Πατερικές αναφορές στο ΜΙΧΑΙΑΣ 2:11

Καταστράφηκαν δε και εκείνοι που πολεμούν την πίστη στον Χριστό, και για κανέναν άλλο λόγο παρά εξαιτίας της ακαθαρσίας. Αυτό θα μας το καταστήσει σαφές ο ίδιος ο Χριστός λέγοντας προς τους απειθούντες Ιουδαίους: «Αμήν, αμήν σας λέγω, εάν δεν πιστέψετε ότι εγώ είμαι, θα πεθάνετε μέσα στις αμαρτίες σας.» Ή μήπως δεν σημαίνει αυτό το: «Εξαιτίας της ακαθαρσίας καταστραφήκατε με φθορά;» Διότι δεν ξέπλυναν τα εγκλήματά τους, ούτε βέβαια απαλλάχθηκαν από τις παλαιές κατηγορίες ώστε να γίνουν μέτοχοι της σωτηρίας από τον Χριστό, όπως ακριβώς εκείνοι που αποδέχτηκαν την πίστη. <Καταδιωχθήκατε, χωρίς κανείς να σας καταδιώκει.> Υπομείνατε, λέει, την αιχμαλωσία οικειοθελώς, δηλαδή τη φυγή σε ξένους, και είναι φανερό ότι πρόκειται και για εχθρούς. Διότι, χωρίς κανένας να τους πιέζει ή να τους εξαναγκάζει, οι ίδιοι προτίμησαν να πράττουν εκείνα, και μάλιστα με μεγάλη προθυμία, εξαιτίας των οποίων ήταν αναγκαίο να τιμωρηθούν, έστω και παρά τη θέλησή τους. Καταδιώχθηκαν λοιπόν τα πλήθη των Ιουδαίων, χωρίς να τα καταδιώκει κανείς. Ενώ δηλαδή τους ήταν δυνατόν να διατελούν σε ευημερία και να απολαμβάνουν κάθε αγαθό τιμώντας τον Χριστό, κατολίσθησαν στην αποστασία και προσέκρουσαν με πολλούς τρόπους: απειθώντας, υβρίζοντας, και ποιο άραγε από τα άτοπα δεν έπραξαν και δεν είπαν;

Επομένως, χωρίς κανείς να μας καταδιώκει, θα καταδιώξουμε εμείς οι ίδιοι τους εαυτούς μας, και αφού γίνουμε υπαίτιοι ανήκεστων κακών στις ίδιες μας τις ψυχές, δεν θα κατηγορούμε πλέον ανόσια τον Θεό, τον δοτήρα των πάντων, αλλά μάλλον τους εαυτούς μας, εάν έχουμε σώο τον νου και τη λογική μας. <Πνεύμα έστησε ψεύδος, σου έσταξε σε κρασί και μέθη.> Κάποιοι από εκείνους στη Σαμάρεια, αφού εγκαταστάθηκαν στα τεμένη των ειδώλων, έκαναν μαντείες με πολλούς τρόπους, και προσποιούμενοι ότι κατέχουν με ακρίβεια τη γνώση των μελλοντικών, ανήγγειλαν τα ευχάριστα και αγαπητά σε αυτούς που τους πλησίαζαν, αναζητώντας ψυχρά και αποτρόπαια κέρδη, και πουλώντας για λίγους οβολούς ή για «ένα κομμάτι ψωμί», σύμφωνα με το γραμμένο, ψεύτικα λόγια. Αυτό κυρίως διέφθειρε και κατέστρεψε τον Ισραήλ. Λέει λοιπόν ότι ένα πονηρό πνεύμα έστησε το ψεύδος ως παγίδα στον Εφραίμ, και όπως κάποιο από τα δηλητηριώδη φάρμακα ενέσταξε στο κρασί τη δαιμονική πλάνη, και τον παρουσίασε να μεθά σχεδόν εντελώς με τις ανεξέλεγκτες παρεκτροπές προς οτιδήποτε αισχρότερο.

Σε αυτούς δε, και τώρα ο λόγος προφητεύει στη συνέχεια ότι θα δοθεί ένα νέο όνομα, λέγοντας προς τους ασεβείς: «Διότι το όνομά σας θα εγκαταλειφθεί ως πλησμονή στους εκλεκτούς μου, εσάς δε θα σας εξολοθρεύσει ο Κύριος. Σε εκείνους όμως που θα με υπηρετήσουν, θα δοθεί νέο όνομα». Ποιο θα μπορούσε να είναι, λοιπόν, αυτό το νέο όνομα, το οποίο δεν ήταν γνωστό στους παλαιούς, παρά το ευλογημένο σε όλη την οικουμένη όνομα των Χριστιανών, το οποίο προέρχεται από την προσηγορία του σωτήρα μας Ιησού Χριστού; Ν'. <Από τον Μιχαία>. «Και θα συμβεί από τη σταγόνα αυτού του λαού, συνάγοντας να συναχθεί ο Ιακώβ μαζί με όλους, περιμένοντας θα περιμένω το υπόλειμμα του Ισραήλ· στο ίδιο σημείο θα θέσω την επιστροφή τους». Σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν από τον Ησαΐα, και ο Μιχαίας αναφέρει ότι ο Θεός θα δεχθεί όχι απλώς τους πάντες, αλλά μόνο το υπόλειμμα. Και όπως ακριβώς στον Ησαΐα το υπόλειμμά τους ονομαζόταν σπέρμα, έτσι και τώρα ονομάζει σταγόνα εκείνους από αυτούς που πρόκειται να σωθούν. Μέσα από αυτά υποδηλώνεται και η χορεία των αποστόλων, η οποία αποτέλεσε μια σταγόνα και ένα σπέρμα του ιουδαϊκού έθνους. Από αυτή τη σταγόνα, όλοι όσοι σε ολόκληρη την οικουμένη επιγνώρισαν τον Χριστό του Θεού και αποδέχθηκαν τη διδασκαλία του, αξιώθηκαν της προφητευόμενης επισυναγωγής, βρίσκοντας τη λύτρωση από τους εχθρούς. <ΝΑ'>. «Και εσύ, Βηθλεέμ, οίκος του Εφραθά, είσαι πολύ μικρή ανάμεσα στις χιλιάδες του Ιούδα.