Πατερικές αναφορές στο ΜΙΧΑΙΑΣ 1:15

Τι θέλει λοιπόν να δηλώσει ο λόγος; Απολογείται κατά κάποιον τρόπο στους λαούς των αλλοφύλων, και προσπαθεί να τους πείσει να πιστέψουν πλέον, ότι ο σωτήριος Θεός δεν στάθηκε αδύναμος. Αλλά επειδή οι πόλεις του Ιούδα ασέβησαν απέναντί του, παραδόθηκαν στους εχθρούς. Διότι, λέει, η Λαχίς, αφού έγινε αρχηγός της αμαρτίας για τη Σιών και η πρώτη αφορμή αποστασίας, παραδόθηκε στον Σενναχηρείμ. Καταστράφηκε λοιπόν ο Ισραήλ, όπως μπορεί κανείς να δει από την περίπτωση της Λαχίς, όχι λόγω κάποιας αδυναμίας και ανανδρίας του Θεού· κάθε άλλο. Αλλά μάλλον επειδή ο ίδιος ασθένησε από την πλάνη και αφοσιώθηκε ασύνετα στις λατρείες των ειδώλων. <Γι' αυτό θα δώσεις απεσταλμένους μέχρι την κληρονομιά της Γεθ, οίκους μάταιους, που έγιναν εις μάτην για τους βασιλείς του Ισραήλ, μέχρι να φέρουν τους κληρονόμους· εσύ που κατοικείς στη Λαχίς, η κληρονομιά θα φτάσει μέχρι την Οδολλάμ.> Καθώς ο Ισραήλ υπέπεσε στις συνέπειες της οργής και πλήρωνε τις δίκες για τα αμαρτήματά του εναντίον του Θεού, εκείνοι από τη Γεθ και την Ενακείμ αποτολμούσαν να χλευάζουν τη δόξα του Θεού. Διότι νόμιζαν ότι, όπως ήδη προείπα, δεν έσωσε τους δικούς του ανθρώπους, επειδή τάχα νικήθηκε από το χέρι των Ασσυρίων. Επομένως, σε απάντηση αυτού, ο Θεός ήθελε να τους πείσει, ξεκινώντας από τη Λαχίς, ότι παραδόθηκαν στους εχθρούς επειδή βρέθηκαν σε αυτούς πολλές ασέβειες του Ισραήλ, και ότι έγιναν αρχηγοί της αμαρτίας για τη θυγατέρα Σιών, δηλαδή την Ιερουσαλήμ.

Διότι δικές τους εφευρέσεις ήταν και οι δαμάλεις, και τα τεμένη των άλλων ειδώλων. Και δεν σταμάτησαν με κάθε τρόπο να προκαλούν τον Δημιουργό. Αγανακτώντας λοιπόν ο Προφήτης λέει: «Μάταια έγιναν στους βασιλείς του Ισραήλ, μέχρι να φέρουν τους κληρονόμους». Είναι σαν να έλεγε: Δεν σταμάτησαν οι βασιλείς τα μάταια έργα τους, μέχρι που έπεσαν σε τέτοια αθλιότητα, ώστε αυτό που τους παραχωρήθηκε ως κλήρος από τον Θεό, να γίνει κτήμα άλλων. Και επειδή οι Ασσύριοι επρόκειτο να κυριαρχήσουν σε ολόκληρη τη γη των Ιουδαίων, λαμβάνει υπόψη δύο πόλεις που βρίσκονται στα άκρα όλης της χώρας, δηλαδή τη Λαχίς και την Οδολλάμ, τις οποίες έχτισε ο Ροβοάμ, και λέει: «Η κληρονομιά, κατοικούσα Λαχίς, θα φτάσει έως την Οδολλάμ». Διότι θα καταλάβει ως κληρονομιά τη Λαχίς, αν και ήταν πάρα πολύ καλά οχυρωμένη· διότι αυτό υποδηλώνει το κατοικείν· και θα επεκταθεί, λέει, μέχρι και την Οδολλάμ.

Επομένως, εάν μεν κάποιος επιλέξει να είναι σοφός και υπάκουος και να αποστρέφεται την αντίσταση στα θεία προστάγματα, θα ζήσει σε μακροχρόνια ευημερία και θα βρεθεί σε καλή θέση της δικής του κληρονομιάς· διότι θα είναι γεμάτος από αγαθή ελπίδα και θα συνδοξαστεί με τους αγίους στους κατάλληλους καιρούς. Αν όμως φανεί σκληρός και δύστροπος και δεν υποτάσσεται στους θείους νόμους, θα αποκλειστεί οπωσδήποτε από την ελπίδα των αγίων και θα χάσει την κληρονομιά παρά τω Θεώ, και θα γίνει κλήρος των εχθρών του, σύμφωνα με αυτό που ψάλλεται στους ψαλμούς για κάποιους «Μερίδες ἀλωπέκων ἔσονται», δηλαδή μερίδα των πονηρών και πανούργων και κακεντρεχών δυνάμεων. <Η δόξα της θυγατέρας του Ισραήλ, ξύρισε και κούρεψε τα μαλλιά σου για τα τρυφερά σου τέκνα, πλάτυνε τη χηρεία σου σαν αετός, διότι αιχμαλωτίστηκαν και έφυγαν από σένα.> Είναι σαν να έλεγε πάλι: Ω, τρισμακάρια άλλοτε θυγατέρα Ιερουσαλήμ, εσύ που έλαβες εξαιρετικά ένδοξη και περίβλεπτη δόξα, η Ιερουσαλήμ δηλαδή η Σαμάρεια, χάθηκαν τα τρυφερά σου τέκνα, και καταστράφηκε το πλήθος που παλαιότερα ζούσε στη σπατάλη, το λαμπρό και καλομαθημένο, που κοιμόταν «σε ελεφάντινες κλίνες, και ζούσε σπάταλα στα στρώματά της· που έτρωγε κατσικάκια από τα ποίμνια και τρυφερά μοσχαράκια που θήλαζαν από το μέσο των κοπαδιών· που χειροκροτούσε στους ήχους των οργάνων· που τα θεώρησε αυτά μόνιμα και όχι παροδικά· που έπινε τον διυλισμένο οίνο και χριόταν με τα πιο εκλεκτά μύρα»· απεκδύσου, λοιπόν, ω θυγατέρα Ιερουσαλήμ, δηλαδή απόβαλε τη δόξα και φανερώσου γυμνή από εκείνη την αρχαία ευημερία· έπειτα με βαθύ και ασυνήθιστο θρήνο και προσπαθώντας να μιμηθείς τη βαρυθυμία των αετών, θρήνησε για τα τέκνα σου, επειδή θα βαδίσουν ως αιχμάλωτοι, και εσύ θα γίνεις χήρα και εγκαταλελειμμένη.

Γι' αυτό ακριβώς πραγματοποίησε ο Κύριος την κάθοδο από τους ουρανούς, εξ ου και στη συνέχεια λέει: «Όλα αυτά εξαιτίας της ασέβειας του Ιακώβ και εξαιτίας της αμαρτίας του οίκου του Ισραήλ». Και επιπλέον, διασαφηνίζει στη συνέχεια την αιτία της καθόδου του Λόγου από τον ουρανό, απαριθμώντας αφενός τις δυσέβειες του λαού της περιτομής και τον όλεθρο που τους βρήκε εξαιτίας αυτών, και προαναγγέλλοντας αφετέρου την κλήση των εθνών σε όλη την οικουμένη· διότι γι' αυτά επιδήμησε ο Λόγος του Θεού από τους ουρανούς στη γη. Και άκουσε τα ίδια τα λόγια: «Όλα αυτά εξαιτίας της ασέβειας του οίκου του Ιακώβ και εξαιτίας της αμαρτίας του οίκου του Ισραήλ. Ποια είναι η ασέβεια του οίκου του Ιακώβ; Δεν είναι η Σαμάρεια; Και ποια είναι η αμαρτία του Ιούδα; Δεν είναι η Ιερουσαλήμ; Και θα κάνω τη Σαμάρεια σαν οπωροφυλάκιο σε αγρό και σαν φυτεία αμπελώνα, και θα γκρεμίσω τους λίθους της στο βάραθρο, και θα αποκαλύψω τα θεμέλιά της», και προσθέτει: «Κατέβηκαν συμφορές από τον Κύριο στις πύλες της Ιερουσαλήμ, θόρυβος αρμάτων και ιππέων», και πάλι: «Η δόξα της θυγατέρας της Ιερουσαλήμ, ξύρισε το κεφάλι σου και κόψε τα μαλλιά σου για τα τρυφερά σου τέκνα, πλάτυνε το πένθος της χηρείας σου σαν τον αετό, διότι αιχμαλωτίστηκαν και απομακρύνθηκαν από εσένα», και επιπλέον: «Η Σιών θα οργωθεί σαν αγρός, και η Ιερουσαλήμ θα γίνει σαν οπωροφυλάκιο, και το όρος του οίκου σαν δάσος δρυμού».