Πατερικές αναφορές στο ΜΙΧΑΙΑΣ 6:14

Ζύγια δόλου μέσα στα πουγκιά τους έχουν και οι εφευρέτες των ανόσιων δογμάτων, εκείνοι που «διαστρέφουν όλα τα ορθά» και υποκλέπτουν τον νου των πιο απλοϊκών με απάτες και δόλους, και πλουτίζουν βέβαια επειδή θηρεύουν πολλούς· όμως, καθώς συγκεντρώνουν για τον εαυτό τους έναν τέτοιο πλούτο γεμάτο ασέβεια, μιλούν, ομολογουμένως, χωρίς να λένε τίποτα το αληθινό, παρά μόνο κίβδηλα και ψευδή, τα οποία είναι σαν να έχουν επικαλυφθεί με τις κομψότητες της απάτης. Υψώνουν επίσης και τη γλώσσα τους τέτοιοι άνθρωποι, «λαλώντας αδικία κατά του Θεού», σύμφωνα με το γεγραμμένο, και «εκστομίζοντας τα υπέρογκα λόγια της ματαιότητας», για τους οποίους είναι επακόλουθο να ειπωθεί: «Άκουσε φυλή, και τι θα στολίσει την πόλη; Μήπως το πυρ ή ο οίκος των ανόμων που θησαυρίζει θησαυρούς ανομίας, και η αδικία μαζί με την ύβρη;» Διότι το πυρ της κολάσεως δεν θα είναι για αυτούς προς στολισμό, αλλά προς καταδίκη. Και επειδή έγιναν οίκοι που θησαυρίζουν ανομία, θα καταστούν αντικείμενο κατάρας και καταδίκης, και θα περιπέσουν σε κάθε κακό. <Και εγώ θα αρχίσω να σε πατάσσω και θα σε αφανίσω εξαιτίας των αμαρτιών σου. Εσύ θα τρως και δεν θα χορταίνεις, και θα σε εξορίσω μέσα στον ίδιο σου τον εαυτό, και θα καταδιωχθείς και δεν θα διασωθείς, και όσοι τυχόν διασωθούν θα παραδοθούν στη ρομφαία· εσύ θα σπείρεις και δεν θα θερίσεις, εσύ θα εκθλίψεις ελιά και δεν θα αλειφθείς με έλαιο, και οίνο θα φτιάξετε και δεν θα πιείτε, και θα αφανιστούν τα προστάγματα του λαού μου.>

Διότι πάρα πολλοί πόλεμοι έχουν κινηθεί εναντίον εκείνων που προέρχονται από τον Ισραήλ, δηλαδή εναντίον ολόκληρου του Ιούδα, αλλά όχι πάντα από εξωτερικούς εχθρούς. Οπλίζονταν μάλιστα και οι ίδιοι εναντίον του εαυτού τους, όπως για παράδειγμα άλλοτε ο Εφραΐμ, δηλαδή οι δέκα φυλές, εξεγείρονταν εναντίον του Ιούδα, και άλλοτε εκείνοι που βρίσκονταν στα ίδια τα Ιεροσόλυμα εκστράτευαν εναντίον του Εφραΐμ. Αμέτρητες μάλιστα πόλεις καταστράφηκαν, με αποτέλεσμα να εξοριστούν πολλές φορές αναμεταξύ τους. Και ενώ διώκονταν με αυτόν τον τρόπο από τις πόλεις τους, κατέφευγαν μεν σε άλλες, όμως κυριεύονταν κατά καιρούς, είτε από εισβολές των Σύρων και των βασιλέων της Δαμασκού, είτε ίσως και από τους ίδιους τους Πέρσες και τους Μήδους. Αυτό, νομίζω, σημαίνει το ρητό: «Θα σε εξορίσω μέσα στον ίδιο σου τον εαυτό και θα καταληφθείς και δεν πρόκειται να διασωθείς, και όσοι διασωθούν θα παραδοθούν στη ρομφαία».

Θα προσαρμόσουμε λοιπόν αυτόν τον λόγο και στους εχθρούς της αλήθειας, οι οποίοι, παίρνοντας θάρρος από τη δική τους ευγλωττία και συγκεντρώνοντας συρφετούς άθλιων νοημάτων, πλουτίζουν σαν από αδικία, μαζεύοντας για τον εαυτό τους αυτά που δεν τους ανήκουν, και έχοντας τη συνήθεια να λεηλατούν τα κοπάδια των πιο απλοϊκών ανθρώπων σαν εχθροί και να τα παρασύρουν σε παράλογη πλάνη. Ας ακούσουν λοιπόν τον Θεό που λέει: Και εγώ θα αρχίσω να σε πατάσσω και θα σε αφανίσω για τις αμαρτίες σου. Εσύ θα τρως και δεν θα χορταίνεις. Διότι, ενώ έρχονται σε επαφή με τις θείες Γραφές, έπειτα επειδή δεν εμφορούνται από τα δόγματα της αλήθειας, αν και νομίζουν ότι τρώνε, φθείρονται από την πείνα, και νομίζοντας ότι κατανοούν την οδό της σωτηρίας, δεν θα την βρουν. Και σπέρνοντας, όπως τουλάχιστον νομίζουν, δεν θα βρουν καμία ανταμοιβή για τους κόπους τους, και συνθλίβοντας τη νοητή ελιά, δηλαδή το ιερό γράμμα, με κανέναν τρόπο δεν λιπαίνονται από τη χάρη του Πνεύματος, και ενώ νομίζουν ότι τρυγούν κρασί, θα βρεθούν μακριά από την πνευματική ευφροσύνη. Διότι τήρησαν τα προστάγματα του Ζαμβρή και όλα τα έργα του οίκου του Αχαάβ, δηλαδή, έπραξαν πονηρά, πλεονέκτησαν και προκάλεσαν διωγμούς εναντίον των αγίων.

Είναι επιπλέον καταραμένο και το να νικάται κανείς από αισχρά κέρδη και να φτάνει σε τέτοιο σημείο αφροσύνης, ώστε να αδιαφορεί πλέον για τους ορθούς τρόπους, και να μην θεωρεί καθόλου σπουδαίο το να κρίνει αμερόληπτα, αλλά μάλλον να προσκολλάται σε εκείνους που συνηθίζουν να αδικούν, και να μοιράζεται μαζί τους την ασέβεια, μετέχοντας έτσι σε ξένες αμαρτίες. Ότι, εξάλλου, αυτός που παραδίδει τον εαυτό του σε τέτοια δεινά παραπτώματα θα υποβληθεί οπωσδήποτε και με κάθε τρόπο στην οργή και στις τιμωρίες, πώς θα μπορούσε να το αμφισβητήσει κανείς, εάν προτιμά να σκέφτεται ορθά; «Και θα αφαιρέσω τα αγαθά τους όπως ο σκόρος που κατατρώγει, και βαδίζοντας με ακρίβεια σαν σε ημέρα σκοπιάς». Απείλησε ότι θα επιφέρει εναντίον τους διπλό τον τρόπο της τιμωρίας. Διότι είπε: «Και εγώ θα αρχίσω να σε πατάσσω, και θα σε αφανίσω εξαιτίας των αμαρτιών σου. Εσύ θα τρως και δεν θα χορταίνεις, και θα σε εξορίσω μέσα σου, και θα καταληφθείς και δεν θα διασωθείς». Και πρόσθεσε ότι και «Εσύ θα σπείρεις και δεν θα θερίσεις, εσύ θα πατήσεις ελιές και δεν θα αλειφθείς με έλαιο, και κρασί και δεν θα πιείτε». Ότι, λοιπόν, θα χαθεί για αυτούς η αφθονία της ευκαρπίας των αγρών, και θα εκλείψουν τα αναγκαία για τη ζωή, και θα καταπιεστούν από την έλλειψη των πιο χρειωδών, το διδάσκει λέγοντας ότι θα καταναλώσει όλα τους τα αγαθά με τη μορφή σκόρου, δηλαδή εκείνα με τα οποία ήταν επόμενο να απολαμβάνουν μεγάλη τρυφή και να κατέχουν την ευημερία σε όλο της το εύρος.