ἐξαίρετα δὲ αὐτῆς, καὶ τὰ ἐφ᾽ οἷς ἂν ἔχοι τὸ χρῆναι θαυμάζεσθαι, τὰ εἰς νοῦν ἀγαθὰ, τὰ εἰς καρδίαν αὐχήματα, τουτέστιν, ὁ ἁγιασμὸς, ἡ εἰς Χριστὸν ἐλπὶς, τὸ ἐν πίστει γνήσιον, τὸ τεθαυμασμένον ἐν ἀρεταῖς, τὸ ἀξιάγαστον ἐν ὑπομονῇ, καὶ τὸ ὑπ᾽ αὐτοῦ βασιλεύεσθαι τοῦ Χριστοῦ καὶ ὑπ᾽ αὐτοῦ ποιμαίνεσθαι, καὶ αὐτὸν ποιεῖσθαι καθηγητήν· “Εἷς γὰρ ”ἡμῶν ὁ καθηγητὴς ὁ Χριστός.” εἰ δὲ δὴ καὶ ἐγερθεῖεν οἱ νεκροὶ, καὶ “ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι ἅμα σὺν ”αὐτοῖς ἁρπαγησόμεθα ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κυ- “ρίου εἰς ἀέρα, καὶ οὕτως πάντοτε σὺν Κυρίῳ ἐσόμεθα.” ὄρος δὲ Σιὼν τὴν ἄνω φησὶ Ἱερουσαλὴμ, τὴν τῶν πρωτοτόκων μητέρα, ἐν ᾗ καὶ αὐτῷ συνεσόμεθα τῷ Χριστῷ. <Καὶ σὺ πύργος ποιμνίου αὐχμώδης, θύγατερ Σιὼν, ἐπὶ σὲ ἥξει καὶ εἰσελεύσεται ἡ ἀρχὴ ἡ πρώτη, βασιλεία Βαβυλῶνος τῇ θυγατρὶ Ἱερουσαλήμ.> Ἐξαγγέλλεται μὲν τὰ ἐξ ἡμερότητος τοῖς πεπονηκόσιν, ἔφη δὲ ὅτι κατὰ καιροὺς εἰσδέξεται τὴν συντετριμμένην, θήσει τε αὐτὴν καὶ εἰς ἔθνος μέγα. πλὴν αἰτιᾶται τῷ μεταξὺ, καὶ ὅτι τεταλαιπώρηκεν ὅλως, συνετρίβη τε καὶ ἀποβέβληται, κατονειδίζει χρησίμως. ὡς γὰρ ὁ μακάριος ἔφη Παῦλος “Ἡ κατὰ Θεὸν λύπη μετάνοιαν εἰς σωτηρίαν ”ἀμεταμέλητον κατεργάζεται.” πλήττει δὴ οὖν ἐξ ἀγάπης, καὶ ὅτι μετὸν οὐδενὸς τῶν λελυπηκότων εἰς πεῖραν ἐλθεῖν ἐθελουσίοις εἰς τοῦτο καθικνεῖτο ῥοπαῖς.
Μετάφραση
Τα εξαίρετα δε γνωρίσματά της, και εκείνα για τα οποία θα έπρεπε να θαυμάζεται, είναι τα αγαθά του νου, τα καυχήματα της καρδιάς, δηλαδή, ο αγιασμός, η ελπίδα στον Χριστό, η γνησιότητα της πίστης, το θαυμαστό των αρετών, το αξιέπαινο της υπομονής, και το να κυβερνάται από τον ίδιο τον Χριστό και από αυτόν να ποιμαίνεται, και αυτόν να έχει ως καθοδηγητή· «Διότι ένας είναι ο καθοδηγητής μας, ο Χριστός». Αν δε αναστηθούν και οι νεκροί, και «εμείς που ζούμε και απομένουμε, μαζί με αυτούς θα αρπαγούμε μέσα σε νεφέλες για να προϋπαντήσουμε τον Κύριο στον αέρα, και έτσι πάντοτε θα είμαστε μαζί με τον Κύριο». Και ως όρος Σιών εννοεί την άνω Ιερουσαλήμ, τη μητέρα των πρωτοτόκων, στην οποία και θα είμαστε μαζί με τον ίδιο τον Χριστό. <Και συ, αυχμηρέ πύργε του ποιμνίου, θυγατέρα της Σιών, σε εσένα θα έλθει και θα φθάσει η πρώτη εξουσία, η βασιλεία της Βαβυλώνας στη θυγατέρα Ιερουσαλήμ.> Εξαγγέλλονται μεν τα έργα της αγαθότητας σε εκείνους που έχουν κοπιάσει, και είπε ότι στους κατάλληλους καιρούς θα δεχθεί αυτήν που έχει συντριβεί, και θα την καταστήσει μεγάλο έθνος. Όμως στο μεταξύ την ελέγχει, και για το ότι ταλαιπωρήθηκε ολοκληρωτικά, συντρίφθηκε και αποβλήθηκε, την ονειδίζει προς όφελός της. Διότι, όπως είπε ο μακάριος Παύλος, «Η κατά Θεόν λύπη κατεργάζεται αμεταμέλητη μετάνοια προς σωτηρίαν». Την πλήττει λοιπόν από αγάπη, επειδή, ενώ ήταν δυνατό να μη δοκιμάσει τίποτε από τα λυπηρά, έφθασε σε αυτό με τις δικές της θεληματικές ροπές.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες