Πατερικές αναφορές στο ΜΙΧΑΙΑΣ 5:7

Διότι δεν αλαζονεύονται πλέον πάνω στη γη, όπως ακριβώς έκαναν παλαιότερα και πριν από την έλευση του Κυρίου· αλλά παραμένουν εκεί όπου βρίσκονται, ανακοπτόμενα από τη νήψη και τις αγαθές συμβουλές των αγίων, και αποκλειόμενα από τη γη των αγίων, ώστε να μπορούν εκείνοι, ζώντας βίο ήρεμο και ειρηνικό, να επιτελούν αυτά που αρέσουν στον Θεό, και να λαμπρύνονται από την ευκοσμία που Του είναι τόσο προσφιλής. <Καὶ ἔσται τὸ ὑπόλειμμα τοῦ Ἰακὼβ ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐν μέσῳ λαῶν πολλῶν, ὡς δρόσος παρὰ Κυρίου πίπτουσα καὶ ὡς ἄρνες ἐπ᾽ ἄγρωστιν, ὅπως μὴ συναχθῇ μηδεὶς μηδὲ ὑποστῇ ἐν υἱοῖς ἀνθρώπων.> Ανέφερα ήδη πολλές φορές ότι σώθηκε το υπόλειμμα του Ισραήλ, και δεν καταστράφηκε ολοκληρωτικά το γένος του Ιακώβ. Διότι πίστεψαν στον Χριστό όχι λίγοι σε αριθμό, και πλούτισαν με τη σωτηρία δια της πίστεως ακόμη και πριν από τους άλλους, εννοώ εκείνους από τα έθνη. Αλλά από αυτό ακριβώς το τμήμα που απέμεινε και διασώθηκε δια της πίστεως προήλθαν και οι ίδιοι οι θεσπέσιοι μαθητές, καθώς και εκείνοι που αγωνίστηκαν και πόνεσαν μαζί τους για το ευαγγέλιο του Χριστού. Για αυτούς λοιπόν λέει ότι σώθηκαν ανάμεσα στα έθνη, σαν δροσιά που χύνεται στους αγρούς, η οποία καταπραΰνει τον καύσωνα της διαβολικής κακίας.

Και βέβαια ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός έκανε την υπακοή της Σαμαρείτιδος δική του τροφή, όπως του άρμοζε. Διότι είπε στους αγίους Αποστόλους: «Εγώ έχω να φάω τροφή την οποία εσείς δεν γνωρίζετε». Έπειτα, εξηγώντας το αυτό, πρόσθεσε λέγοντας: «Δική μου τροφή είναι το να κάνω το θέλημα εκείνου που με έστειλε και να ολοκληρώσω το έργο του». Τροφή λοιπόν και απόλαυση για τους αγίους είναι το έργο του Θεού. Θα σκιρτήσουν λοιπόν, λέει, σαν να θερίζουν άγρωστη, δηλαδή ανθισμένο χορτάρι, και κατά κάποιον τρόπο σαν να τρέφονται από εκείνους από τα έθνη που πιστεύουν, αυτοί που προέρχονται από τον Ιακώβ, και θα βρουν τον δρόμο του κηρύγματος τόσο ευρύχωρο, ώστε κανείς να μην μπορεί να συγκεντρωθεί και να σταθεί εναντίον τους, δηλαδή ούτε να συναθροιστούν ούτε βέβαια να αντισταθούν· διότι αυτό σημαίνει το να αντισταθούν, εάν κάποιοι από τους ανθρώπους επέλεγαν να τους κάνουν κακό. Διότι πολλές επιβουλές και εγχειρήματα έχουν οργανωθεί από πολλούς εναντίον τους, δεν έχουν όμως υποστεί καμία βλάβη, επειδή ο Θεός κατευνάζει τον θυμό των ισχυρών, και σαν με όπλο ευδοκίας περιβάλλει τους δικούς του και τους γλιτώνει και τους διασώζει παραδόξως από κάθε πειρασμό. <Και το υπόλειμμα του Ιακώβ ανάμεσα στα έθνη, στο μέσο πολλών λαών, θα είναι σαν λιοντάρι ανάμεσα σε κτήνη στο δάσος και σαν λιονταράκι σε ποίμνια προβάτων, με τον τρόπο που, όταν περάσει και διασκορπίζοντάς τα αρπάξει, δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να γλιτώσει τη λεία.>

«Θα υψωθεί το χέρι σου εναντίον εκείνων που σε θλίβουν, και όλοι οι εχθροί σου θα εξολοθρευτούν». Τα ωφέλιμα και αξιόλογα διηγήματα, έστω κι αν διατυπώνονται με τα ίδια λόγια, δεν μπορεί να γίνουν φορτικά, αλλά μάλλον θα τα συνοδεύει πολλή χάρη. Το υπόλειμμα λοιπόν του Ιακώβ, λέει, δηλαδή εκείνοι από τον Ιακώβ που σώθηκαν διαμέσου της πίστεως στον Χριστό και αναδείχθηκαν κήρυκες και ιερουργοί των ευαγγελικών θεσπισμάτων, θα είναι μεν σαν δροσιά ανάμεσα στα έθνη, και θα βοσκήσουν σαν αρνιά που σκιρτούν σε καλό και πλούσιο χορτάρι. Θα γίνουν όμως εξίσου και σαν λιοντάρι ανάμεσα στα κτήνη του δάσους, που βρυχάται βαριά και τρομακτικά, και προκαλεί αφόρητο τρόμο ακόμη και σε αυτούς που βρίσκονται μακριά. Θα είναι επίσης σαν μικρά λιονταριού μέσα σε κοπάδια, που επιτίθενται με γενναιότητα και ορμούν σε όποια επιλέξουν, χωρίς κανείς να μπορεί να τους αντισταθεί ή να γλιτώσει το θήραμα. Διότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός έλεγε στους αγίους μαθητές: «Ιδού, εγώ σας αποστέλλω ως πρόβατα εν μέσω λύκων», δηλαδή πράους και ταπεινούς. Κι αν ακόμη μερικοί στον κόσμο είναι έτοιμοι για φόνο και δεν υστερούν σε τίποτα από την αγριότητα των λύκων, εγώ με τη δική μου δύναμη θα συντρίψω τις καρδιές εκείνων που σας πολεμούν. Θα τους καταστήσω δειλούς και άνανδρους, και θα εμπνεύσω μεγάλο σεβασμό για εσάς.

«από εσένα θα προέλθει για μένα ηγέτης, για να γίνει άρχοντας στον Ισραήλ, και οι προελεύσεις του είναι από την αρχή, από τις ημέρες της αιωνιότητας. Γι' αυτό θα τους παραδώσει μέχρι τον καιρό που εκείνη που κυοφορεί θα γεννήσει· και οι υπόλοιποι από τους αδελφούς τους θα επιστρέψουν». Και λίγο παρακάτω προσθέτει: «Και το υπόλειμμα του Ιακώβ θα βρίσκεται ανάμεσα στα έθνη, στο μέσο πολλών λαών, σαν τη δροσιά που πέφτει από τον Κύριο και σαν τα αρνιά πάνω στη χλόη, ώστε να μην συγκεντρωθεί κανείς ούτε να αντισταθεί ανάμεσα στους υιούς των ανθρώπων. Και το υπόλειμμα του Ιακώβ θα είναι ανάμεσα στα έθνη, στο μέσο πολλών λαών, σαν λιοντάρι ανάμεσα στα ζώα του δάσους και σαν μικρό λιοντάρι σε κοπάδια προβάτων, το οποίο, όταν περάσει, διασκορπίζει και αρπάζει, χωρίς να υπάρχει κανείς για να τα γλιτώσει. Θα υψωθεί το χέρι σου εναντίον εκείνων που σε καταθλίβουν, και όλοι οι εχθροί σου θα εξολοθρευτούν».

Στα οποία στη συνέχεια προσθέτει: «Και το υπόλειμμα του Ιακώβ θα είναι ανάμεσα στα έθνη, στο μέσο πολλών λαών, σαν λιοντάρι ανάμεσα στα κτήνη του δάσους και σαν μικρό λιοντάρι σε ποίμνια προβάτων, το οποίο, όταν περάσει, διαχωρίσει και αρπάξει, δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να τα ελευθερώσει». Μέσω αυτών θεωρώ ότι φανερώνεται το θαρραλέο και ατρόμητο του αποστολικού κηρύγματος· διότι, εισβάλλοντας σαν λιοντάρι και σαν μικρό λιοντάρι στο δάσος των εθνών και στα κοπάδια των ανθρώπινων προβάτων, και διαχωρίζοντας τους άξιους από τους ανάξιους, τους υπέταξαν στον λόγο του Χριστού. Προς τον οποίο στη συνέχεια αναφωνούνται τα εξής: «Θα υψωθεί το χέρι σου εναντίον εκείνων που σε θλίβουν, και όλοι οι εχθροί σου θα εξολοθρευτούν». Αυτό μπορεί κανείς να το διαπιστώσει με τα ίδια του τα μάτια· διότι, παρόλο που αμέτρητοι έθλιψαν τον λόγο του Χριστού και τον πολεμούν ακόμη και τώρα, αυτός υψώθηκε και αναδείχθηκε ανώτερος από όλους. Αλλά και το χέρι του Χριστού υψώθηκε εναντίον όλων όσων τον έθλιψαν, και λέγεται ότι όλοι οι εχθροί του, όσοι κατά καιρούς επαναστατούν εναντίον της Εκκλησίας του, θα εξολοθρευτούν. 〈ΝΒ΄. Από τον Σοφονία〉. «Διότι τότε θα μεταστρέψω στους λαούς νέα γλώσσα εις το όνομα του Κυρίου, ώστε να τον υπηρετούν υπό έναν ζυγό. Από τα πέρατα των ποταμών της Αιθιοπίας θα δεχθώ αυτούς που με ικετεύουν, και από τους διεσπαρμένους θα μου προσφέρουν θυσίες».