Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 8:3

35 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἥψατο αὐτοῦ ὁ ᾿Ιησοῦς λέγων· θέλω, καθαρίσθητι. καὶ εὐθέως ἐκαθαρίσθη αὐτοῦ ἡ λέπρα.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–35 από 35

Μέγας Αθανάσιος Μαρτυρίαι ἐκ τῶν γραφῶν
Πρὸς τοὺς ἐκλαμβάνοντας εἰς ὕβριν τὸ, «Οὐκ ἦλθον ποιῆσαι τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με Πατρός. Εἰ αἰσχύνην φέρει τῷ Υἱῷ, τὸ πληροῦν τὸ θέλημα τοῦ Πατρὸς, αἰσχύνην φέρει καὶ τῷ Θεῷ, καὶ Πατρὶ, πληροῦν τὸ θέλημα τοῦ δικαίου· »Θέλημα» γὰρ, φησὶν ὁ Δαβὶδ, «τῶν φοβουμένων αὐτὸν ποιήσει ὁ Κύριος, καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν εἰσακούσεται.» Εἰ θνητῆς φύσεως θέλημα πληροῦν ὁ Θεὸς οὐκ αἰσχύνεται, ὁ Υἱὸς διὰ τὴν ἔνσαρκον οἰκονομίαν καὶ τὴν σχέσιν τὴν πρὸς ἡμᾶς, καὶ κατάστασιν τὴν δουλικὴν, τὴν δι᾽ ἡμᾶς γενομένην, λέγων· «Οὐκ ἦλθον ποιῆσαι τὸ ἐμὸν θέλημα,» τουτέστι τὸ τῆς σαρκὸς, ἐπειδὴ ἡ σὰρξ ἰδία αὐτοῦ, «ἀλλὰ τὸ τοῦ Πατρός·» τουτέστι τὸ θεϊκόν· μὴ οὖν εἰς εὐτέλειαν ἐκλαμβανέσθω, εἰ καὶ τὰ μάλιστα ἐκλύεται αὐτῶν ἡ ἐπίνοια· «Προσῆλθεν αὐτῷ λεπρὸς, γονυπετῶν καὶ λέγων· Κύριε, ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαι·» μὴ ἀπεσείσατο αὐτὸν ὁ Σωτήρ; μὴ εἶπε, Τί βλασφημεῖς, ἐὰν ἐγὼ θέλω; ἐὰν θέλῃ ὁ Θεός· οὐχὶ δὲ ἐδέξατο τὸ ἀπηρτισμένον τῆς πίστεως; οὐχὶ, τῷ αὐτῷ λόγῳ ἀντιτρέψας αὐτῷ τὴν συλλαβὴν, τὴν σωτηρίαν ἤγαγεν αὐτῷ, λέγων· «Θέλω, καθαρίσθητι;»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Προς εκείνους που εκλαμβάνουν ως ύβρη το: «Δεν ήλθα για να κάνω το δικό μου θέλημα, αλλά το θέλημα του Πατέρα που με έστειλε». Αν φέρνει ντροπή στον Υιό το να εκπληρώνει το θέλημα του Πατέρα, τότε φέρνει ντροπή και στον Θεό και Πατέρα το να εκπληρώνει το θέλημα του δικαίου. Διότι, όπως λέει ο Δαβίδ: «Ο Κύριος θα πραγματοποιήσει το θέλημα εκείνων που Τον φοβούνται, και θα εισακούσει τη δέησή τους». Αν ο Θεός δεν ντρέπεται να εκπληρώνει το θέλημα της θνητής φύσης, όταν ο Υιός – εξαιτίας της ένσαρκης οικονομίας και της σχέσης Του με εμάς, καθώς και της δουλικής κατάστασης που ανέλαβε για χάρη μας – λέει: «Δεν ήλθα για να κάνω το δικό μου θέλημα», δηλαδή της σάρκας, επειδή η σάρκα είναι δική Του, «αλλά το θέλημα του Πατέρα», δηλαδή το θεϊκό, ας μην εκλαμβάνεται, λοιπόν, αυτό ως υποτίμηση, έστω κι αν η επιχειρηματολογία τους καταρρίπτεται πλήρως. «Προσήλθε σε Αυτόν ένας λεπρός, πέφτοντας στα γόνατα και λέγοντας: Κύριε, εάν θέλεις, μπορείς να με καθαρίσεις». Μήπως τον απώθησε ο Σωτήρας; Μήπως του είπε: «Γιατί βλασφημείς λέγοντας "εάν εγώ θέλω"; Εάν θέλει ο Θεός»; Δεν αποδέχθηκε άραγε την αρτιότητα της πίστης του; Δεν του προσέφερε τη σωτηρία με τον ίδιο λόγο, ανταποδίδοντάς του τη φράση και λέγοντας: «Θέλω, καθαρίσου»;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Βαρσανούφιος ὁ Μέγας Ἐρωταποκρίσεις πρὸς τοὺς μοναχούς
Κτήσασθαι ταπείνωσιν, ὑπακοήν, ἀγάπην, πίστιν, ἐλπίδα, καὶ ἀπολογοῦμαι τῷ φιλανθρώπῳ Θεῷ ὑπὲρ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν σου. Τοῦτο δὲ μάθε, ὅτι ἐὰν μὴ ταπεινωθῇς, οὐχ ὑπακούεις, καὶ ἐὰν μὴ ὑπακούῃς, οὐκ ἀγαπᾷς, καὶ ἐὰν μὴ ἀγαπήσῃς, οὐ πιστεύσεις, καὶ ἐὰν μὴ πιστεύσῃς, οὐδὲ ἐλπίζεις. Ἐὰν οὖν κοπιάσῃς ἔχειν ταῦτα, ἀναλογίζομαι ἐπ’ ἐμὲ τὰς ἁμαρτίας σου πάσας. Κἂν ἔχῃς σεαυτὸν λεπρόν, πιστεύω ὅτι ἀκούεις καὶ σὺ παρὰ τοῦ Σωτῆρος· «Θέλω, καθαρίσθητι.» Κἂν ἁμαρτωλόν, ἀκούεις· «Ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου αἱ πολλαί.» Εἰ δὲ καὶ τυφλόν, κατὰ τὴν πίστιν σου εὑρίσκεις. Καὶ ταῦτα ἔγραψά σοι πρότερον καὶ κοιμᾶσαι. Τὸ στόμα σου φύλαξον τοῦ μὴ πεσεῖν πάλιν εἰς τὴν δεινοτάτην δυσφημίαν, κἂν ἕως αὐτῆς τῆς ψυχῆς φθάσῃς, πάνυ γὰρ ἵδρωσα δυσωπῶν ὑπὲρ ταύτης τὸν Θεόν. Ἐὰν οὖν προσέχῃς τοῦ φυλάξαι ἐξ ὅλης σου τῆς ψυχῆς τὰ εἰρημένα, οὐ μόνον ἀπὸ φαντασιῶν σε νυκτερινῶν φυλάττουσιν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὅλων τῶν μηχανῶν τοῦ ἐχθροῦ, διὰ τοῦ βοηθοῦντος Χριστοῦ. Ἀμήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Απόκτησε ταπείνωση, υπακοή, αγάπη, πίστη, ελπίδα, και εγώ θα απολογηθώ στον φιλάνθρωπο Θεό για όλες τις αμαρτίες σου. Μάθε όμως τούτο: ότι αν δεν ταπεινωθείς, δεν υπακούς, και αν δεν υπακούς, δεν αγαπάς, και αν δεν αγαπήσεις, δεν θα πιστέψεις, και αν δεν πιστέψεις, ούτε και θα ελπίζεις. Αν, λοιπόν, κοπιάσεις για να τα αποκτήσεις αυτά, αναλαμβάνω πάνω μου όλες τις αμαρτίες σου. Και αν θεωρείς τον εαυτό σου λεπρό, πιστεύω ότι θα ακούσεις και εσύ από τον Σωτήρα: «Θέλω, καθαρίσου.» Και αν τον θεωρείς αμαρτωλό, θα ακούσεις: «Σου συγχωρούνται οι πολλές αμαρτίες.» Αν πάλι τυφλό, σύμφωνα με την πίστη σου θα βρεις το ζητούμενο. Και αυτά σου τα έγραψα και προηγουμένως, αλλά εσύ κοιμάσαι. Φύλαξε το στόμα σου για να μην πέσεις πάλι στη φοβερότατη κακολογία, ακόμη και αν φτάσεις στο σημείο να κινδυνεύσει η ίδια η ψυχή σου, διότι ίδρωσα πάρα πολύ ικετεύοντας τον Θεό για αυτήν. Αν, λοιπόν, προσέξεις να φυλάξεις με όλη σου την ψυχή αυτά που ειπώθηκαν, όχι μόνο θα σε προφυλάξουν από τις νυχτερινές φαντασιώσεις, αλλά και από όλες τις μηχανορραφίες του εχθρού, με τη βοήθεια του Χριστού. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Ὅροι κατὰ πλάτος
Ἐν ἐρημίᾳ δὲ τῶν ἐξ ἰατρικῆς βοηθημάτων μὴ πᾶσαν ἔχειν τὴν ἐλπίδα πρὸς τὴν τῶν λυπηρῶν παραμυθίαν ἐν τῇ τέχνῃ ταύτῃ, ἀλλ’ εἰδέναι, ὅτι ἢ οὐκ ἐάσει ἡμᾶς πειρασθῆναι ὑπὲρ ὃ δυνάμεθα ὑπενεγκεῖν, ἢ ὥσπερ τότε ὁ Κύριος, ποτὲ μὲν πηλὸν ποιῶν, ἐπέχριε, καὶ νίψασθαι προσέτασσεν εἰς τὸν Σιλωὰμ, ποτὲ δὲ ἠρκεῖτο τῷ βουλήματι μόνῳ, λέγων, Θέλω, καθαρίσθητι· τινὰς δὲ καὶ ἐναθλεῖν τοῖς ἐπιπόνοις ἀφῆκε, δοκιμωτέρους αὐτοὺς διὰ τῆς πείρας παρασκευάζων· οὕτω καὶ ἐφ’ ἡμῶν, ὁτὲ μὲν ἀοράτως ἐκ τοῦ ἀφανοῦς ἐφαπτόμενος, ὅταν τοῦτο συμφέρον ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν καταμάθῃ, ὁτὲ δὲ καὶ ὑλικαῖς κεχρῆσθαι βοηθείαις ἐπὶ τῶν παθῶν ἡμῶν εὐδοκεῖ, τῇ παρατάσει τῆς θεραπείας ἔμμονον τὴν μνήμην τῆς χάριτος ἐμποιῶν, ἢ καὶ τύπον τινὰ πρὸς τὴν ἐπιμέλειαν, ὡς εἶπον, τῆς ψυχῆς παρεχόμενος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σε περίπτωση έλλειψης ιατρικών βοηθημάτων, να μην εναποθέτουμε όλη την ελπίδα για την ανακούφιση των οδυνηρών στην τέχνη αυτή, αλλά να γνωρίζουμε ότι είτε δεν θα επιτρέψει να δοκιμαστούμε πέρα από αυτό που μπορούμε να αντέξουμε, είτε, όπως τότε ο Κύριος, άλλοτε μεν φτιάχνοντας πηλό άλειφε τα μάτια και πρόσταζε να νιφτεί ο τυφλός στον Σιλωάμ, και άλλοτε αρκούνταν μόνο στο θέλημά Του λέγοντας «Θέλω, καθαρίσου»· ενώ ορισμένους τους άφησε να αγωνίζονται μέσα στους πόνους, καθιστώντας τους πιο δοκιμασμένους μέσα από τη δοκιμασία. Έτσι και με εμάς, άλλοτε επεμβαίνει αόρατα από το αφανές, όταν κρίνει ότι αυτό συμφέρει στις ψυχές μας, και άλλοτε ευδοκεί να χρησιμοποιούμε υλικά βοηθήματα για τις ασθένειές μας, καθιστώντας μόνιμη τη μνήμη της χάριτος μέσα από την παράταση της θεραπείας, ή παρέχοντάς μας κάποιο υπόδειγμα, όπως είπα, για την επιμέλεια της ψυχής.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Διάλογοι περὶ τῆς ἁγίας τριάδος
Ὅτε τοίνυν ἄριστόν τε καὶ πρεπωδέστατον τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ τὸ ὧδε δημιουργεῖν, τί τήν, οὐκ οἶδ᾽ ὅπως, μᾶλλον δὲ φληνάφως ἐξευρημένην ἐπικουρίαν αὐτῷ τοῦ μεσίτου καὶ ὑπουργοῦ προσνέμουσι, χρειωδέστατον Υἱὸν πεποιῆσθαι λέγοντες, ἵνα ὑπηρετοῖτο δι᾽ αὐτοῦ πρὸς τὰ λοιπὰ τῶν κτισμάτων; Ἠγνοήκασι γάρ, ὡς ἔοικεν, ὅτι καίτοι γενητὸν καὶ τελεῖν ἐν κτίσμασι διαβεβαιούμενοι τὸν Υἱόν, ἀμείνω τε καὶ ἀξιολογώτερον ἀποφαίνουσι τοῦ Πατρός. Β. Τίνα τρόπον; Α. Εἰ διὰ μεσίτου μὲν ἀναγκαίως ὁ Πατήρ, ἐν δέ γε μόνῳ τῷ θέλειν καὶ νεύμασιν ὁ Υἱὸς ἃ ἂν βούλοιτο κατορθοῖ, λεπρῷ μὲν λέγων ἐπ᾽ ἐξουσίας· «Θέλω, καθαρίσθητι·» θανάτῳ δὲ ἤδη κατισχημένους ἀνακομίζων εἰς ζωήν, καὶ μὴν τυφλοῖς ἐνιεὶς τὸ τριπόθητόν τε καὶ ἄηθες φῶς, ἆρ᾽ οὖν οὐχὶ τὸν μεσίτην καὶ ὑπουργόν, ἤγουν τὸν φύσει δημιουργὸν ἐν εὐκλείαις ὄντα ταῖς ἄγαν περιφανεστέραις καταθρήσαι τις ἄν, οὐχ ὑπερεστήξει δὲ οὕτω τοῦ τεχνίτου τὸ ὄργανον; Β. Ἔοικεν. Α.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εφόσον, λοιπόν, είναι άριστο και απολύτως πρέπον στον Θεό και Πατέρα να δημιουργεί με αυτόν τον τρόπο, γιατί του αποδίδουν τη βοήθεια, δεν ξέρω πώς, ή μάλλον τη φλύαρα επινοημένη συνδρομή ενός μεσίτη και υπηρέτη, λέγοντας ότι ο Υιός δημιουργήθηκε ως απολύτως αναγκαίος, προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο Πατέρας μέσω αυτού για τη δημιουργία των υπολοίπων κτισμάτων; Διότι αγνοούν, όπως φαίνεται, ότι, αν και διαβεβαιώνουν πως ο Υιός είναι γενητός και συγκαταλέγεται στα κτίσματα, τον αναδεικνύουν ανώτερο και πιο αξιόλογο από τον Πατέρα. Β. Με ποιον τρόπο; Α. Εάν ο μεν Πατέρας ενεργεί αναγκαστικά μέσω μεσίτη, ενώ ο Υιός κατορθώνει ό,τι επιθυμεί μόνο με τη θέλησή του και με ένα του νεύμα, λέγοντας με εξουσία στον λεπρό: «Θέλω, καθαρίσου», και επαναφέροντας στη ζωή αυτούς που ήδη κρατούνταν από τον θάνατο, και δίνοντας στους τυφλούς το τριπόθητο και πρωτόγνωρο φως, άραγε δεν θα έβλεπε κανείς ότι ο μεσίτης και υπηρέτης, δηλαδή ο εκ φύσεως δημιουργός, απολαμβάνει πολύ πιο λαμπρή δόξα, και δεν θα υπερείχε έτσι το όργανο έναντι του τεχνίτη; Β. Έτσι φαίνεται. Α.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Διάλογοι περὶ τῆς ἁγίας τριάδος
Οὐ γὰρ ἤθελεν ἐπιτιμᾶν καίτοι λέγοντι τῷ λεπρῷ· «Κύριε, ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαι·» ἀνεσόβει δὲ ὥσπερ αὐτῷ τὰ τῆς ἀμαθίας ἐπὶ τὸ χειρόνως ἔχον, προαλῶς ὑπισχνούμενος, μᾶλλον δὲ ἤδη καὶ προστεταχὼς ὑπάρξαι τὴν αἴτησιν. «Θέλω γάρ, ἔφασκε, καθαρίσθητι.» Ὀφθαλμῶν δέ τισιν ἐξερρυηκότων, ἐπειδὴ προσθέοντες ἔφασκον, «Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, Υἱὲ Δαβίδ,» ἤρετο δὴ πάλιν· «Τί θέλετε ἵνα ποιήσω ὑμῖν;» Τῶν δὲ τὸ τριπόθητον ἐκλιπαρούντων σφίσιν ἐνίεσθαι φῶς ἐνετίθει πάλιν, μελλήσας οὐδέν. Καίτοι τί μὴ μᾶλλον ἔδει τῷ μὲν λεπρῷ λέγειν· Θέλει ὁ Πατήρ, καθαρίσθητι· τοῖς δὲ τοῦ βλέπειν ἐστερημένοις· Τί βούλεσθε, ἵνα ποιήσῃ ὑμῖν ὁ Πατήρ; Ἦ οὐκ ἄμεινον ἐροῦμεν βεβουλεῦσθαί τε ὁμοῦ καὶ δρᾶσαι τοὺς ἁγίους ἀποστόλους, ἀποσειομένους εὖ μάλα τὸ δοκεῖν ἰδίᾳ δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ κατορθοῦν δύνασθαι τὰς θεοσημίας; Ἔφασκον γὰρ τῷ μὲν τῇ ὡραίᾳ πύλῃ προσεδρεύοντι· «Ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Ναζωραίου, ἔγειραι καὶ περιπάτει·» ἑτέρῳ δὲ αὖ· «Αἰνέα, ἰᾶταί σε Ἰησοῦς ὁ Χριστός.» Οὐκ ἀθαύμαστον δὲ διὰ τοῦτό τισι πεποιημένοις τὴν ἐνέργειαν διαρρήδην ἔφασκον· «Ἄνδρες Ἰσραηλῖται, τί θαυμάζετε ἐπὶ τούτῳ, ἢ ἡμῖν τί ἀτενίζετε, ὡς ἰδίᾳ δυνάμει ἢ εὐσεβείᾳ πεποιηκόσι τοῦ περιπατεῖν αὐτόν;»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι δεν ήθελε να επιπλήξει τον λεπρό, παρόλο που εκείνος έλεγε: «Κύριε, εάν θέλεις, μπορείς να με καθαρίσεις», αλλά απομάκρυνε από αυτόν τα της άγνοιας που χειροτέρευαν την κατάστασή του, υποσχόμενος με προθυμία, ή μάλλον έχοντας ήδη προστάξει να εκπληρωθεί το αίτημά του. Έλεγε δηλαδή: «Θέλω, καθαρίσου.» Όταν πάλι τα μάτια κάποιων είχαν καταστραφεί και, προστρέχοντας, του έλεγαν: «Ελέησέ μας, Κύριε, Υιέ του Δαβίδ», τους ρώτησε ξανά: «Τι θέλετε να κάνω για σας;» Και επειδή εκείνοι τον ικέτευαν να τους δοθεί το τριπόθητο φως, τους το έδωσε πάλι, χωρίς να καθυστερήσει καθόλου. Αν και γιατί δεν θα έπρεπε μάλλον να πει στον λεπρό: «Το θέλει ο Πατέρας, καθαρίσου», και σε αυτούς που στερούνταν την όρασή τους: «Τι θέλετε να κάνει για σας ο Πατέρας;» Ή μήπως δεν θα πούμε ότι οι άγιοι απόστολοι σκέφτηκαν και έπραξαν καλύτερα, απορρίπτοντας πλήρως την εντύπωση ότι με δική τους δύναμη και ενέργεια μπορούσαν να κατορθώνουν τα θαύματα; Έλεγαν δηλαδή στον άνθρωπο που καθόταν στην ωραία πύλη: «Στο όνομα του Ιησού Χριστού του Ναζωραίου, σήκω και περπάτα», και σε άλλον πάλι: «Αινέα, σε θεραπεύει ο Ιησούς ο Χριστός.» Επειδή δε η ενέργειά τους αυτή προκάλεσε τον θαυμασμό σε κάποιους, δήλωναν ρητά: «Άνδρες Ισραηλίτες, γιατί θαυμάζετε γι' αυτό ή γιατί μας κοιτάζετε επίμονα, σαν να τον κάναμε να περπατήσει με δική μας δύναμη ή ευσέβεια;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον (ἐν ταῖς σειραῖς)
Mt 8, 3 Διὰ τῆς ἐπαφῆς ἐποιήσατο τὴν κάθαρσιν δηλῶν, ὅτι καὶ ἡ ἁγία αὐτοῦ σὰρξ χρειώδης ἐστὶ πρὸς ἁγιασμόν· τὸ μὲν γὰρ πνεῦμα καθαίρει, ἡ δὲ τοῦ σώματος κοινωνία ἐμποιεῖ τὸν ἁγιασμόν. Ἁπτόμενος τοῦ λεπροῦ ὁ σωτὴρ ἐθεράπευσεν αὐτὸν δεικνύων ὡς τὸ πνεῦμα τὸ ἐν αὐτῷ θεραπεύει τὰς νόσους, τὸ δὲ σῶμα τῇ προσψαύσει τὸν ἁγιασμὸν παρέχεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ματθ. 8, 3. Μέσω της επαφής πραγματοποίησε τον καθαρισμό, φανερώνοντας ότι και η αγία του σάρκα είναι αναγκαία για τον αγιασμό· διότι το μεν πνεύμα καθαρίζει, η δε κοινωνία του σώματος μεταδίδει τον αγιασμό. Αγγίζοντας τον λεπρό ο Σωτήρας τον θεράπευσε, δείχνοντας ότι το πνεύμα που βρίσκεται μέσα του θεραπεύει τις νόσους, ενώ το σώμα με την επαφή παρέχει τον αγιασμό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἁγίας καὶ ὁμοουσίου Τριάδος
ΑΛΛΟ. «Καὶ ἰδοὺ προσελθὼν προσεκύνει αὐτῷ λεπρὸς, λέγων· Κύριε, ἐὰν θέλῃς δύνασαί με καθαρίσαι. Καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα, ἥψατο αὐτοῦ, λέγων· Θέλω, καθαρίσθητι. Καὶ εὐθέως ἐκαθαρίσθη αὐτοῦ ἡ λέπρα.» Ἐξ αὐθεντίας ἡ χάρις· δεσποτικὸν τὸ ἐπίταγμα. Πῶς οὖν ἐν δούλοις ὡς γενητὸς ὁ Υἱὸς, ὁ καὶ ἐν τῷ ἐθελῆσαι μόνον πάντα ποιεῖν δυνάμενος, καὶ τὸ θεϊκὸν ἀξίωμα καὶ τοῦ τεκόντος ἴδιον καὶ κατὰ τοῦτο φέρων;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΑΛΛΟ. «Και ιδού, προσήλθε ένας λεπρός και τον προσκυνούσε, λέγοντας: Κύριε, εάν θέλεις, μπορείς να με καθαρίσεις. Και Εκείνος άπλωσε το χέρι Του, τον άγγιξε και είπε: Θέλω, καθαρίσου. Και αμέσως καθαρίστηκε η λέπρα του.» Η χάρη πηγάζει από αυθεντία· το πρόσταγμα είναι δεσποτικό. Πώς, λοιπόν, συγκαταλέγεται στους δούλους ως κτιστός ο Υιός, ο Οποίος και μόνο με το να θελήσει δύναται να τα πράξει όλα, και ο Οποίος φέρει το θεϊκό αξίωμα που είναι ίδιον του Γεννήτορος και ως προς αυτό το σημείο;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Γέγραπται γὰρ εὐθύς· «Εἶπε γὰρ αὐτῷ Κύριος πάλιν· Εἰσένεγκε τὴν χεῖρά σου εἰς τὸν κόλπον σου. Καὶ εἰσήνεγκε τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ ἐγενήθη ἡ χεὶρ αὐτοῦ λεπρῶσα ὡς χιών. Καὶ εἶπε πάλιν· Εἰσένεγκε τὴν χεῖρά σου εἰς τὸν κόλπον σου. Καὶ εἰσήνεγκε τὴν χεῖρα αὐτοῦ εἰς τὸν κόλπον αὐτοῦ, καὶ ἐξήνεγκε τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐκ τοῦ κόλπου αὐτοῦ· καὶ πάλιν ἀποκατεστάθη εἰς τὴν χρόαν τῆς σαρκὸς αὐτοῦ.» Ἄθρει δὴ οὖν ὡς ἔστι θεοπρεπὲς, καὶ τῶν ἄγαν ἡκόντων εἰς τὸ θαυμάζεσθαι πρέπειν τὸ κατορθούμενον, συνωδίνον δὲ ὥσπερ τῷ πρώτῳ τοῦ κατὰ Χριστὸν μυστηρίου τὴν δήλωσιν. ΠΑΛΛ. Οὐκοῦν διασάφει· συνίημι γὰρ οὔτι πω. ΚΥΡ. Σαρκὸς μὲν ἡ λέπρα πάθος, ἄμεινον δὲ ἢ κατὰ ἰατροὺς, καὶ ταῖς παρ᾽ ἐκείνων ἐμπειρίαις οὐχ ἁλώσιμον. Ἀνιερὸς δὲ καὶ ἀκάθαρτος ὁ λεπρὸς, κατά γε τὴν πάλαι διὰ Μωσέως ἐντολὴν, ἀπηχθημένος δὲ λίαν καὶ παρὰ τοῖς τὰ Ἑλλήνων τιμῶσιν ἔθη. Ἡμιθνὴς γὰρ ἤδη πως ὁ τοῦτο παθὼν, βδελυρὸς δὲ καὶ ἀκάθαρτος ὁ νεκρός. Ἀνῆπται δὴ οὖν ὡς ὑπερφυὲς, καὶ τῶν καθ᾽ ἡμᾶς ἐπέκεινα μέτρων, τὸ θεραπεῦσαι δύνασθαι λεπρὸν, ἢ μόνῃ τῇ θείᾳ καὶ ἀφράστῳ φύσει τε καὶ ἐνεργείᾳ. Τοιγάρτοι καὶ ἐθαυμάζετο Χριστὸς τῷ λελεπρωμένῳ μετ᾽ ἐξουσίας ἐπιφωνῶν· «Θέλω, καθαρίσθητι.» Φωνὴ γὰρ ἡ παντουργὸς, ἡ καὶ αὐτοὺς ἐκ μνημάτων διανιστᾶσα τοὺς νεκροὺς, καὶ θανάτου κρεῖττον καὶ φθορᾶς, τὸ ἐπ᾽ ἐκείνῳ θαῦμα πεπλήρωκε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι έχει γραφτεί αμέσως: «Διότι του είπε πάλι ο Κύριος: Βάλε το χέρι σου στον κόρφο σου. Και έβαλε το χέρι του, και το χέρι του έγινε λεπρό σαν χιόνι. Και είπε πάλι: Βάλε το χέρι σου στον κόρφο σου. Και έβαλε το χέρι του στον κόρφο του, και έβγαλε το χέρι του από τον κόρφο του· και πάλι αποκαταστάθηκε στο χρώμα της σάρκας του.» Παρατήρησε λοιπόν πώς το κατόρθωμα αυτό είναι θεοπρεπές και συγκαταλέγεται σε εκείνα που είναι εξαιρετικά αξιοθαύμαστα, ενώ ταυτόχρονα, όπως ακριβώς και το πρώτο, περικλείει μέσα του τη φανέρωση του μυστηρίου του Χριστού. ΠΑΛΛ. Διευκρίνισέ το, λοιπόν· διότι δεν το καταλαβαίνω καθόλου ακόμα. ΚΥΡ. Η λέπρα είναι μεν πάθος της σάρκας, ανώτερο όμως από τις ικανότητες των ιατρών, και ακατανίκητο από τις δικές τους εμπειρίες. Ο λεπρός θεωρείται ανίερος και ακάθαρτος, σύμφωνα τουλάχιστον με την παλαιά εντολή που δόθηκε μέσω του Μωυσή, είναι δε εξαιρετικά απεχθής και σε εκείνους που τιμούν τα έθιμα των Ελλήνων. Διότι αυτός που πάσχει από αυτό είναι ήδη κατά κάποιον τρόπο ημιθανής, και ο νεκρός είναι βδελυρός και ακάθαρτος. Θεωρείται λοιπόν υπερφυσικό, και πέρα από τα δικά μας ανθρώπινα μέτρα, το να μπορεί κανείς να θεραπεύσει έναν λεπρό, και είναι δυνατόν μόνο με τη θεία και άρρητη φύση και ενέργεια. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο θαυμαζόταν και ο Χριστός, όταν απευθυνόταν με εξουσία στον λεπρό: «Θέλω, καθαρίσου». Διότι η παντουργός φωνή, αυτή που ανασταίνει και τους νεκρούς από τα μνήματα και είναι ισχυρότερη από τον θάνατο και τη φθορά, επιτέλεσε το θαύμα σε εκείνον.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Λόγοι παρααινετικοὶ πρὸς τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ μοναχούς
Καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν πραγμάτων πιστεύεται. Εἶπε τῷ παραλυτικῷ· σοὶ λέγω, ἔγειραι, ἆρον τὸν κράββατόν σου, καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου· καὶ εὐθέως ἐγένετο ὁ ἄνθρωπος ὑγιής, καὶ τὴν κλίνην 〈τὴν〉 βαστάσασαν αὐτὸν βαστάσας, περιεπάτει ὑγιής. Καὶ τῷ λεπρῷ εἶπε· θέλω, καθαρίσθητι· καὶ εὐθέως ἐκαθαρίσθη αὐτοῦ ἡ λέπρα. Τὸν δὲ Λάζαρον τεταρταῖον ἤγειρεν ὁ Κύριος ἐκ νεκρῶν. Καὶ ἵνα μὴ καθ᾽ ἕνα λέγοντες δόξωμεν μηκύνειν τὸν λόγον· τὰ γὰρ ἔργα αὐτοῦ ἀναρίθμητά εἰσι. Τῆς δὲ βρεξάσης αὐτοῦ τοὺς πόδας τοῖς δάκρυσι, καὶ ταῖς θριξὶν αὑτῆς ἐκμαξάσης, λόγῳ αὐτῆς ἔλυσε τὰ ἁμαρτήματα, εἰπών· θάρσει, θύγατερ· ἡ πίστις σου σέσωκέ σε. Πηγὴ γάρ ἐστιν ἀνελλιπής, ἴαμα τοῖς ἀνθρώποις βρύουσα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και από τα ίδια τα γεγονότα επιβεβαιώνεται. Είπε στον παραλυτικό: Σε σένα λέω, σήκω, πάρε το κρεβάτι σου και πήγαινε στο σπίτι σου· και αμέσως ο άνθρωπος έγινε υγιής, και σηκώνοντας το κρεβάτι που τον σήκωνε, περπατούσε καλά. Και στον λεπρό είπε: Θέλω, καθαρίσου· και αμέσως καθαρίστηκε η λέπρα του. Τον δε Λάζαρο ο Κύριος τον ανέστησε από τους νεκρούς, ενώ ήταν ήδη τεσσάρων ημερών. Και για να μη φανεί ότι μακρηγορούμε αναφέροντάς τα ένα προς ένα, διότι τα έργα του είναι αναρίθμητα. Σε εκείνη δε που έβρεξε τα πόδια του με τα δάκρυά της και τα σκούπισε με τα μαλλιά της, με έναν λόγο της συγχώρησε τις αμαρτίες, λέγοντας: Έχε θάρρος, κόρη μου· η πίστη σου σε έσωσε. Διότι είναι πηγή αστείρευτη, που αναβλύζει θεραπεία για τους ανθρώπους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
Πάλιν Μωσῆς λεπρὸν ἐκαθάρισε. γέγραπται δ᾽ οὖν· «καὶ ἰδοὺ Μαρία λεπρῶσα ὡσεὶ χιών», καὶ μετ᾽ ὀλίγα· «καὶ ἐβόησεν Μωσῆς πρὸς κύριον, λέγων, ὁ θεὸς δέομαι ἴασαι αὐτήν». ὡσαύτως δὲ καὶ μείζονι δυνάμει ἐξουσίας ὁ Χριστὸς τοῦ θεοῦ, προσελθόντος αὐτῷ λεπροῦ καὶ φήσαντος· «ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαι», ἀπεκρίνατο· «θέλω, καθαρίσθητι. καὶ ἐκαθαρίσθη αὐτοῦ ἡ λέπρα».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πάλι, ο Μωυσής καθάρισε λεπρό. Έχει γραφτεί λοιπόν: «και ιδού, η Μαρία ήταν λεπρή σαν το χιόνι», και λίγο πιο κάτω: «και βόησε ο Μωυσής προς τον Κύριο, λέγοντας: Θεέ μου, σε παρακαλώ, θεράπευσέ την». Ομοίως δε, και με μεγαλύτερη δύναμη εξουσίας, ο Χριστός του Θεού, όταν τον πλησίασε ένας λεπρός και του είπε: «εάν θέλεις, μπορείς να με καθαρίσεις», του απάντησε: «θέλω, καθαρίσου. Και καθαρίστηκε η λέπρα του».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Μαρτυρίαι κατὰ Ἰουδαίων
Οὐδὲ γὰρ ἄλλῳ προφήτῃ εἶπε δεδωκέναι ῥῆμα· αὐτοὶ γὰρ δουλοπρεπῶς διακονοῦντες ἔλεγον· «Τάδε λέγει Κύριος.» Αὐτὸς δὲ κατὰ τὸ πατρικὸν ἀξίωμα, ἔλεγε τῷ λεπρῷ, «Θέλω, καθαρίσθητι.» Τοῖς τεθνεῶσι, «Νεανίσκε, σοὶ λέγω, ἐγέρθητι·» καὶ, «Λάζαρε, δεῦρο ἔξω.» Τῇ θαλάσσῃ ἐπιτιμᾷ, καὶ τοῖς πνεύμασιν ἐν ἐξουσίᾳ, λέγων, «Σιώπα, πεφίμωσο.» Τί δὲ τὸ, «Προφήτην ὥσπερ σέ;» Ἀντιπαραθέντες τὰ Μωσέως τοῖς Χριστοῦ εὑρήσομεν ἐπὶ σχολῆς, καὶ αὐτὸ δὲ τὸ εἰρημένον ὑπὸ Μωσέως ἐν τῷ νόμῳ, ὅτι οὐκ ἔστιν ἐπ᾽ αὐτῶν προσθεῖναι, καὶ οὐκ ἔστιν ἀπ᾽ αὐτῶν ἀφελεῖν. Εἶτα καὶ εἰπὼν, «Αὐτοῦ ἀκούσεσθε κατὰ πάντα, ὅσα ἂν λαλήσῃ πρὸς ὑμᾶς,» σημαίνει τὸ ὑπέροχον τοῦ προφητευομένου. Ἡσαΐας, «Ἰδοὺ ὁ Θεὸς ἡμῶν· ἰδοὺ Κύριος μετὰ ἰσχύος ἔρχεται, καὶ ὁ βραχίων μετὰ κυρίας.» Δαβὶδ, «Ὤμοσε Κύριος τῷ Δαβὶδ ἀλήθειαν, καὶ οὐ μὴ ἀθετήσει αὐτήν· Ἐκ καρποῦ τῆς κοιλίας σου θήσομαι ἐπὶ τοῦ θρόνου σου.» Καὶ πάλιν, «Διεθέμην διαθήκην τοῖς ἐκλεκτοῖς μου. Ὤμοσα Δαβὶδ τῷ δούλῳ μου· Ἕως τοῦ αἰῶνος ἑτοιμάσω τὸ σπέρμα σου, καὶ οἰκοδομήσω εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν τὸν θρόνον σου.» Ἐν τοῖς Παραλειπομένοις· «Καὶ ἔσται ὅταν πληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι σου, καὶ κοιμηθήσῃ μετὰ τῶν πατέρων σου. Καὶ ἀναστήσω τὸ σπέρμα σου μετὰ σὲ, ὃ ἔσται ἐκ τῆς κοιλίας σου, καὶ ἑτοιμάσω τὴν βασιλείαν αὐτοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι σε κανέναν άλλον προφήτη δεν είπε ότι του έχει δώσει τον λόγο· επειδή εκείνοι, διακονώντας ως δούλοι, έλεγαν: «Αυτά λέει ο Κύριος». Αυτός όμως, σύμφωνα με το πατρικό αξίωμα, έλεγε στον λεπρό: «Θέλω, καθαρίσου». Στους νεκρούς: «Νεανίσκε, σε σένα λέω, σήκω»· και, «Λάζαρε, έλα έξω». Στη θάλασσα επιτιμά, και στα πνεύματα με εξουσία, λέγοντας: «Σιώπα, φίμωσο». Τι σημαίνει δε το, «Προφήτη σαν εσένα»; Αντιπαραβάλλοντας διεξοδικά τα λόγια του Μωυσή με αυτά του Χριστού, θα βρούμε και αυτό που έχει ειπωθεί από τον Μωυσή στον νόμο, ότι δεν είναι δυνατόν να προσθέσει κανείς σε αυτά, ούτε είναι δυνατόν να αφαιρέσει από αυτά. Έπειτα, και με το να πει, «Αυτόν θα ακούτε σε όλα, όσα τυχόν σας μιλήσει», υποδηλώνει την υπεροχή εκείνου για τον οποίο προφητεύει. Ο Ησαΐας (λέει): «Ιδού ο Θεός μας· ιδού ο Κύριος έρχεται με ισχύ, και ο βραχίονας με κυριαρχία». Ο Δαβίδ: «Ορκίστηκε ο Κύριος στον Δαβίδ την αλήθεια, και δεν πρόκειται να την αθετήσει· Από τον καρπό της κοιλίας σου θα τοποθετήσω πάνω στον θρόνο σου». Και πάλι: «Σύναψα διαθήκη με τους εκλεκτούς μου. Ορκίστηκα στον Δαβίδ τον δούλο μου· Έως τον αιώνα θα ετοιμάσω το σπέρμα σου, και θα οικοδομήσω σε γενεά και γενεά τον θρόνο σου». Στα Παραλειπόμενα: «Και όταν συμπληρωθούν οι ημέρες σου, και κοιμηθείς μαζί με τους πατέρες σου. Και θα αναστήσω το σπέρμα σου μετά από εσένα, το οποίο θα προέλθει από την κοιλία σου, και θα ετοιμάσω τη βασιλεία του».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Περὶ τῆς θεότητος τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος
Ὅταν μὲν γὰρ λέγῃ ὁ Κύριος· Ἐγὼ ἐπιτάσσω σοι· καὶ, Θέλω, καθαρίσθητι· καὶ, Ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοὶ, κἀγὼ ἐν τῷ Πατρί· καὶ, Ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ, ἑώρακε τὸν Πατέρα· καὶ, Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν· καὶ, Οὐδεὶς οἶδε τὸν Υἱὸν, εἰ μὴ ὁ Πατήρ· καὶ, Πάντα τὰ ἐμὰ σά ἐστι, καὶ τὰ σὰ ἐμά· καὶ, Δεδόξασμαι ἐν αὐτοῖς· καὶ ὅσα τοιαῦτα τὴν ἐπέκεινα πάσης φύσεώς τε καὶ ἐξουσίας ἐνδείκνυται δύναμιν. Ἐπειδὰν δὲ πρὸς τὸ ἀσθενὲς τῆς ἡμετέρας φύσεως ἐπικλίνῃ τὸν λόγον, ἐκεῖνα φθέγγεται· Περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου· Εἰ δυνατὸν, παρελθέτω τὸ ποτήριον· Οὐ δύναται ὁ Υἱὸς ἀφ᾽ ἑαυτοῦ τι ποιεῖν· Ἐντολὴν ἔλαβον τί εἴπω, καὶ τί λαλήσω· Πορεύομαι πρὸς τὸν Πατέρα μου καὶ Πατέρα ὑμῶν, καὶ Θεόν μου καὶ Θεὸν ὑμῶν. Ἐν τούτοις τίθει καὶ τὸ ἐπὶ Λαζάρου δάκρυον, καὶ τὸν ἐκ τῆς ὁδοιπορίας κόπον, καὶ τὴν τῆς τροφῆς ἔφεσιν, καὶ τὴν τοῦ ὕδατος αἴτησιν, καὶ τὸν ἐπὶ τῆς συκῆς δρόμον, καὶ τῆς τοῦ φυτοῦ ἀκαρπίας τὴν ἄγνοιαν, καὶ τὸν ἐπὶ τοῦ πλοίου ὕπνον. Ταῦτα γὰρ πάντα, καὶ ὅσα τοιαῦτα, οὐχὶ τοῦ ἐν ἀρχῇ ὄντος Λόγου Θεοῦ τὴν ἀξίαν, ἀλλὰ τοῦ ταπεινώσαντος ἑαυτὸν ἐν τῇ τοῦ δούλου μορφῇ τὴν πρὸς τὸ ἀσθενὲς τῆς φύσεως ἡμῶν παραδηλοῖ συγκατάβασιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, όταν μεν ο Κύριος λέγει: «Εγώ σε προστάζω»· και, «Θέλω, καθαρίσου»· και, «Ο Πατέρας είναι μέσα σε εμένα, και εγώ στον Πατέρα»· και, «Εκείνος που έχει δει εμένα, έχει δει τον Πατέρα»· και, «Εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα»· και, «Κανείς δεν γνωρίζει τον Υιό, παρά μόνο ο Πατέρας»· και, «Όλα τα δικά μου είναι δικά σου, και τα δικά σου είναι δικά μου»· και, «Έχω δοξαστεί μέσα σε αυτούς»· και όσα παρόμοια, αποδεικνύει τη δύναμή Του, η οποία βρίσκεται υπεράνω κάθε φύσεως και εξουσίας. Όταν όμως προσαρμόζει τον λόγο Του προς την αδυναμία της δικής μας φύσεως, εκφωνεί τα εξής: «Περίλυπη είναι η ψυχή μου»· «Εάν είναι δυνατόν, ας παρέλθει το ποτήριον»· «Δεν δύναται ο Υιός αφ' εαυτού να πράξει τίποτα»· «Έλαβα εντολή για το τι να πω και τι να μιλήσω»· «Πορεύομαι προς τον Πατέρα μου και Πατέρα σας, και Θεό μου και Θεό σας». Σε αυτά να συγκαταλέξεις και το δάκρυ για τον Λάζαρο, και την κούραση από την οδοιπορία, και την επιθυμία για τροφή, και τη ζήτηση του νερού, και τη μετάβαση προς τη συκιά, και την άγνοια για την ακαρπία του φυτού, και τον ύπνο πάνω στο πλοίο. Διότι όλα αυτά, και όσα είναι παρόμοια με αυτά, δεν υποδηλώνουν το αξίωμα του Θεού Λόγου που υπήρχε εξ αρχής, αλλά τη συγκατάβαση προς την αδυναμία της φύσεώς μας Εκείνου, ο οποίος ταπείνωσε τον εαυτό Του λαμβάνοντας τη μορφή του δούλου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ομιλίες ΜΓ΄–ΞΓ΄
Σκοπεῖτε οὖν ὅσην τὸ θαῦμα τὴν πρὸς τὸν Μωϋσῆν ὑπεροχὴν προσμαρτυρεῖ τῷ Χριστῷ· οὗτος γὰρ τῷ μὲν εἰπόντι πρὸς αὐτὸν λεπρῷ, «Κύριε, εἰ θέλεις, δύνασαί με καθαρίσαι», εἰπὼν «θέλω, καθαρίσθητι», παραχρῆμα τῆς λέπρας αὐτὸν ἀπήλλαξεν, ἐνταῦθα δὲ δέκα τὸν ἀριθμὸν λεπροῖς τὴν κάθαρσιν μήκοθεν αἰτησαμένοις, οὐδὲ εἰπών, ἀλλ’ ἐπινεύσας μόνον τὴν ἴασιν παρέσχεν. Ἆρ’ οὐ φανερόν ἐστι πᾶσι τοῖς νοῦν ἔχουσιν, ὡς οὗτός ἐστιν, ᾧ προσηύχετο ὁ Μωϋσῆς καὶ ὃν ἱκέτευεν ὡς Θεὸν ἐπινεῦσαι τῇ τῆς Μαρίας καθάρσει;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αναλογιστείτε, λοιπόν, πόση υπεροχή έναντι του Μωυσή μαρτυρεί το θαύμα για τον Χριστό· διότι Αυτός, στον μεν λεπρό που του είπε: «Κύριε, εάν θέλεις, μπορείς να με καθαρίσεις», λέγοντας «θέλω, καθαρίσου», τον απάλλαξε αμέσως από τη λέπρα. Εδώ, όμως, σε δέκα τον αριθμό λεπρούς που ζήτησαν από μακριά την κάθαρση, χωρίς καν να μιλήσει, αλλά μόνο με τη συγκατάνευσή Του, τους χάρισε τη θεραπεία. Άραγε δεν είναι φανερό σε όλους όσοι διαθέτουν νου, ότι Αυτός είναι στον οποίο προσευχόταν ο Μωυσής και τον οποίο ικέτευε ως Θεό να συγκατανεύσει στην κάθαρση της Μαρίας;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εὐαγγελικὴ συμφωνία
Λύσις. Ἐκ τούτων δείκνυται μὴ μόνον τοὺς μακαρισμοὺς ἐκ δευτέρου ἐκθέσθαι τὸν Κύριον, ἀλλὰ διαφόρους λεπροὺς καὶ παραλυτικοὺς ἰάσασθαι. Τοὺς μὲν γὰρ παρὰ τῷ Ματθαίῳ, πρὸ τῆς ἐκλογῆς τῶν δώδεκα ἀπὸ τῶν λοιπῶν, προσεφώνησεν. Ὅθεν καὶ καθολικώτερον τούτους ἐξέθετο· μεθ’ οὓς κατελθὼν ἐκ τοῦ ὄρους, τὸν λεπρὸν ἐκάθηρε, καὶ τὸν τοῦ ἑκατοντάρχου παῖδα, καὶ τὴν Πέτρου πενθεράν. Λουκᾶς δὲ μετὰ τὴν ἐκλογὴν τῶν δώδεκα, καὶ τὴν τῶν ὀνομάτων αὐτῶν φανέρωσιν, ἐπὶ τόπου πεδινοῦ στάντα τὸν Κύριον ἐκτίθεται τὸν Χριστόν, τοὺς μακαρισμούς, αὐτοῖς ἐκφωνῆσαι. Ὅθεν καὶ εἰς τὸ αὐτῶν πρόσωπον ἀποτείνεται. Ὡσαύτως δὲ καὶ τῶν ἑκατοντάρχων ἑκάτερος, ὅ τε παρὰ τῷ Ματθαίῳ, ὅ τε παρὰ τῷ Λουκᾷ γεγραμμένος, ἕτερος ἦν, εἰ καὶ τῆς Καπερναοὺμ ὑπῆρχον ἑκάτεροι οἰκήτορες. Ὁ μὲν γὰρ δι’ ἑαυτοῦ παρακαλεῖ τὸν Κύριον· ὁ δὲ διὰ τῶν πρεσβυτέρων· καὶ ὁ μὲν περὶ δούλων, ὁ δὲ περὶ υἱοῦ· παῖδα γὰρ τῇ Γραφῇ σύνηθες τὸν υἱὸν ὀνομάζεσθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Λύση. Από αυτά αποδεικνύεται ότι όχι μόνο ο Κύριος εξέθεσε τους μακαρισμούς για δεύτερη φορά, αλλά και ότι θεράπευσε διαφορετικούς λεπρούς και παραλυτικούς. Διότι αυτούς που αναφέρονται στον Ματθαίο, τους προσφώνησε πριν από την εκλογή των δώδεκα από τους υπολοίπους. Γι' αυτό και τους εξέθεσε πιο γενικά. Μετά από αυτούς, αφού κατέβηκε από το όρος, καθάρισε τον λεπρό, και τον δούλο του εκατόνταρχου, και την πενθερά του Πέτρου. Ο Λουκάς, όμως, αναφέρει ότι μετά την εκλογή των δώδεκα και τη φανέρωση των ονομάτων τους, ο Κύριος Χριστός στάθηκε σε πεδινό τόπο και τους εκφώνησε τους μακαρισμούς. Γι' αυτό και απευθύνεται στο πρόσωπό τους. Ομοίως και καθένας από τους εκατόνταρχους, τόσο αυτός που αναφέρεται στον Ματθαίο, όσο και αυτός στον Λουκά, ήταν διαφορετικό πρόσωπο, αν και ήταν και οι δύο κάτοικοι της Καπερναούμ. Διότι ο μεν ένας παρακαλεί τον Κύριο αυτοπροσώπως, ενώ ο άλλος μέσω των πρεσβυτέρων. Και ο ένας παρακαλεί για δούλους, ενώ ο άλλος για υιό, επειδή στην Αγία Γραφή συνηθίζεται ο υιός να ονομάζεται «παις».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης Ἐπιστολαί
ΑΡΧΙΒΙΩΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΙ ͵ασκζʹ Τὸ «Ἐν αὐτῷ κατοικεῖ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς» αὐτὸς μὲν ἔφης μὴ νοεῖν· ἐγὼ δ’ οἶμαι εἰρῆσθαι ἀντὶ τοῦ οὐσιωδῶς. Οὐ γὰρ ἐνέργεια θεότητος ἣν ἡ οὐσία τίκτει τὸν ναὸν ἐκεῖνον ἐκυβέρνα τὸν ἄχραντον, ἀλλ’ οὐσία μυρίας ἐνεργείας ἔχουσα; οὐ μερικὸν χάρισμα, ἀλλ’ ἡ πηγὴ τῶν ἀγαθῶν. Αὐτός, φησίν, ὁ τῷ Πατρὶ συμβασιλεύων, καὶ τὰς τῶν ὑπερκοσμίων ἡνίας κατέχων, καὶ τὰ ἐπίγεια οἰακίζων, ἐνηνθρώπησε, καὶ στρατιωτικοῖς ὅπλοις ἐπὶ τῆς παρατάξεως ἔστη ἵνα κἀκεῖνα κοσμήσῃ, καὶ νίκην τῷ τῶν ἀνθρώπων γένει κατορθώσῃ, καὶ τοὺς ἀλιτηρίους τροπώσηται δαίμονας, καὶ τὸν στρατηγὸν αὐτῶν μέγα φυσῶντα καταλύσῃ, καὶ μυρίων χαρισμάτων τὴν Ἐκκλησίαν ἐμπλήσῃ. Ὁ βασιλεύς, φησίν, ἐστρατήγησεν, οὐχ ὁ στρατηγὸς βασιλικῷ ἀξιώματι κεκόσμητο· ὁ βασιλεὺς τῇ τοῦ δούλου μορφῇ ἔκρυψεν ἑαυτοῦ τὴν ἀξίαν ἐν τῇ παρατάξει, οὐ στρατιώτης βασιλέως ἀξίωμα ἑαυτῷ ἐπεφήμιζε. Βασιλεὺς ἦν νομοθετῶν, οὐ στρατιώτης νομοθετεῖν ἐπιχειρῶν· τὸ γὰρ «Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν» βασιλέως. Τὸ «Θέλω, καθαρίσθητι» αὐτοκράτορος· τὸ «Γενηθήτω σοι ὡς θέλεις» αὐτοτελῆ τὴν ἐξουσίαν ἔχοντος· τὸ «Σιώπα, πεφίμωσο» δεσπότου· καὶ ὅσα τοιαῦτα, ἵνα μὴ πάντα καταλέγων μηκύνω τὸ γράμμα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟ ΑΡΧΙΒΙΟ 1227. Το «Σ’ Αυτόν κατοικεί σωματικώς όλο το πλήρωμα της θεότητας» είπες ότι δεν το κατανοείς· εγώ όμως νομίζω ότι ειπώθηκε με την έννοια του «ουσιωδώς». Διότι εκείνον τον άχραντο ναό δεν τον κυβερνούσε κάποια ενέργεια της θεότητας, την οποία γεννά η ουσία, αλλά η ίδια η ουσία, που έχει αναρίθμητες ενέργειες· όχι κάποιο επιμέρους χάρισμα, αλλά η πηγή των αγαθών. Αυτός, λέει, που συμβασιλεύει με τον Πατέρα, που κρατά τα ηνία των υπερκόσμιων όντων και κυβερνά τα επίγεια, έγινε άνθρωπος και στάθηκε στην παράταξη με στρατιωτικά όπλα, για να τακτοποιήσει και αυτά, να εξασφαλίσει τη νίκη για το γένος των ανθρώπων, να κατατροπώσει τους ολέθριους δαίμονες, να συντρίψει τον αρχηγό τους, ο οποίος υπερηφανευόταν υπέρμετρα, και να γεμίσει την Εκκλησία με αναρίθμητα χαρίσματα. Ο βασιλιάς, λέει, ανέλαβε τη στρατηγία· δεν ήταν ο στρατηγός που στολίστηκε με βασιλικό αξίωμα. Ο βασιλιάς έκρυψε κατά την παράταξη την αξία Του κάτω από τη μορφή του δούλου· δεν ήταν κάποιος στρατιώτης που απέδιδε στον εαυτό του το αξίωμα του βασιλιά. Ήταν βασιλιάς που νομοθετούσε και όχι στρατιώτης που επιχειρούσε να νομοθετήσει· διότι το «Εγώ όμως σας λέω» αρμόζει σε βασιλιά· το «Θέλω, καθαρίσου» σε αυτοκράτορα· το «Ας γίνει σ’ εσένα όπως θέλεις» σε εκείνον που έχει αυτοτελή εξουσία· το «Σώπα, αποστομώσου» σε Δεσπότη· και το ίδιο ισχύει για όλες τις παρόμοιες εκφράσεις, ώστε να μην παρατείνω την επιστολή απαριθμώντας τες όλες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης Ἐπιστολαὶ περὶ τῆς ἑρμηνείας τῆς θείας γραφῆς
Καὶ μὴν αὐτὸς διαῤῥήδην βοᾷ· «Καὶ ὁ Υἱός, οὒς θέλει, ζωοποιεῖ.» Οὐδὲν ἀφ’ ἑαυτοῦ ποιεῖ; Καὶ μὴν τὸν μὲν ἑκατόνταρχον μαρτυρήσαντα αὐτῷ αὐτοκρατορικὴν δύναμίν τε καὶ ἐξουσίαν ἀνεκήρυξε, βεβαιῶν τὸ δόγμα, ἵνα μὴ μόνον τῆς τοῦ ἑκατοντάρχου γνώμης, ἀλλὰ καὶ τῆς αὐτοῦ τοῦ Σωτῆρος ψήφου, νομισθείη τὸ λεχθέν. Τῷ δὲ λεπρῷ τὸ μὲν δύνασθαι αὐτὸν λαμπρῶς ὁμολογήσαντι· ὑπὲρ δὲ τοῦ βούλεσθαι τὴν ἱκετηρίαν σαφῶς ποιησαμένῳ, καὶ φήσαντι, «Ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαι,» καὶ ἐντελῆ αὐτῷ ἐξουσίαν σαφῶς ἀφιερώσαντι, ἔφη, κυρῶν τὴν γνώμην τῇ ἀποφάσει· «Θέλω, καθαρίσθητι.» Οὐδὲν ἀφ’ ἑαυτοῦ ποιεῖ; Καὶ μὴν τῇ Χαναναίᾳ ἔφη, «Γενηθήτω σοι ὡς θέλεις·» καὶ τῷ μὲν ἀνέμῳ ἐπετίμησε καὶ τῇ θαλάσσῃ· τὸν δὲ τυφλὸν ὠμμάτωσε· καὶ τὸν μὲν παράλυτον ἔσφιγξε· τὸν δὲ Λάζαρον ἤγειρεν. Ἀλλ’ εἰ πάντα τὰ τὴν αὐθεντίαν τοῦ Υἱοῦ ἀνακηρύττοντα εἰς μέσον ἀγαγεῖν πειραθείημεν, οὐδ’ εἰ παύσασθαι βουληθείημεν, ἴσως δυνηθείημεν. Διόπερ ταῦτα παρέντες ἀπὸ τῶν καθ’ ἑαυτοὺς συλλογισώμεθα. Οὐδὲν ἀφ’ ἑαυτοῦ ποιεῖ; Καὶ μὴν ἡμεῖς, ὧν οὐδὲν εὐτελέστερον γένοιτ’ ἄν, πολλὰ οἴκοθεν πράττομεν, καὶ κακίαν φεύγομεν, καὶ ἀρετὴν διώκομεν. Εἰ δὲ μὴ ἀφ’ ἑαυτῶν δρῶμεν, οὔτε δίκην ἁμαρτάνοντες δοῦναι δίκαιοι ἂν εἴημεν, οὔτε κατορθοῦντες στεφάνων ἀπολαῦσαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και όμως, ο ίδιος ρητά διακηρύσσει: «Και ο Υιός, όποιους θέλει, ζωοποιεί». Τίποτα δεν κάνει από τον εαυτό του; Και όμως, τον εκατόνταρχο που μαρτύρησε για αυτόν ότι έχει απόλυτη δύναμη και εξουσία τον επαίνεσε δημόσια, επιβεβαιώνοντας το δόγμα, ώστε τα λεγόμενα να μην θεωρηθούν απλώς γνώμη του εκατοντάρχου, αλλά και απόφαση του ίδιου του Σωτήρα. Στον δε λεπρό, ο οποίος ομολόγησε περίτρανα ότι Εκείνος έχει τη δύναμη, αλλά για το αν το ήθελε του απηύθυνε σαφώς ικεσία λέγοντας, «Εάν θέλεις, μπορείς να με καθαρίσεις», και έτσι του απέδωσε με σαφήνεια την απόλυτη εξουσία, είπε, επικυρώνοντας αυτή την πεποίθηση με την απόφασή του: «Θέλω, καθαρίσου». Τίποτα δεν κάνει από τον εαυτό του; Και όμως, στη Χαναναία είπε, «Ας γίνει σε σένα όπως θέλεις»· και τον μεν άνεμο και τη θάλασσα τα επιτίμησε, στον δε τυφλό χάρισε το φως του, και τον μεν παράλυτο τον στερέωσε, τον δε Λάζαρο τον ανέστησε. Αλλά, αν επιχειρούσαμε να παρουσιάσουμε όλα όσα διακηρύσσουν την αυθεντία του Υιού, ίσως δεν θα μπορούσαμε να σταματήσουμε, ακόμη κι αν το θέλαμε. Γι' αυτό, αφήνοντας αυτά, ας βγάλουμε συμπεράσματα από τα δικά μας. Τίποτα δεν κάνει από τον εαυτό του; Και όμως εμείς, από τους οποίους τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι πιο ευτελές, πολλά πράττουμε από δική μας πρωτοβουλία, και την κακία αποφεύγουμε, και την αρετή επιδιώκουμε. Αν όμως δεν ενεργούσαμε από τον εαυτό μας, ούτε θα ήταν δίκαιο να τιμωρηθούμε όταν αμαρτάνουμε, ούτε να απολαύσουμε στεφάνια όταν πράττουμε το σωστό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν αἱμορροοῦσαν
Εἶπε τῷ λεπρῷ, Θέλω καθαρίσθητι, καὶ μετὰ τὴν φωνὴν τὸ πάθος οὐκ ἦν· Ἔγειρε, λέγει τῷ παραλυτικῷ· ὁ λόγος δὲ ἀντὶ ποδῶν ἐγίνετο, καὶ τὸ πρόσταγμα βάδισμα θᾶττον ὁ πάσχων ἐλάμβανεν· ἔφθασε τὸ Ἰαείρου δωμάτιον, καὶ τὸ πένθος ἀθρόον εἰς χαρὰν μετεβάλλετο. Ἰδοὺ καὶ τήμερον ὄχλῳ περισφιγγόμενος ἐκλάμπει τὸ κράσπεδον, καὶ τῷ ὄμβρῳ τῆς πίστεως τὴν ῥύσιν κατέκλυσε. Τί γὰρ ἡμῖν ἀρτίως ὁ εὐαγγελιστὴς εἰσηγήσατο, τὰ κέρδη τῆς πίστεως εἰσφέρων πολύτροπα; Ἦν γάρ τις ἀρχισυνάγωγος, τῶν Μωϋσέως νόμων θεραπευτὴς, καὶ τοῦ λαοῦ παιδευτὴς, τὴν δὲ κλῆσιν Ἰάειρος. Τούτῳ μίαν χάριν ἡ φύσις δέδωκε, μονογενῆ θυγατέρα, εἰς ἣν ὄχλος ἠσχόλητο ἀναγκαῖος, ὡς ἔθος ὑπάρχει γενέτῃ φιλόπαιδι. Ἀλλ᾽, ὡς ἔοικεν, ἐλάνθανεν, οὐκ εἰς διαδοχὴν, ἀλλ᾽ εἰς πρόωρον ταφὴν ταύτης ἐπιμελούμενος. Νόσημα γὰρ αὐτῇ τι χαλεπὸν ἐπελθὸν, γείτονα μὲν ταύτην τοῦ θανάτου ποιεῖ, τὸν δὲ πατέρα τῆς ἐπ᾽ αὐτῇ χρηστῆς ἐξέκοψεν ἐλπίδος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είπε στον λεπρό: «Θέλω, καθαρίσου», και μετά τη φωνή Του η ασθένεια εξαφανίστηκε. «Σήκω», λέει στον παραλυτικό· και ο λόγος Του έγινε πόδια για εκείνον, και με το πρόσταγμα ο πάσχων αποκτούσε αμέσως την ικανότητα να βαδίζει. Έφτασε στο δωμάτιο του Ιαείρου, και το πένθος ξαφνικά μεταβλήθηκε σε χαρά. Ιδού και σήμερα, ενώ περισφίγγεται από το πλήθος, ακτινοβολεί το κράσπεδο, και με τη βροχή της πίστεως κατέκλυσε και σταμάτησε τη ροή. Διότι, τι μας διηγήθηκε μόλις τώρα ο ευαγγελιστής, παρουσιάζοντας με πολλούς τρόπους τα κέρδη της πίστεως; Υπήρχε κάποιος αρχισυνάγωγος, τηρητής των νόμων του Μωυσή και δάσκαλος του λαού, που ονομαζόταν Ιάειρος. Σε αυτόν η φύση είχε δώσει μία χάρη, μία μονογενή θυγατέρα, για την οποία επιδείκνυε την απαραίτητη πολλή φροντίδα, όπως συνηθίζεται σε κάθε φιλόστοργο πατέρα. Όμως, όπως φαίνεται, βρισκόταν σε άγνοια, καθώς τη φρόντιζε όχι για να τον διαδεχθεί, αλλά για την πρόωρη ταφή της. Διότι κάποια βαριά ασθένεια που την έπληξε, την έκανε γείτονα του θανάτου, ενώ τον πατέρα τον απέκοψε από την αγαθή ελπίδα που έτρεφε για εκείνη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν προσευχὴν τοῦ Χριστοῦ
Ἰδοὺ κολάζει καὶ τιμᾷ μετὰ αὐθεντίας ἁπάσης, καὶ εὐχῆς οὐδεμιᾶς δεῖται. Πάλιν, ὅταν διορθῶσαι σῶμα δέῃ διαλελυμένον. Ἐγερθεὶς ἆρον τὸν κράββατόν σου, καὶ περιπάτει· ὅταν ἀπαλλάξαι θανάτου, Ταλιθὰ κοῦμι, ἀνάστηθι· ὅταν ἐλευθερῶσαι ἁμαρτημάτων, Θάρσει, τέκνον, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι· ὅταν ἐπιτιμῆσαι δαίμοσι, Σοὶ λέγω, τὸ πονηρὸν δαιμόνιον, ἔξελθε ἀπ᾽ αὐτοῦ· ὅταν καταστεῖλαι τὴν θάλασσαν, Σιώπα, πεφίμωσο· ὅταν καθᾶραί τινα λέπρᾳ κατεχόμενον, Θέλω, καθαρίσθητι· ὅταν νομοθετῆσαι, Ἠκούσατε ὅτι ἐῤῥέθη τοῖς ἀρχαίοις, Οὐ φονεύσεις· ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, Ὃς ἂν εἴπῃ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ, Μωρὲ, ἔνοχος ἔσται εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός. Εἶδες πάντα μετὰ αὐθεντίας ποιοῦντα δεσποτικῆς, καὶ εἰς γέενναν ἐκβάλλοντα, καὶ εἰς βασιλείαν εἰσάγοντα, καὶ παράλυσιν διορθούμενον, καὶ εἰς θάνατον ἀπελαύνοντα, καὶ ἁμαρτίας ἀφιέντα, καὶ δαίμοσιν ἐπιτιμῶντα, καὶ τὴν θάλατταν καταστέλλοντα; Καίτοι τί μεῖζον, εἰπέ μοι, εἰς βασιλείαν εἰσαγαγεῖν, καὶ εἰς γέενναν ἐμβαλεῖν, καὶ ἁμαρτίας ἀφιέναι, καὶ νόμους θεῖναι μετὰ αὐθεντίας, ἢ ἄρτους ποιῆσαι; οὐκ εὔδηλον καὶ ὡμολογημένον ἅπασιν, ὅτι ταῦτα ἐκείνων μείζω; Ἀλλ᾽ ὅμως ἐπὶ τῶν μειζόνων οὐκ εὔχεται, δεικνὺς ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν ἐλαττόνων οὐ δι᾽ ἀσθένειαν δυνάμεως τοῦτο ἐποίει, ἀλλὰ διὰ διδασκαλίαν τῶν τότε παρόντων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ιδού, τιμωρεί και τιμά με κάθε εξουσία, και δεν έχει ανάγκη από καμία προσευχή. Πάλι, όταν πρέπει να θεραπεύσει ένα παραλυμένο σώμα λέει: «Σήκω, πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα»· όταν πρέπει να απαλλάξει από τον θάνατο: «Ταλιθά κούμι», σήκω· όταν πρέπει να ελευθερώσει από αμαρτίες: «Έχε θάρρος, τέκνο μου, συγχωρούνται οι αμαρτίες σου»· όταν πρέπει να επιπλήξει δαίμονες: «Σε σένα λέω, το πονηρό δαιμόνιο, έβγα από αυτόν»· όταν πρέπει να κατευνάσει τη θάλασσα: «Σώπα, ησύχασε»· όταν πρέπει να καθαρίσει κάποιον που κυριεύεται από λέπρα: «Θέλω, καθαρίσου»· όταν πρέπει να νομοθετήσει: «Ακούσατε ότι ειπώθηκε στους αρχαίους, Δεν θα φονεύσεις· εγώ όμως σας λέω, όποιος πει στον αδελφό του “Μωρέ”, θα είναι ένοχος για τη γέεννα του πυρός». Είδες ότι τα κάνει όλα με δεσποτική αυθεντία, και στη γέεννα να ρίχνει, και στη βασιλεία να εισάγει, και την παράλυση να θεραπεύει, και τον θάνατο να απομακρύνει, και αμαρτίες να συγχωρεί, και δαίμονες να επιπλήττει, και τη θάλασσα να κατευνάζει; Καίτοι, τι είναι μεγαλύτερο, πες μου; Το να εισάγει στη βασιλεία, και να ρίχνει στη γέεννα, και να συγχωρεί αμαρτίες, και να θεσπίζει νόμους με εξουσία, ή το να πολλαπλασιάσει άρτους; Δεν είναι ολοφάνερο και ομολογημένο από όλους ότι αυτά είναι μεγαλύτερα από εκείνα; Αλλά όμως, στα μεγαλύτερα δεν προσεύχεται, αποδεικνύοντας ότι και στα μικρότερα δεν το έπραξε αυτό από έλλειψη δυνάμεως, αλλά για τη διδασκαλία εκείνων που ήταν τότε παρόντες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν προσευχὴν τοῦ Χριστοῦ
Καὶ αὐτοὺς δὲ τοὺς παλαιοὺς ἀναγινώσκει νόμους, ἵνα τῇ παραθέσει μάθωσιν οἱ ἀκούοντες ὅτι οὔτε ἐναντιώσεώς ἐστι τὰ λεγόμενα, καὶ ὅτι τῷ γεγεννηκότι τὴν αὐτὴν ἐξουσίαν ἔχει. Ταῦτα καὶ οἱ Ἰουδαῖοι συνῆκαν καὶ ἐθαύμαζον. Καὶ ὅτι ἐθαύμαζον, ἄκουε τοῦ εὐαγγελιστοῦ τοῦτο δηλοῦντος καὶ λέγοντος· Ἐξεπλήσσοντο, φησὶν, οἱ ὄχλοι ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ, ὅτι ἐδίδασκεν αὐτοὺς ὡς ἐξουσίαν ἔχων, καὶ οὐχ ὡς οἱ γραμματεῖς αὐτῶν καὶ οἱ Φαρισαῖοι. Τί οὖν, εἰ κακῶς τοῦτο ὑπώπτευον ἐκεῖνοι; φησί. Καὶ μὴν οὐκ ἐνεκάλεσεν αὐτοῖς, οὐδὲ ἐπετίμησεν, ἀλλὰ καὶ ἐκύρωσεν αὐτῶν τὴν γνώμην. Προσελθόντος γὰρ εὐθέως τοῦ λεπροῦ καὶ λέγοντος· Κύριε, ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαι· τί φησι; Θέλω, καθαρίσθητι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αναγιγνώσκει δε και τους ίδιους τους παλαιούς νόμους, ώστε με την παράθεσή τους να κατανοήσουν οι ακροατές ότι τα λεγόμενά του δεν αποτελούν εναντίωση, και ότι έχει την ίδια εξουσία με Εκείνον που τον εγέννησε. Αυτά τα κατανόησαν και οι Ιουδαίοι και θαύμαζαν. Και για το ότι θαύμαζαν, άκου τον ευαγγελιστή που το δηλώνει αυτό και λέει: «Εκπλήσσονταν», λέει, «τα πλήθη με τη διδαχή του, διότι τους δίδασκε ως έχων εξουσία, και όχι όπως οι γραμματείς τους και οι Φαρισαίοι». Τι θα πούμε λοιπόν, λέει κάποιος, εάν εκείνοι το υπέθεσαν αυτό εσφαλμένα; Και όμως δεν τους έψεξε, ούτε τους επιτίμησε, αλλά επικύρωσε κιόλας τη γνώμη τους. Διότι, όταν προσήλθε αμέσως ο λεπρός και του είπε: «Κύριε, εάν θέλεις, μπορείς να με καθαρίσεις»· τι του απαντά; «Θέλω, καθαρίσου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν προσευχὴν τοῦ Χριστοῦ
Καὶ τίνος ἕνεκεν οὐκ εἶπεν ἁπλῶς, Καθαρίσθητι; καίτοι ὁ λεπρὸς ἐμαρτύρησεν αὐτῷ ἐξουσίαν ἔχειν, εἰπὼν, Ἐὰν θέλῃς. Ἀλλ᾽ ἵνα μὴ νομίσῃς τῆς τοῦ λεπροῦ γνώμης εἶναι τὸ Ἐὰν θέλῃς, προσέθηκε καὶ αὐτὸς λέγων· Θέλω, καθαρίσθητι. Οὕτως ἐπίτηδες πανταχοῦ τὴν ἐξουσίαν ἐδείκνυε τὴν ἑαυτοῦ, καὶ ὅτι πάντα ἀπὸ αὐθεντίας ποιεῖ· ἐπεὶ εἰ μὴ τοῦτο ἦν, περιττὸν ἦν τὸ λεγόμενον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και για ποιον λόγο δεν είπε απλώς: «Καθαρίσου»; Μολονότι ο λεπρός μαρτύρησε ότι Εκείνος έχει την εξουσία, λέγοντας: «Εάν θέλεις». Αλλά, για να μη νομίσεις ότι το «Εάν θέλεις» ήταν απλώς άποψη του λεπρού, πρόσθεσε και ο ίδιος λέγοντας: «Θέλω, καθαρίσου». Έτσι, σκόπιμα επιδείκνυε παντού τη δική Του εξουσία και ότι πράττει τα πάντα με αυθεντία· διότι, εάν δεν συνέβαινε αυτό, ο λόγος αυτός θα ήταν περιττός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Χαναναίαν
Ναί. Διὰ τί; Διὰ τοὺς Ἰουδαίους, ἵνα μὴ ἄρξωνται ἐγκαλεῖν, ὅτι παρέβην τὸν νόμον. Διὰ τοῦτο καὶ ὅτε ἐθεράπευσε τὸν λεπρὸν, ξένως ἐθεράπευσεν αὐτόν· καὶ ἄκουε πῶς· Καὶ ἰδοὺ λεπρὸς προσελθὼν παρεκάλει αὐτὸν λέγων, Κύριε, ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαι· καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα αὐτοῦ, ἥψατο αὐτοῦ λέγων· Θέλω, καθαρίσθητι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ναι. Για ποιο λόγο; Εξαιτίας των Ιουδαίων, για να μην αρχίσουν να κατηγορούν ότι παρέβηκα τον νόμο. Γι' αυτό, και όταν θεράπευσε τον λεπρό, τον θεράπευσε με παράδοξο τρόπο· και άκου πώς: Και ιδού, τον πλησίασε ένας λεπρός και τον παρακαλούσε λέγοντας: «Κύριε, εάν θέλεις, μπορείς να με καθαρίσεις». Και απλώνοντας το χέρι Του, τον άγγιξε λέγοντας: «Θέλω, καθαρίσου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Χαναναίαν
Ἐν τῷ νόμῳ οὐκ ἐχρῆν ἅπτεσθαι λεπροῦ. Ὅτε οὖν ἦλθε Νεαιμὰν ὁ στρατηλάτης πρὸς Ἐλισσαῖον τὸν προφήτην λέπρᾳ κατεχόμενος, λέγει αὐτῷ ὁ μαθητὴς, Ἰδοὺ λεπρὸς στρατηλάτης ἔξω. Ὁ δὲ πέμπει τὸν μαθητὴν ἐξελθεῖν καὶ εἰπεῖν αὐτῷ, Ἄπελθε, λοῦσαι εἰς τὸν Ἰορδάνην. Καὶ οὐκ ἐτόλμησεν ἐξελθεῖν αὐτὸς καὶ ἰδεῖν τὸν λεπρὸν, καὶ ἅψασθαι αὐτοῦ. Ἐπεὶ οὖν ἐκαθάρισεν ὁ Ἐλισσαῖος λεπρὸν, ἵνα μὴ λέγωσιν οἱ Ἰουδαῖοι, ὅτι ὁμοίως Ἐλισσαίῳ ἐκάθαρε, διὰ τοῦτο ἐκεῖνος μὲν οὐ τολμᾷ ἅψασθαι, οὗτος δὲ ἅπτεται, καὶ λέγει, Θέλω, καθαρίσθητι· καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα αὐτοῦ, ἥψατο τοῦ λεπροῦ. Διὰ τί ἥψατο; Ἵνα σε διδάξῃ ὅτι οὐκ ἔστι δοῦλος ὑποκείμενος νόμῳ, ἀλλὰ Δεσπότης ἐπικείμενος τῷ νόμῳ. Πῶς οὖν ἐτήρησε τὸν νόμον; Τῷ εἰπεῖν, Θέλω, καθαρίσθητι, καὶ μὴ εὐθέως αὐτοῦ ἅψασθαι. Προέλαβεν ὁ λόγος, ἐδραπέτευσε τὸ νόσημα, εἶτα ἥψατο τοῦ ἀκαθάρτου, καὶ εἶπε, Θέλω, καθαρίσθητι. Πῶς; Εὐθέως ἐκαθαρίσθη.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σύμφωνα με τον νόμο, δεν επιτρεπόταν να αγγίζει κανείς λεπρό. Όταν, λοιπόν, ήλθε ο Νεεμάν ο στρατηλάτης στον προφήτη Ελισσαίο πάσχοντας από λέπρα, του λέει ο μαθητής: «Ιδού, ένας λεπρός στρατηλάτης βρίσκεται έξω». Εκείνος όμως στέλνει τον μαθητή του να βγει και να του πει: «Πήγαινε να λουστείς στον Ιορδάνη». Και δεν τόλμησε να βγει ο ίδιος και να δει τον λεπρό, ούτε να τον αγγίξει. Επειδή, λοιπόν, ο Ελισσαίος καθάρισε λεπρό, για να μην πουν οι Ιουδαίοι ότι και Αυτός τον καθάρισε όπως ακριβώς ο Ελισσαίος, για τον λόγο αυτό εκείνος μεν δεν τολμά να τον αγγίξει, Αυτός όμως τον αγγίζει και λέει: «Θέλω, καθαρίσου»· και αφού άπλωσε το χέρι Του, άγγιξε τον λεπρό. Γιατί τον άγγιξε; Για να σε διδάξει ότι δεν είναι δούλος υποταγμένος στον νόμο, αλλά Δεσπότης υπεράνω του νόμου. Πώς, λοιπόν, τήρησε τον νόμο; Με το να πει: «Θέλω, καθαρίσου», και να μην τον αγγίξει αμέσως. Προηγήθηκε ο λόγος, απομακρύνθηκε το νόσημα, και έπειτα άγγιξε τον ακάθαρτο, και είπε: «Θέλω, καθαρίσου». Πώς; Αμέσως καθαρίστηκε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
Διὰ τοῦτο ἐν μὲν τοῖς ῥήμασι πολλαχοῦ μετριάζων φαίνεται, ἐν δὲ τοῖς πράγμασιν οὐχ οὕτω ποιῶν. Ὅταν γὰρ θαυματουργῇ, μετ᾽ ἐξουσίας πάντα ποιεῖ, λέγων· Θέλω, καθαρίσθητι. Ταλιθὰ, ἀνάστηθι. Ἔκτεινον τὴν χεῖρα. Ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτόν τον λόγο, στα μεν λόγια πολλές φορές φαίνεται να εκφράζεται με μετριοφροσύνη, στις δε πράξεις δεν ενεργεί έτσι. Διότι, όταν θαυματουργεί, πράττει τα πάντα με εξουσία, λέγοντας: «Θέλω, καθαρίσου». «Ταλιθά, ανάστηθι». «Έκτεινε το χέρι σου». «Συγχωρούνται οι αμαρτίες σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
Ἀλλ᾽ ὥρα λοιπὸν εἰς αὐτὸ ἐμβῆναι τὸ χωρίον. Ἦραν οὖν τὸν λίθον, οὗ ἦν ὁ τεθνηκὼς κείμενος. Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἦρε τοὺς ὀφθαλμοὺς ἄνω, καὶ εἶπε· Πάτερ, εὐχαριστῶ σοι, ὅτι ἤκουσάς μου. Ἐγὼ δὲ ᾔδειν ὅτι πάντοτέ μου ἀκούεις· ἀλλὰ διὰ τὸν ὄχλον τὸν περιεστῶτα εἶπον, ἵνα πιστεύσωσιν ὅτι σύ με ἀπέστειλας. Ἐρωτήσωμεν οὖν τὸν μὲν αἱρετικόν· Ἀπὸ τῆς εὐχῆς ῥοπὴν ἔλαβε, καὶ τὸν νεκρὸν ἀνέστησε; πῶς οὖν τὰ ἄλλα χωρὶς εὐχῆς ἐποίει λέγων· Σοὶ λέγω, τὸ δαιμόνιον, ἔξελθε ἀπ᾽ αὐτοῦ; καὶ, Θέλω, καθαρίσθητι; καὶ, Ἆρον τὸν κράββατόν σου; καὶ, Ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου; καὶ τῇ θαλάσσῃ, Σιώπα, πεφίμωσο; τί δὲ ὅλως ἔχει τῶν ἀποστόλων πλέον, εἴ γε καὶ αὐτὸς ἐπὶ εὐχῆς ποιεῖ; Μᾶλλον δὲ οὔτε ἐκεῖνοι μετὰ εὐχῆς πάντα ἐποίουν, ἀλλὰ καὶ χωρὶς εὐχῆς πολλάκις τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ καλοῦντες. Εἰ δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ τοσαύτην εἶχεν ἰσχὺν, πῶς ἂν αὐτὸς εὐχῆς ἐδεήθη; Εἰ δὲ εὐχῆς ἐδεῖτο, οὐκ ἂν τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἴσχυσεν. Ὅτε δὲ ὅλως ἐποίει τὸν ἄνθρωπον, ποίας εὐχῆς ἐδεήθη; οὐχὶ ὁμοτιμία ἐκεῖ πολλή; Ποιήσωμεν γὰρ, φησὶν, ἄνθρωπον. Τί δὲ ἀσθενέστερον, εἰ εὐχῆς ἐδεῖτο;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά έφτασε λοιπόν η ώρα να εισέλθουμε στο ίδιο το χωρίο. Σήκωσαν λοιπόν τον λίθο από εκεί όπου βρισκόταν ο νεκρός. Ο δε Ιησούς σήκωσε τα μάτια του ψηλά και είπε: «Πατέρα, σε ευχαριστώ που με άκουσες. Εγώ βέβαια γνώριζα ότι πάντοτε με ακούς· αλλά το είπα εξαιτίας του πλήθους που στέκεται γύρω, για να πιστέψουν ότι εσύ με απέστειλες». Ας ρωτήσουμε λοιπόν τον αιρετικό: Από την προσευχή έλαβε άραγε τη δύναμη και ανέστησε τον νεκρό; Πώς λοιπόν επιτελούσε τα άλλα χωρίς προσευχή, λέγοντας: «Σε σένα λέω, δαιμόνιο, έξελθε από αυτόν»· και, «Θέλω, καθαρίσου»· και, «Σήκωσε το κρεβάτι σου»· και, «Συγχωρούνται οι αμαρτίες σου»· και στη θάλασσα, «Σώπα, ησύχασε»; Και τι περισσότερο έχει από τους αποστόλους, εάν βέβαια και αυτός ενεργεί με τη βοήθεια της προσευχής; Απεναντίας, ούτε εκείνοι τα έκαναν όλα με προσευχή, αλλά πολλές φορές και χωρίς προσευχή, επικαλούμενοι το όνομα του Ιησού. Αν δε το όνομά του είχε τόση ισχύ, πώς θα είχε ανάγκη προσευχής ο ίδιος; Αν πάλι χρειαζόταν προσευχή, δεν θα είχε ισχύ το όνομά του. Και όταν δημιουργούσε εξαρχής τον άνθρωπο, τι είδους προσευχή χρειάστηκε; Δεν υπάρχει εκεί απόλυτη ομοτιμία; Διότι λέει: «Ας δημιουργήσουμε τον άνθρωπο». Και τι θα ήταν πιο αδύναμο από αυτόν, εάν είχε ανάγκη από προσευχή;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Ὥσπερ γὰρ ὁ λεπρὸς εἶπεν, Ἐὰν θέλῃς (καὶ οὐκ ἀπὸ τοῦ λεπροῦ διισχυριζόμεθα μόνον περὶ τῆς ἐξουσίας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ φωνῆς· οὐ γὰρ μόνον οὐ κατέλυσε τὴν ὑπόνοιαν, ἀλλὰ καὶ ἐβεβαίωσε μειζόνως, ὃ περιττὸν ἦν εἰπεῖν προσθεὶς, καὶ εἰπὼν, Θέλω, καθαρίσθητι, ἵνα κυρώσῃ τὸ δόγμα τὸ ἐκείνου)· οὕτω δὴ καὶ ἐνταῦθα σκοπεῖν δίκαιον, εἴ τι τοιοῦτον γέγονε· καὶ γὰρ εὑρήσομεν τὸ αὐτὸ τοῦτο πάλιν συμβεβηκός. Τοιαῦτα γὰρ τοῦ ἑκατοντάρχου εἰρηκότος, καὶ μαρτυρήσαντος ἐξουσίαν τοσαύτην, οὐ μόνον οὐκ ἐνεκάλεσεν, ἀλλὰ καὶ ἀπεδέξατο, καὶ πλέον τι ἐποίησεν ἢ ἀπεδέξατο. Οὐδὲ γὰρ εἶπεν ὁ εὐαγγελιστὴς, ὅτι ἐπῄνεσε τὸ εἰρημένον μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐπίτασιν δηλῶν τοῦ ἐπαίνου φησὶν, ὅτι καὶ ἐθαύμασε· καὶ οὐδὲ ἁπλῶς ἐθαύμασεν, ἀλλὰ καὶ τοῦ δήμου παντὸς παρόντος, καὶ τοῖς ἄλλοις ὑπόδειγμα δέδωκεν, ὥστε αὐτὸν ζηλοῦν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, όπως ακριβώς είπε ο λεπρός: «Εάν θέλεις» (και δεν ισχυριζόμαστε αυτά περί της εξουσίας Του με βάση μόνο τον λεπρό, αλλά και με βάση τη φωνή του ίδιου του Χριστού· διότι όχι μόνο δεν αναίρεσε αυτήν την αντίληψη, αλλά και την επιβεβαίωσε σε μεγαλύτερο βαθμό, προσθέτοντας εκείνο που θα ήταν περιττό να ειπωθεί, και λέγοντας: «Θέλω, καθαρίσου», προκειμένου να επικυρώσει την πίστη εκείνου)· έτσι λοιπόν και εδώ είναι δίκαιο να εξετάσουμε αν έχει συμβεί κάτι παρόμοιο· διότι θα διαπιστώσουμε ότι πάλι έχει συμβεί ακριβώς το ίδιο. Επειδή, όταν ο εκατόνταρχος είπε τέτοια λόγια και ομολόγησε τόσο μεγάλη εξουσία, όχι μόνο δεν τον επέπληξε, αλλά και τα αποδέχθηκε, και έκανε κάτι περισσότερο από το να τα αποδεχθεί. Διότι ο ευαγγελιστής δεν είπε ότι απλώς επαίνεσε τα λεγόμενά του, αλλά, φανερώνοντας την επιτατικότητα του επαίνου, αναφέρει ότι και θαύμασε· και δεν θαύμασε απλώς, αλλά το έπραξε παρουσία όλου του πλήθους, και τον προσέφερε ως υπόδειγμα στους άλλους, ώστε να τον μιμηθούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Σκόπει δέ· ἄνωθεν ἔδειξε διὰ τῆς διδασκαλίας, ὅτε ἐδίδαξεν αὐτοὺς ὡς ἐξουσίαν ἔχων· διὰ τοῦ λεπροῦ, ὅτε εἶπε, Θέλω, καθαρίσθητι· διὰ τοῦ ἑκατοντάρχου, ὅτε εἰπόντα, Εἰπὲ λόγῳ μόνον, καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου, ἐθαύμασε καὶ ὑπὲρ πάντας ἀνεκήρυξε· διὰ τῆς θαλάττης, ὅτε αὐτὴν ἐχαλίνωσε λόγῳ μόνῳ· διὰ τῶν δαιμόνων, ὅτε αὐτὸν κριτὴν ἀνωμολόγουν, καὶ μετὰ πολλῆς τῆς ἐξουσίας αὐτοὺς ἐξέβαλεν. Ἐνταῦθα πάλιν ἑτέρῳ μείζονι τρόπῳ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοὺς καταναγκάζει ὁμολογῆσαι τὴν ὁμοτιμίαν, καὶ διὰ τοῦ στόματος αὐτῶν αὐτὸ καθίστησι φανερόν. Αὐτὸς μὲν γὰρ τὸ ἀφιλότιμον δεικνὺς (καὶ γὰρ πολὺ περιειστήκει θέατρον τὴν εἴσοδον ἀποτειχίζον, διὸ καὶ ἄνωθεν αὐτὸν καθῆκαν), οὐκ ἐπέδραμεν εὐθέως τῇ τοῦ σώματος θεραπείᾳ τοῦ φαινομένου, ἀλλὰ παρ᾽ ἐκείνων λαμβάνει τὴν ἀφορμήν· καὶ τὸ ἄδηλον πρῶτον ἐθεράπευσε, τὴν ψυχὴν, τὰ ἁμαρτήματα ἀφείς· ὅπερ ἐκεῖνον μὲν ἔσωζεν, αὐτῷ δὲ οὐ πολλὴν δόξαν ἔφερεν. Ἐκεῖνοι μὲν γὰρ ὑπὸ πονηρίας ἐνοχλούμενοι, καὶ ἐπισκῆψαι βουλόμενοι, ἐκλάμψαι τὸ γεγενημένον καὶ ἄκοντες παρεσκεύασαν. Καὶ γὰρ εὐμήχανος ὢν αὐτὸς, τῇ βασκανίᾳ αὐτῶν εἰς τὴν τοῦ σημείου φανέρωσιν ἀπεχρήσατο. Ἐπεὶ οὖν ἐθορυβοῦντο καὶ ἔλεγον· Οὗτος βλασφημεῖ· τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας, εἰ μὴ μόνος ὁ Θεός; ἴδωμεν τί φησιν αὐτός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Παρατήρησε όμως: προηγουμένως το απέδειξε μέσω της διδασκαλίας, όταν τους δίδαξε ως έχων εξουσία· μέσω του λεπρού, όταν είπε: «Θέλω, καθαρίσου»· μέσω του εκατοντάρχου, τον οποίο, όταν του είπε: «Πες μόνο έναν λόγο, και θα ιαθεί ο δούλος μου», τον θαύμασε και τον εγκωμίασε περισσότερο από όλους· μέσω της θάλασσας, όταν τη δάμασε μόνο με τον λόγο Του· μέσω των δαιμόνων, όταν ομολογούσαν ότι Αυτός είναι ο Κριτής, και τους έβγαλε με μεγάλη εξουσία. Εδώ πάλι, με άλλον, ανώτερο τρόπο, αναγκάζει τους ίδιους τους εχθρούς να ομολογήσουν την ομοτιμία Του, και διά του στόματός τους το καθιστά φανερό. Διότι Αυτός, δείχνοντας την έλλειψη κενοδοξίας Του (επειδή βέβαια είχε συγκεντρωθεί μεγάλο πλήθος θεατών που απέκλειε την είσοδο, γι' αυτό και τον κατέβασαν από τη στέγη), δεν προχώρησε αμέσως στη θεραπεία του σώματος, η οποία ήταν φανερή, αλλά παίρνει την αφορμή από εκείνους· και θεράπευσε πρώτα το αόρατο, την ψυχή, συγχωρώντας τα αμαρτήματα· πράγμα το οποίο έσωζε μεν εκείνον, στον Ίδιο όμως δεν έφερνε μεγάλη δόξα. Εκείνοι βέβαια, παρακινούμενοι από πονηρία και θέλοντας να Του επιτεθούν, συντέλεσαν ώστε να λάμψει το γεγονός ακόμη και παρά τη θέλησή τους. Διότι, όντας ευμήχανος ο Ίδιος, χρησιμοποίησε τον φθόνο τους για τη φανέρωση του σημείου. Επειδή, λοιπόν, θορυβούνταν και έλεγαν: «Αυτός βλασφημεί· ποιος μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες παρά μόνο ο Θεός;», ας δούμε τι λέει ο Ίδιος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ τῆς ἁγίας τριάδος
Ἐπειδὴ γὰρ ἐκεῖνοι ἔλεγον, Οὐδεὶς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας, εἰ μὴ μόνος ὁ Θεὸς, ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν ἐλέγχων αὐτοὺς, φησίν· Ὑμεῖς εἴπατε, ὅτι Θεοῦ μόνου ἐστὶν ἀφιέναι ἁμαρτίας· ἰδοὺ οὖν ἀφίημι ἁμαρτίας, καὶ ὁμολογήσατέ μου τὴν θεότητα. Εἰ δὲ ἀπιστεῖτε, ἐκ τῆς τοῦ σώματος ῥώσεως βλέπετε καὶ μάθετε καὶ τὴν τῆς ψυχῆς ὑγίειαν. Τότε λέγει αὐτῷ· Ἐγερθεὶς ἆρόν σου τὸν κράββατον, καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου· καὶ πάλιν ἄλλῳ· Ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου· καὶ τῇ θαλάσσῃ· Σιώπα, πεφίμωσο· Ἡ παῖς, ἔγειραι· Λάζαρε, δεῦρο ἔξω· Θέλω, καθαρίσθητι· καὶ τὰ ἑξῆς ἅπαντα, δι᾽ ὧν δηλοῖ τὸ πρὸς τὸν Πατέρα ὁμότιμον· ἅπερ ἅπαντα καταμανθάνων, πίστευε ὅτι ὁμοούσιός ἐστι τῷ Πατρὶ, ὁμοούσιον δὲ καὶ τὸ Πνεῦμα. Εἰ γὰρ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορεύεται, καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ λαμβάνει, οὐκ ἀλλότριον τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ τὸ Πνεῦμα. Πνεῦμα Θεοῦ, Πνεῦμα Χριστοῦ, Πνεῦμα ἀληθείας, Πνεῦμα παράκλητον, ἀντιπαράθετον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, επειδή εκείνοι έλεγαν: «Κανείς δεν μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες, παρά μόνον ο Θεός», ελέγχοντάς τους από το ίδιο τους το στόμα, λέει: «Εσείς είπατε ότι μόνο στον Θεό ανήκει το να συγχωρεί αμαρτίες· ιδού λοιπόν, συγχωρώ αμαρτίες, άρα ομολογήστε τη θεότητά μου. Εάν όμως δεν πιστεύετε, από τη θεραπεία του σώματος δείτε και μάθετε και την υγεία της ψυχής». Τότε λέγει σε αυτόν: «Σήκω, πάρε το κρεβάτι σου, και πήγαινε στο σπίτι σου»· και πάλι σε άλλον: «Έκτεινε το χέρι σου»· και στη θάλασσα: «Σιώπα, ησύχασε»· «Κορίτσι, σήκω»· «Λάζαρε, έλα έξω»· «Το θέλω, καθαρίσου»· και όλα τα υπόλοιπα, διά των οποίων φανερώνει την ισοτιμία του προς τον Πατέρα· τα οποία όλα κατανοώντας πλήρως, να πιστεύεις ότι είναι ομοούσιος με τον Πατέρα, και πως ομοούσιο είναι και το Πνεύμα. Διότι, εάν εκπορεύεται από τον Πατέρα και λαμβάνει από τον Υιό, το Πνεύμα δεν είναι ξένο προς την ουσία του Θεού. Πνεύμα Θεού, Πνεύμα Χριστού, Πνεύμα αληθείας, Πνεύμα παράκλητο, ισότιμα αντιπαρατιθέμενο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἔκθεσις πίστεως
Τῆς ψυχῆς τοίνυν ἐστὶν ἡ ἡγεμονία· κέχρηται γὰρ ὡς ὀργάνῳ τῷ σώματι, ἄγουσα τοῦτο καὶ ἰθύνουσα. Ἑτέρα δέ ἐστιν ἡ τοῦ σώματος ἐνέργεια ἀγομένου ὑπὸ τῆς ψυχῆς καὶ κινουμένου. Τὸ δὲ ἀποτέλεσμα τοῦ μὲν σώματος ἡ ἁφὴ καὶ ἡ κράτησις καὶ ἡ τοῦ ποιουμένου οἱονεὶ περιένεξις, τῆς δὲ ψυχῆς ἡ τοῦ γινομένου οἱονεὶ μόρφωσις καὶ σχηματισμός. Οὕτω καὶ περὶ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡ μὲν τῶν θαυμάτων δύναμις τῆς θεότητος αὐτοῦ ὑπῆρχεν ἐνέργεια, ἡ δὲ χειρουργία καὶ τὸ θελῆσαι καὶ τὸ εἰπεῖν «θέλω, καθαρίσθητι» τῆς ἀνθρωπότητος αὐτοῦ ὑπῆρχεν ἐνέργεια.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Η ηγεμονία, λοιπόν, ανήκει στην ψυχή· διότι χρησιμοποιεί το σώμα ως όργανο, καθοδηγώντας και διευθύνοντάς το. Διαφορετική, όμως, είναι η ενέργεια του σώματος, το οποίο καθοδηγείται και κινείται από την ψυχή. Και το μεν αποτέλεσμα του σώματος είναι η αφή, το κράτημα και, τρόπον τινά, η περιφορά αυτού που κατασκευάζεται, της δε ψυχής είναι, τρόπον τινά, η διαμόρφωση και ο σχηματισμός αυτού που γίνεται. Έτσι και στην περίπτωση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, η μεν δύναμη των θαυμάτων αποτελούσε ενέργεια της θεότητάς Του, ενώ η διά χειρός ενέργεια και το να θελήσει και το να πει «θέλω, καθαρίσου» αποτελούσαν ενέργεια της ανθρωπότητάς Του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Καὶ κατέβη Νεεμὰν, καὶ ἐβαπτίσατο ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ἑπτάκις κατὰ τὸ ῥῆμα τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ.» «Ἦν Ἡσαΐας ἐν τῇ αὐλῇ, καὶ ῥῆμα Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν, λέγων· Ἐπίστρεψον, καὶ ἐρεῖς πρὸς Ἐζεκίαν ἡγούμενον τοῦ λαοῦ· Τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς Δαβὶδ πατρός σου· Ἤκουσα τῆς προσευχῆς σου, καὶ εἶδον τὰ δάκρυά σου· ἰδοὺ ἐγὼ ἰάσομαί σε ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, καὶ ἀναβήσῃ εἰς τὸν οἶκον Κυρίου, καὶ προσθήσω ἐπὶ τὰς ἡμέρας σου ἔτη δεκαπέντε, καὶ ἐκ χειρὸς βασιλέως Ἀσσυρίων ῥύσομαί σε, καὶ τὴν πόλιν ταύτην.» «Μεταβαίνοντι αὐτῷ ἀπὸ τοῦ ὄρους, ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί. Καὶ ἰδοὺ λεπρὸς προσελθὼν προσεκύνει αὐτῷ, λέγων· Κύριε, ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαι. Καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἥψατο αὐτοῦ, λέγων· Θέλω, καθαρίσθητι. Καὶ εὐθέως ἐκαθαρίσθη.» «Εἰσελθόντι αὐτῷ εἰς Καπερναοὺμ, προσῆλθεν αὐτῷ ἑκατοντάρχης, παρακαλῶν αὐτὸν, καὶ λέγων· Κύριε, ὁ παῖς μου βέβληται ἐν τῇ οἰκίᾳ παραλυτικὸς, δεινῶς βασανιζόμενος. Καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Ἐγὼ ἐλθὼν θεραπεύσω αὐτόν. Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἑκατόνταρχος, ἔφη· Κύριε, οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς, ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς· ἀλλὰ μόνον εἰπὲ λόγον, καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου. Καὶ γὰρ ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι ὑπὸ ἐξουσίαν, ἔχων ὑπ᾽ ἐμαυτὸν στρατιώτας, καὶ λέγω τούτῳ· Πορεύθητι, καὶ πορεύεται· καὶ ἄλλῳ, Ἔρχου, καὶ ἔρχεται· καὶ τῷ δούλῳ μου, Ποίησον τοῦτο, καὶ ποιεῖ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Και κατέβηκε ο Νεεμάν και βαπτίστηκε στον Ιορδάνη επτά φορές, σύμφωνα με τον λόγο του ανθρώπου του Θεού.» «Βρισκόταν ο Ησαΐας στην αυλή, και ήλθε σε αυτόν λόγος Κυρίου, που του έλεγε: Επίστρεψε και πες στον Εζεκία, τον άρχοντα του λαού: Αυτά λέει ο Κύριος, ο Θεός του Δαβίδ του πατέρα σου: Άκουσα την προσευχή σου και είδα τα δάκρυά σου· ιδού, εγώ θα σε θεραπεύσω· κατά την τρίτη ημέρα θα ανέβεις στον οίκο του Κυρίου, και θα προσθέσω στις ημέρες της ζωής σου δεκαπέντε έτη, και θα γλιτώσω από το χέρι του βασιλιά των Ασσυρίων εσένα και αυτήν την πόλη.» «Όταν αυτός κατέβαινε από το όρος, τον ακολούθησαν πολλά πλήθη. Και ιδού, ένας λεπρός τον πλησίασε και τον προσκυνούσε, λέγοντας: Κύριε, εάν θέλεις, μπορείς να με καθαρίσεις. Και Εκείνος, εκτείνοντας το χέρι Του, τον άγγιξε, λέγοντας: Θέλω, καθαρίσου. Και αμέσως καθαρίστηκε.» «Όταν εισήλθε στην Καπερναούμ, τον πλησίασε ένας εκατόνταρχος, παρακαλώντας τον και λέγοντας: Κύριε, ο υπηρέτης μου έχει καταπέσει στο σπίτι παράλυτος και βασανίζεται φρικτά. Και ο Ιησούς του λέει: Εγώ θα έλθω και θα τον θεραπεύσω. Απαντώντας όμως ο εκατόνταρχος είπε: Κύριε, δεν είμαι άξιος να εισέλθεις κάτω από τη στέγη μου· αλλά πες μόνο έναν λόγο, και θα γιατρευτεί ο υπηρέτης μου. Διότι και εγώ είμαι άνθρωπος υποταγμένος σε εξουσία, έχοντας υπό τις διαταγές μου στρατιώτες, και λέω σε αυτόν: Πήγαινε, και πηγαίνει· και σε άλλον: Έλα, και έρχεται· και στον δούλο μου: Κάνε αυτό, και το κάνει.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον (ἐν ταῖς σειραῖς)
Mt 8, 1—3 Ὁ μὲν οὖν Ματθαῖος τὴν ἀπὸ τοῦ ὄρους κάθοδον τοῦ Χριστοῦ λέγων προσάγει τὸν λεπρόν, ὁ δὲ Λουκᾶς τοῦτον «ἐν μιᾷ τῶν πόλεων» λέγει προσελθεῖν αὐτῷ, ὅπερ οὐ μάχης, ἀλλ᾽ ἀληθείας· ὁ μὲν γὰρ λέγει, ὅτι 〈καταβάντι ἀπὸ τοῦ ὄρους ἠκολούθουν ὄχλοι πολλοὶ〉 τὴν εἰς τὴν πόλιν αὐτοῦ πορείαν σημαίνων, ἣν μόνην ὁ Λουκᾶς ἀνέγραψε. πολλὴ δὲ ἡ σύνεσις τοῦ λεπροῦ· οὐδὲ γὰρ εἶπεν, ἐὰν εὔξῃ, 〈ἀλλ᾽ ἐὰν θέλῃς〉. διὰ τοῦτο οὐδὲ εἶπεν ἁπλῶς καθαρίσθητι, 〈ἀλλὰ θέλω, καθαρίσθητι〉. τοῦτ᾽ ἔστιν ἐπὶ τῷ σῷ ῥήματι τὴν κάθαρσίν σοι χαρίζομαι· τῆς γὰρ ψυχῆς θερμὴν καὶ καθαρὰν τὴν πίστιν ἐδήλωσεν ἡ σὴ φωνή, ἣ τὴν παρ᾽ ἐμοῦ σοι τῆς ἰάσεως πηγὴν ἀνεστόμωσε. 〈θέλω, καθαρίσθητι〉, ἔχεις πρόχειρον τὴν θεραπείαν, ὅτι βεβαίαν ἔχων προσελήλυθας τὴν γνώμην.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ματθ. 8, 1-3. Ο μεν Ματθαίος, λοιπόν, εξιστορώντας την κάθοδο του Χριστού από το όρος, εισάγει τον λεπρό, ενώ ο Λουκάς αναφέρει ότι αυτός τον πλησίασε «σε μία από τις πόλεις», πράγμα που δεν αποτελεί αντίφαση, αλλά αλήθεια. Διότι ο μεν λέγει ότι «όταν κατέβηκε από το όρος τον ακολουθούσαν πολλά πλήθη», υποδηλώνοντας την πορεία του προς την πόλη, την οποία μόνον ο Λουκάς κατέγραψε. Μεγάλη είναι δε η σύνεση του λεπρού· διότι δεν είπε, «αν προσευχηθείς», αλλά «εάν θέλεις». Γι' αυτό δεν είπε απλώς «καθαρίσου», αλλά «θέλω, καθαρίσου». Τούτο σημαίνει: με βάση τον δικό σου λόγο, σου χαρίζω τον καθαρισμό· διότι η φωνή σου φανέρωσε τη θερμή και καθαρή πίστη της ψυχής, η οποία άνοιξε για σένα την πηγή της ιάσεως από εμένα. «Θέλω, καθαρίσου», έχεις άμεσα τη θεραπεία, διότι προσήλθες έχοντας βέβαιη πεποίθηση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Ἐπιστολαὶ καὶ Ἀμφιλόχια
Καὶ μὴν καὶ τὸ ‘θέλω, καθαρίσθητι’ οὐ γνωμικοῦ θελήματός ἐστιν ἔνδειξις, τοῦ δὲ θείου καὶ ἐμφύτου καὶ ἀδιαιρέτου θελήματος δήλωσις, ὅπερ ὁμοτίμως τῇ ὑπερουσίῳ καὶ ὁμοφυεῖ τριάδι ἐναρμόζεται. ὡς γὰρ ἡ παντοκρατορικὴ θεότης αὐτῶν καὶ ἐξουσία καὶ πρόνοια κοινή, οὕτω καὶ τὸ θέλημα τῆς σωτηρίας ἡμῶν, τῆς τε κατὰ σῶμα καὶ τῆς κατὰ ψυχήν, κοινόν ἐστι καὶ τομὴν οὐδεμίαν ἔχον οὐδέ τινι διαφορᾷ διαιρούμενον. διὸ καὶ τὸ ‘θέλω, καθαρίσθητι’ τῆς ὑπερφυοῦς ἐστι θεότητος θέλημα· ταύτης γὰρ ἡ πρόνοια τῶν ἀνθρώπων ἐξηρτημένη τήν τε τῶν σωμάτων καὶ τὴν τῶν ψυχῶν ἐπιμέλειαν διοικονομεῖται καὶ πρὸς τὸ συμφέρον ἐπιγινώσκεται διατάττουσα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και βέβαια, το «θέλω, καθαρίσθητι» δεν είναι ένδειξη γνωμικού θελήματος, αλλά δήλωση του θείου, έμφυτου και αδιαίρετου θελήματος, το οποίο εναρμονίζεται ισότιμα με την υπερούσια και ομοφυή Τριάδα. Διότι, όπως η παντοκρατορική θεότητά τους και η εξουσία και η πρόνοια είναι κοινή, έτσι και το θέλημα για τη σωτηρία μας, τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική, είναι κοινό και δεν επιδέχεται καμία τομή, ούτε διαιρείται από καμία διαφορά. Γι' αυτό και το «θέλω, καθαρίσθητι» αποτελεί θέλημα της υπερφυούς θεότητας· διότι η πρόνοια για τους ανθρώπους, που εξαρτάται από αυτήν, διαχειρίζεται τη φροντίδα τόσο των σωμάτων όσο και των ψυχών, και αναγνωρίζεται ότι ρυθμίζει τα πάντα προς το συμφέρον μας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ρωμανὸς ὁ Μελωδός ᾈσμάτων ᾆσμα
Μόνον νεῦσον, οἰκτίρμον, καὶ φεύγει ἡ λέπρα· μόνον [βούλη]μα δεῖξον, καὶ τὸ πάθος ὅλον ἐκποδὼν γενήσεται· κἂν [ἄνθρωπ]ος ἐγένου ἐκ παρθένου Μαρίας ἀσπόρως, ἀλλ᾽ ὅμως πρὸ αἰώνων λόγος Θεοῦ ὑπάρχεις, Θεὸς καὶ κτίστης πάντων, ὁ φιλάνθρωπος, 〈σωτὴρ καὶ μόνος ἀναμάρτητος.〉 [—Ὡς] πιστόν σε τοῦ πάθους ἀπαλλάξω«, ὁ Χριστὸς τῷ λεπρῷ ἀπεκρίθη, »ὅτι αὐτὴ ἡ δέησις ἡ παρὰ σοῦ μοι δοθεῖσα ἔτερψέ [με]· τῇ δυνάμει οὖν τῇ ταύτης ἀκολουθήσει καὶ ἡ ψῆφος, [ἐπει]δὴ εἶπας· ‘Ἐὰν θέλῃς, δύνῃ, Κύριέ μου.’ Καὶ δυνάστης ὑπάρχω καὶ βούλομαι σῶσαι· διὰ τοῦτο προστάττω, αὐ[θεν]τῶ καὶ λέγω· ‘Θέλω, καθαρίσθητι’. καὶ θέλω ὡς οἰκτίρμων [καὶ] προστάττω καθάπερ δυνάστης· ἰσχὺν γὰρ τῇ θελήσει [ἔχω συν]υπουργοῦσαν ὡς ἄναξ τε καὶ κτίστης, ὁ φιλάνθρωπος, σωτὴρ καὶ μόνος 〈ἀναμάρτητος〉.» [Μ]όνος πέλων οἰκτίρμων, συνεκτείνει τὴν παλάμην καὶ ἅπτε[ται] τούτου, καὶ ὁ λεπρὸς αἰφνίδιον ἀνεκαθάρθη τὸ σῶμα [τὸ] ἑαυτοῦ· τῆς γὰρ λέπρας ἀπηλλάγη καὶ ἐδραπέτευσεν εὐθέως· πρὸς φυσικὸν μετῆλθε κάλλος ἡ χρόα τῆς σαρκός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Μόνο νεύσε, Οικτίρμον, και η λέπρα φεύγει· μόνο δείξε τη βούλησή σου, και όλη η ασθένεια θα εξαφανιστεί· κι αν έγινες άνθρωπος από την Παρθένο Μαρία ασπόρως, όμως προ αιώνων υπάρχεις ως Λόγος του Θεού, Θεός και κτίστης των πάντων, ο φιλάνθρωπος, Σωτήρας και ο μόνος αναμάρτητος.» «Ως πιστό θα σε απαλλάξω από την ασθένεια», αποκρίθηκε ο Χριστός στον λεπρό, «διότι αυτή η δέηση που μου απηύθυνες με ευχαρίστησε· τη δύναμη λοιπόν αυτής θα ακολουθήσει και η απόφασή μου, επειδή είπες: 'Εάν θέλεις, μπορείς, Κύριέ μου'. Και παντοδύναμος είμαι και θέλω να σε σώσω· γι' αυτό προστάζω, ενεργώ με αυθεντία και λέγω: 'Θέλω, καθαρίσου'. Και το θέλω ως οικτίρμων και το προστάζω ως κυρίαρχος· διότι έχω την ισχύ να συνυπηρετεί τη θέλησή μου, ως άρχοντας και κτίστης, ο φιλάνθρωπος, Σωτήρας και ο μόνος αναμάρτητος.» Όντας ο μόνος οικτίρμων, απλώνει την παλάμη και τον αγγίζει, και το σώμα του λεπρού καθαρίστηκε αιφνιδίως· διότι απαλλάχθηκε από τη λέπρα και αυτή εξαφανίστηκε αμέσως· το χρώμα της σάρκας του επανήλθε στη φυσική του ομορφιά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Κατηχήσεις μεγάλαι
Πέπεισμαι γὰρ ὄντως, ἀδελφοί μου ἡγιασμένοι, ὅτι ὑμῶν σωζομένων, οὐ πάντως ἀποπέμψει με κύριος εἰς πῦρ ἐξώτερον, κᾂν ὑπαίτιός εἰμι ἐκ τῶν οἰκείων ἔργων. Οὐκ ἔχω τοίνυν λόγον, συγχωρήσατε, ἵνα ὑμῶν καύσω τὰς ψυχὰς εἰς τὸ θεῖον καὶ μακάριον φίλτρον· οὐ κέκτημαι δύναμιν, ἵνα διεγείρω τὴν διάνοιαν, εἰς ἀναπετασμὸν τῶν οὐρανίων θεαμάτων· πλὴν ὅτι διεγείρεσθε καὶ κατορθοῦντες πορεύεσθε. Ἐὰν οὖν λοιπόν τις καθεύδῃ τῇ ῥαθυμία, ἐξυπνιζέσθω τῇ προθυμίᾳ· καὶ ἐάν τις ἔχῃ παρειμένας τὰς νοητὰς χεῖρας, καὶ χωλαίνη ἐπ’ ἀμφοτέραις ταῖς ἰγνύαις ὀρθοποδείτω καὶ ἁλλέσθω ἐν τῇ τρίβῳ τῶν ἐντολῶν τοῦ κυρίου· καὶ ἐάν τις τυφλώττῃ τῇ ἐμπαθεῖ διανοίᾳ, ἀποπλυνέτω τὰς κόρας τῶν ὀμμάτων ἐν τῇ κολυμβήθρᾳ τῶν δακρύων, καὶ ἀναβλέψας εἰς ἀπάθειαν δοξαζέτω τὸν κύριον· καὶ ἐάν τις λελεπρωμένος ταῖς κηλῖσι τῆς ἁμαρτίας εἴη, προσερχέσθω θερμῶς τῷ κυρίῳ καὶ ἀκούσει· Θέλω, καθαρίσθητι, καὶ καθαρισθεὶς, μηκέτι λεπρούσθω· καὶ ἐάν τις κωφεύῃ ψυχικῶς ἢ ἀλαλῇ νοητῶς, ἀκουσάτω καὶ λαλείτω· πάντας γὰρ θεραπεύειν οἶδεν ὁ λόγος τοὺς κεκακωμένους κατὰ τὸν ἔσω ἄνθρωπον. Οὕτως ὑμῖν διεθέμην τὸν λόγον διὰ τοὺς ἀσθενούντοις· οἱ γὰρ ὑγιαίνοντες, φησὶ τὸ εὐαγγέλιον, χρείαν οὐκ ἔχουσιν ἰατροῦ· ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι είμαι πραγματικά πεπεισμένος, αγιασμένοι αδελφοί μου, ότι εφόσον εσείς σωθείτε, ο Κύριος δεν θα με στείλει εξάπαντος στο εξώτερο πυρ, έστω κι αν είμαι ένοχος από τα δικά μου έργα. Δεν έχω λοιπόν λόγο, συγχωρέστε με, ώστε να πυρπολήσω τις ψυχές σας με τον θείο και μακάριο έρωτα. Δεν διαθέτω δύναμη για να διεγείρω τη διάνοιά σας προς την αποκάλυψη των ουράνιων θεαμάτων, εκτός από το ότι εσείς διεγείρεστε και προχωράτε με επιτυχία. Εάν, λοιπόν, κάποιος κοιμάται από ραθυμία, ας ξυπνήσει με προθυμία. Και εάν κάποιος έχει παραλυμένα τα νοητά του χέρια και χωλαίνει και στα δύο του γόνατα, ας σταθεί στα πόδια του και ας αναπηδήσει στον δρόμο των εντολών του Κυρίου. Και εάν κάποιος είναι τυφλωμένος από την εμπαθή διάνοια, ας ξεπλύνει τις κόρες των ματιών του στην κολυμβήθρα των δακρύων, και αναβλέποντας προς την απάθεια, ας δοξάζει τον Κύριο. Και εάν κάποιος είναι λεπρός από τις κηλίδες της αμαρτίας, ας προσέλθει με θέρμη στον Κύριο και θα ακούσει: «Θέλω, καθαρίσου», και αφού καθαριστεί, ας μην ξαναγίνει λεπρός. Και εάν κάποιος είναι κωφός ψυχικά ή άλαλος νοητά, ας ακούσει και ας μιλήσει. Διότι ο Λόγος γνωρίζει να θεραπεύει όλους εκείνους που είναι ταλαιπωρημένοι ως προς τον εσωτερικό άνθρωπο. Έτσι, λοιπόν, σας απηύθυνα αυτόν τον λόγο για χάρη όσων ασθενούν. Διότι οι υγιείς, όπως λέει το Ευαγγέλιο, δεν έχουν ανάγκη από γιατρό, αλλά οι ασθενείς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
ΚΕΦΑΛ. Ηʹ. Περὶ τοῦ λεπροῦ. Περὶ τοῦ ἑκατοντάρχου. Περὶ τῆς πενθερᾶς Πέτρου. Περὶ τῶν ἰαθέντων ἀπὸ ποικίλων νόσων. Περὶ τοῦ μὴ ἐπιτρεπομένου ἀκολουθεῖν. Περὶ τῆς ἐπιτιμήσεως τῶν ὑδάτων. Περὶ τῶν δαιμονιζομένων, ὧν τὰ δαιμόνια εἰς τὴν ἀγέλην τῶν χοίρων ἐξεβλήθη. «Καταβάντι δὲ αὐτῷ ἀπὸ τοῦ ὅρους, ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί. Καὶ ἰδοὺ λεπρὸς προσελθὼν προσεκύνει αὐτῷ, λέγων· Κύριε, ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαι.» Συνετὸς ὢν ὁ λεπρός, οὐκ ἀνῆλθεν εἰς τὸ ὅρος, ἵνα μὴ διακόψῃ τὴν διδασκαλίαν. Καταβάντι δὲ προσκυνεῖ. Καὶ πίστιν δεικνύων πολλήν, οὐκ εἶπεν, Ἐὰν παρακαλέσῃς τὸν Θεόν, θεραπεύσεις με· ἀλλ’, Ἐὰν θέλῃς, διὸ καὶ ὁ Χριστός· «Καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἥψατο αὐτοῦ ὁ Ἰησοῦς, λέγων· Θέλω, καθαρίσθητι. Καὶ εὐθέως ἐκαθαρίσθη αὐτοῦ ἡ λέπρα. Καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Ὅρα μηδενὶ εἴπῃς· ἀλλ’ ὕπαγε, σεαυτὸν δεῖξον τῷ ἱερεῖ, καὶ προσένεγκε τὸ δῶρον ὃ προσέταξε Μωσῆς, εἰς μαρτύριον αὐτοῖς.» Ἅπτεται τοῦ λεπροῦ, δεικνύς, ὅτι οὐχ ὑπόκειται τῷ νόμῳ, κελεύοντι μὴ ἅπτεσθαι τοῦ λεπροῦ, ἀλλὰ Δεσπότης τούτου ἐστί, καὶ ὅτι τῷ καθαρῷ οὐδὲν ἀκάθαρτον, καὶ ὅτι ἡ ἁγία αὐτοῦ σὰρξ ἁγιασμοῦ μετεδίδου. Φεύγων δὲ τὴν δόξαν, κελεύει μηδενὶ εἰπεῖν, ἀλλὰ δεῖξαι ἑαυτὸν τῷ ἱερεῖ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η'. Περί του λεπρού. Περί του εκατοντάρχου. Περί της πενθεράς του Πέτρου. Περί των ιαθέντων από ποικίλες ασθένειες. Περί αυτού που δεν του επιτράπηκε να ακολουθήσει. Περί της επιτιμήσεως των υδάτων. Περί των δαιμονιζομένων, των οποίων τα δαιμόνια εκδιώχθηκαν στην αγέλη των χοίρων. «Όταν δε κατέβηκε από το όρος, τον ακολούθησαν πολλά πλήθη. Και ιδού, ένας λεπρός πλησίασε και τον προσκυνούσε, λέγοντας: Κύριε, εάν θέλεις, μπορείς να με καθαρίσεις.» Επειδή ο λεπρός ήταν συνετός, δεν ανέβηκε στο όρος, για να μην διακόψει τη διδασκαλία. Αλλά τον προσκυνά όταν κατέβηκε. Και δείχνοντας μεγάλη πίστη, δεν είπε: Εάν παρακαλέσεις τον Θεό, θα με θεραπεύσεις, αλλά: Εάν θέλεις. Γι' αυτό και ο Χριστός ανταποκρίνεται: «Και απλώνοντας το χέρι του, ο Ιησούς τον άγγιξε, λέγοντας: Θέλω, καθαρίσου. Και αμέσως καθαρίστηκε η λέπρα του. Και του λέει ο Ιησούς: Πρόσεξε να μην το πεις σε κανέναν, αλλά πήγαινε, δείξε τον εαυτό σου στον ιερέα και πρόσφερε το δώρο που πρόσταξε ο Μωυσής, για να είναι μαρτυρία σε αυτούς.» Αγγίζει τον λεπρό, δείχνοντας ότι δεν υπόκειται στον νόμο που προστάζει να μην αγγίζουν τον λεπρό, αλλά είναι Δεσπότης αυτού του νόμου, και ότι για τον καθαρό τίποτα δεν είναι ακάθαρτο, και ότι η αγία του σάρκα μετέδιδε αγιασμό. Και αποφεύγοντας τη δόξα, δίνει εντολή να μην το πει σε κανέναν, αλλά να δείξει τον εαυτό του στον ιερέα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ὅτι δὲ τοῦτό ἐστι καὶ οὐ δι’ ἄλλην χρείαν, ἀλλὰ διὰ τοὺς περιεστῶτας δοκεῖ εὔχεσθαι, ἴδε τὴν εὐχήν· «Εὐχαριστῶ σοι, ὅτι ἤκουσάς μου.» Τίς δὲ οὕτως ηὔξατό ποτε; Πρὶν γάρ τι εἰπεῖν, φησίν, «Ἤκουσάς μου.» Ὥστε οὐκ εὐχή, ἀλλὰ σχῆμα εὐχῆς τοῦτο, καὶ ἔνδειγμα μόνον. Ὅτι δὲ οὐ δεῖται εὐχῆς, δῆλον ἀφ’ ὧν ἄλλα πολλὰ χωρὶς εὐχῆς ἐποίει. «Σοὶ λέγω, δαιμόνιον, ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ·» καί, «Θέλω, καθαρίσθητι·» καί, «Ἀφέωνται αἱ ἁμαρτίαι σου,» ὃ μεῖζον πάντων ἐστί· καὶ τῇ θαλάσσῃ, «Σιώπα, πεφίμωσο.» Ἵνα τοίνυν οἱ περιεστῶτες πιστεύσωσιν, ὅτι ἄνωθέν ἐστι, καὶ οὐκ ἀντίθεος, τούτου ἕνεκεν εὔχεται. Εἰ ταῦτα γὰρ ποιοῦντος, καὶ πάντοθεν δεικνύντος τὴν πρὸς τὸν Πατέρα εὐγνωμοσύνην, ὅμως ἔλεγον, ὅτι «Οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ Θεοῦ,» τί οὖν οὐκ ἂν εἶπον, εἰ μηδὲν τοιοῦτον ἐποίει; «Καὶ ταῦτα εἰπών, φωνῇ μεγάλῃ ἐκραύγασε·
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ότι δε αυτό ισχύει και πως δεν φαίνεται να προσεύχεται για κάποια άλλη ανάγκη, αλλά για χάρη αυτών που παρίσταντο, πρόσεξε την προσευχή: «Σε ευχαριστώ, διότι με άκουσες». Ποιος όμως προσευχήθηκε ποτέ έτσι; Διότι, πριν πει οτιδήποτε, αναφέρει: «Με άκουσες». Ώστε αυτό δεν είναι προσευχή, αλλά σχήμα προσευχής, και μόνο μια ένδειξη. Και ότι δεν έχει ανάγκη από προσευχή, είναι φανερό από το ότι πολλά άλλα τα έκανε χωρίς προσευχή: «Σε εσένα λέω, δαιμόνιο, έξελθε από αυτόν»· και, «Θέλω, καθαρίσου»· και, «Συγχωρούνται οι αμαρτίες σου», το οποίο είναι το μεγαλύτερο από όλα· και στη θάλασσα: «Σιώπα, πεφίμωσο». Για να πιστέψουν λοιπόν όσοι παρίσταντο ότι προέρχεται από τον ουρανό και ότι δεν είναι ενάντιος στον Θεό, γι' αυτόν τον λόγο προσεύχεται. Διότι, εάν ενώ τα έπραττε αυτά και έδειχνε με κάθε τρόπο την ευγνωμοσύνη Του προς τον Πατέρα, ωστόσο έλεγαν ότι «Δεν είναι από τον Θεό», τι άραγε δεν θα έλεγαν, αν δεν έκανε τίποτα τέτοιο; «Και αφού είπε αυτά, κραύγασε με μεγάλη φωνή:
Περισσότερα
Λεπτομέρειες