Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 9:33

Παρατήρησε δε και εδώ ότι ξεκινά από φιλανθρωπία, και όχι από κάποια ανταπόδοση. Διότι τους σπλαχνίστηκε, επειδή ήταν ταλαιπωρημένοι και εγκαταλελειμμένοι, σαν πρόβατα που δεν έχουν ποιμένα. Αυτή είναι η κατηγορία εναντίον των αρχόντων των Ιουδαίων, ότι, ενώ ήταν ποιμένες, επιδείκνυαν συμπεριφορά λύκων. Διότι όχι μόνο δεν διόρθωναν το πλήθος, αλλά και κατέστρεφαν την προκοπή του. Ενώ λοιπόν εκείνοι θαύμαζαν και έλεγαν: «Ποτέ δεν φάνηκε κάτι τέτοιο στον Ισραήλ», τούτοι έλεγαν τα αντίθετα, ότι δηλαδή: «Με τον άρχοντα των δαιμονίων εκβάλλει τα δαιμόνια». Αλλά ποιους ονομάζει εδώ εργάτες; Τους δώδεκα μαθητές. Τι συμβαίνει λοιπόν; Αφού είπε: «Οι δε εργάτες είναι λίγοι», πρόσθεσε άραγε και άλλους σε αυτούς; Σε καμία περίπτωση· αλλά έστειλε αυτούς τους ίδιους. Για ποιον λόγο, επομένως, έλεγε: «Παρακαλέστε τον Κύριο του θερισμού να αποστείλει εργάτες στον θερισμό του», και δεν πρόσθεσε κανέναν άλλον σε αυτούς;

Τι να λέω για τους μαθητές; Οι ίδιοι οι Φαρισαίοι, αφού απέστειλαν υπηρέτες, τους άκουγαν να λένε: «Ποτέ δεν μίλησε έτσι άνθρωπος, όπως αυτός ο άνθρωπος». Και άλλοι πάλι έλεγαν: «Ποτέ δεν φάνηκε κάτι τέτοιο στον Ισραήλ». Και εκπλήσσονταν, αναφέρει, διότι τους δίδασκε ως έχων εξουσία, και όχι όπως οι γραμματείς τους και οι Φαρισαίοι.

Ακούγοντας δε ο Ιησούς, είπε [σε αυτούς που τον ακολουθούσαν]: Αλήθεια σας λέγω, ούτε μέσα στον Ισραήλ δεν βρήκα τόσο μεγάλη πίστη. Και είπε στον... σε σένα.» «Όταν ήλθε ο Ιησούς στην οικία του Πέτρου, είδε την πενθερά του να έχει πυρετό· και άγγιξε το χέρι της, και την άφησε ο πυρετός.» «Καθώς περνούσε από εκεί ο Ιησούς, τον ακολούθησαν δύο τυφλοί φωνάζοντας και λέγοντας: Ελέησέ μας, Κύριε, υιέ του Δαβίδ. Τους λέει ο Ιησούς: Πιστεύετε ότι μπορώ να το κάνω αυτό; Του λέγουν: Ναι, Κύριε. Τότε άγγιξε τους οφθαλμούς τους λέγοντας: Σύμφωνα με την πίστη σας ας γίνει σε εσάς. Και ανοίχτηκαν οι οφθαλμοί τους. Καθώς δε αυτοί εξέρχονταν, ιδού, του έφεραν έναν άνθρωπο κωφό δαιμονιζόμενο· και αφού εκδιώχθηκε το δαιμόνιο, μίλησε ο κωφός.» «Αναχωρώντας από εκεί ο Ιησούς, ήλθε στη συναγωγή τους. Και ιδού, υπήρχε ένας άνθρωπος που είχε το χέρι του παράλυτο (ξηρό). Τότε λέει στον άνθρωπο: Έκτεινε το χέρι σου· και το εξέτεινε, και αποκαταστάθηκε υγιές όπως το άλλο.» «Του έφεραν όλους τους ασθενείς.

«Προσέχετε να μην το μάθει κανείς. Αυτοί όμως, μόλις βγήκαν, τον έκαναν γνωστό σε όλη εκείνη την περιοχή.» Βλέπεις την έλλειψη κενοδοξίας; Εκείνοι όμως το διέδωσαν, όχι επειδή απειθούσαν, αλλά επειδή ευγνωμονούσαν. Και αν αλλού φαίνεται να λέει: «Πήγαινε και διηγήσου τη δόξα του Θεού», αυτό δεν αποτελεί αντίφαση. Διότι επιθυμεί για τον εαυτό του μεν να μη λένε τίποτα, να διηγούνται όμως τη δόξα του Θεού. «Ενώ λοιπόν αυτοί έβγαιναν, ιδού του έφεραν έναν άνθρωπο κωφό και δαιμονισμένο. Και αφού εκδιώχθηκε το δαιμόνιο, ο κωφός μίλησε.» Η πάθηση δεν ήταν φυσική, αλλά προερχόταν από τον δαίμονα. Γι' αυτό και τον φέρνουν άλλοι σε αυτόν. Διότι ο ίδιος δεν μπορούσε να τον παρακαλέσει, επειδή ο δαίμονας του είχε δέσει τη γλώσσα. Γι' αυτόν τον λόγο δεν απαιτεί πίστη, αλλά τον θεραπεύει αμέσως, εκδιώκοντας τον δαίμονα που εμπόδιζε την ομιλία. «Και θαύμασαν τα πλήθη, λέγοντας ότι ποτέ δεν φάνηκε κάτι τέτοιο στον Ισραήλ.» Το πλήθος θαύμασε, και τοποθετεί τον Χριστό υπεράνω των προφητών και των πατριαρχών. Διότι θεράπευε με δική του εξουσία, και όχι όπως εκείνοι, μέσω προσευχής. Ας δούμε όμως και τι λένε οι Φαρισαίοι. «Οι δε Φαρισαίοι έλεγαν: Με τη δύναμη του άρχοντα των δαιμονίων εκβάλλει τα δαιμόνια.» Λόγια έσχατης ανοησίας. Διότι κανένας δαίμονας δεν εκβάλλει δαίμονα. Αλλά ας υποθέσουμε ότι εξέβαλλε τα δαιμόνια επειδή υπηρετούσε τον άρχοντα των δαιμονίων, δηλαδή κάνοντας μαγεία. Τις ασθένειες και τις αμαρτίες πώς τις εξάλειφε, και πώς κήρυττε τη βασιλεία; Διότι ο δαίμονας, αντίθετα, και ασθένειες προκαλεί, και απομακρύνει τον άνθρωπο από τον Θεό. «