Πατερικές αναφορές στο ΜΙΧΑΙΑΣ 3:1

Επομένως, λέει ότι έτσι θα πανικοβληθούν, όπως αν τυχόν ένα πρόβατο βρισκόταν σε κίνδυνο, ή μάλλον ολόκληρο ποίμνιο, αν δηλαδή αναπαυόταν σε κάποιο μέρος, και έπειτα κάποιοι ήθελαν να το πιάσουν, θα έβλεπε κανείς τα ζώα να πηδούν πάνω και κάτω, και όπου υπήρχε άνοιγμα, να περνούν μέσα από αυτό και να φεύγουν· έτσι, λέει, και εκείνοι εναντίον των οποίων θα στρεφόταν ο πόλεμος των Βαβυλωνίων. Παραβιάζοντας μάλιστα και τις πύλες, μπροστά στα μάτια τους, δηλαδή προ του προσώπου τους, θα εισέλθουν και θα εξέλθουν μέσα από αυτές, δηλαδή χωρίς κόπο και χωρίς κανέναν φόβο θα περάσουν μέσα στις πόλεις, έχοντας ως αρχηγό τους τον ίδιο τον Κύριο των όλων· διότι δεν ήταν έργο της δικής τους δύναμης το να κατατροπώσουν τον Ισραήλ, αλλά μάλλον απόφαση και νεύμα του Θεού που τον παρέδωσε. Αυτά λέμε ότι συνέβησαν και σε όσους συμπεριφέρθηκαν υβριστικά εναντίον του Εμμανουήλ. Διότι λεηλατήθηκαν οι πόλεις και τα χωριά τους όταν κυριαρχούσαν τότε ο Ουεσπασιανός και ο Τίτος, και εκπλήρωναν επάνω τους τη θεία οργή. <Και θα πει: Ακούστε λοιπόν αυτά οι άρχοντες του οίκου Ιακώβ και οι υπόλοιποι του Ισραήλ. Δεν ανήκει σε εσάς να γνωρίζετε την κρίση; Εσείς που μισείτε τα καλά και επιζητείτε τα πονηρά, που αρπάζετε τα δέρματά τους από αυτούς και τις σάρκες τους από τα οστά τους.>

«με τον τρόπο που κατέφαγαν τις σάρκες του λαού μου, και έγδαραν τα δέρματά τους από τα οστά τους, και συνέτριψαν τα οστά τους, και τα τεμάχισαν σαν σάρκες σε λέβητα και σαν κρέατα σε χύτρα· έτσι θα κραυγάσουν προς τον Κύριο, και δεν θα τους εισακούσει· και θα αποστρέψει το πρόσωπό του από αυτούς εκείνον τον καιρό, επειδή έπραξαν πονηρά στα έργα τους απέναντί τους». Αυτός που ανοίγει τις πύλες σε όσους πολεμούν τον Ισραήλ, αυτός που εξομαλύνει τα πάντα γι' αυτούς και καταρρίπτει τα δυσχερή εμπόδια, ώστε να μπορούν πλέον να προχωρούν με πολλή ευκολία και να συλλαμβάνουν αμαχητί όσους αντιστέκονται, ο ηγέτης τους, είναι ο Κύριος. Αυτός είναι που θα μιλήσει στους άρχοντες και στο υπόλοιπο του λαού. Το ρήμα «θα πει» το έχει θέσει αντί του «θα συνομιλήσει». Και σε όσους μεν ασκούν την εξουσία καταλογίζει τη ραθυμία, και το ότι, παραμελώντας τους υφισταμένους τους, έχουν γίνει όλεθρος και καταστροφή· σε όσους δε ήταν υποταγμένοι, και είχαν εξαπατηθεί από την κακοτροπία των αρχόντων, δίνει να κατανοήσουν ότι, εξαιτίας των αδικημάτων που διαπράχθηκαν εις βάρος τους, επιβάλλεται η δίκη σε αυτούς που τους αδίκησαν. Διότι ο Δημιουργός των πάντων φροντίζει και για όσους έχουν πλανηθεί, αυτός που έπλασε τον άνθρωπο «για καλά έργα, τα οποία προετοίμασε», όπως γράφει ο θεσπέσιος Παύλος, «ώστε να πορευθούμε σύμφωνα με αυτά». Τι σημαίνει λοιπόν το «Δεν ανήκει σε εσάς να γνωρίζετε την κρίση;»

Διότι αυτός ο τρόπος δεν είναι ορθός. Επειδή και εσείς απιστήσατε στον Θεό, όπως λέει ο Παύλος: Τι λοιπόν, εάν κάποιοι απίστησαν; Μήπως η απιστία τους θα καταργήσει την πίστη του Θεού; Μη γένοιτο. Διότι και οι προφήτες πάντοτε τους εγκαλούσαν λέγοντας: Ακούστε, άρχοντες των Σοδόμων· και, Οι άρχοντές σου απειθούν· και πάλι, Δεν ανήκει σε εσάς να γνωρίζετε την κρίση; Και παντού τους επιτίθενται σφοδρότερα. Τι λοιπόν; Μήπως εξαιτίας αυτού θα κατηγορήσει κανείς και τον Θεό;