Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 9:30

Καθώς, λοιπόν, περνούσε ο Κύριος κατά την επιστροφή του, τον ακολούθησαν δύο τυφλοί, οι οποίοι προτυπώνουν τους δύο λαούς, δηλαδή αυτόν που προέρχεται από τους Ιουδαίους και αυτόν από τα έθνη. Φώναζαν δε λέγοντας, «ελέησόν μας, υιέ του Δαβίδ», δείχνοντας ότι αυτός είναι εκείνος που είχε προφητευθεί και αναμενόταν. Ο δε Κύριος, εκπληρώνοντας ταυτόχρονα την προτύπωση της θείας οικονομίας του και δοκιμάζοντας ή και φανερώνοντας την πίστη των τυφλών, τους καθυστερεί σιωπώντας μέχρι να εισέλθει στην οικία, από την οποία είχε βγει αρχικά. Έπειτα τους λέει: «Πιστεύετε ότι μπορώ να το κάνω αυτό;», και εκείνοι του λένε: «Ναι, Κύριε». Και δεν ρωτά επειδή αγνοεί, αλλά για να κάνει φανερή σε όσους αγνοούν την πίστη των τυφλών. Γι' αυτό, αφού άγγιξε τα μάτια τους, πρόσθεσε: «Σύμφωνα με την πίστη σας ας γίνει σε εσάς», και ανοίχθηκαν τα μάτια τους, μαρτυρώντας αφενός ότι εκείνοι πίστεψαν και αφετέρου ότι αυτός είναι τέτοιος ακριβώς όπως τον πίστεψαν ότι είναι, δηλαδή συγχρόνως Θεός και άνθρωπος. Διότι ως άνθρωπος μεν ήταν υιός του Δαβίδ και με τα δικά του χέρια άγγιξε τα μάτια και μίλησε αισθητά. Ως Θεός δε και δημιουργός του φωτός, χάρισε το φως στα σκοτεινά μάτια.

Επειδή όμως δεν ήταν ακόμη καιρός να γίνει φανερός σε όλους, διότι αυτό φυλασσόταν για μετά το πάθος του και την εκ νεκρών ανάστασή του, «τους πρόσταξε αυστηρά», λέει, «λέγοντας, προσέχετε να μην το μάθει κανείς», διατάσσοντάς τους με μεγάλη αυστηρότητα να αποσιωπήσουν το γεγονός. Αυτοί όμως, «όταν βγήκαν», λέει, «τον διέδωσαν σε όλη εκείνη την περιοχή». Όπως φαίνεται, αν δεν έπαιρναν την εντολή να σιωπήσουν, θα γίνονταν και παγκόσμιοι κήρυκες της δύναμής του. Επειδή όμως πήραν αυτή την εντολή, απείχαν μεν από το να προχωρήσουν μακρύτερα, αλλά στις γειτονικές περιοχές δεν άντεξαν να μην τον κηρύξουν. Έτσι, οι τυφλοί που ακολούθησαν τον Χριστό φωτίστηκαν πλήρως όχι μόνο στο σώμα, αλλά και στην ψυχή.

Ομιλία ΛΒ΄. Και καθώς περνούσε από εκεί ο Ιησούς, τον ακολούθησαν δύο τυφλοί φωνάζοντας και λέγοντας: «Ελέησέ μας, υιέ του Δαβίδ». Και όταν εισήλθε στην οικία, τον πλησίασαν οι τυφλοί, και τους λέει ο Ιησούς: «Πιστεύετε ότι δύναμαι να το πράξω αυτό;» Του λένε: «Ναι, Κύριε». Τότε άγγιξε τους οφθαλμούς τους, λέγοντας: «Ας γίνει σε εσάς σύμφωνα με την πίστη σας». Και ανοίχτηκαν οι οφθαλμοί τους.

Ακούγοντας δε ο Ιησούς, είπε [σε αυτούς που τον ακολουθούσαν]: Αλήθεια σας λέγω, ούτε μέσα στον Ισραήλ δεν βρήκα τόσο μεγάλη πίστη. Και είπε στον... σε σένα.» «Όταν ήλθε ο Ιησούς στην οικία του Πέτρου, είδε την πενθερά του να έχει πυρετό· και άγγιξε το χέρι της, και την άφησε ο πυρετός.» «Καθώς περνούσε από εκεί ο Ιησούς, τον ακολούθησαν δύο τυφλοί φωνάζοντας και λέγοντας: Ελέησέ μας, Κύριε, υιέ του Δαβίδ. Τους λέει ο Ιησούς: Πιστεύετε ότι μπορώ να το κάνω αυτό; Του λέγουν: Ναι, Κύριε. Τότε άγγιξε τους οφθαλμούς τους λέγοντας: Σύμφωνα με την πίστη σας ας γίνει σε εσάς. Και ανοίχτηκαν οι οφθαλμοί τους. Καθώς δε αυτοί εξέρχονταν, ιδού, του έφεραν έναν άνθρωπο κωφό δαιμονιζόμενο· και αφού εκδιώχθηκε το δαιμόνιο, μίλησε ο κωφός.» «Αναχωρώντας από εκεί ο Ιησούς, ήλθε στη συναγωγή τους. Και ιδού, υπήρχε ένας άνθρωπος που είχε το χέρι του παράλυτο (ξηρό). Τότε λέει στον άνθρωπο: Έκτεινε το χέρι σου· και το εξέτεινε, και αποκαταστάθηκε υγιές όπως το άλλο.» «Του έφεραν όλους τους ασθενείς.

Κρατάει δε το χέρι, μεταδίδοντας δύναμη. Και εσύ, εάν νεκρωθείς από τις αμαρτίες, τότε θα αναστηθείς, όταν κρατήσει το χέρι της πρακτικής σου ζωής, αφού βγάλει έξω το πλήθος και τον περισπασμό. «Και καθώς ο Ιησούς αναχωρούσε από εκεί, τον ακολούθησαν δύο τυφλοί, κράζοντας και λέγοντας: Ελέησέ μας, Υιέ του Δαβίδ.» Οι τυφλοί, απευθυνόμενοι σε Αυτόν ως Θεό έλεγαν το «Ελέησον», ως σε άνθρωπο όμως το «Υιέ του Δαβίδ». Διότι διαδιδόταν μεταξύ των Ιουδαίων ότι ο Μεσσίας θα προέλθει από το σπέρμα του Δαβίδ. «Όταν δε ήλθε στο σπίτι, τον πλησίασαν οι τυφλοί. Και ο Ιησούς τους λέγει: Πιστεύετε ότι μπορώ να το κάνω αυτό; Του λένε: Ναι, Κύριε.» Οδηγεί τους τυφλούς μέχρι και το σπίτι, για να δείξει την επίμονη πίστη τους και να κατακρίνει τους Ιουδαίους. Τους ρωτάει δε αν πιστεύουν, δείχνοντας ότι η πίστη κατορθώνει τα πάντα. «Τότε άγγιξε τα μάτια τους, λέγοντας: Σύμφωνα με την πίστη σας ας γίνει σε εσάς. Και ανοίχθηκαν τα μάτια τους.» Τους θεραπεύει σε σπίτι και κατ' ιδίαν, προς αποφυγήν της κενοδοξίας. Διότι παντού διδάσκει την ταπεινοφροσύνη. «Και τους προσέταξε αυστηρά ο Ιησούς, λέγοντας:»

«Προσέχετε να μην το μάθει κανείς. Αυτοί όμως, μόλις βγήκαν, τον έκαναν γνωστό σε όλη εκείνη την περιοχή.» Βλέπεις την έλλειψη κενοδοξίας; Εκείνοι όμως το διέδωσαν, όχι επειδή απειθούσαν, αλλά επειδή ευγνωμονούσαν. Και αν αλλού φαίνεται να λέει: «Πήγαινε και διηγήσου τη δόξα του Θεού», αυτό δεν αποτελεί αντίφαση. Διότι επιθυμεί για τον εαυτό του μεν να μη λένε τίποτα, να διηγούνται όμως τη δόξα του Θεού. «Ενώ λοιπόν αυτοί έβγαιναν, ιδού του έφεραν έναν άνθρωπο κωφό και δαιμονισμένο. Και αφού εκδιώχθηκε το δαιμόνιο, ο κωφός μίλησε.» Η πάθηση δεν ήταν φυσική, αλλά προερχόταν από τον δαίμονα. Γι' αυτό και τον φέρνουν άλλοι σε αυτόν. Διότι ο ίδιος δεν μπορούσε να τον παρακαλέσει, επειδή ο δαίμονας του είχε δέσει τη γλώσσα. Γι' αυτόν τον λόγο δεν απαιτεί πίστη, αλλά τον θεραπεύει αμέσως, εκδιώκοντας τον δαίμονα που εμπόδιζε την ομιλία. «Και θαύμασαν τα πλήθη, λέγοντας ότι ποτέ δεν φάνηκε κάτι τέτοιο στον Ισραήλ.» Το πλήθος θαύμασε, και τοποθετεί τον Χριστό υπεράνω των προφητών και των πατριαρχών. Διότι θεράπευε με δική του εξουσία, και όχι όπως εκείνοι, μέσω προσευχής. Ας δούμε όμως και τι λένε οι Φαρισαίοι. «Οι δε Φαρισαίοι έλεγαν: Με τη δύναμη του άρχοντα των δαιμονίων εκβάλλει τα δαιμόνια.» Λόγια έσχατης ανοησίας. Διότι κανένας δαίμονας δεν εκβάλλει δαίμονα. Αλλά ας υποθέσουμε ότι εξέβαλλε τα δαιμόνια επειδή υπηρετούσε τον άρχοντα των δαιμονίων, δηλαδή κάνοντας μαγεία. Τις ασθένειες και τις αμαρτίες πώς τις εξάλειφε, και πώς κήρυττε τη βασιλεία; Διότι ο δαίμονας, αντίθετα, και ασθένειες προκαλεί, και απομακρύνει τον άνθρωπο από τον Θεό. «