτόκε, δι᾽ ἣν τὸ δεκάκτινον κάλλος τῶν ἀποστόλων ἐκλέλεκται. Χαίροις, Μαρία Θεοτόκε, δι᾽ ἣν Ἰωάννης ἔτι ὢν ἐν τῇ κοιλίᾳ τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἐσκίρτησεν, καὶ προσεκύνησεν ὁ λύχνος τῷ φωτὶ τῷ ἀκοιμήτῳ. Χαίροις, Μαρία Θεοτόκε, δι᾽ ἧς προῆλθεν ἡ χάρις ἡ ἀνεκλάλητος, περὶ ἧς ὁ Ἀπόστολος βοῶν ἔλεγεν· «Ἐπεφάνη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις.» Χαίροις, Μαρία Θεοτόκε, δι᾽ ἧς προῆλθε τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς, ὁ λέγων ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις· «Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου.» Χαίροις, Μαρία Θεοτόκε, δι᾽ ἧς ἐπέλαμψε φῶς τοῖς ἐν σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου καθημένοις. «Ὁ λαὸς γὰρ, φησὶν, ὁ καθήμενος ἐν σκότει, ἴδε φῶς μέγα.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Χαίρε, Μαρία, η άσβεστη λαμπάδα. Διότι από εσένα έχει γεννηθεί ο Ήλιος της δικαιοσύνης. Χαίρε, Μαρία, ο τόπος του αχώρητου, εσύ που χώρεσες τον Μονογενή Θεό Λόγο, εσύ που βλάστησες το αμάραντο στάχυ χωρίς άροτρο και σπόρο. Χαίρε, Μαρία Θεοτόκε, χάρη στην οποία οι προφήτες υμνούν, χάρη στην οποία οι ποιμένες δοξολογούν, λέγοντας μαζί με τους αγγέλους εκείνον τον φοβερό ύμνο: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ, και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία.» Χαίρε, Μαρία Θεοτόκε, χάρη στην οποία οι άγγελοι χορεύουν και οι αρχάγγελοι σκιρτούν αναπέμποντας φρικωδέστατους ύμνους. Χαίρε, Μαρία Θεοτόκε, χάρη στην οποία οι μάγοι προσκυνούν, οδηγούμενοι από τον λαμπαδούχο αστέρα. Χαίρε, Μαρία Θεοτόκε, χάρη στην οποία εκλέχθηκε το δεκάκτινο κάλλος των αποστόλων. Χαίρε, Μαρία Θεοτόκε, χάρη στην οποία ο Ιωάννης, όντας ακόμη στην κοιλιά της μητέρας του, σκίρτησε, και ο λύχνος προσκύνησε το ακοίμητο φως. Χαίρε, Μαρία Θεοτόκε, μέσω της οποίας προήλθε η ανεκλάλητη χάρη, για την οποία ο Απόστολος φώναζε λέγοντας: «Φανερώθηκε η σωτήρια χάρη του Θεού σε όλους τους ανθρώπους.» Χαίρε, Μαρία Θεοτόκε, μέσω της οποίας προήλθε το αληθινό φως, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, ο οποίος λέει στα Ευαγγέλια: «Εγώ είμαι το φως του κόσμου.» Χαίρε, Μαρία Θεοτόκε, μέσω της οποίας έλαμψε φως σε αυτούς που κάθονταν στο σκοτάδι και στη σκιά του θανάτου. «Διότι ο λαός», λέει, «που καθόταν στο σκοτάδι, είδε μέγα φως.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον (ἐν ταῖς σειραῖς)
Mt 4, 12—16 Οὐ διὰ δειλίαν δὲ ὑπεχώρησεν, ἀλλ᾽ ἡμᾶς δι᾽ ὧν ἐποίει διδάσκων ὑποχωρεῖν τοῖς διώκουσιν. 〈ἀναχωρεῖ〉 δὲ ἐκ τῆς Ἰουδαίας ἐπὶ τὰ ἔθνη, δεικνὺς ὅτι οὐ μόνον ὅταν εἰς αὐτὸν τὸν θεὸν ἐνυβρίσωσιν Ἰουδαῖοι ἀφίσταται αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ ὅτε εἰς τοὺς ἁγίους προφήτας ἁμαρτάνουσιν. 〈φῶς〉 δὲ 〈μέγα〉 ἐστὶ Χριστὸς ὁ κύριος ἡμῶν καὶ ἡ φαιδρότης τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος, οὐ μὴν ὁ νόμος, ὃς λύχνῳ ἦν ἀπεικασθείς. διὸ ἀεὶ ἐν τῇ σκηνῇ λύχνος ἐκαίετο διὰ τὸ βραχὺ τῆς τοῦ νόμου αὐγῆς ἄχρι μόνων τῶν Ἰουδαϊκῶν ὅρων ἰσχύων ἐκπέμψαι τὸ ἴδιον 〈φῶς〉. οὐκοῦν οἱ ἐθνικοὶ 〈ἐν σκότει〉 ἦσαν ὡς μηδὲ τὸ λυχνιαῖον ἔχοντες 〈φῶς〉.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ματθ. 4, 12—16 Δεν αποσύρθηκε από δειλία, αλλά για να μας διδάξει, μέσω όσων έπραττε, να υποχωρούμε σε όσους μας διώκουν. «Αναχωρεί» δε από την Ιουδαία προς τα έθνη, δείχνοντας ότι δεν απομακρύνεται από τους Ιουδαίους μόνο όταν υβρίζουν τον ίδιο τον Θεό, αλλά και όταν αμαρτάνουν εις βάρος των αγίων προφητών. Και «φως μέγα» είναι ο Κύριός μας Χριστός και η λαμπρότητα του ευαγγελικού κηρύγματος, όχι βέβαια ο νόμος, ο οποίος είχε παρομοιαστεί με λυχνάρι. Γι' αυτό έκαιγε πάντοτε λυχνάρι στη σκηνή, εξαιτίας της μικρής εμβέλειας της αυγής του νόμου, ο οποίος είχε τη δύναμη να εκπέμψει το δικό του «φως» μόνο μέχρι τα ιουδαϊκά όρια. Επομένως, οι εθνικοί βρίσκονταν «εν σκότει», αφού δεν είχαν ούτε καν το «φως» του λυχναριού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Καὶ γοῦν τὰ περὶ τῆς κλήσεως αὐτῶν, Ματθαῖος ἡμῖν ὁ μακάριος εὐαγγελιστὴς ἐξηγούμενος, πρῶτον μὲν ἀποκομίζει τὸν Ἰησοῦν ἐν ὁρίοις Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ. Εἶτα τίνα τρόπον ἀπολέκτους ἐποιήσατο τοὺς ἁγίους ἀποστόλους, προσεπάγει σαφῶς. Γράφει δὲ οὕτω περὶ Χριστοῦ· «Καὶ καταλιπὼν τὴν Ναζαρὲθ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καπερναοὺμ τὴν παραθαλάττιον ἐν ὁρίοις Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλεὶμ, ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἡσαΐου λέγοντος· Γῆ Ζαβουλὼν, καὶ γῆ Νεφθαλεὶμ ὁδὸς θαλάσσης πέραν Ἰορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, ὁ λαὸς καθήμενος ἐν σκότει φῶς ἴδε μέγα, καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου, φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς.» Προσεπάγει δὲ τούτοις· «Περιπατῶν δὲ παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας ἴδε δύο ἀδελφοὺς, Σίμωνα τὸν λεγόμενον Πέτρον, καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, βάλλοντας ἀμφίβληστρον εἰς τὴν θάλασσαν· ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς· καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Δεῦτε ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς γενέσθαι ἁλιεῖς ἀνθρώπων. Οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ. Καὶ προβὰς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄλλους δύο ἀδελφοὺς, Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου, καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῷ πλοίῳ μετὰ Ζεβεδαίου τοῦ πατρὸς αὐτῶν, καταρτίζοντας τὰ δίκτυα αὐτῶν, καὶ ἐκάλεσεν αὐτούς. Οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὸ πλοῖον καὶ τὸν πατέρα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὐτῷ.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και λοιπόν, εξηγώντας μας ο μακάριος ευαγγελιστής Ματθαίος τα σχετικά με την κλήση τους, πρώτον μεν οδηγεί τον Ιησού στα όρια Ζαβουλών και Νεφθαλείμ. Έπειτα προσθέτει με σαφήνεια με ποιον τρόπο εξέλεξε τους αγίους αποστόλους. Γράφει δε τα εξής για τον Χριστό: «Και αφού εγκατέλειψε τη Ναζαρέτ, ήλθε και κατοίκησε στην παραθαλάσσια Καπερναούμ, στα όρια Ζαβουλών και Νεφθαλείμ, για να εκπληρωθεί αυτό που ειπώθηκε μέσω του Ησαΐα, ο οποίος λέει: Γη Ζαβουλών και γη Νεφθαλείμ, στον δρόμο προς τη θάλασσα, πέρα από τον Ιορδάνη, Γαλιλαία των εθνών, ο λαός που κάθεται στο σκοτάδι είδε φως μεγάλο, και σε εκείνους που κάθονται σε χώρα και σκιά θανάτου, ανέτειλε φως σε αυτούς.» Και προσθέτει σε αυτά: «Ενώ δε περπατούσε κατά μήκος της θάλασσας της Γαλιλαίας είδε δύο αδελφούς, τον Σίμωνα που λέγεται Πέτρος, και τον Ανδρέα τον αδελφό του, να ρίχνουν δίχτυ στη θάλασσα· διότι ήταν αλιείς· και τους είπε ο Ιησούς: Ελάτε πίσω μου, και θα σας κάνω να γίνετε αλιείς ανθρώπων. Και εκείνοι, αφού άφησαν αμέσως τα δίχτυα, τον ακολούθησαν. Και προχωρώντας από εκεί είδε άλλους δύο αδελφούς, τον Ιάκωβο τον γιο του Ζεβεδαίου, και τον Ιωάννη τον αδελφό του, μέσα στο πλοίο μαζί με τον Ζεβεδαίο τον πατέρα τους, να τακτοποιούν τα δίχτυα τους, και τους κάλεσε. Και εκείνοι, αφού άφησαν αμέσως το πλοίο και τον πατέρα τους, τον ακολούθησαν.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Οἱονεί πως ἐκεῖνο λέγων, ὅτι τοῖς ἔθνεσιν ἀναμὶξ ἔσται λοιπὸν ὁ Ἰσραὴλ, ἄτε δὴ καὶ εἰς μίαν ποίμνην συνενηνεγμένων τῶν δύο λαῶν, καὶ ὑπὸ χεῖρα τὴν ἑνὸς τοῦ κατὰ φύσιν ἀγαθοῦ γεγονότων ἀρχιποιμένος, τουτέστι Χριστοῦ. Ὅτι δὲ τὸ αἴνιγμα ἀληθὲς, πληροφορήσει ῥᾳδίως τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς ὁ λόγος, τοῖς ἐξ ἐθνῶν ἀπονέμων τὴν πρόσοικον τῇ θαλάττῃ χώραν. Ἔφη γὰρ οὕτως· «Χώρα Ζαβουλὼν, γῆ Νεφθαλεὶμ ὁδὸν θαλάσσης, καὶ οἱ λοιποὶ οἱ τὴν παραλίαν οἰκοῦντες, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν. Ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει, φῶς ἴδε μέγα.» Συνίης ὅπως «χώραν» Ζαβουλὼν «τὴν τῶν ἐθνῶν» ἀπεκάλει, οἲ καὶ φῶς τεθέανται μέγα, δῆλον δὲ ὅτι διὰ Χριστοῦ. Συμπεφώτισται δὴ οὖν τοῖς τὴν παραλίαν κατοικοῦσιν, ὁ σύνοικος Ἰσραήλ. Εἴη δ᾽ ἂν, οἶμαι, τουτὶ τὸ εὐοδοῦσθαι παρὰ Θεοῦ. Ὅτι γὰρ τῷ φωτίζεσθαι πάντη τε καὶ πάντως ἕποιτο ἂν τὸ καὶ εὐοδοῦσθαι δεῖν, εἰσόμεθα πάλιν τοῦ Σωτῆρος λέγοντος τοῖς Ἰουδαίων δήμοις· «Ἕως τὸ φῶς ἔχετε, περιπατεῖτε ἐν τῷ φωτὶ, ἵνα μὴ σκοτία ὑμᾶς καταλάβῃ.» Ὁ πάλαι τοίνυν λαὸς καταμόνας οἰκῶν, ὁ τοῖς ἔθνεσιν ἀναφύρεσθαι παραιτούμενος, αὐτοῖς ἔσται συγκάτοικος, διαστάντος πρὸς διαφορὰν οὐδενός· διά τε τὸ λελύσθαι παρὰ Χριστοῦ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ, καὶ τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐνδείγμασι κατηργῆσθαι, καὶ τοὺς δύο λαοὺς ἐκθέσθαι λοιπὸν εἰς ἔνα καινὸν ἄνθρωπον ἐν Χριστῷ διὰ Πνεύματος. «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Λέγοντας, τρόπον τινά, εκείνο, ότι ο Ισραήλ θα είναι πλέον αναμεμειγμένος με τα έθνη, εφόσον βεβαίως και οι δύο λαοί έχουν συναχθεί σε ένα ποίμνιο και έχουν τεθεί υπό την εξουσία του ενός και κατά φύσιν αγαθού αρχιποιμένα, δηλαδή του Χριστού. Το ότι δε το αίνιγμα αυτό είναι αληθινό, θα μας το επιβεβαιώσει εύκολα ο λόγος της θεόπνευστης Γραφής, ο οποίος παραχωρεί στους προερχόμενους από τα έθνη τη χώρα που βρίσκεται κοντά στη θάλασσα. Διότι είπε ως εξής: «Η χώρα του Ζαβουλών, η γη του Νεφθαλείμ στον δρόμο της θάλασσας, και οι υπόλοιποι που κατοικούν την παραλία, η Γαλιλαία των εθνών. Ο λαός που κάθεται στο σκοτάδι, είδε φως μέγα». Κατανοείς πώς αποκάλεσε «χώρα των εθνών» τη χώρα του Ζαβουλών, οι οποίοι και έχουν δει μέγα φως, προφανώς διά του Χριστού. Έχει λοιπόν φωτιστεί μαζί με αυτούς που κατοικούν την παραλία και ο Ισραήλ που συνοικεί μαζί τους. Και αυτό, νομίζω, σημαίνει το να ευοδώνεται κανείς από τον Θεό. Διότι το ότι τον φωτισμό τον ακολουθεί πάντοτε και με κάθε τρόπο το να ευοδώνεται κανείς, θα το μάθουμε πάλι από τον Σωτήρα, όταν λέει στα πλήθη των Ιουδαίων: «Όσο έχετε το φως, να περιπατείτε μέσα στο φως, για να μην σας καταλάβει το σκοτάδι». Ο λαός λοιπόν, που παλαιότερα κατοικούσε μόνος του, αυτός που αρνούνταν να αναμειχθεί με τα έθνη, θα είναι συγκάτοικός τους, χωρίς τίποτα πλέον να τους χωρίζει· επειδή καταλύθηκε από τον Χριστό το μεσότοιχο του φραγμού, και καταργήθηκε ο νόμος των εντολών που συνίστατο σε διατάξεις, και οι δύο λαοί έχουν πλέον ενωθεί σε έναν νέο άνθρωπο εν Χριστώ διά του Πνεύματος. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
Τὴν προκειμένην περικοπὴν τῆς προφητείας ἠρτῆσθαι φήσομεν τῶν περὶ τοῦ Ἐμμανουὴλ λόγων, ἀλλ᾽ ἐν μὲν τοῖς ἔμπροσθεν περὶ τῶν ἀπιστησάντων αὐτῷ διεξῄει τὰ προλεχθέντα, ἐν δὲ τοῖς μετὰ χεῖρα σφόδρα ἀκολούθως περὶ τῶν παραδεξαμένων αὐτὸν τὰ προκείμενα λέλεκται. τίνες δὲ ἦσαν οἱ πρῶτοι τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ παραδεδεγμένοι, μαθεῖν ἐστιν ἀπὸ τῆς εὐαγγελικῆς γραφῆς, ἐν ᾗ λέλεκται ταῦτα· «ἀκούσας δὲ Ἰησοῦς ὅτι Ἰωάννης παρεδόθη ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν. καὶ καταλιπὼν τὴν Ναζαρὲτ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καφερναοὺμ τὴν παραθαλασσίαν ἐν ὁρίοις Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ· ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἠσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· γῆ Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλείμ, ὁδὸν θαλάσσης, πέραν τοῦ Ἰορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει φῶς εἶδεν μέγα, καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου, φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς. ἀπὸ τότε ὁ Ἰησοῦς ἤρξατο κηρύσσειν καὶ λέγειν· ὅτι ἤγγικεν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν». τὸ μὲν οὖν ἱερὸν εὐαγγέλιον τὰς ἀποβάσεις τῶν πρ ...... ἱστορεῖ, ἡ δὲ προφητεία τὰ μέλλοντα γενήσεσθαι θεσπίζει· ⌜〈πρῶτον〉 γοῦν τοῖς ἐπὶ τῆς 〈Γαλιλαίας〉 εὐαγγελίζεται· ἔδει γὰρ μηδὲ τὴν χώραν ἀποσιωπῆσαι, καθ᾽ ἣν τὰς διατριβὰς ποιεῖσθαι ἤμελλεν ἀνθρώποις φανεὶς ὁ Ἐμμανουήλ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Θα πούμε ότι η προκείμενη περικοπή της προφητείας συνδέεται με τους λόγους περί του Εμμανουήλ· αλλά, ενώ στα προηγούμενα εξέθετε όσα είχαν ειπωθεί για εκείνους που δεν τον πίστεψαν, στο κείμενο που έχουμε ανά χείρας, με απόλυτη λογική συνέπεια, αναφέρονται τα προκείμενα για όσους τον αποδέχθηκαν. Το ποιοι ήταν οι πρώτοι που αποδέχθηκαν τον Χριστό του Θεού, μπορεί κανείς να το μάθει από την ευαγγελική γραφή, στην οποία αναφέρονται τα εξής: «Όταν δε άκουσε ο Ιησούς ότι ο Ιωάννης παραδόθηκε, αναχώρησε για τη Γαλιλαία. Και εγκαταλείποντας τη Ναζαρέτ, ήλθε και κατοίκησε στην παραθαλάσσια Καπερναούμ, στα όρια Ζαβουλών και Νεφθαλείμ, για να εκπληρωθεί το ρηθέν διά του προφήτη Ησαΐα, ο οποίος λέγει: γη Ζαβουλών και γη Νεφθαλείμ, προς τον δρόμο της θάλασσας, πέραν του Ιορδάνου, Γαλιλαία των εθνών, ο λαός που κάθεται στο σκοτάδι είδε μέγα φως, και σε όσους κάθονται σε χώρα και σκιά θανάτου, φως ανέτειλε για αυτούς. Από τότε ο Ιησούς άρχισε να κηρύττει και να λέγει: πλησίασε η βασιλεία των ουρανών». Το μεν ιερό ευαγγέλιο λοιπόν εξιστορεί τις εκβάσεις των πρ......, η δε προφητεία προαναγγέλλει τα όσα πρόκειται να συμβούν· 〈πρώτα〉 λοιπόν κηρύττει το ευαγγέλιο σε όσους βρίσκονται στη 〈Γαλιλαία〉· διότι δεν έπρεπε να αποσιωπηθεί ούτε η χώρα, στην οποία επρόκειτο να διαμείνει ο Εμμανουήλ, αφότου φανερώθηκε στους ανθρώπους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
διότι ἀφαιρεθήσεται ὁ ζυγὸς ὁ ἐπ᾽ αὐτῶν κείμενος καὶ ἡ ῥάβδος ἡ ἐπὶ τοῦ τραχήλου αὐτῶν· τὴν γὰρ ῥάβδον τῶν ἀπαιτούντων διεσκέδασεν κύριος, ὡς τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἐπὶ Μαδιάμ. ὅτι πᾶσαν στολὴν ἐπισυνηγμένην δόλῳ, καὶ ἱμάτιον μετὰ καταλλαγῆς ἀποτίσουσιν, καὶ θελήσουσιν εἰ ἐγενήθησαν πυρίκαυστοι. ὅτι παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν, υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν, οὗ ἡ ἀρχὴ ἐγενήθη ἐπὶ τοῦ ὤμου αὐτοῦ, καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ μεγάλης βουλῆς ἄγγελος, ἄρχων εἰρήνης, ἐξουσιαστής, θεὸς ἰσχυρός, πατὴρ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος.» Πρὸς ἅπασι τοῖς ἄλλοις ἐπληροῦτο καὶ ταῦτα ἐπὶ τὸν σωτῆρα καὶ κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ, ὅτε κατὰ τὸν θαυμαστὸν εὐαγγελιστὴν «ἀκούσας ὅτι Ἰωάννης παρεδόθη, ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν. καὶ καταλιπὼν τὴν Ναζαρέθ, ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καπερναοὺμ τὴν παραθαλασσίαν, ἐν ὁρίοις Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ, ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος, γῆ Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλείμ, ὁδὸν θαλάσσης πέραν τοῦ Ἰορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει φῶς εἶδεν μέγα, καὶ τοῖς κατοικοῦσιν ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου, φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς. ἀπὸ τότε» γοῦν «ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς κηρύσσειν καὶ λέγειν», ὅτι «ἤγγικεν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
διότι θα αφαιρεθεί ο ζυγός που βρίσκεται πάνω τους και η ράβδος που είναι στον τράχηλό τους· επειδή τη ράβδο εκείνων που τους καταδυναστεύουν τη συνέτριψε ο Κύριος, όπως κατά την ημέρα της Μαδιάμ. Διότι κάθε στολή που αποκτήθηκε με δόλο, και κάθε ένδυμα με αντάλλαγμα, θα τα αποδώσουν, και θα ευχηθούν να είχαν καεί στη φωτιά. Διότι παιδί γεννήθηκε για εμάς, Υιός μάς δόθηκε, του οποίου η εξουσία βρίσκεται πάνω στον ώμο του, και το όνομά του καλείται: Άγγελος της μεγάλης βουλής, Άρχων της ειρήνης, Εξουσιαστής, Θεός ισχυρός, Πατέρας του μέλλοντος αιώνος.» Μαζί με όλα τα άλλα, εκπληρώνονταν και αυτά στο πρόσωπο του Σωτήρα και Κυρίου μας Ιησού, του Χριστού του Θεού, όταν, σύμφωνα με τον θαυμαστό ευαγγελιστή, «αφού άκουσε ότι ο Ιωάννης παραδόθηκε, αναχώρησε για τη Γαλιλαία. Και εγκαταλείποντας τη Ναζαρέτ, ήλθε και κατοίκησε στην παραθαλάσσια Καπερναούμ, στα όρια του Ζαβουλών και του Νεφθαλείμ, για να εκπληρωθεί αυτό που ειπώθηκε μέσω του προφήτη Ησαΐα, ο οποίος λέει: γη του Ζαβουλών και γη του Νεφθαλείμ, οδός προς τη θάλασσα πέρα από τον Ιορδάνη, Γαλιλαία των εθνών, ο λαός που κάθεται στο σκοτάδι είδε μεγάλο φως, και σε αυτούς που κατοικούν σε χώρα και σκιά θανάτου, φως ανέτειλε γι' αυτούς. Από τότε», λοιπόν, «άρχισε ο Ιησούς να κηρύττει και να λέει» ότι «έχει πλησιάσει η βασιλεία των ουρανών».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός Εἰς τὰ Θεοφάνια
Βʹ. Πάλιν τὸ σκότος λύεται, πάλιν τὸ φῶς ὑφίσταται, πάλιν Αἴγυπτος σκότῳ κολάζεται, πάλιν Ἰσραὴλ στύλῳ φωτίζεται. Ὁ λαὸς, ὁ καθήμενος ἐν σκότει τῆς ἀγνοίας, ἰδέτω φῶς μέγα τῆς ἐπιγνώσεως. Τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν· ἰδοὺ γέγονε τὰ πάντα καινά. Τὸ γράμμα ὑποχωρεῖ, τὸ πνεῦμα πλεονεκτεῖ, αἱ σκιαὶ παρατρέχουσιν, ἡ ἀλήθεια ἐπεισέρχεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Β΄. Πάλι το σκοτάδι διαλύεται, πάλι το φως εδραιώνεται, πάλι η Αίγυπτος τιμωρείται με σκοτάδι, πάλι ο Ισραήλ φωτίζεται από τον στύλο. Ο λαός που κάθεται στο σκοτάδι της άγνοιας, ας δει το μεγάλο φως της επιγνώσεως. Τα παλαιά παρήλθαν· ιδού, τα πάντα έγιναν καινούργια. Το γράμμα υποχωρεί, το πνεύμα υπερισχύει, οι σκιές παρέρχονται, η αλήθεια εισέρχεται.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός Εἰς τὸ ῥητὸν τοῦ εὐαγγελίου· Ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς λόγους τούτους
Βʹ. Διὰ τοῦτο καὶ νῦν, ὅτε ἐτέλεσε τοὺς λόγους τούτους, μετῆρεν ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἦλθεν εἰς τὰ ὅρια τῆς Ἰουδαίας πέραν τοῦ Ἰορδάνου. Γαλιλαίας ἐπιδημεῖ καλῶς, ἵνα ὁ λαὸς, ὁ καθήμενος ἐν σκότει, ἵδῃ φῶς μέγα. Εἰς τὴν Ἰουδαίαν μεθίσταται, ἵνα πείσῃ τοῦ γράμματος ἐξαναστάντας, ἀκολουθῆσαι τῷ πνεύματι. Νῦν μὲν ἐπ᾽ ὄρους διδάσκει, νῦν δὲ ἐν πεδίοις διαλέγεται, νῦν δὲ εἰς πλοῖον μεταβαίνει, νῦν δὲ ἐπιτιμᾷ ζάλαις. Τάχα καὶ ὕπνον δέχεται, ἵνα καὶ ὕπνον εὐλογήσῃ· τάχα καὶ κοπιᾷ, ἵνα καὶ τὸν τόπον ἁγιάσῃ· τάχα καὶ δακρύει, ἵνα τὸ δάκρυον ἐπαινετὸν ἀπεργάσηται. Μεταβαίνει τόπον ἐκ τόπου ὁ μηδενὶ τόπῳ χωρούμενος, ὁ ἄχρονος, ὁ ἀσώματος, ὁ ἀπερίληπτος. Ὁ αὐτὸς, καὶ ἦν, καὶ γίνεται· καὶ ὑπὲρ χρόνον ἦν, καὶ ὑπὸ χρόνον ἔρχεται· καὶ ἀόρατος ἦν, καὶ ὁρᾶται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Βʹ. Γι' αυτό και τώρα, όταν ολοκλήρωσε αυτούς τους λόγους, αναχώρησε από τη Γαλιλαία και ήλθε στα όρια της Ιουδαίας, πέραν του Ιορδάνου. Επισκέπτεται τη Γαλιλαία για καλό σκοπό, ώστε ο λαός που κάθεται στο σκοτάδι να δει μέγα φως. Μεταβαίνει στην Ιουδαία, ώστε να τους πείσει, αφού εγκαταλείψουν το γράμμα, να ακολουθήσουν το πνεύμα. Άλλοτε μεν διδάσκει πάνω σε όρος, άλλοτε δε συζητά στις πεδιάδες, άλλοτε ανεβαίνει σε πλοίο, και άλλοτε επιτιμά τις τρικυμίες. Ίσως και να παραδίδεται στον ύπνο, για να ευλογήσει και τον ύπνο· ίσως και να κοπιάζει, για να αγιάσει και τον τόπο· ίσως και να δακρύζει, για να καταστήσει το δάκρυ επαινετό. Μεταβαίνει από τόπο σε τόπο Εκείνος που δεν χωράει σε κανέναν τόπο, ο άχρονος, ο ασώματος, ο απερίληπτος. Ο Ίδιος, και υπήρχε, και λαμβάνει ύπαρξη· και υπεράνω του χρόνου βρισκόταν, και υπό τον χρόνο έρχεται· και αόρατος ήταν, και γίνεται ορατός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικηφόρος Α΄ Κωνσταντινουπόλεως Ἀπολογητικὸς λόγος ὑπὲρ τῶν ἁγίων εἰκόνων
Χώρα Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλείμ, καὶ οἱ λοιποὶ οἱ τὴν παραλίαν κατοικοῦντες καὶ πέραν τοῦ Ἰορδάνου, τὰ μέρη τῶν ἐθνῶν τῆς Ἰουδαίας, ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει, ἰδέτω φῶς μέγα· οἱ κατοικοῦντες ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου, φῶς ἀνέτειλεν ἐφ’ ὑμᾶς. Τῶν προφητικῶν τούτων ῥήσεων ἔνθεος καὶ σοφὸς ἐξηγητής, σαφῶς ἄγαν καὶ ἐμφανέστατα διαρθρῶν ἡμῖν αὐτῶν τὴν δύναμιν, καὶ τῶν προκηρυχθέντων διατρανῶν τὴν ἔκβασιν, Ματθαῖος ὁ θεῖος ἀπόστολος, ὁ τὴν εὐαγγελικὴν ἡμῖν ἱστορίαν συνθείς, ὥσπερ τινὰ ῥίζαν καὶ θεμέλιον τῆς καθ’ ἡμᾶς προκαταβαλόμενος πίστεως, καὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν οἰκονομίας ἔκδηλον καὶ καταφανὲς ποιούμενος τὸ μυστήριον, τοιάδε ἔφρασεν· Ἀκούσας ὁ Ἰησοῦς ὅτι Ἰωάννης παρεδόθη, ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν· καὶ καταλιπὼν τὴν Ναζαρέτ, ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καπερναοὺμ τὴν παραθαλασσίαν ἐν ὁρίοις Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ· ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου, λέγοντος· Γῆ Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλείμ, ὁδὸν θαλάσσης πέραν τοῦ Ἰορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα, καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου, φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς· ἀπὸ τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς κηρύσσειν καὶ λέγειν· Μετανοεῖτε· ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Χώρα Ζαβουλών και γη Νεφθαλείμ, και οι υπόλοιποι που κατοικούν στα παράλια και πέραν του Ιορδάνου, τα μέρη των εθνών της Ιουδαίας, ο λαός που κάθεται στο σκοτάδι, ας δει μέγα φως· σε όσους κατοικούν σε χώρα και σκιά θανάτου, φως ανέτειλε για εσάς. Θεόπνευστος και σοφός εξηγητής αυτών των προφητικών ρήσεων, ο οποίος μας αναλύει με εξαιρετική σαφήνεια και παραστατικότητα τη δύναμή τους, και διατρανώνει την έκβαση όσων προαναγγέλθηκαν, είναι ο θείος απόστολος Ματθαίος, ο οποίος συνέθεσε για εμάς την ευαγγελική ιστορία. Αυτός, θέτοντάς την ως ρίζα και θεμέλιο της πίστης μας, και καθιστώντας έκδηλο και ολοφάνερο το μυστήριο της οικονομίας του Σωτήρος μας, ανέφερε τα εξής: Όταν άκουσε ο Ιησούς ότι ο Ιωάννης παραδόθηκε, αναχώρησε στη Γαλιλαία. Και εγκαταλείποντας τη Ναζαρέτ, ήλθε και κατοίκησε στην παραθαλάσσια Καπερναούμ, στα όρια της Ζαβουλών και της Νεφθαλείμ, για να εκπληρωθεί ο λόγος που ειπώθηκε μέσω του προφήτη Ησαΐα, ο οποίος λέει: Γη Ζαβουλών και γη Νεφθαλείμ, οδός της θάλασσας πέραν του Ιορδάνου, Γαλιλαία των εθνών· ο λαός που κάθεται στο σκοτάδι είδε φως μέγα, και σε όσους κάθονται σε χώρα και σκιά θανάτου, φως ανέτειλε σε αυτούς. Από τότε άρχισε ο Ιησούς να κηρύττει και να λέει: Μετανοείτε· διότι έχει πλησιάσει η βασιλεία των ουρανών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος Ἠθικαὶ ὁμιλίαι
Ταῦτα τοιγαροῦν ἡ ἐν Χριστῷ καινὴ κτίσις εἰσίν, ἀδελφοί· ταῦτα εἰς τοὺς ἀληθινοὺς πιστοὺς καὶ ἐκλεκτοὺς καθ’ ἑκάστην ἐπιτελοῦνται καὶ γίνονται, καὶ τούτων ἁπάντων μέτοχοι μερικῶς, ὡς πολλάκις εἴπομεν, ἐν σώματι ὄντες, γνωστῶς γίνονται· οὐ μόνον δὲ ἀλλὰ καὶ μετὰ θάνατον ὁλοτελῶς ταῦτα καὶ βεβαίως κληρονομῆσαι ἐλπίζουσιν, ὅλοι δηλαδὴ ἐν ὅλοις τοῖς νυνὶ μεταληφθεῖσι γινόμενοι ἀγαθοῖς. Εἰ γὰρ καὶ τὸν Χριστὸν ἐσθίειν καὶ πίνειν, ἐνδύεσθαί τε καὶ ὁρᾶν καὶ αὖθις ὁρᾶσθαι παρ’ αὐτοῦ ἀεὶ διδασκόμεθα, ἀλλὰ καὶ ἐν ἡμῖν αὐτὸν ἔχειν καὶ ἐν αὐτῷ πάλιν μένειν ἡμᾶς οἴδαμεν, ὡς αὐτὸν μὲν εἶναι ἡμῶν ἔνοικον, ἡμᾶς δὲ πάλιν ἐνοίκους αὐτοῦ, οἰκίᾳ γινομένῳ δηλονότι ἡμῖν καθὰ καὶ ἡμεῖς πάλιν οἰκία γινόμεθα αὐτῷ, εἶτα καὶ υἱοὶ μὲν ἡμεῖς αὐτοῦ, αὐτὸς δὲ πατὴρ ἡμῶν γίνεται, καὶ φῶς ἐκεῖνος ἐν σκότει λάμπον ἐστίν, αὐτὸν δὲ βλέπειν ἡμεῖς λέγομεν κατὰ τὸ «ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα», ἐὰν οὖν ταῦτα πάντα καὶ τὰ λοιπά, ὡς δεδήλωται, ὅσα δηλονότι αἱ θεῖαι Γραφαὶ γίνεσθαι ἐν ἡμῖν ἐν τῷ ἐνεστῶτι καιρῷ τῆς παρούσης ζωῆς ἐκδιδάσκουσι, μηδόλως γίνεσθαι λέγωμεν εἰς ἡμᾶς, ἢ γίνεσθαι μέν, μυστικῶς δὲ καὶ ἀνεπαισθήτως, μηδὲν πρὸς ταῦτα γινωσκόντων ἡμῶν, τί νεκρῶν διαφέρομεν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτά λοιπόν συνιστούν την εν Χριστώ καινή κτίση, αδελφοί· αυτά επιτελούνται και γίνονται καθημερινά στους αληθινούς πιστούς και εκλεκτούς, και γίνονται μερικώς μέτοχοι όλων αυτών, όπως πολλές φορές είπαμε, ενόσω βρίσκονται στο σώμα, με τρόπο συνειδητό· και όχι μόνο αυτό, αλλά και μετά τον θάνατο ελπίζουν να τα κληρονομήσουν αυτά ολοκληρωτικά και βέβαια, δηλαδή να βρεθούν ολόκληροι μέσα σε όλα τα αγαθά τα οποία τώρα έχουν μεταλάβει. Διότι, αν και διδασκόμαστε πάντοτε ότι τον Χριστό και τον τρώμε και τον πίνουμε, τον ενδυόμαστε και τον βλέπουμε, αλλά και ορώμεθα από αυτόν, εξάλλου γνωρίζουμε ότι τον έχουμε μέσα μας και ότι εμείς πάλι μένουμε μέσα σε αυτόν, έτσι ώστε αυτός να κατοικεί μέσα μας, και εμείς πάλι να κατοικούμε σε αυτόν, γινόμενος δηλαδή εκείνος κατοικία για εμάς, όπως και εμείς πάλι γινόμαστε κατοικία για εκείνον, και έπειτα εμείς μεν γινόμαστε υιοί του, και αυτός γίνεται πατέρας μας, και εκείνος είναι φως που λάμπει μέσα στο σκοτάδι, και εμείς λέμε ότι τον βλέπουμε, σύμφωνα με το «ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα», εάν λοιπόν λέμε ότι όλα αυτά και τα υπόλοιπα, όπως έχει δηλωθεί, όσα δηλαδή οι θείες Γραφές διδάσκουν ότι γίνονται μέσα μας στον παρόντα καιρό της παρούσας ζωής, καθόλου δεν συμβαίνουν σε εμάς, ή ότι συμβαίνουν μεν, αλλά μυστικά και ανεπαίσθητα, χωρίς εμείς να έχουμε καμία επίγνωση αυτών, τότε σε τι διαφέρουμε από τους νεκρούς;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Νεφθαλεὶμ δέ, πλατυσμός. Τὰ τοίνυν ἔθνη, καὶ νύκτα εἶχον καὶ πλατυσμὸν ἐν τῇ ζωῇ. Οὐ γὰρ τὴν στενὴν ὁδὸν ἐβάδιζον, ἀλλὰ τὴν εἰς ἀπώλειαν φέρουσαν. «Ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου, λέγοντος· Γῆ Ζαβουλῶν καὶ γῆ Νεφθαλείμ, ὁδὸν θαλάσσης πέραν τοῦ Ἰορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν· ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει, εἶδε φῶς μέγα· καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾶ θανάτου, φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς.» Ὁδὸν θαλάσσης, ἀντὶ τοῦ, ἡ πρὸς τὴν ὁδὸν τῆς θαλάσσης κειμένη. Φῶς δὲ μέγα, τὸ Εὐαγγέλιον. Ὁ γὰρ νόμος, φῶς καὶ αὐτὸς ἦν, ἀλλὰ μικρόν. Σκιὰ δὲ θανάτου, ἡ ἁμαρτία· ὁμοίωμα γὰρ καὶ σκιαγραφία τοῦ θανάτου ἐστίν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο Νεφθαλείμ, πάλι, σημαίνει πλατυσμός. Τα έθνη, λοιπόν, είχαν και νύχτα και πλατυσμό στη ζωή τους. Διότι δεν βάδιζαν τη στενή οδό, αλλά εκείνη που φέρει στην απώλεια. «Για να εκπληρωθεί το ρηθέν διά του προφήτου Ησαΐα, ο οποίος λέγει: Γη Ζαβουλών και γη Νεφθαλείμ, προς την οδό της θαλάσσης πέραν του Ιορδάνου, Γαλιλαία των εθνών· ο λαός που καθόταν στο σκοτάδι, είδε φως μεγάλο· και σε όσους κάθονταν σε χώρα και σκιά θανάτου, φως ανέτειλε σε αυτούς.» Η φράση «οδόν θαλάσσης» τίθεται αντί του, αυτή που κείται προς τον δρόμο της θάλασσας. Και μεγάλο φως είναι το Ευαγγέλιο. Διότι και ο Νόμος ήταν φως, αλλά μικρό. Και σκιά θανάτου είναι η αμαρτία· διότι αποτελεί ομοίωμα και σκιαγραφία του θανάτου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες