Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 9:29

Απόκριση του Βαρσανουφίου: Αγαπητέ αδελφέ, εάν ο Δεσπότης Χριστός, ο Κύριος του ουρανού και της γης, ο παντοδύναμος, έλεγε σε εκείνον που τον πλησίασε: «Ας γίνει σε σένα σύμφωνα με την πίστη σου», εγώ, ο φτωχός και ενδεής, τι έχω να σου πω; Αλλά ο Θεός των ευλογιών είθε να σε ευλογήσει με κάθε πνευματική ευλογία και με κάθε χάρη δικαιοσύνης. Και είθε να σε καταστήσει συμμέτοχο της λαμπρότητας των αγίων, κληρονόμο της βασιλείας, ελευθερωμένο από τα πάθη της ατιμίας, διά των ευχών και των πρεσβειών όλων των αγίων.

Πήγε, λοιπόν, και νίφτηκε, και ήρθε βλέποντας. Αλλά και μετά την ανάσταση της νεκρής κόρης του αρχισυνάγωγου Ιαείρου, όπως θα ακούσουμε σήμερα από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου, καθώς περνούσε ο Ιησούς, τον ακολούθησαν δύο τυφλοί κράζοντας και λέγοντας: «Ελέησέ μας, υιέ του Δαβίδ». Εκείνος δε, αφού εισήλθε μαζί τους στην οικία και άγγιξε τα μάτια τους, λέγοντάς τους, «Σύμφωνα με την πίστη σας ας γίνει σε εσάς», τους θεράπευσε. Χωρίς, λοιπόν, αυτούς που δεν περιλήφθηκαν στον αριθμό, έξι είναι οι καταμετρημένοι· και νομίζω ότι κανένας από τους τυφλούς που βρίσκονταν τότε στην Ιουδαία ή και στις γειτονικές περιοχές δεν απέμεινε χωρίς να φωτιστεί. Γι' αυτό και ο Ησαΐας, ομιλώντας εκ προσώπου του Χριστού, προείπε ότι απεστάλη από τον Πατέρα και το Πνεύμα Του «για να κηρύξει στους αιχμαλώτους άφεση και στους τυφλούς ανάβλεψη».

Καθώς, λοιπόν, περνούσε ο Κύριος κατά την επιστροφή του, τον ακολούθησαν δύο τυφλοί, οι οποίοι προτυπώνουν τους δύο λαούς, δηλαδή αυτόν που προέρχεται από τους Ιουδαίους και αυτόν από τα έθνη. Φώναζαν δε λέγοντας, «ελέησόν μας, υιέ του Δαβίδ», δείχνοντας ότι αυτός είναι εκείνος που είχε προφητευθεί και αναμενόταν. Ο δε Κύριος, εκπληρώνοντας ταυτόχρονα την προτύπωση της θείας οικονομίας του και δοκιμάζοντας ή και φανερώνοντας την πίστη των τυφλών, τους καθυστερεί σιωπώντας μέχρι να εισέλθει στην οικία, από την οποία είχε βγει αρχικά. Έπειτα τους λέει: «Πιστεύετε ότι μπορώ να το κάνω αυτό;», και εκείνοι του λένε: «Ναι, Κύριε». Και δεν ρωτά επειδή αγνοεί, αλλά για να κάνει φανερή σε όσους αγνοούν την πίστη των τυφλών. Γι' αυτό, αφού άγγιξε τα μάτια τους, πρόσθεσε: «Σύμφωνα με την πίστη σας ας γίνει σε εσάς», και ανοίχθηκαν τα μάτια τους, μαρτυρώντας αφενός ότι εκείνοι πίστεψαν και αφετέρου ότι αυτός είναι τέτοιος ακριβώς όπως τον πίστεψαν ότι είναι, δηλαδή συγχρόνως Θεός και άνθρωπος. Διότι ως άνθρωπος μεν ήταν υιός του Δαβίδ και με τα δικά του χέρια άγγιξε τα μάτια και μίλησε αισθητά. Ως Θεός δε και δημιουργός του φωτός, χάρισε το φως στα σκοτεινά μάτια.

Ακούσατε τη θεία παραβολή και γνωρίσατε τον σκοπό της και είδατε τη δύναμή της· μάθατε πόσο φιλάνθρωπο Κύριο έχουμε, πόσο ανεξίκακο. Σε Αυτόν, λοιπόν, ας καταφύγουμε με καθαρή καρδιά. Ελάτε, με κοινή φωνή ας βοήσουμε προς Αυτόν: Δέσποτα, φιλάνθρωπε Κύριε, Μονογενή Υιέ του Θεού, αμαρτήσαμε στον ουρανό και ενώπιόν σου, και δεν είμαστε άξιοι να ονομαζόμαστε υιοί σου· αλλά παίρνουμε θάρρος από τους οικτιρμούς σου· έχουμε ως εγγύηση της φιλανθρωπίας σου τον τίμιο σταυρό, τον οποίο υπέμεινες για εμάς· έχουμε ως εγγυητές της ευσπλαχνίας σου την άλλοτε πόρνη και τον άλλοτε ληστή. Διότι μέσω αυτών και εμείς και όλοι οι αμαρτωλοί προτρεπόμαστε να προστρέξουμε στη φιλανθρωπία σου. Όπως εκείνους τους ανέδειξας αξιοΰμνητους και μακάριους, Κύριε, ελέησε και εμάς που προσπίπτουμε σε σένα· όπως ανέστησας νεκρούς όταν σταυρώθηκες, ανάστησε με την πολλή σου φιλανθρωπία και εμάς που έχουμε νεκρωθεί από την αμαρτία, ώστε να απολαύσουμε την ανάστασή σου μαζί με όσους έχουν απολυτρωθεί. Λέγοντας αυτά, ας επιμείνουμε, ώστε να πει και σε εμάς ο Δεσπότης μας Χριστός: Ας γίνει σε εσάς σύμφωνα με την πίστη σας. Και εσείς που πρόκειται να απολαύσετε τη δωρεά του βαπτίσματος, αφού απορρίψετε κάθε ξένο λογισμό και κατευθύνετε τις ψυχές σας προς τον ουράνιο νυμφίο, απολαύστε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Ο Κύριος είναι εγγύς, μην μεριμνάτε για τίποτα.

Ομιλία ΛΒ΄. Και καθώς περνούσε από εκεί ο Ιησούς, τον ακολούθησαν δύο τυφλοί φωνάζοντας και λέγοντας: «Ελέησέ μας, υιέ του Δαβίδ». Και όταν εισήλθε στην οικία, τον πλησίασαν οι τυφλοί, και τους λέει ο Ιησούς: «Πιστεύετε ότι δύναμαι να το πράξω αυτό;» Του λένε: «Ναι, Κύριε». Τότε άγγιξε τους οφθαλμούς τους, λέγοντας: «Ας γίνει σε εσάς σύμφωνα με την πίστη σας». Και ανοίχτηκαν οι οφθαλμοί τους.

Όχι μόνο για τους λόγους αυτούς απαιτεί την πίστη τους, αλλά επειδή τον αποκάλεσαν υιό του Δαυίδ, ανυψώνοντάς τους σε κάτι υψηλότερο και διδάσκοντάς τους το τι πρέπει να φρονούν για αυτόν, λέει: «Πιστεύετε ότι μπορώ να το κάνω αυτό;». Δεν είπε: «Πιστεύετε ότι μπορώ να παρακαλέσω τον Πατέρα μου, ότι μπορώ να προσευχηθώ;», αλλά, «Ότι εγώ μπορώ να το κάνω αυτό». Τι απάντησαν λοιπόν εκείνοι; «Ναι, Κύριε». Δεν τον αποκαλούν πλέον υιό του Δαυίδ, αλλά πετούν υψηλότερα και ομολογούν τη δεσποτεία του. Και τότε πλέον και ο ίδιος επιθέτει το χέρι του, λέγοντας: «Ας γίνει σε εσάς σύμφωνα με την πίστη σας». Και το κάνει αυτό, ενισχύοντας την πίστη τους, δείχνοντας ότι και οι ίδιοι είναι μέτοχοι του κατορθώματος, και επιβεβαιώνοντας ότι τα λόγια τους δεν αποτελούσαν κολακεία.

Διότι δεν είπε: «Ας ανοιχτούν τα μάτια σας», αλλά: «Σύμφωνα με την πίστη σας ας γίνει σε εσάς». Αυτό το λέει σε πολλούς από όσους τον πλησίαζαν, σπεύδοντας να διακηρύξει πρώτα την πίστη της ψυχής πριν από τη θεραπεία των σωμάτων, ώστε και εκείνους να αναδείξει πιο αξιέπαινους, και τους άλλους να καταστήσει πιο πρόθυμους. Έτσι έπραξε και στην περίπτωση του παραλυτικού· διότι πριν δυναμώσει το σώμα, ανασταίνει την ψυχή που βρισκόταν πεσμένη, λέγοντας: «Έχε θάρρος, παιδί μου, σου συγχωρούνται οι αμαρτίες»· και το κορίτσι, αφού το ανέστησε, το κράτησε, και μέσω της προσφοράς τροφής τού φανέρωσε τον ευεργέτη· και στην περίπτωση του εκατοντάρχου έπραξε παρόμοια, αναθέτοντας τα πάντα στην πίστη του· και όταν απάλλασσε τους μαθητές από την τρικυμία της θάλασσας, πρώτα τους απάλλασσε από την ολιγοπιστία. Έτσι λοιπόν και εδώ· γνώριζε βέβαια ο Ίδιος τα απόκρυφα της σκέψης τους και πριν ακουστεί η φωνή τους· για να παρακινήσει όμως και άλλους στον ίδιο ζήλο, τους καθιστά φανερούς και στους υπόλοιπους, διακηρύσσοντας την κρυμμένη τους πίστη μέσω της ολοκλήρωσης της θεραπείας.

Όσα είπες, εκπλήρωσέ τα στην πραγματικότητα· όσα λάλησες, φέρε τα εις πέρας ως αψευδής. Πιστεύουμε ότι μπορείς να κάνεις τα πάντα· πιστεύουμε ότι μπορείς να ξεπλύνεις τον βούρκο των αμαρτιών μας· πιστεύουμε ότι μπορείς δια του Πνεύματος και του ύδατος να αναγεννήσεις εκείνους που γέρασαν μέσα στις αμαρτίες· πιστεύουμε ότι μπορείς να επιτελέσεις την παράδοξη αυτή γέννηση· πιστεύουμε ότι μπορείς γυναίκες και βρέφη και νέους και άνδρες και γέροντες να τους αναδείξεις από τα ύδατα αναπλασμένους, σαν αρτιγέννητα βρέφη· πιστεύουμε ότι μπορείς να πνίξεις στα ύδατα τις αμαρτίες μας, όπως ακριβώς καταπόντισες τον Φαραώ και όλη του τη δύναμη· πιστεύουμε ότι μπορείς να εφεύρεις οδό σωτηρίας, όπως κάποτε δημιούργησες για τους Ισραηλίτες οδό μέσα στη θάλασσα· πιστεύουμε ότι μπορείς να κάνεις τόσα, όσα και επιθυμείς. Λέγοντας αυτά προς τον Κύριο να επιμείνετε, ώστε να πει και σε εσάς ο Σωτήρας: Πιστεύετε ότι μπορώ να το κάνω αυτό; Ας γίνει σε εσάς σύμφωνα με την πίστη σας. Σε Αυτόν ανήκει η δόξα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Ακούγοντας δε ο Ιησούς, είπε [σε αυτούς που τον ακολουθούσαν]: Αλήθεια σας λέγω, ούτε μέσα στον Ισραήλ δεν βρήκα τόσο μεγάλη πίστη. Και είπε στον... σε σένα.» «Όταν ήλθε ο Ιησούς στην οικία του Πέτρου, είδε την πενθερά του να έχει πυρετό· και άγγιξε το χέρι της, και την άφησε ο πυρετός.» «Καθώς περνούσε από εκεί ο Ιησούς, τον ακολούθησαν δύο τυφλοί φωνάζοντας και λέγοντας: Ελέησέ μας, Κύριε, υιέ του Δαβίδ. Τους λέει ο Ιησούς: Πιστεύετε ότι μπορώ να το κάνω αυτό; Του λέγουν: Ναι, Κύριε. Τότε άγγιξε τους οφθαλμούς τους λέγοντας: Σύμφωνα με την πίστη σας ας γίνει σε εσάς. Και ανοίχτηκαν οι οφθαλμοί τους. Καθώς δε αυτοί εξέρχονταν, ιδού, του έφεραν έναν άνθρωπο κωφό δαιμονιζόμενο· και αφού εκδιώχθηκε το δαιμόνιο, μίλησε ο κωφός.» «Αναχωρώντας από εκεί ο Ιησούς, ήλθε στη συναγωγή τους. Και ιδού, υπήρχε ένας άνθρωπος που είχε το χέρι του παράλυτο (ξηρό). Τότε λέει στον άνθρωπο: Έκτεινε το χέρι σου· και το εξέτεινε, και αποκαταστάθηκε υγιές όπως το άλλο.» «Του έφεραν όλους τους ασθενείς.

Εγώ γνωρίζω αμαρτωλούς ανθρώπους, οι οποίοι έθεσαν τα χέρια τους πάνω σε ασθενείς και τους θεράπευσαν· αλλά αυτό πραγματοποιείται κατά δύο τρόπους· (εξαρτάται) όχι μόνο από εκείνον μέσω του οποίου δίνεται, αλλά και από εκείνον που τη λαμβάνει. Διότι, εάν προσέλθει να τη λάβει χωρίς να έχει πιστέψει, δεν λαμβάνει τη χάρη ούτε από δίκαιο ούτε από αμαρτωλό. Διότι, «εκείνος που δέχεται προφήτη στο όνομα προφήτη, θα λάβει μισθό προφήτη». Και πάλι ο Κύριος λέει: «Ας γίνει σε εσάς σύμφωνα με την πίστη σας». Εσύ να πιστεύεις σε εκείνον που έρχεται προς εσένα στο όνομα του Κυρίου, χωρίς καμία απολύτως αμφιβολία, και θα λάβεις τη χάρη· διότι ο Θεός είναι εκείνος που ενεργεί.

Κρατάει δε το χέρι, μεταδίδοντας δύναμη. Και εσύ, εάν νεκρωθείς από τις αμαρτίες, τότε θα αναστηθείς, όταν κρατήσει το χέρι της πρακτικής σου ζωής, αφού βγάλει έξω το πλήθος και τον περισπασμό. «Και καθώς ο Ιησούς αναχωρούσε από εκεί, τον ακολούθησαν δύο τυφλοί, κράζοντας και λέγοντας: Ελέησέ μας, Υιέ του Δαβίδ.» Οι τυφλοί, απευθυνόμενοι σε Αυτόν ως Θεό έλεγαν το «Ελέησον», ως σε άνθρωπο όμως το «Υιέ του Δαβίδ». Διότι διαδιδόταν μεταξύ των Ιουδαίων ότι ο Μεσσίας θα προέλθει από το σπέρμα του Δαβίδ. «Όταν δε ήλθε στο σπίτι, τον πλησίασαν οι τυφλοί. Και ο Ιησούς τους λέγει: Πιστεύετε ότι μπορώ να το κάνω αυτό; Του λένε: Ναι, Κύριε.» Οδηγεί τους τυφλούς μέχρι και το σπίτι, για να δείξει την επίμονη πίστη τους και να κατακρίνει τους Ιουδαίους. Τους ρωτάει δε αν πιστεύουν, δείχνοντας ότι η πίστη κατορθώνει τα πάντα. «Τότε άγγιξε τα μάτια τους, λέγοντας: Σύμφωνα με την πίστη σας ας γίνει σε εσάς. Και ανοίχθηκαν τα μάτια τους.» Τους θεραπεύει σε σπίτι και κατ' ιδίαν, προς αποφυγήν της κενοδοξίας. Διότι παντού διδάσκει την ταπεινοφροσύνη. «Και τους προσέταξε αυστηρά ο Ιησούς, λέγοντας:»