δώσει εἰς ἀλήθειαν τῷ Ἰακὼβ, ἔλεος τῷ Ἁβραὰμ, καθότι ὤμοσε τοῖς πατράσιν ἡμῶν κατὰ τὰς ἡμέρας τὰς ἔμπροσθεν.> Ἔκστασις γὰρ ἀληθῶς τὸ Χριστοῦ μυστήριον, καὶ παντὸς ἐπέκεινα λόγου τοῦ καταθαυμάζειν εἰδότος τῆς ἐφ᾽ ἡμῖν ἡμερότητος ἡ ὑπεροχή. καὶ γοῦν ὁ θεσπέσιος Ἀμβακοὺμ τὸν τῆς ἐνανθρωπήσεως τρόπον κατατεθηπὼς ἀνακεκράγει σαφῶς “Κύριε εἰσακήκοα τὴν ἀκοήν σου καὶ ἐφοβήθην, ”Κύριε κατενόησα τὰ ἔργα σου καὶ ἐξέστην.” ἐν μορφῇ γὰρ ὑπάρχων καὶ ἐν ἰσότητι τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ὁ Μονογενὴς, καὶ πλούσιος ὢν ὡς Θεὸς, ἐπτώχευσε δι᾽ ἡμᾶς, ἵν᾽ ἡμεῖς τῇ ἐκείνου πτωχείᾳ πλουτήσωμεν· ἵνα σώσῃ τὸ ἀπολωλὸς, ῥώσῃ τὸ ἠσθενηκὸς, καταδήσῃ τὸ συντετριμμένον, ζωοποιήσῃ τὸ ἐφθαρμένον, καθαρίσῃ τὸ ῥυποῦν, ἀπαλλάξῃ δίκης τὸ καταδεδικασμένον, εὐλογημένον ἀποφήνῃ τὸ ἐπάρατον, τῇ τῆς υἱοθεσίας κατακαλλύνῃ τιμῇ τὸ δοῦλον τῇ φύσει. οὐκοῦν ἀκουέτω παρὰ πάντων Τίς Θεὸς ὥσπερ σύ; ἀγαθὸς δηλονότι καὶ ἀμνησίκακος, ἀνιεὶς ἐγκλήματα τοῖς καταλοίποις τῆς κληρονομίας αὐτοῦ· κατάλοιποι δὲ κληρονομίας αὐτοῦ νοηθεῖεν ἂν οἱ ἐξ Ἰσραὴλ πιστεύσαντες, τῆς ἑτέρας δηλονότι πληθύος ὠλοθρευμένης, ὅτι μὴ πεπιστεύκασιν. ἔφη δέ που Χριστός “Ὁ πιστεύων εἰς τὸν Υἱὸν, ”οὐ κρίνεται· ὁ δὲ μὴ πιστεύων, ἤδη κέκριται ὅτι μὴ πεπί- “στευκεν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Υἱοῦ Θεοῦ.”
Μετάφραση
...θα δώσει την αλήθεια στον Ιακώβ, το έλεος στον Αβραάμ, καθώς ορκίστηκε στους πατέρες μας κατά τις ημέρες του παρελθόντος.» Διότι το μυστήριο του Χριστού προκαλεί αληθινά έκσταση, και η υπεροχή της πραότητάς του προς εμάς βρίσκεται πέρα από κάθε λόγο ικανό να θαυμάσει. Και βέβαια ο θεσπέσιος Αββακούμ, έχοντας εκπλαγεί με τον τρόπο της ενανθρωπήσεως, αναφωνούσε με σαφήνεια: «Κύριε, άκουσα την ακοή σου και φοβήθηκα· Κύριε, κατανόησα τα έργα σου και έμεινα εκστατικός». Διότι ο Μονογενής, ενώ υπήρχε στη μορφή και στην ισότητα του Θεού και Πατρός, και όντας πλούσιος ως Θεός, έγινε φτωχός για χάρη μας, ώστε εμείς με τη δική του φτώχεια να πλουτίσουμε· για να σώσει το χαμένο, να δυναμώσει το αδύναμο, να επιδέσει το συντετριμμένο, να ζωοποιήσει το φθαρμένο, να καθαρίσει το μολυσμένο, να απαλλάξει από την καταδίκη το καταδικασμένο, να αναδείξει ευλογημένο το καταραμένο, να στολίσει με την τιμή της υιοθεσίας αυτό που είναι από τη φύση του δούλο. Επομένως, ας ακούει από όλους: «Ποιος Θεός είναι όμοιος με εσένα;» Δηλαδή αγαθός και αμνησίκακος, που συγχωρεί τα αμαρτήματα στα υπολείμματα της κληρονομίας του. Ως υπολείμματα δε της κληρονομίας του θα μπορούσαν να νοηθούν εκείνοι από τον Ισραήλ που πίστεψαν, ενώ φυσικά το υπόλοιπο πλήθος εξολοθρεύτηκε, επειδή δεν πίστεψαν. Είπε μάλιστα κάπου ο Χριστός: «Εκείνος που πιστεύει στον Υιό δεν κρίνεται· ενώ εκείνος που δεν πιστεύει, έχει ήδη κριθεί, διότι δεν έχει πιστέψει στο όνομα του Υιού του Θεού».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες