Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 5:31

Κεφάλαιο Α΄. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Ειπώθηκε δε, ότι όποιος χωρίσει τη γυναίκα του, ας της δώσει αποστάσιο. Εγώ όμως σας λέω, ότι όποιος χωρίσει τη γυναίκα του, εκτός από λόγο πορνείας, την κάνει να διαπράξει μοιχεία· και όποιος νυμφευθεί χωρισμένη, διαπράττει μοιχεία. ΛΟΥΚΑΣ. Εάν κάποιος έρχεται προς εμένα, και δεν μισεί τον πατέρα, και τη μητέρα, και τη γυναίκα, και τα τέκνα, και τους αδελφούς, και τις αδελφές, ακόμη δε και την ίδια του την ψυχή, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Σας λέω δε, ότι όποιος χωρίσει τη γυναίκα του, παρά μόνο για λόγο πορνείας, και νυμφευθεί άλλη, διαπράττει μοιχεία· και εκείνος που νυμφεύεται χωρισμένη, διαπράττει μοιχεία.

Ματθ. 5, 31 Εκείνος που αποπέμπει τη σώφρονα της δίνει το δικαίωμα να παντρευτεί άλλον, πράγμα το οποίο αποτελεί είδος μοιχείας, σαν να μην έχει λυθεί η συζυγία· διότι δεν είναι τα διαζύγια που λύνουν τον γάμο ενώπιον του Θεού, αλλά η άτοπη πράξη.

Και παρομοίως το πάσχα καθώς και τα άζυμα, ότι ήταν εικόνες, το φανερώνει και ο απόστολος Παύλος λέγοντας: «διότι το πάσχα μας, ο Χριστός, θυσιάστηκε», και: «για να είστε, λέει, άζυμοι, χωρίς να μετέχετε σε ζύμη (και ως ζύμη εννοεί εδώ την κακία), αλλά να είστε νέο φύραμα». 6. Έτσι, λοιπόν, και ο ίδιος ο νόμος, ο οποίος ομολογείται ότι προέρχεται από τον Θεό, διαιρείται σε τρία μέρη: σε εκείνο που εκπληρώνεται από τον Σωτήρα (διότι το «ου φονεύσεις, ου μοιχεύσεις, ουκ επιορκήσεις» συμπεριλαμβάνεται στο να μην οργίζεσαι, να μην επιθυμείς και να μην ορκίζεσαι)· διαιρείται επίσης σε εκείνο που καταργείται εντελώς. Διότι το «οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος», όντας συνυφασμένο με την αδικία και εμπεριέχοντας και το ίδιο το έργο της αδικίας, καταργήθηκε από τον Σωτήρα διαμέσου των αντιθέτων του. Και τα αντίθετα αναιρούν το ένα το άλλο: «διότι εγώ σας λέω να μην αντισταθείτε καθόλου στον πονηρό, αλλά εάν κάποιος σε ραπίσει, στρέψε του και την άλλη σιαγόνα». Διαιρείται ακόμη και σε εκείνο που μετατέθηκε και μεταβλήθηκε από το σωματικό στο πνευματικό, δηλαδή το συμβολικό αυτό μέρος που νομοθετήθηκε ως εικόνα των ανώτερων πραγμάτων. Διότι οι εικόνες και τα σύμβολα, εφόσον είναι παραστατικά άλλων πραγμάτων, ορθώς τηρούνταν εφόσον δεν ήταν παρούσα η αλήθεια· με την παρουσία όμως της αλήθειας πρέπει να πράττουμε τα της αλήθειας, όχι τα της εικόνας.

Και αυτά τα νομοθετεί εκείνος που διατύπωσε αναρίθμητους λόγους περί αγάπης, για να κατανοήσεις την πρόνοιά του και από τις δύο πλευρές, και πώς από παντού επιζητεί το συμφέρον σου. Ειπώθηκε δε: «Όποιος χωρίσει τη γυναίκα του, ας της δώσει έγγραφο διαζυγίου». Εγώ όμως σας λέω, ότι όποιος χωρίσει τη γυναίκα του, εκτός από την περίπτωση της πορνείας, την κάνει να μοιχευθεί· και όποιος παντρευτεί χωρισμένη, διαπράττει μοιχεία.

Αν όμως το πρόσταζε αυτό για το μάτι και το χέρι, θα έπρεπε στη συνέχεια να προστάξει να κόβουμε και τη γλώσσα και τα αυτιά, επειδή και αυτά συνεργούν στην κακή προαίρεση· διότι η μεν λέγει πολλές φορές τα απρεπή, τα δε αφουγκράζονται αυτά που ελκύουν προς την απώλεια. Αλλά δεν συμβαίνει αυτό, δεν συμβαίνει, μάλλον προς δόξαν Θεού και ως αφορμή για τη σωτηρία μας και για την εξυπηρέτηση των αναγκαίων μάς χάρισε αυτά τα μέλη ο Δεσπότης, καθώς έχουμε μιλήσει εκτενέστερα για τις πέντε αισθήσεις στον πέμπτο λόγο. Όπως ακριβώς, δηλαδή, όταν λέει ότι «υπάρχουν ευνούχοι οι οποίοι ευνόχισαν τους εαυτούς τους για τη βασιλεία των ουρανών», δεν εννοεί την εκτομή των μελών του σώματος αλλά εξάπαντος την εκτομή των πονηρών λογισμών και την ευνουχία της καρδιάς, έτσι συμβαίνει και εδώ· διότι, αφού είπε ότι «εάν το μάτι σου ή το δεξί σου χέρι σε σκανδαλίζει» και τα εξής, προσθέτει: «Ελέχθη δε ότι, όποιος χωρίσει τη γυναίκα του, ας της δώσει διαζύγιο. Εγώ όμως σας λέγω ότι, όποιος χωρίσει τη γυναίκα του, εκτός από την περίπτωση της πορνείας, την κάνει να μοιχεύσει, και όποιος λάβει μια τέτοια χωρισμένη γυναίκα σε κοινωνία γάμου, μοιχεύει και ο ίδιος». Γι' αυτό, λέγει, συζεύγνυται νομίμως ο άνδρας με τη γυναίκα και η γυναίκα με τον άνδρα και γίνονται μία σάρκα, ώστε να διατηρήσουν τη συμβίωσή τους έως το τέλος άσπιλη καθώς και αδιαίρετη.

Αυτούς λοιπόν, λέει, απόκοψέ τους· διότι ίσως έτσι να σώσεις και εκείνους, εάν έλθουν σε συναίσθηση· εάν όμως όχι, τουλάχιστον να σώσεις τον εαυτό σου. Εάν όμως διατηρείς τη φιλία σου με αυτούς, θα χαθείτε και οι δύο. «Ελέχθη δε, όποιος χωρίσει τη γυναίκα του, ας της δώσει αποστάσιο.» Ο Μωυσής διέταξε, εάν κάποιος μισεί τη γυναίκα του, να τη χωρίζει, για να μη συμβεί κάτι χειρότερο· διότι, εφόσον μισείτο, ίσως και να δολοφονούνταν· να δίνει όμως στη διαζευγμένη γυναίκα απολυτήριο έγγραφο, το οποίο ονομαζόταν αποστάσιο· ώστε να μην μπορεί πλέον να επιστρέψει σε αυτόν, και εξαιτίας αυτού προκληθεί σύγχυση, εάν ο άνδρας συζεί με άλλη. «Εγώ όμως σας λέω, ότι καθένας που χωρίζει τη γυναίκα του, εκτός από την περίπτωση πορνείας, την κάνει να μοιχεύεται· και όποιος νυμφευθεί χωρισμένη, μοιχεύεται.» Δεν καταργεί τον Μωσαϊκό νόμο, αλλά τον διορθώνει, εκφοβίζοντας τον άνδρα, ώστε να μη μισεί παράλογα τη γυναίκα του. Διότι, εάν τη χωρίσει εύλογα, δηλαδή επειδή πόρνευσε, είναι ακατάκριτος· εάν όμως την απολύσει χωρίς να υπάρχει πορνεία, είναι κατακριτέος· διότι την αναγκάζει να μοιχευθεί.