μὴ πῦρ καὶ οἶκος ἀνόμων θησαυρίζων θησαυροὺς ἀνομίας καὶ μετὰ ὕβρεως ἀδικίας;> Κατὰ φυλὰς γὰρ καὶ γένος κατῳκήκασι τὴν Ἰουδαίων, καὶ μέντοι καὶ τὴν Σαμάρειαν, οἱ ἐξ αἵματος Ἰσραὴλ, κατακληροδοτοῦντος αὐτοῖς τῆς ἐπαγγελίας τὴν γῆν Ἰησοῦ τοῦ ἐπίκλην Ναυῆ. διαλέγεται τοίνυν ὁ Θεὸς οὐ πρὸς μίαν φυλὴν, ἀλλ᾽ οἷον πρὸς πάσας, ἤτοι πρὸς ἑκάστην, πρέποντος τοῦ λόγου καὶ ἰδικῶς ἑκάστῃ, καὶ πάσαις. ἄκουε δὴ οὖν, ὦ πᾶσα φυλὴ, σώζεται μὲν πόλις ᾗπερ ἂν ἐπιφημίζοιτο τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ. περιόψεται γὰρ οὐδαμῶς τοὺς φοβουμένους αὐτὸν, ἀλλ᾽ ἔσται τεῖχος ἀπόρθητον, κόσμημά τε καὶ δόξα τοῖς ἐθέλουσι κατορθοῦν τὸ θεοφιλές. εἰ δὲ δὴ βούλεσθε, φησὶ, καὶ τὸ ἐναντίον ἰδεῖν, τί κοσμήσει πόλιν; οἶκος ἀνόμων, ἢ μετὰ ὕβρεως ἀδικία; ἆρα, φησὶ, διὰ πολλὴν ἁμαρτίαν εἰ δαπανῷτο πόλις ὑπὸ πυρὸς ταῖς τῶν πολεμίων ἁλοῦσα χερσὶν, εὐσχήμων ἔσται καὶ καλὴ, λαμπρὰν δὲ αὐτὴν καὶ εὐκλεεστάτην ἀποφήνειεν ἂν οἶκος ἀνόμων, ὁ θησαυρίζων θησαυροὺς ἀδικίας, ὠφελήσει δὲ αὐτὴν μετὰ ὕβρεως ἀδικία; ἀλλ᾽ ἐνδοιάσειεν ἂν οὐδεὶς τῶν ὀρθὰ φρονεῖν εἰωθότων, ὅτι δυσκλεᾶ καθίστησι τὰ τοιάδε. οὐ γὰρ ἂν ἥλω πόλις, καὶ δεδαπάνητο πυρὶ μὴ οὐχὶ πάντως προσκρούσασα διὰ πολλὴν ἁμαρτίαν.
Μετάφραση
«Μήπως θα κοσμήσει την πόλη η φωτιά και ο οίκος των ανόμων που θησαυρίζει θησαυρούς ανομίας και αδικία με ύβρη;» Διότι κατά φυλές και γένος κατοίκησαν την Ιουδαία, αλλά και τη Σαμάρεια, οι εκ του αίματος του Ισραήλ, καθώς τους κληροδότησε τη γη της επαγγελίας ο Ιησούς του Ναυή. Συνομιλεί λοιπόν ο Θεός όχι προς μία φυλή, αλλά σαν προς όλες, ή μάλλον προς την καθεμία, καθώς ο λόγος αρμόζει και ειδικά στην καθεμία και σε όλες. Άκουε λοιπόν, ω κάθε φυλή, ότι σώζεται βέβαια η πόλη στην οποία θα επικαλείται το όνομα του Θεού. Διότι δεν θα παραβλέψει με κανέναν τρόπο αυτούς που τον φοβούνται, αλλά θα γίνει απόρθητο τείχος, στολίδι και δόξα για εκείνους που θέλουν να κατορθώνουν ό,τι είναι αγαπητό στον Θεό. Εάν όμως θέλετε, λέει, να δείτε και το αντίθετο, τι θα κοσμήσει την πόλη; Ένας οίκος ανόμων ή η αδικία μαζί με ύβρη; Άραγε, λέει, εάν εξαιτίας πολλής αμαρτίας μια πόλη καταστρεφόταν από τη φωτιά, έχοντας αλωθεί από τα χέρια των εχθρών, θα ήταν όμορφη και καλή; Και θα την αναδείκνυε λαμπρή και ενδοξότατη ένας οίκος ανόμων, που θησαυρίζει θησαυρούς αδικίας, και θα την ωφελούσε η αδικία με ύβρη; Αλλά κανένας από εκείνους που έχουν συνηθίσει να σκέφτονται ορθά δεν θα αμφέβαλλε ότι τα τέτοια την καθιστούν άδοξη. Διότι δεν θα κυριευόταν μια πόλη και δεν θα είχε καταστραφεί από τη φωτιά, αν δεν είχε οπωσδήποτε προσκρούσει στον Θεό εξαιτίας πολλής αμαρτίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες