Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 7:11

26 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

εἰ οὗν ὑμεῖς, πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν;

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–26 από 26

Μέγας Αθανάσιος Περὶ τῆς ἁγίας τριάδος
Ἀμέλει Ματθαῖος μὲν ὁ εὐαγγελιστὴς λέγει εἰρηκέναι τὸν Κύριον· «Εἰ οὖν ὑμεῖς, πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν;» ὁ δὲ Λουκᾶς· «Εἰ οὖν ὑμεῖς, πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὁ οὐράνιος δώσει Πνεῦμα ἅγιον τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν;» Ἀκούεις, εἰ ὦτα ἔχεις, ὅτι οἱ εὐαγγελισταὶ ταυτὸν γινώσκοντες εἶναι τὸ Πνεῦμα τῇ ἀγαθότητι, καὶ τὴν ἀγαθότητα τῷ Πνεύματι· ὁ μὲν «τὰ ἀγαθὰ» αὐτὸ τὸ Πνεῦμα εἶπεν, ὁ δὲ τὸ Πνεῦμα αὐτὰ «τὰ ἀγαθά.» Ἀνόμ. Οὐκοῦν καὶ Θεός ἐστι τὸ Πνεῦμα; Ὀρθ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πράγματι, ο μεν ευαγγελιστής Ματθαίος αναφέρει ότι ο Κύριος είπε: «Αν λοιπόν εσείς, που είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο ουράνιος θα δώσει αγαθά σε εκείνους που του τα ζητούν;», ο δε Λουκάς: «Αν λοιπόν εσείς, που είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας ο ουράνιος θα δώσει Άγιο Πνεύμα σε εκείνους που του το ζητούν;». Ακούς, εάν έχεις αυτιά, ότι οι ευαγγελιστές, γνωρίζοντας πως το Πνεύμα είναι ταυτόσημο με την αγαθότητα και η αγαθότητα ταυτόσημη με το Πνεύμα· ο μεν αποκάλεσε «τα αγαθά» το ίδιο το Πνεύμα, ο δε το Πνεύμα τα ίδια «τα αγαθά». Ανόμ. Επομένως, είναι και Θεός το Πνεύμα; Ορθ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Διάλογοι περὶ τῆς ἁγίας τριάδος
Ὕθλοι δὴ οὖν τὰ ἐκείνων, καὶ διερρίφθω μακρὰν πρὸς αὐτό που τὸ λοῖσθον ἥκοντα τῶν κακῶν. Ἥκιστα δὲ ἡμεῖς οἰηθείημεν ἄν ποτε νόθον μὲν εἶναι Θεὸν καὶ ἀρτιφανῆ τὸν Υἱόν, ἁγιάζεσθαί τε, ἤγουν εἰς υἱότητα διακεκλῆσθαι παρὰ Θεοῦ, καὶ δόξαν ἑλεῖν τὴν εἰσποίητον σὺν ἡμῖν, φύσεως δὲ μᾶλλον διακεκτῆσθαι νόμῳ τοῦθ᾽ ὅπερ ἐστίν. Υἱοποιηθείη δ᾽ ἂν οὔ τί που διὰ τοῦ ἰδίου Πνεύματος. Ὅτι γὰρ ἴδιον τοῦ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμά ἐστι, καθάπερ ἀμέλει καὶ τοῦ Πατρός, ἀναμάθοι τις ἄν, καὶ λίαν ἀμογητί, αὐτοῦ μὲν λέγοντος· «Εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν;» Καὶ πάλιν· «Οὐ γὰρ ὑμεῖς ἐστε οἱ λαλοῦντες, ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τοῦ Πατρὸς ὑμῶν τὸ λαλοῦν ἐν ὑμῖν.» Ὡδὶ δὲ καὶ Παύλου τοῖς πιστεύουσιν ἐπιστέλλοντος· «Ὑμεῖς δὲ οὐκ ἐστὲ ἐν σαρκί, ἀλλ᾽ ἐν Πνεύματι, εἴπερ Πνεῦμα Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν. Εἰ δέ τις Πνεῦμα Χριστοῦ οὐκ ἔχει, οὗτος οὐκ ἔστιν αὐτοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ανοησίες λοιπόν είναι τα όσα λένε εκείνοι, και ας απορριφθούν μακριά, καθώς έχουν φτάσει στο έσχατο σημείο των κακών. Εμείς ποτέ δεν θα θεωρούσαμε ότι ο Υιός είναι νόθος Θεός και νεοφανής, και ότι αγιάζεται, δηλαδή ότι καλείται στην υιότητα από τον Θεό, και ότι λαμβάνει επίκτητη δόξα μαζί με εμάς, αλλά μάλλον ότι κατέχει βάσει του νόμου της φύσεώς Του αυτό ακριβώς που είναι. Ούτε θα μπορούσε βέβαια να υιοθετηθεί μέσω του δικού Του Πνεύματος. Διότι το ότι το Πνεύμα είναι ίδιον του Υιού, όπως ακριβώς βεβαίως και του Πατρός, μπορεί να το μάθει κανείς, και μάλιστα χωρίς κανέναν κόπο, όταν ο ίδιος λέει: «Εάν λοιπόν εσείς, όντας πονηροί, ξέρετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας που είναι στους ουρανούς θα δώσει αγαθά σε εκείνους που του τα ζητούν;». Και πάλι: «Διότι δεν είστε εσείς που μιλάτε, αλλά το Πνεύμα του Πατέρα σας είναι εκείνο που μιλάει μέσα σας». Έτσι γράφει και ο Παύλος απευθυνόμενος στους πιστούς: «Εσείς όμως δεν είστε στη σάρκα, αλλά στο Πνεύμα, εάν βεβαίως το Πνεύμα του Θεού κατοικεί μέσα σας. Εάν δε κάποιος δεν έχει το Πνεύμα του Χριστού, αυτός δεν ανήκει σε Αυτόν».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον (ἐν ταῖς σειραῖς)
Mt 7, 11 〈Δόματα〉 δὲ 〈ἀγαθὰ〉 καλεῖ τὰς πνευματικὰς δωρεάς, ὁ δὲ Λουκᾶς «πνεῦμα ἅγιον» εἶπεν ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν 〈ἀγαθά〉. καὶ οὐδὲν τὸ διάφορον· τὸ γὰρ «ἅγιον πνεῦμα» αὐτό ἐστι τὸ φύσει ἀγαθόν. διὸ καὶ τοῖς μετόχοις δίδωσιν 〈ἀγαθά〉. τοῖς δὲ ἄγαν πονηροῖς διὰ τὸ ἀνενδότως ἁμαρτάνειν τρόπον τινὰ φύσις αὐτοῖς ἡ κακία γίνεται, οἷός ἐστιν ὁ σατανᾶς καὶ οἱ δαίμονες· δύναται γάρ τις καὶ τούτους φύσει κακοὺς εἰπεῖν, καίπερ μὴ φύσει κακοὺς δημιουργηθέντας, ἀλλ᾽ ἐξ αὐτοπροαιρέτου κακίας ἀπεσκληκότας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ματθ. 7, 11. Ονομάζει δε «αγαθά δόματα» τις πνευματικές δωρεές, ενώ ο Λουκάς ανέφερε το «Πνεύμα το Άγιο» αντί να πει «αγαθά». Και δεν υπάρχει καμία διαφορά· διότι το «Άγιο Πνεύμα» είναι το ίδιο εκ φύσεως αγαθό. Γι' αυτό και σε όσους μετέχουν σε αυτό δίνει «αγαθά». Στους υπερβολικά πονηρούς, όμως, εξαιτίας του ότι αμαρτάνουν αδιάκοπα, η κακία γίνεται κατά κάποιον τρόπο η φύση τους, όπως είναι ο σατανάς και οι δαίμονες· διότι μπορεί κανείς να αποκαλέσει και αυτούς εκ φύσεως κακούς, παρόλο που δεν δημιουργήθηκαν εκ φύσεως κακοί, αλλά έχουν σκληρυνθεί από την κακία της δικής τους ελεύθερης προαίρεσης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Ἐπειδὴ δὲ μονονουχὶ (σωματικώτερον εἰρήσεται διά γε τὸ τῇ θεωρίᾳ χρήσιμον) τῆς ἰδίας δόξης καταλελοιπὼς τὰ ὑψώματα, καὶ οἱονεὶ τὴν τοῦ Πατρὸς χεῖρα, καθίκετο μὲν εἰς γῆν ἐξ οὐρανοῦ, γέγονε καθ᾽ ἡμᾶς, σύμμορφός τε [τοῖς] ἐπὶ τῆς γῆς, οἳ πονηρίας εἰσὶν ἔμπλεοι (πονηροὺς γὰρ αὐτοὺς ἐκάλεσεν ὁ Υἱὸς, οὕτω λέγων· «Εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτό»)· μονονουχὶ καὶ εἰς ὄφιν αὐτὸν μετασκευάσαι φαμὲν, διά τοι μόνον τὴν πρὸς ἡμᾶς ὁμοιότητα καὶ τὸ ἐν ἴσῳ γενέσθαι σχήματι. Πονηρὸς μὲν ὁ ἄνθρωπος, εἰ πρὸς ἡμερότητα τοῦ Θεοῦ συγκρίνοιτο. Μεταβέβηκε τοίνυν εἰς ὄφιν ἡ ῥάβδος. Γέγονε γὰρ ἄνθρωπος ὁ Μονογενὴς, καὶ ἐν τοῖς ἀνόμοις ἐλογίσθη, καὶ κεχρημάτικε μεθ᾽ ἡμῶν πονηρὸς, καίτοι κατὰ φύσιν ὑπάρχων ἀγαθὸς, μᾶλλον δὲ αὐτόχρημα τὸ ἀγαθόν. Ἀλλ᾽ ὅτι γεγονότα καθ᾽ ἡμᾶς τὸν Μονογενῆ παρεδεξάμεθα μὲν ἡμεῖς, οὐκ ἠγάπησαν δὲ οἱ τῶν Ἰουδαίων δῆμοι (ἀποδεδράκασι γὰρ ὥσπερ αὐτοῦ), σαφὲς ἂν γένοιτο διὰ τῶν ἱερῶν Γραμμάτων. «Ἔφυγε γὰρ Μωσῆς ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ.» Πονηρὸν γὰρ εἶναι νομίσαντες, οὐ τῇ πίστει τετολμήκασιν, ἀπεκτόνασι δὲ μᾶλλον, καὶ συνεσταύρωσαν πονηροῖς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή σχεδόν (θα εκφραστεί αυτό με τρόπο πιο σωματικό για χάρη της ωφέλειας στην πνευματική θεωρία) εγκατέλειψε τα ύψη της δικής του δόξας, και τρόπον τινά το χέρι του Πατρός, και κατήλθε στη γη από τον ουρανό, έγινε σαν κι εμάς και πήρε τη μορφή εκείνων που βρίσκονται στη γη, οι οποίοι είναι γεμάτοι πονηρία (διότι ο Υιός τους αποκάλεσε πονηρούς λέγοντας το εξής: «Αν λοιπόν εσείς, όντας πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε καλά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας που είναι στους ουρανούς θα δώσει αγαθά σε εκείνους που του τα ζητούν»). Λέμε, λοιπόν, ότι σχεδόν μεταμορφώθηκε και ο ίδιος σε φίδι, αποκλειστικά εξαιτίας της ομοιότητάς του με εμάς και του ότι έλαβε το ίδιο σχήμα. Διότι ο άνθρωπος είναι πονηρός, αν συγκριθεί με την αγαθότητα του Θεού. Συνεπώς, η ράβδος μεταβλήθηκε σε φίδι. Διότι ο Μονογενής έγινε άνθρωπος και συγκαταλέχθηκε μεταξύ των ανόμων, και χαρακτηρίστηκε μαζί μας πονηρός, μολονότι εκ φύσεως είναι αγαθός, ή μάλλον είναι η ίδια η αγαθότητα. Αλλά το ότι εμείς αποδεχθήκαμε τον Μονογενή που έγινε όμοιος με εμάς, ενώ τα πλήθη των Ιουδαίων δεν τον αγάπησαν (διότι τρόπον τινά τον απέφυγαν τρεπόμενοι σε φυγή), καθίσταται σαφές από τις ιερές Γραφές. «Διότι ο Μωυσής έφυγε από μπροστά του». Επειδή, λοιπόν, τον θεώρησαν πονηρό, δεν τον πλησίασαν με πίστη, αλλά αντίθετα τον σκότωσαν και τον σταύρωσαν μαζί με πονηρούς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Ὅτι δὲ ἡμεῖς πονηροὶ, γεγονότες δὲ οὐχ οὕτως παρὰ Θεοῦ, μεταῤῥυηκότες δὲ εἰς τοῦτο φαυλότητος, διά τοι τὴν καθ᾽ ἡμῶν τυραννήσασαν ἁμαρτίαν, διατρανοῖ λέγων καὶ αὐτὸς ὁ Χριστός· «Εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν· πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν;» Ὄφις δὴ οὖν ὁ Χριστὸς, ὃς ἐν ὁμοιώματι πονηρίας, ὅτι γέγονεν ἄνθρωπος. Ἀλλ᾽ εἴ τις αὐτὸν θεάσαιτο νοητῶς, ἀμείνων ἔσται φθορᾶς, καὶ ὑπεραλεῖται θάνατον, καὶ ἀλογήσει δηγμάτων, καὶ τῆς τῶν ἰοβόλων πληθύος οὐ φροντιεῖ. Ὀψόμεθα δὲ Χριστὸν συνιέντες ὀρθῶς τὸ ἐπ᾽ αὐτῷ μυστήριον. Καὶ ἀραρότως πιστεύοντες ὅτι Θεὸς ὢν κατὰ φύσιν, γέγονεν ἄνθρωπος· ἀλλ᾽ εἰ καὶ ἦν ἐν ὁμοιώματι πονηρίας, οὐδὲν ἧττον ἀπομεμένηκεν ἀγαθός. Γέγονε γὰρ καθ᾽ ἡμᾶς, οὐχ ἵνα μεθ᾽ ἡμῶν ὁρῷτο πονηρὸς, ἀλλ᾽ ἵνα ἡμᾶς ἀγαθοὺς ἐργάσηται, τῷ ἁγίῳ μεταστοιχειώσας Πνεύματι πρὸς πᾶν εἶδος ἀρετῆς. Ἐπὶ σημείου γε μὴν ὁ ὄφις. Ὑψώθη γὰρ ὁ Χριστὸς ἐπὶ τοῦ τιμίου σταυροῦ, καὶ τοῦτο αὐτὸς Ἰουδαίοις προσεφώνει λέγων· «Ὅταν ὑψώσετε τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, τότε γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι.» Ὅτι δὲ τύπος εἰς τὸ αὐτοῦ βλέπει μυστήριον, ἀναμάθοις αὐτοῦ λέγοντος ἐναργῶς· «Ὥσπερ γὰρ ὁ Μωσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ· οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ότι δε εμείς είμαστε πονηροί, χωρίς να έχουμε πλαστεί έτσι από τον Θεό, αλλά έχοντας ξεπέσει σε αυτή τη φαυλότητα εξαιτίας της αμαρτίας που μας τυράννησε, το διατρανώνει λέγοντας και ο ίδιος ο Χριστός: «Αν, λοιπόν, εσείς, όντας πονηροί, ξέρετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο ουράνιος θα δώσει αγαθά σε εκείνους που του τα ζητούν;» Ο Χριστός, λοιπόν, είναι ο όφις, ο οποίος εμφανίστηκε με ομοίωμα πονηρίας, διότι έγινε άνθρωπος. Αλλά, αν κάποιος τον ατενίσει νοερά, θα γίνει ανώτερος της φθοράς, θα υπερβεί τον θάνατο, δεν θα υπολογίσει τα δαγκώματα και δεν θα νοιαστεί για το πλήθος των ιοβόλων. Θα δούμε δε τον Χριστό κατανοώντας ορθά το μυστήριο γύρω από αυτόν. Και πιστεύοντας σταθερά ότι, αν και είναι Θεός κατά φύση, έγινε άνθρωπος· και αν και βρέθηκε σε ομοίωμα πονηρίας, παρέμεινε εξίσου αγαθός. Διότι έγινε όμοιος με εμάς, όχι για να φανεί πονηρός μαζί με εμάς, αλλά για να κάνει εμάς αγαθούς, μεταστοιχειώνοντάς μας με το Άγιο Πνεύμα προς κάθε είδος αρετής. Το φίδι, βέβαια, υψώθηκε ως σημείο. Διότι ο Χριστός υψώθηκε πάνω στον τίμιο σταυρό, και αυτό ο ίδιος το έλεγε στους Ιουδαίους: «Όταν υψώσετε τον Υιό του ανθρώπου, τότε θα γνωρίσετε ότι εγώ είμαι». Το ότι αποτελούσε τύπο που αποβλέπει στο δικό του μυστήριο, μπορείς να το μάθεις από τον ίδιο που το λέει ξεκάθαρα: «Διότι, όπως ο Μωυσής ύψωσε το φίδι στην έρημο, έτσι πρέπει να υψωθεί και ο Υιός του ανθρώπου.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Λόγοι παρααινετικοὶ πρὸς τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ μοναχούς
Μὴ οὖν δίσταζε· οὐ γὰρ ἀποβάλλεται σωθῆναί σε θέλοντα, ὁ εἰπών· εἰ γὰρ ὑμεῖς, πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν; Πρόσελθε οὖν τῷ Πατρὶ τῶν οἰκτιρμῶν, ἐξομολογούμενός σου τὰς ἁμαρτίας, μετὰ δακρύων λέγων· ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου, Κύριε ὁ Θεὸς ὁ Παντοκράτωρ, καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου, οὐδὲ ἀτενίσαι καὶ ἰδεῖν τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ πλήθους τῶν ἀδικιῶν μου, οὐδὲ ὀνομάσαι τὸ ὄνομά σου τὸ ἔνδοξον διὰ τῶν χειλέων ἐμοῦ τοῦ ἁμαρτωλοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μη διστάζεις, λοιπόν. Διότι δεν σε αποβάλλει, εφόσον επιθυμείς να σωθείς, Εκείνος που είπε: αν λοιπόν εσείς, αν και είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο επουράνιος θα δώσει αγαθά σε εκείνους που του τα ζητούν; Πρόσελθε, λοιπόν, στον Πατέρα των οικτιρμών, εξομολογούμενος τις αμαρτίες σου και λέγοντας με δάκρυα: Αμάρτησα στον ουρανό και ενώπιόν σου, Κύριε, Θεέ Παντοκράτορα, και δεν είμαι πλέον άξιος να ονομαστώ υιός σου, ούτε να ατενίσω και να δω το ύψος του ουρανού εξαιτίας του πλήθους των αδικιών μου, ούτε να προφέρω το ένδοξο όνομά σου με τα χείλη εμού του αμαρτωλού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Ἀγκυρωτός
Διὰ τοῦτο μὴ ζήτει τὰ μὴ ζητούμενα, ἀλλὰ τίμα τὸν υἱόν, ἵνα τὸν πατέρα τιμήσῃς. ἀκούων δὲ περὶ τοῦ θεοῦ «οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ θεός» μὴ τολμήσῃς διὰ τὸ τὸν υἱὸν ὑπερβαλλόντως τιμᾶν τὸν πατέρα οὐκ ἀγαθὸν ἀποφῆναι τὸν υἱόν. οὐδὲ γὰρ ἀρνούμενος ἑαυτὸν ἀγαθὸν εἶναι λέγει τὸν πατέρα ἀγαθόν, ἀλλὰ τοσούτῳ μειζόνως ἑαυτὸν ἀποκαλύπτει ἐν τῷ τὴν τιμὴν παρὰ τῶν ἀνθρώπων μὴ βούλεσθαι, ἀλλ᾽ ἀναφέρει〈ν〉 τὴν τιμὴν ἐπὶ τὸν ἴδιον αὐτοῦ πατέρα, ἵνα ἀπὸ τῆς ἀγαθότητος τοῦ πατρὸς γνωσθῇ ἡ γνῶσις τῆς τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ ἀγαθότητος, ἀπὸ ἀγαθοῦ πατρὸς θεοῦ γεγεννημένου. πολλὴ γὰρ ἀδράνεια τῶν τολμώντων λέγειν περὶ τοῦ υἱοῦ τὸ τοιοῦτον, κἄν τε εἴπῃ «εἷς ἐστιν ἀγαθὸς ὁ θεός». ἰδοὺ γὰρ ἐν πολλοῖς διδάσκει ἡμᾶς ἡ θεία γραφή, ἀγαθὸν καλοῦσα παῖδα πτωχὸν καὶ σοφόν, καί «ἀγαθὸς ἦν Σαμουὴλ μετὰ θεοῦ καὶ ἀνθρώπων» καί «ἀγαθὸς ἦν Σαοὺλ υἱὸς Κὶς ἐκ φυλῆς Βενιαμίν, ὑψηλότερος παντὸς Ἰσραὴλ ὑπὲρ ὠμίαν καὶ ἐπάνω» καί «ἀγαθὸν πορεύεσθαι εἰς οἶκον πότου» καί «ἄνοιξον, κύριε, τὸν οὐρανόν, τὸν θησαυρόν σου τὸν ἀγαθόν» καί «ἀγαθὸς λόγος ὑπὲρ δόμα» καί «ἀγαθὸς ὁ κύων ὁ ζῶν ὑπὲρ τὸν λέοντα τὸν νεκρόν» καί «ἀγαθὸν δύο ὑπὲρ τὸν ἕνα» καί «ἀγαθὴ ἐσχάτη λόγων ὑπὲρ ἀρχήν» καί «εἰ ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν», περὶ ἰχθύος καὶ ἄρτου λέγων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό, μην αναζητάς εκείνα που δεν πρέπει να αναζητούνται, αλλά να τιμάς τον Υιό, για να τιμήσεις και τον Πατέρα. Όταν, λοιπόν, ακούς για τον Θεό ότι «κανείς δεν είναι αγαθός παρά μόνο ένας, ο Θεός», μην τολμήσεις, επειδή ο Υιός τιμά υπερβολικά τον Πατέρα, να αποφανθείς ότι ο Υιός δεν είναι αγαθός. Διότι δεν αποκαλεί τον Πατέρα αγαθό αρνούμενος ότι ο Ίδιος είναι αγαθός, αλλά τόσο περισσότερο αποκαλύπτει τον Εαυτό Του με το να μην επιθυμεί την τιμή από τους ανθρώπους, αλλά με το να ανάγει την τιμή στον δικό Του Πατέρα, προκειμένου μέσα από την αγαθότητα του Πατέρα να γίνει γνωστή η γνώση της αγαθότητας του Υιού του Θεού, ο Οποίος έχει γεννηθεί από αγαθό Πατέρα και Θεό. Διότι είναι μεγάλη η αδυναμία εκείνων που τολμούν να λένε κάτι τέτοιο για τον Υιό, έστω κι αν Εκείνος είπε ότι «ένας είναι αγαθός, ο Θεός». Ιδού, άλλωστε, η Θεία Γραφή μας διδάσκει σε πολλά σημεία, αποκαλώντας αγαθό «το φτωχό και σοφό παιδί», και λέγοντας «αγαθός ήταν ο Σαμουήλ ενώπιον του Θεού και των ανθρώπων», και «αγαθός ήταν ο Σαούλ, γιος του Κις από τη φυλή Βενιαμίν, ψηλότερος από όλον τον Ισραήλ από τους ώμους και πάνω», και «αγαθό είναι να πηγαίνει κανείς σε οίκο συμποσίου», και «άνοιξε, Κύριε, τον ουρανό, τον αγαθό σου θησαυρό», και «ο αγαθός λόγος είναι ανώτερος από το δώρο», και «είναι αγαθός (καλύτερος) ο ζωντανός σκύλος παρά το νεκρό λιοντάρι», και «αγαθόν (καλύτερα) οι δύο παρά ο ένας», και «αγαθή (καλύτερη) είναι η κατάληξη των λόγων παρά η αρχή τους», και «αν εσείς, που είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας», μιλώντας για το ψάρι και το ψωμί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Χάριτος γὰρ καὶ φιλανθρωπίας ὁ στέφανος. Καὶ ταῦτα πάντα ἕδνα τοῦ νυμφίου καὶ δῶρα· πίστιν γὰρ ἡ νύμφη προσενήνοχε μόνον. Οὐ μόνον δὲ, ἀλλὰ καὶ πνευματικῶν ἀγαθῶν σε ἐνέπλησεν, ἢ καὶ τὴν ἐν ἀγαθοῖς ἐπιθυμίαν σου ἐπλήρωσεν, ὃς τήν γε ψυκτὴν ψυχὴν ἀπαγορεύει, δίδωσι δὲ ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ο στέφανος προέρχεται από χάρη και φιλανθρωπία. Και όλα αυτά είναι γαμήλια δώρα και προσφορές του νυμφίου· διότι η νύμφη προσέφερε μόνο την πίστη. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και σε ενέπλησε με πνευματικά αγαθά, ή και εκπλήρωσε την επιθυμία σου με αγαθά, αυτός ο οποίος απορρίπτει βέβαια την ψυχρή ψυχή, δίνει όμως αγαθά σε εκείνους που του τα ζητούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ομιλίες ΜΓ΄–ΞΓ΄
Εἰ τοίνυν καὶ νόσους λύει καὶ λεπροὺς καθαίρει καὶ τυφλοῖς παρέχει φῶς καὶ ἐκ μέσου φάρυγγος λεόντων ἐγγείων τε καὶ θαλαττίων ρύεται καὶ ἐν μέσῳ πυρὶ ζωογονεῖ καὶ ἐκ θανάτου πυλῶν ἐπανάγει πρὸς ζωὴν καὶ αὐτοὺς τοὺς νεκρωθέντας τέλεον ἀνίστησι καὶ στεφανίτας οὐρανίους ἀναδείκνυσι καὶ τροπαιούχους κατ’ ἐχθρῶν ὁρατῶν τε καὶ ἀοράτων ἡ πρὸς Θεὸν δέησις, ἐξαίσια παρέχουσα τρόπαια τοῖς αὐτῇ χρωμένοις ἐκ ψυχῆς· ἆρ’ οὐ φανερόν, ὅτι διὰ τὴν εἰς αὐτὴν ἀμέλειαν καὶ ρᾳθυμίαν ἡμῶν τὰ δεινὰ περιγίνεται; «Αἰτεῖτε», γάρ φησι ὁ Κύριος, «καὶ λήψεσθε· ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε· κρούετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν· πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει, καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται»· καὶ «εἰ ὑμεῖς», φησίν, «οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν;».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν λοιπόν η προς τον Θεό δέηση και νόσους λύει και λεπρούς καθαρίζει και στους τυφλούς χαρίζει φως, και σώζει από το μέσο του φάρυγγα λιονταριών, τόσο χερσαίων όσο και θαλασσίων, και μέσα στη φωτιά διατηρεί ζωντανούς, και από τις πύλες του θανάτου επαναφέρει στη ζωή, και αυτούς ακόμη που είχαν τελείως νεκρωθεί τους ανασταίνει, και αναδεικνύει ουράνιους στεφανίτες και τροπαιούχους κατά εχθρών ορατών και αοράτων, παρέχοντας εξαίσια τρόπαια σε όσους τη χρησιμοποιούν από ψυχής· άραγε δεν είναι φανερό ότι εξαιτίας της δικής μας αμέλειας και ραθυμίας απέναντί της τα δεινά υπερισχύουν; Διότι λέγει ο Κύριος: «Αιτείτε και θα λάβετε· ζητείτε και θα βρείτε· κρούετε και θα σας ανοιχθεί· διότι καθένας που αιτεί λαμβάνει, και όποιος ζητεί βρίσκει, και σε εκείνον που κρούει θα ανοιχθεί». Και πάλι λέγει: «Αν εσείς γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο εν τοις ουρανοίς θα δώσει αγαθά σε όσους Του τα ζητούν;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης Ἐπιστολαὶ περὶ τῆς ἑρμηνείας τῆς θείας γραφῆς
ΡΙΖʹ. ΙΣΧΥΡΙΩΝΙ. Εἰς τό· «Εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες.» Μεγάλη τοῦ Θεοῦ ἡ ἀγαθότης, καὶ τῶν ἀνθρώπων ἡ ὠμότης. Ὁ γὰρ ἀναβολὴν αἰτησάμενος, καὶ ἄφεσιν κομισάμενος, οὗτος ἀναβολὴν αἰτηθείς, οὐ μόνον οὐκ ἔδωκεν, ἀλλὰ καὶ εἰς δεσμωτήριον καθεῖρξε τὸν σύνδουλον· καὶ ταῦτα, μηδὲ τοσαῦτα χρεωστοῦντα, ὅσα αὐτὸς ἐχρεώστησεν. Ὁ μὲν γὰρ μύρια τάλαντα εἶχεν, ὁ δὲ πεντήκοντα δηνάρια. Εἰκότως τοιγαροῦν τῇ θείᾳ χρηστότητι τὴν τῶν ἀνθρώπων ἀγαθότητα παραβάλλων ὁ εὐαγγελικὸς χρησμός, πονηρίαν αὐτὴν ἐκάλεσε, λέγων· «Εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν·» οὐ πάσης τῆς φύσεως πονηρίαν καταγινώσκων (ἄπαγε! γέγραπται γάρ· «Ἀγάθυνον, Κύριε, τοῖς ἀγαθοῖς.» Καί· «Ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκφέρει ἐκ τοῦ θησαυροῦ αὑτοῦ τὰ ἀγαθὰ»), ἀλλὰ πρὸς τὴν θείαν ἀγαθότητα τὴν ἀνθρωπίνην παραβάλλων, πονηρίαν αὐτὴν ἐκάλεσε. «Πόσῳ γὰρ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν, φησί, δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν;»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΡΙΖ΄. ΣΤΟΝ ΙΣΧΥΡΙΩΝΑ. Στο χωρίο: «Αν λοιπόν εσείς που είστε πονηροί». Μεγάλη είναι η αγαθότητα του Θεού και η σκληρότητα των ανθρώπων. Διότι εκείνος που ζήτησε αναβολή και έλαβε άφεση, ο ίδιος, όταν του ζητήθηκε αναβολή, όχι μόνο δεν έδωσε, αλλά και έκλεισε στη φυλακή τον σύνδουλό του· και μάλιστα, ενώ δεν του χρωστούσε τόσα όσα χρωστούσε ο ίδιος. Διότι ο ένας χρωστούσε δέκα χιλιάδες τάλαντα, και ο άλλος πενήντα δηνάρια. Εύλογα λοιπόν ο ευαγγελικός λόγος, παραβάλλοντας την αγαθότητα των ανθρώπων με τη θεία χρηστότητα, την ονόμασε πονηρία, λέγοντας: «Αν λοιπόν εσείς που είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας», όχι επειδή καταδικάζει ολόκληρη τη φύση για πονηρία (προς Θεού! διότι είναι γραμμένο: «Κάνε καλό, Κύριε, στους αγαθούς». Και: «Ο αγαθός άνθρωπος βγάζει από τον θησαυρό του τα αγαθά»), αλλά συγκρίνοντας την ανθρώπινη με τη θεία αγαθότητα, την ονόμασε πονηρία. «Διότι πόσο μάλλον», λέει, «ο Πατέρας σας θα δώσει αγαθά σε αυτούς που του τα ζητούν;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων
Ὁρᾷς, ὅτι αὐτὸς μᾶλλον ἐπιθυμεῖ ἀφεῖναί σοι τὰ ἁμαρτήματα; Μὴ δὴ ὀκνῶμεν, μηδὲ ἀναβαλλώμεθα. Φιλάνθρωπός ἐστι καὶ ἀγαθός· μόνον ἀφορμὴν αὐτῷ δῶμεν, καὶ τοῦτο, ἵνα ἡμεῖς μὴ ἄχρηστοι γενώμεθα, ἐπεὶ καὶ χωρὶς τούτου ἀπέλυσεν ἄν· ἀλλ᾽ ὥσπερ ἡμεῖς ἐπὶ τῶν οἰκετῶν τῶν ἡμετέρων μυρία πλάττομεν καὶ συντίθεμεν· οὕτω καὶ αὐτὸς ἐπὶ τῆς ἡμετέρας σωτηρίας ποιεῖ. Προφθάσωμεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν ἐξομολογήσει, ὅτι χρηστός ἐστι καὶ ἐπιεικής. Ἐὰν δὲ μὴ ἐπικαλῇ ἐν ἀληθείᾳ, μηδὲ θέλῃς εἰπεῖν ἐκ καρδίας ὅτι Ἄφες, ἀλλ᾽ ἀπὸ στόματος, τί ποιήσει αὐτός; Τί ἐστιν, ἐν ἀληθείᾳ καλεῖν; Μετὰ προαιρέσεως, μετὰ προθυμίας, μετὰ διανοίας εἰλικρινοῦς· οἷον ἐπὶ τῶν μύρων λέγουσιν, ἀληθινόν ἐστιν, οὐδὲν ἔχει νόθον· οὕτω καὶ ἐκεῖ. Ὁ ὄντως αὐτὸν καλῶν, καὶ ὁ ὄντως αὐτοῦ δεόμενος, προσεδρεύει διαπαντὸς, οὐκ ἀφίσταται ἕως ἂν λάβῃ· ὁ δὲ ἁπλῶς ἀφοσιούμενος, καὶ αὐτῷ τούτῳ νόμον πληρῶν, οὐκ ἐν ἀληθείᾳ καλεῖ. Πᾶς ὅστις ἂν ᾖς, μὴ λέγε, ὅτι Ἁμαρτωλός εἰμι, μόνον, ἀλλὰ καὶ σπούδαζε ἀπαλλάξαι σαυτὸν ταύτης τῆς δόξης· μὴ λέγε, ἀλλὰ καὶ ἄλγει. Εἰ ἀλγεῖς, σπουδάζεις· εἰ μὴ σπουδάζεις, οὐκ ἀλγεῖς· εἰ μὴ ἀλγεῖς, χλευάζεις. Τίς λέγων ὅτι Νοσῶ, οὐ πάντα ποιεῖ ὥστε ἀπαλλαγῆναι; Μέγα ὅπλον εὐχή. Εἰ ὑμεῖς οἴδατε, φησὶ, δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν; Διὰ τί οὐ θέλεις προσελθεῖν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Βλέπεις ότι ο Ίδιος επιθυμεί περισσότερο να σου συγχωρήσει τα αμαρτήματα; Ας μην οκνούμε λοιπόν, ούτε να αναβάλλουμε. Είναι φιλάνθρωπος και αγαθός· ας Του δώσουμε μόνο την αφορμή, και τούτο για να μην γίνουμε εμείς άχρηστοι, αφού και χωρίς αυτό θα μας συγχωρούσε. Αλλά όπως ακριβώς εμείς, προκειμένου για τους δικούς μας υπηρέτες, επινοούμε χίλια δυο πράγματα και τα διευθετούμε, έτσι πράττει και Εκείνος για τη δική μας σωτηρία. Ας προφθάσουμε να παρουσιαστούμε ενώπιόν Του με εξομολόγηση, διότι είναι αγαθός και επιεικής. Εάν όμως δεν Τον επικαλείσαι εν αληθεία, ούτε θέλεις να πεις μέσα από την καρδιά σου το «Συγχώρεσε», αλλά το λες μόνο με το στόμα, τι να κάνει Εκείνος; Τι σημαίνει να επικαλείσαι εν αληθεία; Να το κάνεις με αγαθή προαίρεση, με προθυμία, με διάνοια ειλικρινή· όπως ακριβώς λένε για τα μύρα ότι είναι αληθινά και δεν έχουν τίποτα το νόθο, έτσι συμβαίνει και εδώ. Εκείνος που πραγματικά Τον επικαλείται, και εκείνος που πραγματικά Τον παρακαλεί, επιμένει διαρκώς και δεν απομακρύνεται μέχρις ότου λάβει. Ενώ εκείνος που απλώς εκτελεί ένα τυπικό καθήκον, και με αυτόν τον τρόπο εκπληρώνει απλώς τον νόμο, δεν επικαλείται εν αληθεία. Όποιος κι αν είσαι, μην λες μόνο «Είμαι αμαρτωλός», αλλά φρόντιζε να απαλλάξεις τον εαυτό σου από αυτή την ιδιότητα· μην το λες απλώς, αλλά και να πονάς. Εάν πονάς, αγωνίζεσαι· εάν δεν αγωνίζεσαι, δεν πονάς· εάν δεν πονάς, χλευάζεις. Ποιος, λέγοντας ότι «Ασθενώ», δεν κάνει τα πάντα ώστε να απαλλαγεί; Μεγάλο όπλο είναι η προσευχή. «Εάν εσείς», λέγει, «γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας;». Γιατί δεν θέλεις να προσέλθεις;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων
Οὐδαμῶς· οὐ γὰρ σὺ τοῦτο ποιεῖς, ἀλλ᾽ ἐκεῖνος ὁ θηριώδης. Εἰ γὰρ εὐεργετοῦντός σου καὶ τιμῶντος καὶ καταλλάττοντος, μένει φυλάττων ἐκεῖνος τὴν ἀπέχθειαν, ἑαυτῷ τὸ πῦρ ἀνῆψεν, αὐτὸς ἔφλεξεν αὑτοῦ τὴν κεφαλήν· σὺ δὲ ἀναίτιος εἶ. Μὴ γίνου τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπότερος, ἐπεὶ μυρία πείσῃ δεινά· μᾶλλον δὲ, οὐδ᾽ ἂν θέλῃς δυνήσῃ, οὐδὲ κατὰ μικρόν. Πῶς γάρ; Ὅσον ἀπέχει ὁ οὐρανὸς ἀπὸ τῆς γῆς, φησὶ, τοσοῦτον ἀπέχουσιν αἱ βουλαί μου ἀπὸ τῶν βουλῶν ὑμῶν· καὶ πάλιν· Εἰ ὑμεῖς, φησὶ, πονηροὶ ὄντες οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος δώσει ὑμῖν; Ἀλλὰ σκῆψις ταῦτα καὶ πρόφασις. Μὴ δὴ σοφιζώμεθα τὰ προστάγματα τοῦ Θεοῦ. Καὶ πῶς σοφιζόμεθα, φησίν; Εἶπε· Τοῦτο ποιῶν, ἄνθρακας πυρὸς σωρεύσεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ· σὺ δὲ λέγεις· Φοβοῦμαι τὸν ἐχθρὸν, ὅτι μεγάλα με ἠδίκησεν. Οὐ ταῦτα λέγεις; Πῶς δὲ ὅλως ἔσχες ἐχθρόν; Ἀδικήσαντα φοβῇ, σαυτὸν δὲ οὐ φοβῇ; Εἴθε σαυτοῦ ἐφρόντιζες. Μὴ ποίει σκοπῷ τοιούτῳ· μᾶλλον δὲ κἂν τοιούτῳ ποίησον σκοπῷ. Ἀλλ᾽ οὐ ποιεῖς. Οὐ λέγω σοι, ὅτι ἄνθρακας πυρὸς σωρεύσεις, ἀλλὰ καὶ ἕτερόν τι πλέον λέγω· μόνον ποίησον. Ταῦτα γὰρ πάντα, ἵνα σε ἐκκαλέσηται, φησὶν ὁ Παῦλος, ἐλπίδι τῆς τιμωρίας λῦσαι τὴν ἔχθραν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σε καμία περίπτωση· διότι δεν το κάνεις εσύ αυτό, αλλά εκείνος ο θηριώδης. Διότι, εάν ενώ εσύ τον ευεργετείς, τον τιμάς και επιδιώκεις τη συνδιαλλαγή, εκείνος παραμένει διατηρώντας την έχθρα, ο ίδιος άναψε τη φωτιά στον εαυτό του, ο ίδιος έκαψε το κεφάλι του· εσύ όμως είσαι αναίτιος. Μη γίνεσαι πιο φιλάνθρωπος από τον Θεό, επειδή θα υποστείς μύρια δεινά· ή μάλλον, ούτε κι αν το θελήσεις θα μπορέσεις, ούτε στο ελάχιστο. Πώς άλλωστε; Όσο απέχει ο ουρανός από τη γη, λέει, τόσο απέχουν οι βουλές μου από τις δικές σας βουλές· και πάλι: Αν εσείς, λέει, που είστε πονηροί γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο ουράνιος θα δώσει σε εσάς; Αλλά αυτά είναι δικαιολογίες και προφάσεις. Ας μην προσπαθούμε λοιπόν να διαστρέφουμε με σοφίσματα τα προστάγματα του Θεού. Και πώς τα διαστρέφουμε με σοφίσματα, λέει; Είπε η Γραφή: Κάνοντας αυτό, θα σωρεύσεις αναμμένα κάρβουνα στο κεφάλι του· εσύ όμως λες: Φοβάμαι τον εχθρό, επειδή με αδίκησε πολύ. Δεν λες αυτά; Αλλά πώς εξάλλου έφτασες να αποκτήσεις εχθρό; Αυτόν που σε αδίκησε φοβάσαι, και δεν φοβάσαι τον εαυτό σου; Μακάρι να φρόντιζες τον εαυτό σου. Μην το πράττεις με τέτοιο σκοπό· ή μάλλον, πράξε το έστω και με τέτοιο σκοπό. Αλλά δεν το πράττεις. Δεν σου λέω μόνο ότι θα σωρεύσεις αναμμένα κάρβουνα, αλλά σου λέω και κάτι επιπλέον· αρκεί μόνο να το πράξεις. Διότι όλα αυτά, λέει ο Παύλος, ελέχθησαν για να σε προτρέψει, ώστε με την ελπίδα της τιμωρίας να διαλύσεις την έχθρα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ἐφεσίους ἐπιστολήν
γʹ. Καὶ ταῦτα οὐκ ἐμά ἐστι τὰ ῥήματα, ἀλλ᾽ αὐτοῦ τοῦ φιλοῦντος ἡμᾶς Χριστοῦ. Καὶ ἄκουε αὐτοῦ λέγοντος· Τίς ἐξ ὑμῶν ἐστιν ἄνθρωπος, ὃς, ἐὰν αἰτήσῃ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον, μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ; Εἰ δὲ ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν; Καὶ πάλιν ἄκουε καὶ ἑτέρωθι λέγοντος· Μὴ ἐπιλήσεται γυνὴ τοῦ ἐλεῆσαι τὰ ἔκγονα τῆς κοιλίας αὑτῆς; Εἰ δὲ καὶ ἐπιλάθοιτο ταῦτα γυνὴ, ἀλλ᾽ ἐγὼ οὐκ ἐπιλήσομαί σου, λέγει Κύριος. Εἰ γὰρ μὴ φιλεῖ, τίνος ἕνεκεν ἡμᾶς ἐποίησε; μὴ γὰρ ἀνάγκην εἶχε; μὴ γὰρ χρείαν αὐτῷ καὶ διακονίαν πληροῦμεν; μὴ γὰρ δεῖταί τινος τῶν παρ᾽ ἡμῶν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
γ΄. Και αυτά τα λόγια δεν είναι δικά μου, αλλά του ίδιου του Χριστού που μας αγαπά. Και άκουσέ τον να λέει: Ποιος άνθρωπος υπάρχει από εσάς, που, εάν του ζητήσει ο γιος του άρτο, θα του δώσει πέτρα; Εάν λοιπόν εσείς, ενώ είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα τέκνα σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο εν τοις ουρανοίς θα δώσει αγαθά σε εκείνους που του ζητούν; Και πάλι άκουσε τι λέει και σε άλλο σημείο: Μήπως θα ξεχάσει η γυναίκα να σπλαχνιστεί τα γεννήματα της κοιλιάς της; Αλλά ακόμη και αν γυναίκα τα ξεχάσει αυτά, εγώ όμως δεν θα σε ξεχάσω, λέει ο Κύριος. Διότι, εάν δεν μας αγαπά, για ποιο λόγο μας εδημιούργησε; Μήπως είχε κάποια ανάγκη; Μήπως του εκπληρώνουμε κάποια χρεία και υπηρεσία; Μήπως έχει την ανάγκη κάποιου πράγματος από εμάς;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Τιμόθεον ἐπιστολὴν α΄
Ἂν μηδὲν ἐναντίον αἰτῇς, ὧν δοῦναί ἐστιν ἕτοιμος· ἂν μηδὲν ἀνάξιον τοῦ βασιλέως, ἂν μηδὲν βιωτικὸν, ἂν πάντα πνευματικὰ, ἂν χωρὶς ὀργῆς προσίῃς, ἂν καθαρὰς ἔχων τὰς χεῖρας, ἂν ὁσίας· ὅσιαί εἰσιν αἱ ἐλεημοσύνας ἐργαζόμεναι. Ἂν οὕτω προσίῃς, πάντως ἐπιτεύξῃ τῆς αἰτήσεως. Εἰ γὰρ ὑμεῖς, φησὶ, πονηροὶ ὄντες οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς; Διαλογισμὸν τὴν ἀμφιβολίαν λέγει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εάν δεν ζητάς τίποτα αντίθετο από αυτά που Εκείνος είναι έτοιμος να δώσει· εάν δεν ζητάς τίποτα ανάξιο του Βασιλέως, τίποτα το βιωτικό, παρά μόνο πνευματικά· εάν προσέρχεσαι χωρίς οργή, έχοντας καθαρά τα χέρια, έχοντάς τα όσια· διότι όσια είναι εκείνα που ασκούν την ελεημοσύνη. Εάν έτσι προσέρχεσαι, εξάπαντος θα επιτύχεις το αίτημά σου. Διότι, λέγει, «εάν εσείς, που είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα τέκνα σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο εν τοις ουρανοίς;». Διαλογισμό ονομάζει την αμφιβολία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Τί οὖν, φησὶν, ὅταν καὶ πνευματικὰ αἰτήσω, καὶ μὴ λάβω; Οὐ μετὰ σπουδῆς ἔκρουσας πάντως, ἢ σαυτὸν ἀνάξιον παρεσκεύασας τοῦ λαβεῖν, ἢ ταχέως ἀπέστης. Καὶ τίνος ἕνεκεν, φησὶ, μὴ εἶπεν ἃ χρὴ αἰτεῖν; Καὶ μὴν εἶπεν ἅπαντα ἐν τοῖς ἔμπροσθεν, καὶ ἔδειξεν ὑπὲρ τίνων χρὴ προσιέναι. Μὴ τοίνυν λέγε, ὅτι Προσῆλθον, καὶ οὐκ ἔλαβον. Οὐδαμοῦ γὰρ παρὰ τὸν Θεὸν τὸ μὴ λαβεῖν, τὸν οὕτω φιλοῦντα, ὡς καὶ πατέρας νικῆσαι, καὶ τοσοῦτον νικῆσαι, ὅσον τὴν πονηρίαν ταύτην ἡ ἀγαθότης. Εἰ γὰρ ὑμεῖς, πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος. Ταῦτα δὲ ἔλεγεν, οὐ διαβάλλων τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν, οὐδὲ κακίζων τὸ γένος· ἀλλὰ πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῆς ἀγαθότητος τῆς αὐτοῦ, τὴν φιλοστοργίαν τὴν πατρικὴν πονηρίαν καλῶν· τοσαύτη αὐτοῦ τῆς φιλανθρωπίας ἡ ὑπερβολή.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τι συμβαίνει, λοιπόν, λέει, όταν ζητήσω πνευματικά αγαθά και δεν τα λάβω; Είτε δεν χτύπησες την πόρτα με αρκετή επιμονή, είτε κατέστησες τον εαυτό σου ανάξιο να τα λάβει, είτε εγκατέλειψες την προσπάθεια πολύ γρήγορα. Και για ποιον λόγο, λέει, δεν ανέφερε τι ακριβώς πρέπει να ζητάμε; Μα τα έχει πει όλα στα προηγούμενα, και υπέδειξε για ποια πράγματα οφείλουμε να προσερχόμαστε σε Αυτόν. Μην λες, λοιπόν, ότι «Προσήλθα και δεν έλαβα». Διότι σε καμία περίπτωση δεν ευθύνεται ο Θεός για το ότι δεν έλαβες, Εκείνος που αγαπά τόσο πολύ, ώστε να ξεπερνά και τους πατέρες, και να τους ξεπερνά κατά τόσο, όσο η αγαθότητα υπερτερεί έναντι της πονηρίας. Διότι, εάν εσείς, που είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα τέκνα σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο επουράνιος. Αυτά δε τα έλεγε όχι για να διαβάλει την ανθρώπινη φύση, ούτε για να κατηγορήσει το ανθρώπινο γένος· αλλά, προκειμένου να κάνει την αντιδιαστολή με τη δική Του αγαθότητα, αποκαλώντας την πατρική φιλοστοργία πονηρία· τόσο μεγάλη είναι η υπερβολή της φιλανθρωπίας Του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Οὕτω καὶ ἀνωτέρω πονηροὺς ἐκάλει τοὺς ἀνθρώπους, λέγων· Εἰ δὲ ὑμεῖς, πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν. Καὶ γὰρ καὶ ἐκεῖ πονηροὺς ἐκάλεσεν, οὐ τῆς φύσεως ἁπάσης πονηρίαν καταγινώσκων· (τὸ γὰρ, ὑμεῖς, οὐχ ὑμεῖς οἱ ἄνθρωποί φησιν·) ἀλλὰ τὴν ἐν ἀνθρώποις ἀγαθότητα τῇ τοῦ Θεοῦ ἀγαθότητι παραβάλλων, οὕτως ὠνόμασε· διὰ τοῦτο καὶ ἐπήγαγε, Πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν; Καὶ τί τὸ κατεπεῖγον ἦν, φησὶν, ἢ τί τὸ χρήσιμον, ὥστε οὕτως αὐτὸν ἀποκρίνασθαι;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έτσι και πιο πάνω αποκαλούσε πονηρούς τους ανθρώπους, λέγοντας: «Αν λοιπόν εσείς, όντας πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα τέκνα σας». Διότι και εκεί τους ονόμασε πονηρούς, όχι επειδή καταδίκαζε ολόκληρη τη φύση για πονηρία (διότι το «εσείς», δεν το λέει με την έννοια «εσείς οι άνθρωποι»), αλλά παραβάλλοντας την αγαθότητα των ανθρώπων με την αγαθότητα του Θεού, τους ονόμασε έτσι· γι' αυτό και πρόσθεσε: «Πόσο μάλλον ο Πατήρ σας θα δώσει αγαθά σε εκείνους που του τα ζητούν;». Και ποια ήταν η επείγουσα ανάγκη, λέγει, ή ποια η χρησιμότητα, ώστε να απαντήσει με αυτόν τον τρόπο;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ὅτι οὐ καλοῦμεν ὡς καλεῖν δεῖ. Ὅτι γὰρ αὐτὸς ἕτοιμος ἀεὶ παρέχειν, ἄκουσον τί φησιν ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις· Τίς ἐστιν ἐξ ὑμῶν, ὃν ἐὰν αἰτήσῃ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον, μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ· ἢ ἰχθὺν ἐὰν αἰτήσῃ, μὴ ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ; Εἰ δὲ ὑμεῖς, πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ τοῖς τέκνοις ὑμῶν διδόναι· πολλῷ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν. Ὁρᾷς πόση αὐτοῦ ἡ ἀγαθότης, ὅταν ἡ ἡμετέρα πρὸς ἐκείνην συγκρινομένη πονηρία φαίνηται; Ἐπεὶ οὖν τοιοῦτος ὁ ἡμέτερος Δεσπότης, πρὸς αὐτὸν ἀεὶ καταφεύγωμεν, καὶ βοηθὸν μόνον τοῦτον καλῶμεν, καὶ ἕτοιμον εἰς τὸ σώζειν εὑρήσομεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι δεν τον επικαλούμαστε όπως πρέπει. Διότι, για το ότι Αυτός είναι πάντοτε έτοιμος να χορηγεί, άκουσε τι λέει στα Ευαγγέλια: «Ποιος από εσάς υπάρχει, που εάν ο γιος του τού ζητήσει ψωμί, θα του δώσει πέτρα; Ή εάν του ζητήσει ψάρι, θα του δώσει φίδι; Εάν λοιπόν εσείς, αν και είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε καλά δώρα στα παιδιά σας, πολύ περισσότερο ο Πατέρας σας ο ουράνιος θα δώσει αγαθά σε εκείνους που του τα ζητούν». Βλέπεις πόση είναι η αγαθότητά Του, όταν η δική μας, συγκρινόμενη με εκείνη, φαίνεται ως πονηρία; Επειδή λοιπόν τέτοιος είναι ο Δεσπότης μας, σε Αυτόν ας καταφεύγουμε πάντοτε, και μόνον Αυτόν ας επικαλούμαστε ως βοηθό, και θα τον βρούμε έτοιμο να μας σώσει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ προσευχῆς
Καὶ ἀλλαχοῦ πάλιν· Τίς ἐστι, φησὶν, ἐξ ὑμῶν, ὃν ἐὰν αἰτήσῃ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον, μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ; ἢ ἐὰν ἰχθὺν αἰτήσῃ, μὴ ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ; Εἰ οὖν ὑμεῖς, πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος δώσει Πνεῦμα ἅγιον τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν; Τοιούτοις μὲν λόγοις καὶ τοιαύταις ἐλπίσιν ἐπὶ προσευχὴν παρεκάλεσεν ἡμᾶς ὁ τῶν ὅλων Κύριος· ἡμᾶς δὲ προσήκει τῷ Θεῷ πειθομένους ἀεὶ ζῇν ἐν ὕμνοις καὶ προσευχαῖς, ἀκριβέστερον τῆς τοῦ Θεοῦ λατρείας ἐχομένους, ἢ τῆς ἑαυτῶν ψυχῆς· οὕτω γὰρ ἡμῖν ὑπάρξειε ζῇν ἀεὶ τὴν πρέπουσαν ἀνθρώποις ζωήν. Ὅστις γὰρ οὐ προσεύχεται τῷ Θεῷ, οὐδὲ θείας ὁμιλίας ἀπολαύειν ἐπιθυμεῖ συνεχῶς, νεκρός ἐστι καὶ ἄψυχος, καὶ οὐ μετέχει τοῦ φρονεῖν. Αὐτὸ γὰρ τοῦτο μέγιστον ἀφροσύνης σημεῖον, τὸ μὴ ἐπίστασθαι τὸ μέγεθος τῆς τιμῆς, μηδὲ ἐρᾷν προσευχῆς, μηδὲ θάνατον ἡγεῖσθαι ψυχῆς τὸ μὴ προσκυνεῖν τῷ Θεῷ. Ὥσπερ γὰρ τὸ σῶμα τοῦτο τὸ ἡμέτερον, ψυχῆς μὴ παρούσης, νεκρόν ἐστι καὶ δυσῶδες· οὕτω ψυχὴ, μὴ κινοῦσα ἑαυτὴν εἰς προσευχὴν, νεκρά ἐστι, καὶ ἀθλία, καὶ δυσώδης. Ἀλλὰ μὴν ὅτι γε θανάτου παντὸς πικρότερον ἡγεῖσθαι προσήκει στερηθῆναι προσευχῆς, διδάσκει καλῶς ἡμᾶς Δανιὴλ, ὁ μέγας προφήτης, μᾶλλον δὲ ἑλόμενος ἀποθανεῖν, ἢ τρεῖς ἡμέρας μόνας στερηθῆναι προσευχῆς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και αλλού πάλι λέει: «Ποιος από εσάς, εάν του ζητήσει ο γιος του ψωμί, θα του δώσει πέτρα; Ή εάν του ζητήσει ψάρι, μήπως θα του δώσει φίδι; Εάν, λοιπόν, εσείς, αν και είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο ουράνιος θα δώσει Πνεύμα Άγιο σε εκείνους που του το ζητούν;». Με τέτοια λόγια και με τέτοιες ελπίδες μας προέτρεψε σε προσευχή ο Κύριος των όλων. Εμάς δε μας αρμόζει, υπακούοντας στον Θεό, να ζούμε πάντοτε με ύμνους και προσευχές, προσηλωμένοι στη λατρεία του Θεού πιο έντονα και από την ίδια μας την ψυχή· διότι έτσι θα καταφέρουμε να ζούμε πάντοτε τη ζωή που ταιριάζει σε ανθρώπους. Διότι όποιος δεν προσεύχεται στον Θεό, ούτε επιθυμεί συνεχώς να απολαμβάνει τη θεία συνομιλία, είναι νεκρός και άψυχος, και στερείται φρονήσεως. Διότι ακριβώς αυτό είναι το μεγαλύτερο σημάδι αφροσύνης: το να μην κατανοεί κανείς το μέγεθος αυτής της τιμής, ούτε να αγαπά την προσευχή, ούτε να θεωρεί θάνατο της ψυχής το να μην προσκυνά τον Θεό. Όπως δηλαδή αυτό το δικό μας σώμα, όταν δεν είναι παρούσα η ψυχή, είναι νεκρό και δύσοσμο, έτσι και η ψυχή, όταν δεν παρακινεί τον εαυτό της σε προσευχή, είναι νεκρή, και άθλια, και δύσοσμη. Ότι, μάλιστα, πρέπει να θεωρούμε τη στέρηση της προσευχής πιο πικρή από κάθε θάνατο, μας το διδάσκει θαυμάσια ο Δανιήλ, ο μέγας προφήτης, ο οποίος προτίμησε μάλλον να πεθάνει, παρά να στερηθεί την προσευχή έστω και για τρεις μόνο ημέρες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς Σταγείριον δαιμονῶντα
Καὶ ταῦτα μὲν οἱ προφῆται, τοῖς δὲ Ἰουδαίοις αὐτὸς διαλεγόμενος ἔλεγεν ὁ Χριστός· Εἰ δὲ ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν; οὐδὲν ἄλλο ἐμφαίνων διὰ τούτων, ἀλλ᾽ ἢ ὅτι ὅσον τῶν ἀγαθῶν καὶ τῶν πονηρῶν τὸ μέσον ἐστὶ, τοσοῦτον τῆς τοῦ Θεοῦ κηδεμονίας πρὸς τὴν πατρικὴν τὸ διάφορον. Καὶ μηδὲ μέχρι τούτου πάλιν στῇς, ἀλλὰ τῷ νῷ καὶ περαιτέρω πρόϊθι· καὶ γὰρ καὶ τοῦτο, ὅσον ἀκοῦσαί σε δυνατὸν, εἴρηται· οὗ γὰρ ἡ σύνεσις ἄπειρος καὶ ἡ ἀγαθότης, δηλονότι καὶ ἡ φιλανθρωπία.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και αυτά μεν τα είπαν οι προφήτες, ενώ ο ίδιος ο Χριστός, απευθυνόμενος στους Ιουδαίους, έλεγε: «Εάν λοιπόν εσείς, ενώ είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα τέκνα σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο ουράνιος θα δώσει αγαθά σε όσους του ζητούν;», μη φανερώνοντας τίποτε άλλο μέσω αυτών, παρά μόνο ότι, όση είναι η απόσταση ανάμεσα στους αγαθούς και τους πονηρούς, τόση είναι και η διαφορά της φροντίδας του Θεού συγκριτικά με την πατρική. Και ας μη σταθείς πάλι μόνο μέχρι αυτού του σημείου, αλλά με τον νου σου προχώρησε και περαιτέρω· διότι και αυτό έχει ειπωθεί στον βαθμό που σου είναι δυνατόν να το ακούσεις και να το κατανοήσεις· διότι Εκείνου που η σύνεση και η αγαθότητα είναι άπειρη, είναι προφανές ότι άπειρη είναι και η φιλανθρωπία Του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς τοὺς σκανδαλισθέντας
Ὁ δὲ καὶ προφητῶν καὶ πάντων Δεσπότης δηλῶν ὅτι καὶ ταύτης τὸ μέτρον ἐκ πολλοῦ τοῦ περιόντος ὑπερβαίνει τοῦ Θεοῦ ἡ κηδεμονία καὶ ὅσον τοῦ φωτὸς τὸ μέσον ἐστὶ πρὸς σκότος καὶ πονηρίας πρὸς ἀγαθότητα, τοσοῦτον τὸ μέτρον τῆς τοῦ Θεοῦ χρηστότητος καὶ προνοίας πρὸς τὴν πατρικὴν φιλοστοργίαν, ἄκουε τί φησι·«Τίς ἐστιν ἐξ ὑμῶν, ὃν ἐὰν αἰτήσῃ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον, μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ; καὶ ἐὰν ἰχθὺν αἰτήσῃ, μὴ ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ; Εἰ δὲ ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πολλῷ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν», δεικνὺς ὅτι ὅσον πονηρίας καὶ ἀγαθότητος τὸ μέσον, τοσοῦτον ἡ τοῦ Θεοῦ ἀγαθότης τῆς τῶν πατέρων κηδεμονίας ἐστὶν ἀνωτέρα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο Δεσπότης όμως των προφητών και των πάντων, θέλοντας να δηλώσει ότι η φροντίδα του Θεού υπερβαίνει κατά πολύ το μέτρο και αυτής (της πατρικής στοργής), και ότι όση είναι η διαφορά ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι και ανάμεσα στην πονηρία και την αγαθότητα, τόσο απέχει το μέτρο της χρηστότητας και της πρόνοιας του Θεού από την πατρική φιλοστοργία, άκου τι λέει: «Ποιος από εσάς, εάν ο υιός του τού ζητήσει άρτο, θα του δώσει λίθο; Και εάν του ζητήσει ιχθύ, μήπως θα του δώσει όφι; Εάν λοιπόν εσείς, όντας πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα τέκνα σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας που είναι στους ουρανούς θα δώσει αγαθά σε εκείνους που του τα ζητούν;», αποδεικνύοντας έτσι ότι όση είναι η απόσταση μεταξύ πονηρίας και αγαθότητας, τόσο ανώτερη είναι η αγαθότητα του Θεού από την κηδεμονία των πατέρων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ἐσιώπησα· μὴ καὶ ἀεὶ σιωπήσομαι, καὶ ἀνέξομαι;» «Οὐκ εἰς τὸν αἰῶνα ἐγὼ ὑμῖν ὀργισθήσομαι, οὐδὲ φωνὴ τῆς ἀδικίας καταπατήσει ὑμᾶς.» «Ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα, ἀντιλέγοντα, τοῖς πορευομένοις ὁδῷ οὐ καλῆ, ἀλλ᾽ ὀπίσω τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν.» «Ἐλεεῖς πάντας, ὅτι πάντα δύνασαι, καὶ παρορᾷς ἁμαρτήματα ἀνθρώπων εἰς μετάνοιαν. Φείδῃ δὲ πάντων, ὅτι σά ἐστι πάντα, φιλόψυχε. Τὸ γὰρ ἅγιόν σου Πνεῦμα ἐν πᾶσιν.» «Σὺ δεσπόζων ἰσχύος ἐν ἐπιεικείᾳ κρίνεις, καὶ μετὰ πολλῆς φειδοῦς διοικεῖς ἡμᾶς. Πάρεστί σοι, ὅταν θέλῃς, τὸ δύνασθαι. Ἐδίδαξας δέ σου τὸν λαὸν διὰ τῶν τοιούτων ἔργων, ὅτι δεῖ δίκαιον εἶναι φιλάνθρωπον.» «Ἐμπεσούμεθα εἰς χεῖρας Κυρίου, καὶ οὐκ εἰς χεῖρας ἀνθρώπων. Ὡς γὰρ ἡ μεγαλοσύνη αὐτοῦ, καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ.» «Τὸν ἥλιον αὐτοῦ ἀνατέλλει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς, καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους.» «Εἰ ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν οὐρανοῖς δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν;» «Τότε ἀπῆλθον ἐπὶ τὸν τόπον τὸν καλούμενον Κράνιον, καὶ ἐκεῖ ἐσταύρωσαν τὸν Ἰησοῦν, καὶ τοὺς κακουργοὺς, τὸν μὲν ἐκ δεξιῶν, τὸν δὲ ἐξ ἀριστερῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Εσιώπησα· μήπως και θα σιωπώ παντοτινά, και θα ανέχομαι;» «Δεν θα οργισθώ εναντίον σας στον αιώνα, ούτε η φωνή της αδικίας θα σας καταπατήσει.» «Άπλωσα τα χέρια μου προς λαό απειθή και αντιλέγοντα, σε εκείνους που πορεύονται σε οδό που δεν είναι καλή, αλλά οπίσω από τις αμαρτίες τους.» «Ελεείς τους πάντες, διότι τα πάντα δύνασαι, και παραβλέπεις τα αμαρτήματα των ανθρώπων για να οδηγηθούν σε μετάνοια. Σπλαχνίζεσαι δε τα πάντα, επειδή δικά σου είναι τα πάντα, Φιλόψυχε. Διότι το άγιό σου Πνεύμα υπάρχει μέσα σε όλα.» «Εσύ, όντας κύριος της ισχύος, κρίνεις με επιείκεια, και με πολλή ευσπλαχνία μας διοικείς. Διότι η δύναμη είναι παρούσα σε εσένα, όποτε το θελήσεις. Και δίδαξας τον λαό σου μέσα από τέτοια έργα, ότι ο δίκαιος πρέπει να είναι φιλάνθρωπος.» «Ας πέσουμε στα χέρια του Κυρίου, και όχι στα χέρια των ανθρώπων. Διότι όση είναι η μεγαλωσύνη του, τόσο είναι και το έλεός του.» «Τον ήλιό του ανατέλλει σε πονηρούς και αγαθούς, και βρέχει σε δικαίους και αδίκους.» «Εάν εσείς, αν και είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο εν ουρανοίς θα δώσει αγαθά σε εκείνους που του τα ζητούν;» «Τότε απήλθαν στον τόπο που ονομάζεται Κρανίο, και εκεί σταύρωσαν τον Ιησού, καθώς και τους κακούργους, τον έναν από τα δεξιά και τον άλλον από τα αριστερά.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Δέκα ὁμιλίαι
Ἀλλὰ μέχρι τίνος τὴν ἀπολογίαν μηκύνοντες τὸν λόγον οὐ σταίημεν; ἱκανῶς γάρ, οἶμαι, τὰ πρὸς ἀπολογίαν διελέχθημεν. Εἰ δέ τις εἴποι μὴ ἀρκεῖν ταῦτα, λέγω κἀγὼ ὅτι· Ὅσα ἂν εἴπωμεν λοιπόν, οὐ μὴ ἀρκέσῃ ποτέ· καὶ σοὶ μὲν περιεργίαι οὐ λείψουσιν, οὐδ’ αὖ πάλιν ἀπολογίαι ἡμᾶς. Διὸ καὶ τὰ πάντα παρεῶν πρὸς τὸν Σωτῆρα Χριστόν μου τὸν λόγον τρέπω, ὑφ’ οὗ καὶ τὰς ἁγίας ταύτας εἴληφα ἐντολάς. Ἀλλὰ δός μοι, Κύριε, ῥᾳδίως καὶ εὐκρινῶς διεξιέναι ταύτας καὶ διακρίνειν, ἐπεὶ πρὸς τοῦτο καὶ αὐτὸς τὴν ἡμῶν, Δέσποτα, διεγείρων νωθρότητα ἔφης· «Αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν· ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε· κρούετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν· πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται. Τίς γάρ ἐστιν ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος, ὃν ἐὰν αἰτήσηται ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον, μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ; καὶ ἐὰν ἰχθὺν αἰτήσῃ αὐτόν, μὴ ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ; Εἰ οὖν ὑμεῖς οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν πονηροὶ ὄντες, πόσῳ μᾶλλον ὁ πατὴρ ἡμῶν ὁ οὐράνιος δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν». Ὅρα τοῦ φιλευσπλάγχνου τὴν ἀγαθότητα· οὐ μόνον γὰρ ἐξαιτεῖσθαι ἡμᾶς προετρέψατο, ἀλλ’ ὅτι λαμβάνειν καὶ τὸ αἰτούμενον. Καὶ πῶς πολλάκις αἰτήσας οὐκ ἔλαβον; ἴσως ἂν εἴποι τις.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά μέχρι πότε θα μακρηγορούμε παρατείνοντας τον λόγο της απολογίας και δεν θα σταματήσουμε; Διότι νομίζω πως έχουμε μιλήσει αρκετά για όσα αφορούν την απολογία. Εάν όμως πει κάποιος ότι αυτά δεν αρκούν, λέω και εγώ ότι: Όσα και αν πούμε στο εξής, ποτέ δεν πρόκειται να αρκέσουν· και σε εσένα μεν δεν θα λείψουν οι σχολαστικές απορίες, ούτε πάλι σε εμάς οι απολογίες. Γι' αυτό και, αφήνοντας τα πάντα κατά μέρος, στρέφω τον λόγο μου προς τον Σωτήρα μου Χριστό, από τον Οποίο και έλαβα αυτές τις άγιες εντολές. Αλλά δώσε μου, Κύριε, να τις αναπτύξω και να τις ερμηνεύσω με ευκολία και σαφήνεια, επειδή προς τον σκοπό αυτόν και Εσύ ο ίδιος, Δέσποτα, για να διεγείρεις τη νωθρότητά μας, είπες: «Ζητάτε και θα σας δοθεί, ψάχνετε και θα βρείτε, χτυπάτε και θα σας ανοιχτεί. Διότι καθένας που ζητά λαμβάνει, και όποιος ψάχνει βρίσκει, και σε όποιον χτυπά θα ανοιχτεί. Διότι ποιος άνθρωπος υπάρχει από εσάς, που εάν του ζητήσει ο γιος του ψωμί, μήπως θα του δώσει πέτρα; Και εάν του ζητήσει ψάρι, μήπως θα του δώσει φίδι; Εάν λοιπόν εσείς, που είστε πονηροί, ξέρετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο ουράνιος θα δώσει αγαθά σε εκείνους που του τα ζητούν». Δες την αγαθότητα του Εύσπλαχνου· διότι όχι μόνο μας προέτρεψε να ζητάμε, αλλά και βεβαίωσε ότι θα λάβουμε αυτό που ζητάμε. «Και πώς, ενώ πολλές φορές ζήτησα, δεν έλαβα;» ίσως θα μπορούσε να πει κάποιος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Δέκα ὁμιλίαι
Καὶ ὥσπερ οὐ λαμβάνουσι πάντες τὰ κακῶς ἐξαιτούμενα ἀλλὰ μόνα τὰ κατ’ ἐμὴν εὐδοκίαν, οὕτως οὐδὲ πάντες οἱ αἰτούμενοι λήψονται, ἀλλ’ ἐκεῖνοι καὶ μόνοι οἱ τὴν κακίαν ὁλοκαρδίως μισήσαντες καὶ ἐκκλίναντες ἀπὸ κακοῦ καὶ ποιοῦντες τὸ ἀγαθόν. Οἱ τοιοῦτοι αἰτήσαντες λήψονται καὶ ζητοῦντες εὑρήσουσι καὶ κρούοντες πάντως ἀνύσουσι. «Τίς γάρ ἐστιν ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος, ὃν ἂν αἰτήσῃ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον, μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ; καὶ ἐὰν ἰχθὺν αἰτήσῃ, μὴ ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ;» —«τίς» ἀντὶ τοῦ οὐδεὶς τῶν ἀνθρώπων δώσει τῷ υἱῷ αὐτοῦ ὄφιν ἀντὶ ἄρτου καὶ ἰχθύος—«εἰ οὖν ὑμεῖς οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν πονηροὶ ὄντες, πόσῳ μᾶλλον ὁ πατὴρ ἡμῶν ὁ οὐράνιος δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτῷ». Ἐντεῦθεν μανθάνωμεν ὅσον ἐστὶν ἀγαθὸν ἡ πρὸς Θεὸν ἡμῶν ἐπίμονος αἴτησις.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και όπως δεν λαμβάνουν όλοι όσα κακώς ζητούν, παρά μόνο όσα είναι σύμφωνα με την ευδοκία μου, έτσι δεν θα λάβουν όλοι όσοι ζητούν, αλλά μόνον εκείνοι που μίσησαν την κακία με όλη τους την καρδιά και απομακρύνθηκαν από το κακό και πράττουν το αγαθό. Τέτοιοι άνθρωποι, εάν ζητήσουν, θα λάβουν, και εάν ψάξουν, θα βρουν, και εάν χτυπήσουν την πόρτα, οπωσδήποτε θα επιτύχουν. «Διότι ποιος άνθρωπος υπάρχει από εσάς, που, εάν του ζητήσει ο γιος του ψωμί, θα του δώσει πέτρα; Και εάν του ζητήσει ψάρι, μήπως θα του δώσει φίδι;» —το «ποιος» σημαίνει ότι κανείς από τους ανθρώπους δεν θα δώσει στον γιο του φίδι αντί για ψωμί και ψάρι— «εάν λοιπόν εσείς, που είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο ουράνιος Πατέρας μας θα δώσει αγαθά σε όσους του τα ζητούν». Από αυτό ας μάθουμε πόσο μεγάλο αγαθό είναι η επίμονη παράκλησή μας προς τον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Δέκα ὁμιλίαι
Ἀλλ’ ἐπὶ τὸ προκείμενον καὶ αὖθις ἰτέον, καὶ τὰς ἑξῆς ἐντολὰς ταῖς ῥηθείσαις ἐπισυνάψωμεν καὶ συνεξυφάνωμεν ὡς ἱερὸν καὶ θεῖον ἱστόν, ἐν ᾧ καὶ μαργαρῖται συχνοὶ συνυφαίνονται καὶ χιτῶνες νοητοὶ ἐξ ἄνωθεν ὑφαντῶν διαρραπτόμενοι τοῖς ἀξίοις διανέμονται, οὓς ἀμφιασάμενοι ψῦχος χειμέριον νοητὸν οὐ δεδοίκασι, ἀλλὰ θάλπονται μᾶλλον θάλψιν ἁγίαν, θάλψιν σωτήριον, θάλψιν ἀγήρου ζωῆς. Ἐκεῖνος δὲ ὁ θεῖος ἱστὸς συνυφαίνεται οὕτως· «Μὴ δῶτε τὰ ἅγια τοῖς κυσί, μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθε τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς. Αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν· ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε· κρούετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν· πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει, καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει, καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται. Τίς δέ ἐστιν ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος, ὃν ἐὰν αἰτήσῃ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον, μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ; καὶ ἐὰν ἰχθὺν αἰτήσῃ αὐτῷ, μὴ ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ; εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσον μᾶλλον ὁ πατὴρ ἡμῶν ὁ οὐράνιος δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν». Ταῦτα τοίνυν προερμηνεύθησαν ἐν τῷ τετάρτῳ λόγῳ τῆσδε τῆς βίβλου, ἐν οἷς εἴπομεν καὶ περὶ τοῦ ἁγίου λῃστοῦ, καὶ περιττὸν ἡγοῦμαι καὶ πάλιν ἐκεῖνα λέγειν ἐνταῦθα ἢ ἀνθ’ ἐκείνων ἄλλα προσθεῖναι τῷ λόγῳ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά ας επανέλθουμε πάλι στο προκείμενο, και ας επισυνάψουμε τις επόμενες εντολές σε αυτές που έχουν ήδη ειπωθεί, και ας τις συνυφάνουμε σαν έναν ιερό και θείο ιστό, στον οποίο συνυφαίνονται και άφθονα μαργαριτάρια και νοητοί χιτώνες, ραμμένοι από υφαντά άνωθεν, διανέμονται στους αξίους, και αυτοί που τους φορούν δεν φοβούνται το νοητό χειμωνιάτικο ψύχος, αλλά μάλλον θερμαίνονται με θαλπωρή αγία, θαλπωρή σωτήρια, θαλπωρή της αγέραστης ζωής. Και εκείνος ο θείος ιστός συνυφαίνεται ως εξής: «Μην δώσετε τα άγια στα σκυλιά, ούτε να ρίξετε τα μαργαριτάρια σας μπροστά στους χοίρους, μήπως τα καταπατήσουν με τα πόδια τους και, αφού στραφούν εναντίον σας, σας κατασπαράξουν. Ζητάτε και θα σας δοθεί, ψάχνετε και θα βρείτε, χτυπάτε και θα σας ανοιχτεί. Διότι καθένας που ζητά λαμβάνει, και αυτός που ψάχνει βρίσκει, και σε αυτόν που χτυπά θα ανοιχτεί. Ποιος άνθρωπος υπάρχει από εσάς, που αν ο γιος του τού ζητήσει ψωμί, θα του δώσει πέτρα; Και αν του ζητήσει ψάρι, μήπως θα του δώσει φίδι; Αν λοιπόν εσείς, που είστε πονηροί, ξέρετε να δίνετε καλά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο ουράνιος θα δώσει αγαθά σε εκείνους που του τα ζητούν;». Αυτά λοιπόν έχουν ήδη ερμηνευθεί στον τέταρτο λόγο αυτού του βιβλίου, στον οποίο μιλήσαμε και για τον άγιο ληστή, και θεωρώ περιττό να τα ξαναπώ εδώ ή, αντί για εκείνα, να προσθέσω άλλα στον λόγο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος Λόγοι (Νόθος)
Ἀλλὰ καὶ ὑμεῖς, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί, ἐὰν ἐμμείνητε νῦν ἐν τῷ λόγῳ τῆς ἀληθείας καὶ τῇ πτωχείᾳ καὶ τῷ ταπεινῷ φρονήματι καὶ πάσαις ταῖς τῶν ἐντολῶν ἀρεταῖς, νυκτὸς καὶ ἡμέρας κρούοντες εἰς τὴν πνευματικὴν θύραν τοῦ ἐπουρανίου βασιλέως καὶ ἐκεῖθεν πάντα τὰ ἀγαθὰ ζητοῦντες οὐδενὸς ὑστερηθήσεσθε, ἀλλὰ πάντα ὅσα ζητεῖτε ἀφθόνως ὑμῖν ὁ κύριος χαρίζεται. ὃν τρόπον εἰ οἱ ἑστῶτες εἰς τὴν θύραν τοῦ ἐπιγείου βασιλέως καὶ δόματα ζητοῦντες ἤ τινα ἕτερα αἰτήματα ἐν μακροθυμίᾳ καὶ ὑπομονῇ οὐ στεροῦνται ὧν ἐπιθυμοῦσι, πόσῳ μᾶλλον ἡμεῖς εἰς τὴν θύραν τοῦ ἐπουρανίου καὶ εὐσπλάγχνου καὶ ἀληθινοῦ βασιλέως ἑστῶτες μετὰ πάσης μακροθυμίας ἐν πάσῃ ὑπομονῇ μετὰ πίστεως καὶ ἐλπίδος καὶ ἐν πληροφορίᾳ ζητοῦντες παρ᾽ αὐτοῦ τὰ ἐπουράνια τοῦ πνεύματος χαρίσματα ληψόμεθα τὰ αἰτήματα ἡμῶν. καθὼς καὶ ὁ κύριος ἐνετείλατο λέγων· «αἰτεῖτε καὶ δοθήσεται ὑμῖν· ζητεῖτε καὶ εὑρήσετε· κρούετε καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν», καὶ διεξελθὼν ἐπάγει· «εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν», καὶ πάλιν· «ὁ καταλιπὼν πατέρα ἢ μητέρα ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς ἕνεκεν ἐμοῦ ἑκατονταπλασίονα λήψεται ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ καὶ ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσει».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά και εσείς, αγαπητοί αδελφοί, εάν εμμείνετε τώρα στον λόγο της αληθείας και στην πτωχεία και στο ταπεινό φρόνημα και σε όλες τις αρετές των εντολών, κρούοντας νύχτα και ημέρα την πνευματική θύρα του επουράνιου Βασιλέως και ζητώντας από εκεί όλα τα αγαθά, δεν θα στερηθείτε τίποτα, αλλά όλα όσα ζητάτε θα σας τα χαρίσει άφθονα ο Κύριος. Με τον ίδιο τρόπο που εκείνοι που στέκονται στη θύρα του επίγειου βασιλιά και ζητούν δώρα ή κάποια άλλα αιτήματα, με μακροθυμία και υπομονή, δεν στερούνται αυτά που επιθυμούν, πόσο μάλλον εμείς, στεκόμενοι στη θύρα του επουράνιου και εύσπλαχνου και αληθινού Βασιλέως με κάθε μακροθυμία, με κάθε υπομονή, με πίστη και ελπίδα και με πλήρη βεβαιότητα, ζητώντας από Αυτόν τα επουράνια χαρίσματα του Πνεύματος, θα λάβουμε τα αιτήματά μας. Καθώς και ο Κύριος παρήγγειλε λέγοντας: «Αιτείτε και θα σας δοθεί· ζητείτε και θα βρείτε· κρούετε και θα σας ανοιχθεί», και συνεχίζοντας προσθέτει: «Εάν, λοιπόν, εσείς που είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα τέκνα σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο ουράνιος θα δώσει αγαθά σε εκείνους που του τα ζητούν», και πάλι: «Όποιος άφησε πατέρα ή μητέρα ή αδελφούς ή αδελφές εξαιτίας μου, θα λάβει εκατονταπλάσια σε τούτον τον αιώνα και θα κληρονομήσει αιώνια ζωή».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν;» Πονηροὺς ὀνομάζει τοὺς ἀνθρώπους, ὡς πρὸς τὸν Θεὸν συγκρίνων αὐτούς, ἐπεὶ ἡ φύσις ἡμῶν ἀγαθή ἐστιν, ὡς Θεοῦ δημιούργημα, κατὰ δὲ προαίρεσιν πονηρευόμεθα. «Πάντα οὖν ὅσα ἂν θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς. Οὗτος γάρ ἐστι ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται.» Σύντομον δείκνυσι τὴν εἰς ἀρετὴν ὁδόν. Οἱ γὰρ ἄνθρωποι οἴκοθεν γινώσκομεν τὸ δέον. Εἰ γὰρ θέλεις εὐεργετεῖσθαι, εὐεργέτει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Αν, λοιπόν, εσείς, ενώ είστε πονηροί, ξέρετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας, που είναι στους ουρανούς, θα δώσει αγαθά σε εκείνους που του τα ζητούν;» Ονομάζει πονηρούς τους ανθρώπους, συγκρίνοντάς τους με τον Θεό, επειδή η φύση μας είναι αγαθή, ως δημιούργημα του Θεού, αλλά γινόμαστε πονηροί κατά προαίρεση. «Όλα, λοιπόν, όσα θέλετε να σας κάνουν οι άνθρωποι, αυτό να κάνετε και εσείς σε αυτούς. Διότι αυτός είναι ο νόμος και οι προφήτες.» Δείχνει σύντομο τον δρόμο προς την αρετή. Διότι εμείς οι άνθρωποι γνωρίζουμε από μέσα μας το πρέπον. Αν, δηλαδή, θέλεις να ευεργετείσαι, να ευεργετείς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες