Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 8:21

6 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

῞Ετερος δὲ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ· Κύριε, ἐπίτρεψόν μοι πρῶτον ἀπελθεῖν καὶ θάψαι τὸν πατέρα μου.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–6 από 6

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον (ἐν ταῖς σειραῖς)
Mt 8, 18—22 Κελεύει δὲ μόνοις τοῖς μαθηταῖς ὁ 〈Ἰησοῦς ἀπελθεῖν εἰς τὸ πέραν〉, ἵνα μὴ δοκῇ ἐμποδίζεσθαι ὑπὸ τῶν θλιβόντων αὐτὸν ὄχλων ἀκούειν τοὺς μαθητὰς τῶν ἁρμοζόντων αὐτοῖς μαθημάτων καὶ γνησιωτέρως μελλόντων αὐτοῖς ἀποκαλύπτεσθαι τῶν τοῦ θεοῦ μυστηρίων, τῶν «ἐν παραβολαῖς τοῖς ὄχλοις» λαλουμένων· ἐπεὶ πάντα τὰ ἐν χερσὶ καταλείψαντες μόνοι αὐτῷ ἠκολούθησαν ἕνεκεν φιλομαθίας, κελεύει δὲ διαπερᾶν ἀπὸ τῶν προσκαίρων ἐπὶ τὰ αἰώνια, ἀπὸ τῶν ἐπιγείων ἐπὶ τὰ ἐπουράνια, ἀπὸ τῶν σαρκικῶν ἐπὶ τὰ πνευματικά.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ματθ. 8, 18-22. Ο Ιησούς παραγγέλλει να περάσουν στην απέναντι όχθη μόνο οι μαθητές, προκειμένου να μη φαίνεται ότι εμποδίζονται οι μαθητές από τα πλήθη που τον συνέθλιβαν από το να ακούσουν τις διδασκαλίες που τους άρμοζαν και τα μυστήρια του Θεού που επρόκειτο να τους αποκαλυφθούν γνησιότερα, τα οποία λέγονταν «με παραβολές στα πλήθη»· επειδή, έχοντας εγκαταλείψει όλα όσα είχαν στα χέρια τους, μόνοι αυτοί τον ακολούθησαν από φιλομάθεια, τους παραγγέλλει να διαβούν από τα πρόσκαιρα στα αιώνια, από τα επίγεια στα επουράνια, από τα σαρκικά στα πνευματικά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον (ἐν ταῖς σειραῖς)
Mt 8, 21 Ἔνθα μὴ πρόκειται εἰ πρὸς θεὸν τιμή, δίκαιον τιμᾶν τοὺς γονεῖς· ἐπὰν δὲ τὰ δύο ἐν μέσῳ ᾖ, τοῦ μὲν δεῖ ἀντέχεσθαι, τοῦ δὲ καταφρονεῖν, μάλιστα εἰ ἐμποδίζεται πρὸς τὸ ἀρέσαι θεῷ ἡ πρὸς τοὺς γονεῖς τιμή· τοῖς γὰρ πρωτείοις δεῖ δοξάσαι τὸν θεόν, ἵνα μὴ εὑρεθῶμεν κατὰ τὸν Κάϊν τὰ δευτερεῖα τῷ θεῷ ἀπονέμοντες. ὁμοίως καὶ ὁ παλαιὸς νόμος τοὺς ἱερέας ἐκώλυε προσπελάζειν τοῖς νεκροῖς καὶ τῆς οἰκείας ἔχεσθαι λειτουργίας καὶ μὴ κατάγεσθαι περὶ τὰς σαρκικὰς συμπαθείας, ἀλλ᾽ ἐκεῖνος μὲν διὰ σκιῶν, ὁ δὲ Χριστὸς ἀπαρακαλύπτως διδάσκει τὸν τῷ θεῷ προσεδρεύειν θέλοντα μηδεμιᾶς συγγενείας λόγον ποιεῖσθαι εἰς τὸ ἀπασχοληθῆναι τῷ συνεῖναι Χριστῷ· καὶ γὰρ αὐτὸς διὰ τὴν πρὸς τοὺς συνόντας ὠφέλειαν ὑπερεῖδεν μητέρα καὶ ἀδελφοὺς εἰπών· «τίς ἐστιν ἡ μήτηρ μου, καὶ τίνες οἱ ἀδελφοί μου» καὶ «μήτηρ μού ἐστιν».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μτ. 8, 21 Όπου δεν τίθεται ζήτημα για την τιμή προς τον Θεό, είναι δίκαιο να τιμούμε τους γονείς μας. Όταν όμως προβάλλουν και τα δύο ταυτόχρονα, πρέπει στο ένα να προσηλωνόμαστε και το άλλο να το παραβλέπουμε, ειδικά εάν η τιμή προς τους γονείς εμποδίζει το να είμαστε αρεστοί στον Θεό. Διότι πρέπει να δοξάζουμε τον Θεό προσφέροντάς Του τα πρωτεία, ώστε να μη βρεθούμε, σαν τον Κάιν, να απονέμουμε στον Θεό τα δευτερεία. Ομοίως και ο Παλαιός Νόμος εμπόδιζε τους ιερείς να πλησιάζουν τους νεκρούς, προκειμένου να αφοσιώνονται στην ιερατική τους λειτουργία και να μην παρασύρονται από τις σαρκικές συμπάθειες. Αλλά εκείνος μεν το έκανε αυτό μέσα από σκιές, ενώ ο Χριστός διδάσκει απροκάλυπτα ότι όποιος θέλει να υπηρετεί τον Θεό, δεν πρέπει να λαμβάνει υπόψη του καμία συγγένεια, προκειμένου να αφοσιωθεί αποκλειστικά στο να βρίσκεται μαζί με τον Χριστό. Διότι και ο Ίδιος, για την ωφέλεια εκείνων που βρίσκονταν κοντά Του, παραμέρισε τη μητέρα και τους αδελφούς Του λέγοντας: «Ποια είναι η μητέρα μου, και ποιοι είναι οι αδελφοί μου;» και «Μητέρα μου είναι».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Καὶ οὐ πρότερον ἐξέθει τῆς Μαδιηναίων, εἰ μὴ τεθνεῶτα λοιπὸν τὸν τῆς Αἰγυπτίων ἐμάνθανε τύραννον· ἐδεδίει γὰρ τεθνάναι λίαν. Ἐπειδὴ δὲ τῶν ἐπὶ τούτοις δειμάτων ἀπήλλακτο προηγγελκότος αὐτῷ τοῦ Θεοῦ, τότε δὴ μόλις ἀναλαβὼν τὴν γυναῖκα καὶ τὰ παιδία, κάτεισιν εἰς τὴν Αἰγυπτίων, ἀποπεραίνων τὰ προστεταγμένα. Τύπος δ᾽ ἂν εἴη ταυτὶ τῆς κατὰ νόμον ζωῆς, μεμερισμένης τρόπον τινὰ, καὶ ἐπ᾽ ἄμφω βλεπούσης, πρός τε τὰ θεῖά φημι καὶ ἀνθρώπινα. Ἔστι γὰρ δὴ φροντίδος οὐκ ἐλευθέρα γεώδους τε καὶ κοσμικῆς, οὔτε μὴν εἰσάπαν ἱερὰ, καίτοι τῆς εὐαγγελικῆς πολιτείας οὐκ ἐχούσης ὅλως τὸ μερίζεσθαι πρὸς τὰ σαρκὸς, ἤγουν πρὸς τὰ ἐν κόσμῳ πράγματα, ὁλοτρόπως δὲ, ὥσπερ ἀφιερούσης τῷ Θεῷ τοὺς ὑπὸ Χριστῷ γεγονότας. «Οἱ γὰρ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ,» φησὶ, «τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις.» Καὶ γοῦν ἐπειδή τις τῶν μαθητῶν προσελθὼν ἔφασκε τῷ Χριστῷ· «Διδάσκαλε, ἐπίτρεψόν μοι πρῶτον ἀπελθεῖν καὶ θάψαι τὸν πατέρα μου·» τὴν ἱερὰν ὁλοτρόπως ἐδιδάσκετο πολιτείαν, ἀκούων εὐθύς· «Ἀκολούθει μοι, καὶ ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς.» Γράφει δέ τισι καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος· «Ὅτε ηὐδόκησεν ὁ Θεὸς ἀποκαλύψαι τὸν Υἱὸν αὐτοῦ ἐν ἐμοὶ, ἵνα εὐαγγελίζωμαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, εὐθέως οὐ προσανεθέμην σαρκὶ καὶ αἵματι.» Προσανατίθεται δὲ Μωσῆς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και δεν αναχώρησε προηγουμένως από τη γη των Μαδιανιτών, παρά μόνο όταν πληροφορήθηκε ότι πλέον είχε πεθάνει ο τύραννος των Αιγυπτίων· διότι φοβόταν πάρα πολύ τον θάνατο. Επειδή δε απαλλάχθηκε από αυτούς τους φόβους, αφού του το είχε προαναγγείλει ο Θεός, τότε μόλις, παίρνοντας τη γυναίκα και τα παιδιά του, κατεβαίνει στη γη των Αιγυπτίων, για να εκτελέσει τα προσταχθέντα. Αυτό θα μπορούσε να αποτελεί τύπο της ζωής σύμφωνα με τον Νόμο, η οποία κατά κάποιον τρόπο είναι μερισμένη και βλέπει και προς τα δύο, δηλαδή, εννοώ, και προς τα θεία και προς τα ανθρώπινα. Διότι δεν είναι ελεύθερη από τη γήινη και κοσμική φροντίδα, ούτε βέβαια εντελώς ιερή, αν και η ευαγγελική πολιτεία δεν επιδέχεται καθόλου τον μερισμό προς τα σαρκικά, δηλαδή προς τα πράγματα του κόσμου, αλλά ολοκληρωτικά αφιερώνει στον Θεό αυτούς που έχουν τεθεί υπό τον Χριστό. «Διότι εκείνοι που ανήκουν στον Ιησού Χριστό», λέει, «σταύρωσαν τη σάρκα μαζί με τα πάθη και τις επιθυμίες.» Γι' αυτό, όταν κάποιος από τους μαθητές προσήλθε και είπε στον Χριστό: «Διδάσκαλε, επίτρεψέ μου πρώτα να πάω και να θάψω τον πατέρα μου», διδάχθηκε ολοκληρωτικά την ιερή πολιτεία, ακούγοντας αμέσως: «Ακολούθησέ με, και άφησε τους νεκρούς να θάψουν τους δικούς τους νεκρούς.» Γράφει επίσης σε κάποιους και ο θεσπέσιος Παύλος: «Όταν όμως ευδόκησε ο Θεός να αποκαλύψει τον Υιό του σε μένα, για να τον ευαγγελίζομαι στα έθνη, δεν συμβουλεύτηκα αμέσως σάρκα και αίμα.» Ο Μωυσής όμως συμβουλεύεται.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Ἐξείργει δὲ τοῦ τοιοῦδε παντελῶς ὁ νόμος, καὶ τῆς εἰς γονέας αἰδοῦς ἄμεινον τιθεὶς τὸ τῷ Θεῷ δοκοῦν. «Ἐπὶ πατρὶ γὰρ, φησὶ, καὶ ἐπὶ μητρὶ οὐκ εἰσελεύσεται.» Κατορθουμένης γὰρ ἀρετῆς, ἐῤῥέτω φιλοσαρκία, τῆς ἐξ αἵματος οἰκειότητος ἐν λόγῳ τῷ προὔχοντι καὶ ἀμείνονι ἔστω Θεός. Τοῦτό τοι καὶ αὐτὸς ἔφασκεν ὁ Χριστός· «Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ, οὐκ ἔστι μου ἄξιος, καὶ ὁ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμὲ, οὐκ ἔστι μου ἄξιος. Καὶ ὃς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστι μου ἄξιος.» Ὅτι δὲ τὰ Θεοῦ, τῆς εἰς γονέας αἰδοῦς ἐν ἀμείνοσι, καὶ αὐτὸς ἡμᾶς ἐδίδαξεν ὁ Σωτήρ. Προσῄει μὲν γάρ τις τῶν ἤδη τελούντων ἐν μαθηταῖς, λέγων· «Κύριε, ἐπίτρεψόν μοι πρῶτον ἀπελθεῖν, καὶ θάψαι τὸν πατέρα μου.» Ὁ δὲ, «Ἀκολούθει μοι, φησὶ, καὶ ἄφες τοὺς νεκροὺς θάπτειν τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς·» νεκροὺς, οἶμαι, λέγων τοὺς τὰ ἐν κόσμῳ φρονεῖν ἑλομένους, καὶ τῶν τῆς νεκρότητος ἔργων οὐκ ἀπεσχημένους. ΠΑΛΛ. Ὧδε ἔχει. ΚΥΡ. Τρόπος μὲν γὰρ δὴ πολιτείας τῆς πανάγνου καὶ ἐξῃρημένης οὑτοσὶ, κατὰ τὸν νόμον, μᾶλλον δὲ ὡς ἐν πνεύματί τε καὶ ἀληθείᾳ· σκιὰ γὰρ ὁ νόμος. Ἀλλ᾽ εἰ γένοιτο, φησὶν, ἐπὶ νεκρῷ καταμιανθῆναί ποτε τὸν ἡγιασμένον, ἀποκειρέσθω δή ποτε, καὶ ψιλούσθω τὴν κεφαλὴν, ἀνίερον ἔχων ἤδη πως τὴν κόμην. Καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ οἴσει ζεῦγος τρυγόνων, ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο νόμος όμως αποκλείει παντελώς κάτι τέτοιο, θέτοντας αυτό που είναι αρεστό στον Θεό υπεράνω του σεβασμού προς τους γονείς. «Διότι δεν θα εισέλθει», λέει, «ούτε για τον πατέρα ούτε για τη μητέρα του.» Διότι όταν κατορθώνεται η αρετή, ας παραμερίζεται η προσκόλληση στη σάρκα· ας βρίσκεται ο Θεός σε ανώτερη και καλύτερη θέση από την εξ αίματος συγγένεια. Αυτό ακριβώς έλεγε και ο ίδιος ο Χριστός: «Όποιος αγαπά πατέρα ή μητέρα περισσότερο από εμένα, δεν είναι άξιός μου, και όποιος αγαπά γιο ή θυγατέρα περισσότερο από εμένα, δεν είναι άξιός μου. Και όποιος δεν παίρνει τον σταυρό του και δεν με ακολουθεί, δεν είναι άξιός μου.» Το ότι τα του Θεού είναι ανώτερα από τον σεβασμό προς τους γονείς, μας το δίδαξε και ο ίδιος ο Σωτήρας. Διότι τον πλησίασε κάποιος από εκείνους που ήδη συγκαταλέγονταν στους μαθητές, λέγοντας: «Κύριε, επίτρεψέ μου πρώτα να πάω και να θάψω τον πατέρα μου.» Και Εκείνος απάντησε: «Ακολούθει με, και άφησε τους νεκρούς να θάψουν τους δικούς τους νεκρούς»· ονομάζοντας νεκρούς, νομίζω, εκείνους που επέλεξαν να φρονούν τα του κόσμου και δεν απέχουν από τα έργα της νεκρότητας. ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Έτσι είναι. ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Αυτός, λοιπόν, είναι ο τρόπος της πάναγνης και εξαιρετικής πολιτείας, σύμφωνα με τον νόμο, ή μάλλον εν πνεύματι και αληθεία· διότι ο νόμος είναι σκιά. Αλλά εάν συμβεί, λέει, να μιανθεί ποτέ ο αγιασμένος από νεκρό, ας κουρευτεί τότε, και ας ξυρίσει το κεφάλι του, καθώς η κόμη του έχει πλέον καταστεί ανίερη. Και την όγδοη ημέρα θα προσφέρει ένα ζεύγος τρυγονιών ή δύο νεοσσούς περιστεριών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης Κλῖμαξ
Ὁ Κύριος ἡμῶν τὸ εὐόλισθον ἡμῶν τῶν εἰσαγωγικῶν γινώσκων, καὶ ὡς εὐχερῶς ἐν τοῖς κοσμικοῖς συνδιάγοντες, ἢ συντυγχάνοντες, πάλιν ἐπὶ τὸν κόσμον στρεφόμεθα, φησὶ πρὸς τὸν εἰρηκότα αὐτῷ· Ἐπίτρεψόν μοι ἀπελθεῖν θάψαι τὸν πατέρα μου. Ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς. Οἱ δαίμονες μετὰ τὴν ἀποταγὴν, λοιπὸν τοὺς ἐλεήμονας ἡμῖν, καὶ συμπαθεῖς τῶν κοσμικῶν μακαρίζειν ὑποτίθενται, καὶ ἑαυτοὺς ἀποστερήσαντας. Σκοπὸς δὲ τοῖς ἐχθροῖς ἡμῶν διὰ νόθου ταπεινώσεως, ἢ πρὸς τὸν κόσμον ἡμᾶς ἐπιστρέψαι, ἢ μένοντας μοναχοὺς πρὸς τὴν ἀπόγνωσιν κατακρημνίσαι. Ἔστιν εὐτελίζειν τοὺς ἐν κόσμῳ διὰ οἴησιν, καὶ ἔστιν αὐτοὺς ἀπόντας ἐξουθενεῖν, διὰ τὸ φυγεῖν τὴν ἀπόγνωσιν, καὶ τὴν ἐλπίδα προσκτήσασθαι. Ἀκούσωμεν οὖν τοῦ Κυρίου πρὸς ἐκεῖνον τὸν νεανίσκον, τὸν πάσας σχεδὸν τὰς ἐντολὰς ἐργασάμενον εἰρηκότα· ὅτι Ἕν σοι λείπει, τὸ πωλῆσαι τὰ ὑπάρχοντα, καὶ δοῦναι πτωχοῖς, καὶ ἑαυτὸν πτωχὸν καταστῆσαι ἐλεημοσύνην δεχόμενον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο Κύριός μας, γνωρίζοντας το ευόλισθο εμάς των αρχαρίων, και πόσο εύκολα, όταν ζούμε μαζί με τους κοσμικούς ή τους συναντούμε, επιστρέφουμε πάλι στον κόσμο, λέει προς εκείνον που του είπε· «Επίτρεψέ μου να πάω να θάψω τον πατέρα μου»· «Άφησε τους νεκρούς να θάψουν τους δικούς τους νεκρούς». Οι δαίμονες μετά την αποταγή του κόσμου, μας υποβάλλουν τη σκέψη να μακαρίζουμε τους ελεήμονες και συμπονετικούς από τους κοσμικούς, και να θεωρούμε τους εαυτούς μας στερημένους. Σκοπός των εχθρών μας είναι, μέσω μιας νόθας ταπεινώσεως, είτε να μας γυρίσουν πίσω στον κόσμο, είτε, αν παραμένουμε μοναχοί, να μας κατακρημνίσουν στην απόγνωση. Μπορεί κανείς να υποτιμά αυτούς που ζουν στον κόσμο από υπερηφάνεια, και μπορεί να τους εξουθενώνει όταν απουσιάζουν, για να αποφύγει την απόγνωση και να αποκτήσει την ελπίδα. Ας ακούσουμε λοιπόν τον Κύριο που είπε προς εκείνον τον νέο, ο οποίος είχε τηρήσει σχεδόν όλες τις εντολές· «Ένα σου λείπει, το να πουλήσεις τα υπάρχοντά σου και να τα δώσεις στους φτωχούς, και να καταστήσεις τον εαυτό σου φτωχό, ώστε να δέχεσαι ελεημοσύνη».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Οὖτος οὖν ἰδὼν τὰ πολλὰ σημεῖα, προσεδόκησεν ἐκ τούτων χρήματα συνάγειν τὸν Ἰησοῦν, διὸ καὶ σπουδάζει ἀκολουθεῖν αὐτῷ ἵνα καὶ αὐτὸς συλλέγῃ. Ὁ δὲ Χριστὸς πρὸς τὴν διάνοιαν αὐτοῦ ἀπαντῶν, μονονουχὶ τοῦτό φησι· Προσδοκᾷς ἀκολουθῶν ἐμοί, χρήματα συλλέγειν· οὐχ ὁρᾷς ὅτι ἅοικός εἰμι; Τοιοῦτος καὶ ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ ὀφείλει εἶναι. Ταῦτα δὲ ἔλεγεν ὡσεὶ πείσῃ αὐτὸν μεταβληθέντα ἀκολουθεῖν· ὁ δὲ ἀναχωρεῖ. Τινὲς δὲ ἀλώπεκας καὶ πετεινά, τοὺς δαίμονας λέγουσι. Φησὶν οὖν ὅτι Οἱ δαίμονες ἐν σοὶ ἀναπαύονται, καὶ ἐγὼ λοιπὸν οὐκ ἔχω ἐν τῇ σῇ ψυχῇ ἀνάπαυσιν. «Ἕτερος δὲ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ· Κύριε, ἐπίτρεψόν μοι πρῶτον ἀπελθεῖν καὶ θάψαι τὸν πατέρα μου. Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· Ἀκολούθει μοι, καὶ ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς.» Μεθ’ ὃ δώσει τις ἑαυτὸν τῷ Θεῷ, οὐκ ὀφείλει στρέφεσθαι εἰς τὰ βιωτικά. Δεῖ μὲν γὰρ καὶ τοὺς γονεῖς τιμᾷν. ἀλλὰ τὸν Θεὸν προτιμᾷν. Ἐνταῦθα δὲ καὶ ἄπιστος ἦν ὁ γονεύς, καὶ δῆλον, ἐκ τοῦ λέγειν·
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτός λοιπόν, βλέποντας τα πολλά θαύματα, περίμενε ότι από αυτά ο Ιησούς θα συγκεντρώσει χρήματα, γι' αυτό και σπεύδει να τον ακολουθήσει, ώστε να συλλέξει και ο ίδιος. Ο δε Χριστός, απαντώντας στη σκέψη του, σχεδόν αυτό λέει: Περιμένεις ακολουθώντας εμένα να μαζέψεις χρήματα; Δεν βλέπεις ότι είμαι άστεγος; Τέτοιος οφείλει να είναι και αυτός που με ακολουθεί. Αυτά δε τα έλεγε προκειμένου να τον πείσει να μεταστραφεί και να τον ακολουθήσει· αυτός όμως αποχωρεί. Μερικοί, πάλι, λένε ότι οι αλεπούδες και τα πετεινά σημαίνουν τους δαίμονες. Λέει λοιπόν ότι: Οι δαίμονες αναπαύονται μέσα σου, και εγώ πλέον δεν έχω ανάπαυση στην ψυχή σου. «Ένας άλλος δε από τους μαθητές του τού είπε: Κύριε, επίτρεψέ μου πρώτα να πάω να θάψω τον πατέρα μου. Ο δε Ιησούς τού είπε: Ακολούθει με, και άφησε τους νεκρούς να θάψουν τους δικούς τους νεκρούς». Αφού κάποιος αφιερώσει τον εαυτό του στον Θεό, δεν οφείλει να στρέφεται στις βιοτικές μέριμνες. Διότι πρέπει μεν να τιμούμε τους γονείς, αλλά τον Θεό πρέπει να τον προτιμούμε. Εδώ δε, ο γονέας ήταν και άπιστος, και είναι φανερό από το ότι λέει:
Περισσότερα
Λεπτομέρειες