Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 8:5

Αλλά, αν κάποιος δυσπιστεί προς αυτό εξαιτίας της υπερβολής του θαύματος, δεν θα μπορούσε ωστόσο να προβάλει εύλογες αμφισβητήσεις σχετικά με την προφητεία, για την οποία η απόδειξη των γεγονότων θα φανεί ισχυρότερη, αν κάποιος αναλογιστεί ότι, ενώ τότε ήταν μόνο ένας Ρωμαίος χιλίαρχος που προσήλθε στον Σωτήρα –ο οποίος μάλιστα επέδειξε απέναντί του μεγαλύτερη και πιο ειλικρινή ομολογία σε σύγκριση με το έθνος των Ιουδαίων–, ο δικός μας Σωτήρας προφητεύει ότι, αντί για έναν, θα είναι πολλοί εκείνοι που στο μέλλον θα προσέλθουν σε αυτόν όμοια με εκείνον, προερχόμενοι τόσο από τις περιοχές της αυγής και της ανατολής όσο και από αυτούς που κατοικούν προς τη δύση του ηλίου, οι οποίοι, μέσω της επίγνωσης και της ομολογίας τους προς αυτόν, πρόκειται να αξιωθούν ίσης τιμής ενώπιον του Θεού με τους προπάτορες των Εβραίων.

Λύση. Από αυτά αποδεικνύεται ότι όχι μόνο ο Κύριος εξέθεσε τους μακαρισμούς για δεύτερη φορά, αλλά και ότι θεράπευσε διαφορετικούς λεπρούς και παραλυτικούς. Διότι αυτούς που αναφέρονται στον Ματθαίο, τους προσφώνησε πριν από την εκλογή των δώδεκα από τους υπολοίπους. Γι' αυτό και τους εξέθεσε πιο γενικά. Μετά από αυτούς, αφού κατέβηκε από το όρος, καθάρισε τον λεπρό, και τον δούλο του εκατόνταρχου, και την πενθερά του Πέτρου. Ο Λουκάς, όμως, αναφέρει ότι μετά την εκλογή των δώδεκα και τη φανέρωση των ονομάτων τους, ο Κύριος Χριστός στάθηκε σε πεδινό τόπο και τους εκφώνησε τους μακαρισμούς. Γι' αυτό και απευθύνεται στο πρόσωπό τους. Ομοίως και καθένας από τους εκατόνταρχους, τόσο αυτός που αναφέρεται στον Ματθαίο, όσο και αυτός στον Λουκά, ήταν διαφορετικό πρόσωπο, αν και ήταν και οι δύο κάτοικοι της Καπερναούμ. Διότι ο μεν ένας παρακαλεί τον Κύριο αυτοπροσώπως, ενώ ο άλλος μέσω των πρεσβυτέρων. Και ο ένας παρακαλεί για δούλους, ενώ ο άλλος για υιό, επειδή στην Αγία Γραφή συνηθίζεται ο υιός να ονομάζεται «παις».

ΟΜΙΛΙΑ ΚΣΤ΄. Όταν δε εισήλθε στην Καπερναούμ, τον πλησίασε ένας εκατόνταρχος, παρακαλώντας τον και λέγοντας: «Κύριε, ο δούλος μου κείτεται στο σπίτι παραλυτικός και βασανίζεται φρικτά». Α΄. Ο μεν λεπρός τον πλησίασε όταν κατέβηκε από το όρος· αυτός δε ο εκατόνταρχος όταν εισήλθε στην Καπερναούμ.

«Διότι ποιος γνώρισε τον νου του Κυρίου ή ποιος έγινε σύμβουλός του;» Αυτός λοιπόν (ο Παύλος) κατέδειξε το ανενδεές του Θεού, ενώ ο Ησαΐας πάλι, ομιλώντας για τον Μονογενή του Θεού, λέει περίπου τα εξής: «Και θα θελήσουν, ακόμη κι αν παραδίδονταν στη φωτιά, διότι παιδί γεννήθηκε για εμάς, Υιός δόθηκε σε εμάς, και το όνομά του καλείται άγγελος της μεγάλης βουλής, θαυμαστός σύμβουλος». Και αν είναι θαυμαστός σύμβουλος, πώς ο Παύλος λέει: «Διότι ποιος γνώρισε τον νου του Κυρίου ή ποιος έγινε σύμβουλός του;» Επειδή ο μεν Παύλος, όπως προείπα, θέλει να παραστήσει το ανενδεές του Πατρός, ενώ ο προφήτης το ομότιμο του Μονογενούς. Γι' αυτό και εδώ δεν είπε, «Ποίησον» (Δημιούργησε), αλλά «Ποιήσωμεν» (Ας δημιουργήσουμε)· διότι το «Ποίησον» αποτελεί προσταγή η οποία απευθύνεται προς δούλο, και τούτο καθίσταται φανερό από το εξής. Προσήλθε κάποτε ένας εκατόνταρχος στον Ιησού και του λέει: «Κύριε, ο υπηρέτης μου είναι κατάκοιτος στο σπίτι παραλυτικός και βασανίζεται δεινά». Τι απάντησε λοιπόν ο Χριστός; «Εγώ θα έλθω και θα τον θεραπεύσω». Ο μεν εκατόνταρχος δεν τόλμησε να φέρει τον ιατρό στο σπίτι του, ο δε κηδεμόνας και φιλάνθρωπος (Ιησούς) υποσχέθηκε από μόνος του να μεταβεί εκεί, προκειμένου να δώσει σε εκείνον την αφορμή και την ευκαιρία να μας επιδείξει τη δική του αρετή. Γνωρίζοντας δηλαδή τα όσα επρόκειτο να πει εκείνος, υποσχέθηκε ότι θα πάει, ώστε να μάθεις την ευλάβεια του ανδρός.

«Και κατέβηκε ο Νεεμάν και βαπτίστηκε στον Ιορδάνη επτά φορές, σύμφωνα με τον λόγο του ανθρώπου του Θεού.» «Βρισκόταν ο Ησαΐας στην αυλή, και ήλθε σε αυτόν λόγος Κυρίου, που του έλεγε: Επίστρεψε και πες στον Εζεκία, τον άρχοντα του λαού: Αυτά λέει ο Κύριος, ο Θεός του Δαβίδ του πατέρα σου: Άκουσα την προσευχή σου και είδα τα δάκρυά σου· ιδού, εγώ θα σε θεραπεύσω· κατά την τρίτη ημέρα θα ανέβεις στον οίκο του Κυρίου, και θα προσθέσω στις ημέρες της ζωής σου δεκαπέντε έτη, και θα γλιτώσω από το χέρι του βασιλιά των Ασσυρίων εσένα και αυτήν την πόλη.» «Όταν αυτός κατέβαινε από το όρος, τον ακολούθησαν πολλά πλήθη. Και ιδού, ένας λεπρός τον πλησίασε και τον προσκυνούσε, λέγοντας: Κύριε, εάν θέλεις, μπορείς να με καθαρίσεις. Και Εκείνος, εκτείνοντας το χέρι Του, τον άγγιξε, λέγοντας: Θέλω, καθαρίσου. Και αμέσως καθαρίστηκε.» «Όταν εισήλθε στην Καπερναούμ, τον πλησίασε ένας εκατόνταρχος, παρακαλώντας τον και λέγοντας: Κύριε, ο υπηρέτης μου έχει καταπέσει στο σπίτι παράλυτος και βασανίζεται φρικτά. Και ο Ιησούς του λέει: Εγώ θα έλθω και θα τον θεραπεύσω. Απαντώντας όμως ο εκατόνταρχος είπε: Κύριε, δεν είμαι άξιος να εισέλθεις κάτω από τη στέγη μου· αλλά πες μόνο έναν λόγο, και θα γιατρευτεί ο υπηρέτης μου. Διότι και εγώ είμαι άνθρωπος υποταγμένος σε εξουσία, έχοντας υπό τις διαταγές μου στρατιώτες, και λέω σε αυτόν: Πήγαινε, και πηγαίνει· και σε άλλον: Έλα, και έρχεται· και στον δούλο μου: Κάνε αυτό, και το κάνει.»

Διότι, εάν δεν βεβαίωνε ο ιερέας ότι καθαρίστηκε ο λεπρός, εκείνος θα έμενε έξω από την πόλη. Και τον προστάζει να προσφέρει το δώρο ως μαρτυρία προς τους Ιουδαίους, δηλαδή: «Όταν θα με κατηγορούν ότι καταλύω τον νόμο, θα είσαι μάρτυρας εσύ, που τώρα διατάχθηκες από εμένα να προσφέρεις όσα ορίζει ο νόμος». «Όταν δε εισήλθε στην Καπερναούμ, τον πλησίασε ένας εκατόνταρχος παρακαλώντας τον και λέγοντας». Ούτε και αυτός τον πλησίασε στο όρος, για να μη διακοπεί η διδασκαλία.