Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 8:19

Επομένως, αν σε κάποιον φαίνεται καλό και αξιέραστο να μετέχει της θείας φύσεως, και να έχει τον Πατέρα και Θεό των όλων να διαμένει και να ενοικεί στα ταμεία της καρδιάς διά του Υιού εν Πνεύματι, ας καθαρίσει την ψυχή του, και ας αποβάλλει την κηλίδα της φαυλότητας με όποιους τρόπους μπορεί, ή μάλλον διά μέσου κάθε αγαθοεργίας. Διότι τότε θα ονομαστεί όντως ναός του Θεού· και Εκείνος θα αναπαυθεί και θα καταλύσει σε αυτόν, σύμφωνα με το γεγραμμένο. Διότι δεν θα είναι σαν εκείνον τον νομικό που αναφέρεται στα ευαγγέλια, ο οποίος, μην περιμένοντας τη χάρη από τον Σωτήρα, αυτοκλήτως είπε ότι θα τον ακολουθήσει, και αρπάζοντας την τόσο αξιοθαύμαστη τιμή λέει: «Διδάσκαλε, θα σε ακολουθήσω όπου κι αν πας»· αλλά τι του απάντησε ο Κύριος, σαν σε παραβολή και αίνιγμα; «Οι αλεπούδες έχουν φωλιές, και τα πετεινά του ουρανού καταλύματα, ο δε Υιός του ανθρώπου δεν έχει πού να κλίνει την κεφαλή». Αλεπούδες δε και πετεινά του ουρανού ονόμασε τους πανούργους και ακάθαρτους δαίμονες, και αυτά τα εγκόσμια και εναέρια πνεύματα, τα οποία εμφιλοχωρούν και σταυλίζονται στις καρδιές των φιλήδονων, πετυχαίνοντας την εκπλήρωση των δικών τους θελημάτων, και στενοχωρώντας έτσι τις άθλιες ψυχές εκείνων που τα δέχονται, ώστε ο Θεός να μην βρίσκει εντελώς κανέναν τόπο αναπαύσεως μέσα σε αυτές· διότι αυτό σημαίνει το να κλίνει την κεφαλή.

Ματθ. 8, 18-22. Ο Ιησούς παραγγέλλει να περάσουν στην απέναντι όχθη μόνο οι μαθητές, προκειμένου να μη φαίνεται ότι εμποδίζονται οι μαθητές από τα πλήθη που τον συνέθλιβαν από το να ακούσουν τις διδασκαλίες που τους άρμοζαν και τα μυστήρια του Θεού που επρόκειτο να τους αποκαλυφθούν γνησιότερα, τα οποία λέγονταν «με παραβολές στα πλήθη»· επειδή, έχοντας εγκαταλείψει όλα όσα είχαν στα χέρια τους, μόνοι αυτοί τον ακολούθησαν από φιλομάθεια, τους παραγγέλλει να διαβούν από τα πρόσκαιρα στα αιώνια, από τα επίγεια στα επουράνια, από τα σαρκικά στα πνευματικά.

Επομένως, οι μακάριοι μαθητές κλήθηκαν κατ' επιλογήν ανάμεσα από όλους, και δεν προσήλθαν στην αποστολή αυτοβούλως, όπως εκείνος ο ασύνετος Φαρισαίος, δηλαδή ο νομικός, ο οποίος, εντάσσοντας τον εαυτό του στις καυχήσεις της μαθητείας, προσέθετε λέγοντας: «Κύριε, θα σε ακολουθήσω όπου κι αν πας». Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο και ο ίδιος ο Σωτήρας, επειδή τον ενοχλούσε μάταια και δεν βρισκόταν ούτε κατ' ελάχιστον κοντά στον ευαγγελικό τρόπο ζωής, τον απέκρουσε λέγοντας: «Οι αλεπούδες έχουν φωλιές και τα πουλιά του ουρανού καταλύματα, αλλά ο Υιός του ανθρώπου δεν έχει πού να γείρει το κεφάλι του». Σε εκείνους, αντίθετα, που ήταν κατάλληλοι για την αποστολή, απευθυνόταν λέγοντας: «Ελάτε οπίσω μου και θα σας κάνω αλιείς ανθρώπων».

Για το ότι δε και ο Δεσπότης δεν κατείχε οικία, άκουσέ τον να λέει προς εκείνον που είπε εσφαλμένα: «Θα σε ακολουθήσω, όπου κι αν πας»· «Οι αλεπούδες έχουν φωλιές, και τα πετεινά του ουρανού καταλύματα· ο δε Υιός του ανθρώπου δεν έχει πού να κλίνει την κεφαλή του». Έτσι, με το δικό του παράδειγμα δίδαξε το να μην κατέχουμε τίποτα, ούτε να προσηλωνόμαστε υπερβολικά στα βιοτικά πράγματα.

"Αυτός πήρε τις ασθένειές μας και βάσταξε τις νόσους μας." Όταν βράδιασε και σε ακατάλληλη ώρα έφερναν τους αρρώστους, αυτός όμως, όντας φιλάνθρωπος, τους θεράπευσε όλους. Έπειτα, για να μην απιστήσεις ως προς το πώς τόσα νοσήματα θεραπεύονταν σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, παραθέτει τον Ησαΐα ως μάρτυρα. Αν και ο προφήτης το λέει αυτό για τις αμαρτίες, ο Ματθαίος το τοποθέτησε για τα νοσήματα, διότι τα περισσότερα προέρχονται από αμαρτήματα. "Βλέποντας δε ο Ιησούς πολλά πλήθη γύρω του, έδωσε εντολή να αναχωρήσουν για την απέναντι όχθη." Διότι δεν ήταν φιλόδοξος, και ταυτόχρονα απέφευγε τον φθόνο των Ιουδαίων. "Και αφού τον πλησίασε ένας γραμματέας, του είπε:

«Διδάσκαλε, θα σε ακολουθήσω όπου κι αν πας». Και του λέει ο Ιησούς: «Οι αλεπούδες έχουν φωλιές και τα πουλιά του ουρανού καταλύματα, ο Υιός του ανθρώπου όμως δεν έχει πού να γείρει το κεφάλι του». Γραμματέα ονομάζει αυτόν που γνωρίζει το γράμμα του νόμου.