Χρεία τοίνυν συχνῆς καὶ ἀλλεπαλλήλου προσευχῆς. Τὰ γὰρ ὅπλα ἡμῶν οὐ σαρκικὰ, κατὰ τὸ γεγραμμένον, ἀλλὰ δυνατὰ τῷ Θεῷ. <Τίνα δὲ ὑμῶν τὸν πατέρα αἰτήσει ὁ υἱὸς ἄρτον, μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ; (A f. 155) Διδάσκει πάλιν ἡμᾶς ὁ Σωτὴρ ἕτερόν τι τῶν ἀναγκαίων εἰς ὄνησιν. Πρόσιμεν γὰρ ἔσθ᾽ ὅτε τῷ φιλαγάθῳ Θεῷ, τὰς λιτὰς ποιούμενοι, τὰς ἐφ᾽ ἑκάστῳ πράγματι κατὰ τὸ ἑκάστῳ δοκοῦν· ἀλλ᾽ οὐ διακρίνοντες ἔσθ᾽ ὅτε, ἢ βασανίζοντες, τί μέν ἐστι τὸ ἀληθῶς συμφέρον, καὶ ὅπερ ὀνίνησι δοθὲν παρὰ Θεοῦ· τί δὲ καὶ τὸ ἀδικοῦν, εἰ λάβοιμεν· ἀκατασκέπτοις δὲ μᾶλλον θελημάτων ὁρμαῖς, ἐμπίπτομεν εἰς ἐπιθυμίας ὀλέθρου μεστάς. Ὅταν οὖν τι τοιοῦτον αἰτῶμεν παρὰ Θεοῦ, ληψόμεθα μὲν οὐδαμῶς, γέλωτος δὲ μᾶλλον ἀξίαν ποιούμεθα τὴν λιτήν· καὶ ποία τίς ἐστιν ἡ τούτου πρόφασις, παρ᾽ αὐτοῦ μάθωμεν. Τίς ἔσται ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος, ὃν αἰτήσει ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ; Ὡς ἐξ εἰκόνος, φησὶ, ἤτοι παραδείγματος ἐναργοῦς, ἐκ τῶν καθ᾽ ὑμᾶς αὐτοὺς, τὴν τῶν παρ᾽ ἐμοῦ λεγομένων δύναμιν ἐννοήσατε. Πατὴρ γέγονας τέκνων, διὰ τρόπου παντὸς ἐκ πολλῆς ἄγαν φιλοστοργίας ὠφελεῖν ἐθέλεις αὐτά. Ὅταν τοίνυν ἄρτον αἰτήσῃ, ἀμελητὶ καὶ χαίρων προσάγεις, εὖ εἰδὼς ὅτι τροφῆς μεταποιεῖται τῆς ἐπωφελοῦς.
Μετάφραση
Υπάρχει λοιπόν ανάγκη συχνής και αδιάλειπτης προσευχής. Διότι τα όπλα μας δεν είναι σαρκικά, σύμφωνα με το γεγραμμένο, αλλά δυνατά στον Θεό. Ποιον πατέρα από εσάς, εάν ο γιος του ζητήσει άρτο, μήπως θα του δώσει λίθο; (A f. 155) Μας διδάσκει πάλι ο Σωτήρας κάτι άλλο από τα αναγκαία για την ωφέλειά μας. Διότι προσερχόμαστε κάποιες φορές στον φιλάγαθο Θεό, κάνοντας τις ικεσίες μας για κάθε πράγμα, σύμφωνα με αυτό που νομίζει ο καθένας, αλλά χωρίς να διακρίνουμε κάποιες φορές ή να εξετάζουμε προσεκτικά τι είναι το αληθινά συμφέρον και αυτό που μας ωφελεί αν δοθεί από τον Θεό, και τι είναι αυτό που μας βλάπτει αν το λάβουμε. Απεναντίας, με απερίσκεπτες ορμές των θελημάτων μας, πέφτουμε σε επιθυμίες γεμάτες όλεθρο. Όταν λοιπόν ζητάμε κάτι τέτοιο από τον Θεό, σε καμία περίπτωση δεν θα το λάβουμε, αλλά μάλλον κάνουμε την ικεσία μας άξια περίγελου. Και ποια είναι η αιτία γι' αυτό, ας το μάθουμε από τον Ίδιο. Ποιος άνθρωπος από εσάς υπάρχει, που αν ο γιος του του ζητήσει άρτο, μήπως θα του δώσει λίθο; Σαν από εικόνα, λέει, δηλαδή από ένα ξεκάθαρο παράδειγμα βγαλμένο από εσάς τους ίδιους, κατανοήστε τη δύναμη αυτών που λέω. Έχεις γίνει πατέρας παιδιών, και με κάθε τρόπο, από πάρα πολλή φιλοστοργία, θέλεις να τα ωφελείς. Όταν λοιπόν ζητήσει άρτο, του τον προσφέρεις πρόθυμα και με χαρά, γνωρίζοντας καλά ότι ζητά τροφή που είναι ωφέλιμη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες