Πατερικές αναφορές στο ΜΙΧΑΙΑΣ 4:7

Και πάλι: «Διότι δεν έκρινα σωστό να γνωρίζω τίποτε άλλο ανάμεσά σας, παρά μόνο τον Ιησού Χριστό, και μάλιστα εσταυρωμένο». <«Εκείνη την ημέρα, λέει ο Κύριος, θα συνάξω τη συντριμμένη και θα δεχθώ την αποδιωγμένη και εκείνους που απέρριψα· και θα καταστήσω τη συντριμμένη σε υπόλειμμα, και την αποδιωγμένη σε έθνος ισχυρό, και θα βασιλεύσει ο Κύριος πάνω τους στο όρος Σιών από τώρα και εις τον αιώνα».> Υποδεικνύει, λοιπόν, ότι ο Ισραήλ σε καμία περίπτωση δεν θα ξεπέσει εντελώς από την ελπίδα· διότι μεν συνετρίβη, κι έγινε αποδιωγμένος, δηλαδή απορρίφθηκε εξαιτίας της πάρα πολύ μεγάλης ασέβειάς του· επειδή ήταν θεομάχος και ειδωλολάτρης, βδελυρός και βέβηλος, και σοβαρά ένοχος για τα εγκλήματα της μιαιφονίας. Διότι σκότωσαν τους προφήτες, έπειτα στο τέλος σταύρωσαν και τον ίδιο τον Σωτήρα και λυτρωτή των πάντων, πλην όμως ελεήθηκε χάρη στους πατέρες και σώθηκε το υπόλειμμα, και μάλιστα έγινε μεγάλο έθνος. Και πράγματι είναι αλήθεια ότι ως τεράστιο έθνος θα μπορούσε να νοηθεί, και πολύ δικαιολογημένα, το άγιο πλήθος εκείνων που έχουν δικαιωθεί εν Χριστώ.

Αυτά δε είναι τα εξής: Και θα συμβεί κατά τις έσχατες ημέρες να καταστεί φανερό το όρος του Κυρίου, στημένο στην κορυφή των ορέων, υψωμένο πάνω από τους λόφους. Και θα συρρεύσουν σε αυτό οι λαοί σαν ποτάμι, και θα πορευτούν πολλά έθνη και θα πουν: Ελάτε, ας ανεβούμε στο όρος του Κυρίου και στον οίκο του Θεού του Ιακώβ, και θα μας φωτίσουν την οδό του, και θα πορευτούμε στα μονοπάτια του. Διότι από τη Σιών θα εξέλθει ο νόμος και ο λόγος του Κυρίου από την Ιερουσαλήμ. Και θα κρίνει ανάμεσα σε πολλούς λαούς και θα ελέγξει έθνη ισχυρά έως πολύ μακριά. Και θα μετατρέψουν τα ξίφη τους σε άροτρα και τις λόγχες τους σε δρέπανα, και δεν θα σηκώσει πλέον έθνος ξίφος εναντίον έθνους, και δεν θα μαθαίνουν πια να πολεμούν. Και θα κάθεται κάθε άνθρωπος κάτω από την άμπελό του και κάτω από τη συκιά του, και δεν θα υπάρχει κανείς να τον εκφοβίζει, διότι το στόμα του Κυρίου των δυνάμεων μίλησε. Διότι όλοι οι λαοί θα πορεύονται στο όνομα των θεών τους, εμείς όμως θα πορευόμαστε στο όνομα του Κυρίου του Θεού μας εις τον αιώνα. Και θα συμβεί εκείνη την ημέρα, να συνάξω την ταλαιπωρημένη και να συγκεντρώσω την εξόριστη και αυτήν που κάκωσα, και θα καταστήσω την ταλαιπωρημένη σε υπόλειμμα και την καταπιεσμένη σε έθνος ισχυρό. Και θα βασιλεύσει ο Κύριος επάνω τους στο όρος Σιών από τώρα και έως τον αιώνα.

Αλλά το ότι αυτά ισχύουν έτσι και όχι διαφορετικά, γίνεται πιστευτό και κηρύσσεται από όλους τους πιστούς. Διότι, σε ποιον θα εναποτεθούν τα έργα της Πρόνοιας για τα επίγεια, και πώς θα κυβερνηθούν τα ζητήματά μας και η διεξαγωγή της ζωής μας, εάν τα πέρατα της γης δεν βρίσκονται στο χέρι Του; Τα οποία εξουσιάζονται και διοικούνται όχι μόνο υπό την ιδιότητά Του ως Θεού, αλλά και υπό του ιδίου ως ανθρώπου, όπως ακριβώς έχει ειπωθεί: «Θα σου δώσω τα έθνη ως κληρονομία σου, και ως κτήση σου τα πέρατα της γης»· και, «Θα είναι ο Κύριος βασιλιάς σε όλη τη γη»· και, «Ιδού, ο βασιλιάς σου έρχεται σε σένα πράος» (αυτό ειπώθηκε στην Ιερουσαλήμ), «και δίκαιος και σωτήρας»· και, «Θα βασιλεύσει ο Κύριος στο μέσον σου»· και, «Θα βασιλεύσει ο Κύριος στο όρος Σιών από τώρα και εις τον αιώνα».

Διότι σε τέτοιο βαθμό υπερπερίσσευσε ο πλούτος της αγαθότητάς του σε εμάς, ώστε μέσω του δικού του αίματος να μας συμφιλιώσει με τον Θεό και Πατέρα, ενώ ήμασταν εχθροί εξαιτίας των αμαρτιών μας· διότι δεν μας έσωσε ούτε πρέσβης ούτε άγγελος, αλλά ο ίδιος ο Κύριος. Και εμείς, προσφέροντας πίστη καθαρή και ειλικρινή, πλουτίζουμε με τη θεία επίγνωση και δρέπουμε αιώνια τους πνευματικούς καρπούς της δικαιοσύνης που προέρχεται από τον Θεό. Ας μας μιλήσει άλλος ένας από τους μακάριους προφήτες εν πνεύματι, λέγοντας: Την ημέρα εκείνη, λέγει ο Κύριος, θα συνάξω τη συντετριμμένη και θα αποδεχτώ την αποδιωγμένη και όσους απώθησα· και θα καταστήσω τη συντετριμμένη υπόλειμμα, και την αποδιωγμένη ισχυρό έθνος, και θα βασιλεύσει ο Κύριος σε αυτούς στο όρος Σιών από τώρα και εις τον αιώνα. Τι ακριβώς λοιπόν μας υποδηλώνει και πάλι σε αυτά ο προφητικός λόγος, θα ήταν σαφές σε εκείνους που είναι πραγματικά συνετοί και έχουν εκπαιδευτεί να εκλαμβάνουν τα θεία με τρόπο θεοπρεπή και όχι εμπαθή· ως ημέρα, λοιπόν, εύλογα υποδεικνύει να εννοήσουμε εκείνη κατά την οποία πλησίασε η βασιλεία των ουρανών, και ο Βασιλιάς που εξουσιάζει και κυριαρχεί στους ουρανούς και στα πάντα, ήλθε και συναναστράφηκε με τους ανθρώπους στη γη· για να κάνει τα δύο ένα, και να συμφιλιώσει τα επουράνια και τα επίγεια μέσω του σταυρού του, γκρεμίζοντας το μεσότοιχο του φραγμού, δηλαδή την έχθρα, στη σάρκα του, όπως ακριβώς έχει ειπωθεί από τον θείο Παύλο.