Πατερικές αναφορές στο ΜΙΧΑΙΑΣ 5:8

«Θα υψωθεί το χέρι σου εναντίον εκείνων που σε θλίβουν, και όλοι οι εχθροί σου θα εξολοθρευτούν». Τα ωφέλιμα και αξιόλογα διηγήματα, έστω κι αν διατυπώνονται με τα ίδια λόγια, δεν μπορεί να γίνουν φορτικά, αλλά μάλλον θα τα συνοδεύει πολλή χάρη. Το υπόλειμμα λοιπόν του Ιακώβ, λέει, δηλαδή εκείνοι από τον Ιακώβ που σώθηκαν διαμέσου της πίστεως στον Χριστό και αναδείχθηκαν κήρυκες και ιερουργοί των ευαγγελικών θεσπισμάτων, θα είναι μεν σαν δροσιά ανάμεσα στα έθνη, και θα βοσκήσουν σαν αρνιά που σκιρτούν σε καλό και πλούσιο χορτάρι. Θα γίνουν όμως εξίσου και σαν λιοντάρι ανάμεσα στα κτήνη του δάσους, που βρυχάται βαριά και τρομακτικά, και προκαλεί αφόρητο τρόμο ακόμη και σε αυτούς που βρίσκονται μακριά. Θα είναι επίσης σαν μικρά λιονταριού μέσα σε κοπάδια, που επιτίθενται με γενναιότητα και ορμούν σε όποια επιλέξουν, χωρίς κανείς να μπορεί να τους αντισταθεί ή να γλιτώσει το θήραμα. Διότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός έλεγε στους αγίους μαθητές: «Ιδού, εγώ σας αποστέλλω ως πρόβατα εν μέσω λύκων», δηλαδή πράους και ταπεινούς. Κι αν ακόμη μερικοί στον κόσμο είναι έτοιμοι για φόνο και δεν υστερούν σε τίποτα από την αγριότητα των λύκων, εγώ με τη δική μου δύναμη θα συντρίψω τις καρδιές εκείνων που σας πολεμούν. Θα τους καταστήσω δειλούς και άνανδρους, και θα εμπνεύσω μεγάλο σεβασμό για εσάς.

Έτσι κυριάρχησαν επί των εχθρών, νίκησαν όσους τους αντιστάθηκαν, έγιναν φοβεροί στους λύκους, αν και βρίσκονταν στη θέση προβάτων. Διέφυγαν τις επιβουλές, «κινδύνους από ληστές», όπως γράφει ο μακάριος Παύλος, «κινδύνους από το γένος μου, κινδύνους ανάμεσα σε ψευδαδέλφους», και τα πλήθη των εθνών αρπάζονταν σαν από λιοντάρια. Ο σατανάς όμως, που με τα δικά του θελήματα τις οδηγούσε στη βοσκή του ολέθρου, δεν μπορούσε να τις υπερασπιστεί, ούτε βέβαια να αποσπάσει από τα αποστολικά χέρια αυτό που είχε ληφθεί για σωτηρία. Και αυτό, λοιπόν, ήταν που ειπώθηκε προς αυτόν δια της φωνής του Αββακούμ: «Αλίμονο σε εκείνον που πληθαίνει για τον εαυτό του τα όσα δεν του ανήκουν. Έως πότε; Και θα βαραίνει ισχυρά τον κλοιό του; Διότι ξαφνικά θα σηκωθούν εκείνοι που θα τον δαγκώνουν και θα ξυπνήσουν οι επιβουλευτές σου, και θα γίνεις λάφυρο σε αυτούς. Επειδή εσύ λεηλάτησες πολλά έθνη, θα σε λεηλατήσουν όλοι οι λαοί που έχουν απομείνει». Διότι τον καταδάγκωναν οι οκτώ, και άρπαζαν σαν μικρά λιοντάρια τα όσα είχαν συγκεντρωθεί από εκείνον. Επειδή είχε συγκεντρώσει για τον εαυτό του αυτά που δεν του ανήκαν, διότι του Θεού είναι ο άνθρωπος, ή μάλλον τα πάντα, και τίποτα απολύτως δεν ανήκει σε εκείνον. Όμως λεηλατούνταν από τους υπολειπόμενους λαούς, δηλαδή από εκείνους του καταλοίπου, για να κατανοήσεις πάλι τους ιερουργούς των ευαγγελικών θεσπισμάτων. Έπειτα προς αυτούς λέει ο Κύριος που τους ενισχύει και τους συγκρατεί: «Θα υψωθεί το χέρι σου εναντίον εκείνων που σε θλίβουν, και όλοι οι εχθροί σου θα εξολοθρευθούν».

«από εσένα θα προέλθει για μένα ηγέτης, για να γίνει άρχοντας στον Ισραήλ, και οι προελεύσεις του είναι από την αρχή, από τις ημέρες της αιωνιότητας. Γι' αυτό θα τους παραδώσει μέχρι τον καιρό που εκείνη που κυοφορεί θα γεννήσει· και οι υπόλοιποι από τους αδελφούς τους θα επιστρέψουν». Και λίγο παρακάτω προσθέτει: «Και το υπόλειμμα του Ιακώβ θα βρίσκεται ανάμεσα στα έθνη, στο μέσο πολλών λαών, σαν τη δροσιά που πέφτει από τον Κύριο και σαν τα αρνιά πάνω στη χλόη, ώστε να μην συγκεντρωθεί κανείς ούτε να αντισταθεί ανάμεσα στους υιούς των ανθρώπων. Και το υπόλειμμα του Ιακώβ θα είναι ανάμεσα στα έθνη, στο μέσο πολλών λαών, σαν λιοντάρι ανάμεσα στα ζώα του δάσους και σαν μικρό λιοντάρι σε κοπάδια προβάτων, το οποίο, όταν περάσει, διασκορπίζει και αρπάζει, χωρίς να υπάρχει κανείς για να τα γλιτώσει. Θα υψωθεί το χέρι σου εναντίον εκείνων που σε καταθλίβουν, και όλοι οι εχθροί σου θα εξολοθρευτούν».

Στα οποία στη συνέχεια προσθέτει: «Και το υπόλειμμα του Ιακώβ θα είναι ανάμεσα στα έθνη, στο μέσο πολλών λαών, σαν λιοντάρι ανάμεσα στα κτήνη του δάσους και σαν μικρό λιοντάρι σε ποίμνια προβάτων, το οποίο, όταν περάσει, διαχωρίσει και αρπάξει, δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να τα ελευθερώσει». Μέσω αυτών θεωρώ ότι φανερώνεται το θαρραλέο και ατρόμητο του αποστολικού κηρύγματος· διότι, εισβάλλοντας σαν λιοντάρι και σαν μικρό λιοντάρι στο δάσος των εθνών και στα κοπάδια των ανθρώπινων προβάτων, και διαχωρίζοντας τους άξιους από τους ανάξιους, τους υπέταξαν στον λόγο του Χριστού. Προς τον οποίο στη συνέχεια αναφωνούνται τα εξής: «Θα υψωθεί το χέρι σου εναντίον εκείνων που σε θλίβουν, και όλοι οι εχθροί σου θα εξολοθρευτούν». Αυτό μπορεί κανείς να το διαπιστώσει με τα ίδια του τα μάτια· διότι, παρόλο που αμέτρητοι έθλιψαν τον λόγο του Χριστού και τον πολεμούν ακόμη και τώρα, αυτός υψώθηκε και αναδείχθηκε ανώτερος από όλους. Αλλά και το χέρι του Χριστού υψώθηκε εναντίον όλων όσων τον έθλιψαν, και λέγεται ότι όλοι οι εχθροί του, όσοι κατά καιρούς επαναστατούν εναντίον της Εκκλησίας του, θα εξολοθρευτούν. 〈ΝΒ΄. Από τον Σοφονία〉. «Διότι τότε θα μεταστρέψω στους λαούς νέα γλώσσα εις το όνομα του Κυρίου, ώστε να τον υπηρετούν υπό έναν ζυγό. Από τα πέρατα των ποταμών της Αιθιοπίας θα δεχθώ αυτούς που με ικετεύουν, και από τους διεσπαρμένους θα μου προσφέρουν θυσίες».