Πατερικές αναφορές στο ΜΙΧΑΙΑΣ 1:7

Πρέπει λοιπόν να αγαπούμε τον Θεό, και μάλιστα με όλη μας την ψυχή και την καρδιά, να αποτινάξουμε τη ραθυμία για αγαθοεργία, και με κανέναν τρόπο να μην κάνουμε κακό στον πλησίον, αλλά μάλλον να τον προσελκύουμε με τις ευεργεσίες, και να αποστρεφόμαστε τα πονηρά, ενώ να προσκολλόμαστε μάλλον στα καυχήματα της δικαιοσύνης. Αν όμως αδιαφορήσουμε για αυτά τα τόσο σεπτά πράγματα, και επιλέξουμε να τα καταφρονήσουμε, θα επιφέρει επάνω μας την οργή Του, και σαν κερί θα μας λιώσει, τιμωρώντας μας μέσα στη φωτιά, και θα μας σκορπίσει σαν το νερό, μη θεωρώντας μας πλέον άξιους για ευσπλαχνία και αγάπη. «Και θα κάνω τη Σαμάρεια σαν οπωροφυλάκιο αγρού και σαν φυτεία αμπελώνα· και θα γκρεμίσω στο χάος τις πέτρες της, και θα αποκαλύψω τα θεμέλιά της· και θα κατακόψουν όλα τα γλυπτά της· και όλα τα μισθώματά της θα τα κατακάψουν με φωτιά· και όλα τα είδωλά της θα τα παραδώσω σε αφανισμό.» Ποια πάλι θα είναι τα παθήματα εκείνων που έχουν αμαρτήσει με αυτόν τον τρόπο, το εξηγεί με σαφήνεια. Διότι λέει ότι η Σαμάρεια θα γίνει σαν οπωροφυλάκιο αγρού και σαν φυτεία αμπελώνα. Επειδή, όσα φυτρώνουν στους αγρούς, τα φυλάνε κάποιοι, κατασκευάζοντας σκηνές και καθόμενοι μέσα σε αυτές. Έπειτα απομακρύνουν κάθε κίνδυνο από αυτά. Αν όμως συλλεχθούν οι καρποί, οι φύλακες σταματούν τους κόπους τους, επιστρέφουν στα σπίτια τους και γκρεμίζουν και τις ίδιες τις σκηνές. Αυτό θα δούμε ότι έπαθε η Σαμάρεια.

Διότι εκείνοι που περίμεναν ότι θα γίνουν σωτήρες τους ως θεοί, αυτοί ακριβώς καταστρέφονται μαζί με εκείνους που συνήθιζαν να τους προσκυνούν. Και θα κατακαούν και τα μισθώματά της, και θα οδηγηθούν σε αφανισμό, λέγει, όλα τα είδωλά της. Με τον όρο «μισθώματα» που κατακαίγονται μαζί με τα είδωλα, προφανώς υποδηλώνει τα αναθήματα. Διότι προσέφεραν στους ειδωλολατρικούς ναούς προς δόξαν των ειδώλων προσφορές από τον προσωπικό τους πλούτο, και σε εκείνους που δεν μπορούσαν ούτε είχαν τη δύναμη να προσφέρουν καμία ωφέλεια, ανέθεταν ευχαριστίες σαν μισθό και ανταπόδοση για όσα νόμιζαν ότι λάμβαναν από αυτούς. Θυμόμαστε δε ότι και δια φωνής του Ωσηέ κατηγορούσε τη Συναγωγή των Ιουδαίων, λέγοντας τα εξής: «Και αυτή δεν αναγνώρισε ότι εγώ της έδωκα το σιτάρι και το κρασί και το λάδι, και πλήθυνα σε αυτήν το ασήμι και το χρυσάφι. Εκείνη όμως κατασκεύασε ασημένια και χρυσά για τον Βάαλ»· επομένως, είναι ολοφάνερα τα αναθήματα. Και ότι ο παράφρων Ισραήλ θεωρούσε την ευημερία του ως μισθώματα και ανταπόδοση της επιμέλειάς του στην πλάνη, θα το κατανοήσεις εξίσου όταν ο Θεός λέγει πάλι: «Και θα αφανίσω το αμπέλι της και τις συκιές της, για τα οποία είπε: Αυτά είναι τα μισθώματά μου που μου έδωσαν οι εραστές μου». Διότι νόμιζε, όπως είπα, ότι με τις βουλές των ειδώλων και με πλούτο καυχιέται και απολαμβάνει τρυφηλό βίο και ευημερεί. Επομένως, είναι τυφλός ο νους των πλανωμένων.

Διότι, εάν δεν είχε αγνοήσει τον εκ φύσεως Θεό, σε Αυτόν μάλλον θα απέδιδε τον σεβασμό, και όχι σε κάποιους άλλους. Σε Αυτόν θα ανέπεμπε τις ευχαριστήριες ικεσίες. Αυτόν θα ομολογούσε ως δωρητή και πρύτανη κάθε αγαθού. Και εάν είχε αποφασίσει να φρονεί κατ' αυτόν τον τρόπο, δεν θα είχε γίνει σαν οπωροφυλάκιο αγρού, ούτε βέβαια σαν φυτεία αμπελώνα, αλλά μάλλον θα ζούσε μακαριζόμενος με ακλόνητη ευημερία, και, οχυρωμένος με την άνωθεν εύνοια, θα βρισκόταν σε καλή κατάσταση ευθυμίας και θα ήταν αξιοθαύμαστος. <Διότι από μισθώματα πορνείας τα συγκέντρωσε, και από μισθώματα πορνείας τα συσσώρευσε.> Και πάλι βέβαια ο λόγος χλευάζει, και ειρωνεύεται έντονα την αμάθεια των Ιουδαίων. Διότι καθιστά εμφανή την παραφροσύνη της ανοησίας που τους διακατέχει, και φέρνει σαφώς στο φως όσα κρύβονται μέσα στον νου και στην καρδιά τους: Ναι, λέει, ορθά και δίκαια ο Ισραήλ ανέθετε στους λίθους τις ευχαριστίες, γεμάτος από σύνεση, ευγνώμων και σοφός. Γνώρισε αυτούς που τον τίμησαν, τους χορηγούς της ευημερίας του, αυτούς που του συγκέντρωσαν τον πλούτο και του εξασφάλισαν μια ζωή με ανέσεις. Διότι νομίζει ότι έχει ως μισθό της νοητής πορνείας την ευημερία. Και επειδή θυσίασε σε είδωλα και λατρεύει ξύλα και λίθους, θεωρεί ότι δεν θα του λείψει τίποτε από όσα επιθυμεί. Συγκέντρωσε, όπως λέει, και πλούτισε από μισθώματα πορνείας, τα μάζεψε και τα συσσώρευσε, και έχει ακλόνητη την ευθυμία του.