Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 9:31

Αλλά, αφού έφτασε μέχρι τη νεκρή κόρη του Ιαείρου και, με το να τη ζωοποιήσει, έδειξε τον εαυτό του νικητή του θανάτου, επιστρέφει πάλι εκεί από όπου βγήκε. Επιστρέφοντας, λοιπόν, και περνώντας πάλι από εκεί, ανοίγει τα μάτια αυτών των τυφλών που τον ακολούθησαν, όπως ακριβώς, αφού κατέβηκε και ο ίδιος μέχρι τον θάνατο και διά της δικής του αναστάσεως κατήργησε το κράτος του θανάτου, επιστρέφοντας πάλι και περνώντας από εκεί, διάνοιξε, σύμφωνα με τα γεγραμμένα, τον νου των μαθητών του για να κατανοούν τις Γραφές. Αυτοί δε, όταν εξήλθαν, τον κήρυξαν σε όλη τη γη, όπως ακριβώς λέει ο ευαγγελιστής και για τους τυφλούς που ανέβλεψαν τώρα, ότι «όταν βγήκαν, τον διέδωσαν σε όλη εκείνη τη γη». Βλέπετε σαφή την περιγραφή σχεδόν όλης της θεανδρικής οικονομίας σε αυτή την ιστορία; Γι' αυτόν τον λόγο ειπώθηκε και δύο φορές το «καθώς περνούσε από εκεί», για να κατανοήσουμε την έξοδο και την επάνοδό του· διότι, σε μίμηση αυτής της εξόδου και της επανόδου, και ο ιερέας, όταν βγαίνει από το θείο βήμα και κατεβαίνει μέχρι τα έσχατα, επιστρέφοντας πάλι, αποκαθίσταται εκεί από όπου βγήκε.

Επειδή όμως δεν ήταν ακόμη καιρός να γίνει φανερός σε όλους, διότι αυτό φυλασσόταν για μετά το πάθος του και την εκ νεκρών ανάστασή του, «τους πρόσταξε αυστηρά», λέει, «λέγοντας, προσέχετε να μην το μάθει κανείς», διατάσσοντάς τους με μεγάλη αυστηρότητα να αποσιωπήσουν το γεγονός. Αυτοί όμως, «όταν βγήκαν», λέει, «τον διέδωσαν σε όλη εκείνη την περιοχή». Όπως φαίνεται, αν δεν έπαιρναν την εντολή να σιωπήσουν, θα γίνονταν και παγκόσμιοι κήρυκες της δύναμής του. Επειδή όμως πήραν αυτή την εντολή, απείχαν μεν από το να προχωρήσουν μακρύτερα, αλλά στις γειτονικές περιοχές δεν άντεξαν να μην τον κηρύξουν. Έτσι, οι τυφλοί που ακολούθησαν τον Χριστό φωτίστηκαν πλήρως όχι μόνο στο σώμα, αλλά και στην ψυχή.

«Προσέχετε να μην το μάθει κανείς. Αυτοί όμως, μόλις βγήκαν, τον έκαναν γνωστό σε όλη εκείνη την περιοχή.» Βλέπεις την έλλειψη κενοδοξίας; Εκείνοι όμως το διέδωσαν, όχι επειδή απειθούσαν, αλλά επειδή ευγνωμονούσαν. Και αν αλλού φαίνεται να λέει: «Πήγαινε και διηγήσου τη δόξα του Θεού», αυτό δεν αποτελεί αντίφαση. Διότι επιθυμεί για τον εαυτό του μεν να μη λένε τίποτα, να διηγούνται όμως τη δόξα του Θεού. «Ενώ λοιπόν αυτοί έβγαιναν, ιδού του έφεραν έναν άνθρωπο κωφό και δαιμονισμένο. Και αφού εκδιώχθηκε το δαιμόνιο, ο κωφός μίλησε.» Η πάθηση δεν ήταν φυσική, αλλά προερχόταν από τον δαίμονα. Γι' αυτό και τον φέρνουν άλλοι σε αυτόν. Διότι ο ίδιος δεν μπορούσε να τον παρακαλέσει, επειδή ο δαίμονας του είχε δέσει τη γλώσσα. Γι' αυτόν τον λόγο δεν απαιτεί πίστη, αλλά τον θεραπεύει αμέσως, εκδιώκοντας τον δαίμονα που εμπόδιζε την ομιλία. «Και θαύμασαν τα πλήθη, λέγοντας ότι ποτέ δεν φάνηκε κάτι τέτοιο στον Ισραήλ.» Το πλήθος θαύμασε, και τοποθετεί τον Χριστό υπεράνω των προφητών και των πατριαρχών. Διότι θεράπευε με δική του εξουσία, και όχι όπως εκείνοι, μέσω προσευχής. Ας δούμε όμως και τι λένε οι Φαρισαίοι. «Οι δε Φαρισαίοι έλεγαν: Με τη δύναμη του άρχοντα των δαιμονίων εκβάλλει τα δαιμόνια.» Λόγια έσχατης ανοησίας. Διότι κανένας δαίμονας δεν εκβάλλει δαίμονα. Αλλά ας υποθέσουμε ότι εξέβαλλε τα δαιμόνια επειδή υπηρετούσε τον άρχοντα των δαιμονίων, δηλαδή κάνοντας μαγεία. Τις ασθένειες και τις αμαρτίες πώς τις εξάλειφε, και πώς κήρυττε τη βασιλεία; Διότι ο δαίμονας, αντίθετα, και ασθένειες προκαλεί, και απομακρύνει τον άνθρωπο από τον Θεό. «