Διὰ τί οὖν ἐξελθὼν ὁ διάβολος πάντα κατ’ αὐτοῦ πεποίηκεν; Καὶ τῶν μὲν ὑπαρχόντων αὐτὸν ἐψίλωσεν, τὰ δὲ τέκνα ἀνεῖλε καὶ ἔπαισεν αὐτὸν ἕλκει πονηρῷ, γινωσκέτω πάλιν ὁ τοιοῦτος, ὡς οὐκ ἦν ὁ διάβολος ὁ ἰσχύων, ἀλλ’ ὁ θεὸς ὁ παραδοὺς αὐτῷ πρὸς πεῖραν τὸν Ἰώβ. 2. Ἀμέλει μηδὲν δυνάμενος ποιῆσαι, ᾔτησε καὶ λαβὼν λοιπὸν πεποίηκεν. 3. Ὥστε καὶ ἐκ τούτου μᾶλλον καταγνωστέος ἐστὶν ὁ ἐχθρὸς ὅτι, καίτοι θέλων, οὐδὲ καθ’ ἑνὸς ἴσχυσεν ἀνθρώπου δικαίου. Εἰ γὰρ ἴσχυσεν, οὐκ ἂν ᾔτησεν· αἰτήσας δὲ οὐχ ἅπαξ ἀλλὰ καὶ δεύτερον, φαίνεται ἀσθενὴς καὶ μηδὲν δυνάμενος. 4. Καὶ οὐ θαυμαστὸν εἰ κατὰ τοῦ Ἰὼβ οὐκ ἴσχυσεν, ὅπου γε οὐδὲ κατὰ τῶν κτηνῶν αὐτοῦ ἐγένετο, εἰ μὴ συγχωρήσας ἦν ὁ θεός. 5. Ἀλλ’ οὐδὲ κατὰ χοίρων ἔχει τὴν ἐξουσίαν. «Παρεκάλουν» γάρ, ὡς ἐν τοῖς εὐαγγελίοις γέγραπται, τὸν Κύριον, «λέγοντες· Ἐπίτρεψον ἡμῖν ἀπελθεῖν εἰς τοὺς χοίρους.» Εἰ δὲ μηδὲ χοίρων ἔχουσιν ἐξουσίαν, πολλῷ μᾶλλον τῶν κατ’ εἰκόνα θεοῦ γεγενημένων ἀνθρώπων οὐκ ἔχουσιν ἐξουσίαν. 1. Τὸν θεὸν ἄρα μόνον δεῖ φοβεῖσθαι, τούτων δὲ καταφρονεῖν καὶ μηδ’ ὅλως αὐτοὺς προσποιεῖσθαι. Ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ὅσῳ ταῦτα ποιοῦσιν, ἐπιτείνωμεν ἡμεῖς τὴν ἄσκησιν κατ’ αὐτῶν. 2. Μέγα γὰρ ὅπλον ἐστὶ κατ’ αὐτῶν βίος ὀρθὸς καὶ ἡ πρὸς θεὸν πίστις.
Μετάφραση
Γιατί λοιπόν, όταν εξήλθε ο διάβολος, τα έπραξε όλα εναντίον του; Και αφού τον αποστέρησε από τα υπάρχοντά του, θανάτωσε τα τέκνα του και τον χτύπησε με πονηρή πληγή, ας γνωρίζει και πάλι καθένας ότι δεν ήταν ο διάβολος αυτός που είχε τη δύναμη, αλλά ο Θεός που του παρέδωσε τον Ιώβ για δοκιμασία. Εξάλλου, επειδή δεν μπορούσε να κάνει τίποτα, ζήτησε την άδεια, και αφού την έλαβε, τότε ενήργησε. Ώστε, και από αυτό το γεγονός πρέπει να καταδικαστεί ακόμη περισσότερο ο εχθρός, διότι, αν και το ήθελε, δεν μπόρεσε να υπερισχύσει ούτε απέναντι σε έναν δίκαιο άνθρωπο. Διότι, εάν είχε τη δύναμη, δεν θα ζητούσε την άδεια· και επειδή τη ζήτησε όχι μόνο μία φορά, αλλά και δεύτερη, αποδεικνύεται ασθενής και εντελώς ανίκανος. Και δεν είναι αξιοθαύμαστο αν δεν υπερίσχυσε εναντίον του Ιώβ, εφόσον δεν μπόρεσε να κάνει κάτι ούτε εναντίον των κτηνών του, εάν δεν του το είχε επιτρέψει ο Θεός. Αλλά ούτε και επί των χοίρων δεν έχει εξουσία. Διότι, όπως είναι γραμμένο στα ευαγγέλια, παρακαλούσαν τον Κύριο, λέγοντας: «Επίτρεψέ μας να πάμε στους χοίρους». Εάν λοιπόν δεν έχουν εξουσία ούτε στους χοίρους, πολύ περισσότερο δεν έχουν εξουσία στους ανθρώπους που έχουν πλαστεί κατ’ εικόνα του Θεού. Επομένως, μόνο τον Θεό πρέπει να φοβόμαστε, ενώ αυτούς πρέπει να τους περιφρονούμε και να μην τους δίνουμε καμία απολύτως σημασία. Αντιθέτως, όσο περισσότερο πράττουν αυτά, τόσο εμείς πρέπει να εντείνουμε την άσκησή μας εναντίον τους. Διότι μεγάλο όπλο εναντίον τους είναι ο ορθός βίος και η πίστη στον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες