Πατερικές αναφορές στο ΜΙΧΑΙΑΣ 1:14

Τι θέλει λοιπόν να δηλώσει ο λόγος; Απολογείται κατά κάποιον τρόπο στους λαούς των αλλοφύλων, και προσπαθεί να τους πείσει να πιστέψουν πλέον, ότι ο σωτήριος Θεός δεν στάθηκε αδύναμος. Αλλά επειδή οι πόλεις του Ιούδα ασέβησαν απέναντί του, παραδόθηκαν στους εχθρούς. Διότι, λέει, η Λαχίς, αφού έγινε αρχηγός της αμαρτίας για τη Σιών και η πρώτη αφορμή αποστασίας, παραδόθηκε στον Σενναχηρείμ. Καταστράφηκε λοιπόν ο Ισραήλ, όπως μπορεί κανείς να δει από την περίπτωση της Λαχίς, όχι λόγω κάποιας αδυναμίας και ανανδρίας του Θεού· κάθε άλλο. Αλλά μάλλον επειδή ο ίδιος ασθένησε από την πλάνη και αφοσιώθηκε ασύνετα στις λατρείες των ειδώλων. <Γι' αυτό θα δώσεις απεσταλμένους μέχρι την κληρονομιά της Γεθ, οίκους μάταιους, που έγιναν εις μάτην για τους βασιλείς του Ισραήλ, μέχρι να φέρουν τους κληρονόμους· εσύ που κατοικείς στη Λαχίς, η κληρονομιά θα φτάσει μέχρι την Οδολλάμ.> Καθώς ο Ισραήλ υπέπεσε στις συνέπειες της οργής και πλήρωνε τις δίκες για τα αμαρτήματά του εναντίον του Θεού, εκείνοι από τη Γεθ και την Ενακείμ αποτολμούσαν να χλευάζουν τη δόξα του Θεού. Διότι νόμιζαν ότι, όπως ήδη προείπα, δεν έσωσε τους δικούς του ανθρώπους, επειδή τάχα νικήθηκε από το χέρι των Ασσυρίων. Επομένως, σε απάντηση αυτού, ο Θεός ήθελε να τους πείσει, ξεκινώντας από τη Λαχίς, ότι παραδόθηκαν στους εχθρούς επειδή βρέθηκαν σε αυτούς πολλές ασέβειες του Ισραήλ, και ότι έγιναν αρχηγοί της αμαρτίας για τη θυγατέρα Σιών, δηλαδή την Ιερουσαλήμ.

Ενώ ο Θεός έλεγε αυτά, κατανοώντας πολύ καλά το νόημά τους, και μάλιστα πριν από τους άλλους, ο μακάριος Προφήτης αποδέχεται τα λόγια, και σχεδόν επισφραγίζοντάς τα ως αληθινά με τη δική του επιδοκιμασία, αναφώνησε αμέσως: «Γι' αυτό θα παραδώσεις οίκους μάταιους, αποστελλόμενους έως την κληρονομιά της Γεθ». Ναι, λέει, ω Δέσποτα, θα βαδίσουν προς τους εχθρούς και θα αποσταλούν από εσένα, εγκαταλείποντας την πατρίδα τους και μετοικώντας στη γη των Ασσυρίων, όχι μόνοι τους, λέει, αυτοί στη Σαμάρεια, αλλά και αυτοί στη Γεθ. Διότι οι μεν έγιναν αποστάτες και υβριστές, και δεν ανέχονταν να ακολουθούν τα δικά σου προστάγματα· οι δε, χλευάζοντας αυτούς που έπραξαν άθλια, εξέλαβαν το συμβάν ως προσβολή της δικής σου δόξας. Εσύ, λοιπόν, θα παραδώσεις οίκους μάταιους, αποστελλόμενους έως την κληρονομιά της Γεθ. Διότι μάταιοι οίκοι είναι και του Εφραίμ και αυτών από τη Γεθ, επειδή δεν ανέχονταν ούτε τον Θεό να τιμούν, αλλά απέδιδαν τις λατρείες στα είδωλα, και επειδή φρονούσαν μόνο τα της σαρκός, και όντας προσηλωμένοι στα επίγεια, δεν έδιναν καμία σημασία στην αρετή. Έπειτα, εν τω μεταξύ, ο μακάριος Προφήτης αγανακτεί κατά κάποιον τρόπο και σχεδόν χτυπά τα χέρια του, φέρνοντας στον νου του τα όσα είχαν διαπραχθεί κατά καιρούς στη Σαμάρεια. Αναλογίζεται την αλαζονεία των βασιλέων, και ότι τα αμαρτήματα στα οποία υπέπεσε ο Ισραήλ υπήρξαν ανοσιουργήματα προερχόμενα από τη δική τους φαυλότητα.

Διότι δικές τους εφευρέσεις ήταν και οι δαμάλεις, και τα τεμένη των άλλων ειδώλων. Και δεν σταμάτησαν με κάθε τρόπο να προκαλούν τον Δημιουργό. Αγανακτώντας λοιπόν ο Προφήτης λέει: «Μάταια έγιναν στους βασιλείς του Ισραήλ, μέχρι να φέρουν τους κληρονόμους». Είναι σαν να έλεγε: Δεν σταμάτησαν οι βασιλείς τα μάταια έργα τους, μέχρι που έπεσαν σε τέτοια αθλιότητα, ώστε αυτό που τους παραχωρήθηκε ως κλήρος από τον Θεό, να γίνει κτήμα άλλων. Και επειδή οι Ασσύριοι επρόκειτο να κυριαρχήσουν σε ολόκληρη τη γη των Ιουδαίων, λαμβάνει υπόψη δύο πόλεις που βρίσκονται στα άκρα όλης της χώρας, δηλαδή τη Λαχίς και την Οδολλάμ, τις οποίες έχτισε ο Ροβοάμ, και λέει: «Η κληρονομιά, κατοικούσα Λαχίς, θα φτάσει έως την Οδολλάμ». Διότι θα καταλάβει ως κληρονομιά τη Λαχίς, αν και ήταν πάρα πολύ καλά οχυρωμένη· διότι αυτό υποδηλώνει το κατοικείν· και θα επεκταθεί, λέει, μέχρι και την Οδολλάμ.

Έπειτα, ενώ έπρεπε να αλλάξουν γνώμη και να επιλέξουν να πράξουν το καλύτερο, μη δίνοντας κανένα χρόνο στις ίδιες τους τις σκέψεις, με την αυγή έφερναν εις πέρας αυτό που είχαν αποφασίσει, αν και έπρεπε μάλλον να υψώσουν τα χέρια τους προς τον Θεό, καθώς προσφερόταν η πρωινή θυσία σύμφωνα με τον νόμο. Αντίθετα, τα νυχτερινά τους σχέδια και οι μελετημένες αποφάσεις τους αφορούσαν επιθυμίες για ξένα χωράφια, καταστροφές σπιτιών, καταπιέσεις και πλεονεξίες, αρπαγές ανθρώπων και περιουσιών. Γι' αυτό τον λόγο εκδιώχθηκαν δίκαια ως μάταιοι οίκοι, αφού δεν γνώριζαν να φρονούν αυτά που είναι αρεστά στον Θεό.