Πατερικές αναφορές στο ΜΙΧΑΙΑΣ 7:6

Διότι επειδή αδίκησαν νήπια, θα φονευθούν, και η εξέταση «θα καταστρέψει τους ασεβείς», σύμφωνα με τα γεγραμμένα. «Μην έχετε εμπιστοσύνη σε φίλους, ούτε να ελπίζετε σε άρχοντες· από τη σύζυγό σου φυλάξου στο να της εμπιστευτείς κάτι. Διότι ο γιος ατιμάζει τον πατέρα, η κόρη θα επαναστατήσει εναντίον της μητέρας της, η νύφη εναντίον της πεθεράς της, εχθροί του ανθρώπου είναι όλοι οι άνδρες μέσα στο σπίτι του». Αμαρτάνοντας με πολλούς τρόπους οι Ισραηλίτες, και προκαλώντας την οργή του Δεσπότη των όλων εναντίον τους, έπειτα προμανθάνοντας μέσω των αγίων προφητών ότι θα βρεθούν σε αναπόφευκτα δεινά, εάν δεν επέλεγαν να εξευμενίσουν τον Δεσπότη με επιείκεια, ενώ θα έπρεπε να επιλέξουν να σκεφτούν ορθά και με την επιστροφή προς το καλύτερο να κατευνάσουν Εκείνον που είχαν λυπήσει· αυτό βέβαια δεν το έπραξαν οι άθλιοι· πώς θα μπορούσαν άλλωστε; Αλλά μάλλον κατρακύλησαν σε τέτοια ανοησία, ώστε να νομίζουν και να πιστεύουν ότι θα επιβιώσουν της θείας οργής, και ότι θα υπερισχύσουν, και μάλιστα πολύ εύκολα, σε κάθε πόλεμο, εάν εξασφάλιζαν τη βοήθεια των γειτονικών εθνών, καθώς και τη σύμπνοια και τις υποσχέσεις των αρχόντων. Ότι όμως στηρίχθηκαν σε ψυχρές και μάταιες απάτες, και ότι θα αποδειχθεί εντελώς ανώφελη η ελπίδα τους, προσπαθεί να τους διδάξει ο Προφήτης, λέγοντας: «Μην έχετε εμπιστοσύνη σε φίλους, ούτε να ελπίζετε σε άρχοντες»· διότι αυτό είναι κάτι σφαλερό και εντελώς ανώφελο.

Επειδή, όταν ήλθε ο Βαβυλώνιος για να λεηλατήσει τη Σαμάρεια, τότε ακριβώς οι ηγεμόνες των γειτονικών εθνών, αν και τους είχαν υποσχεθεί πάρα πολύ μεγάλη βοήθεια, επειδή είχαν να δώσουν καθόλου μικρούς αγώνες για τους ίδιους τους εαυτούς τους, θεώρησαν ευκταίο μόνο το να σωθούν οι ίδιοι, ενώ το να πρέπει να βοηθήσουν και άλλους, ίσως ούτε καν το έβαλαν στο μυαλό τους. Μην έχετε λοιπόν εμπιστοσύνη σε φίλους, ούτε να ελπίζετε σε ηγεμόνες· να ξέρετε δε, λέει, ότι, όταν ο Θεός στρέφει εναντίον σας την οργή Του, ούτε αυτός ο ίδιος ο νόμος της φύσης και η δύναμη της έμφυτης φιλοστοργίας δεν θα σας προσφέρει την εύνοια, ακόμη και από αυτούς που είναι συγγενείς εξ αίματος και οικείοι κατά σάρκα, αλλά και αυτοί θα μιμηθούν τους εχθρούς. Και η γυναίκα θα αδιαφορήσει για τον άνδρα της τότε, οι γιοι θα επαναστατήσουν εναντίον των πατέρων, και βέβαια οι θυγατέρες εναντίον των μητέρων. Διότι Αυτός, λέει, που χαράσσει τους νόμους της φιλοστοργίας στη φύση, μπορεί εύκολα να τους μεταπείσει και να τους στρέψει στην αδιαφορία.

«Και η γη θα οδηγηθεί σε αφανισμό μαζί με εκείνους που την κατοικούν, εξαιτίας των καρπών των πράξεών τους.» Ενδιάμεσα τοποθετείται το πρόσωπο της Σιών, δηλαδή της Ιερουσαλήμ, η οποία έχει ήδη στραφεί κάπως προς τη μετάνοια και έχει εναποθέσει την ελπίδα της στον Θεό, έχοντας την πεποίθηση ότι και θα λυτρωθεί, και ότι θα δει καταπατημένη την πόλη των Βαβυλωνίων, καίτοι εκείνη από υπεροψία της έλεγε: «Πού είναι ο Κύριος ο Θεός σου;». Το νόημα όμως των προκείμενων λόγων δεν θα μπορούσε να το εφαρμόσει κάποιος σε αυτά που βρίσκονται ενδιάμεσα, αλλά μάλλον σε αυτά που βρίσκονται λίγο πιο πίσω· και το ποια ήταν αυτά, θα το υπενθυμίσουμε με συντομία. Διότι τους πρόσταξε ότι δεν έπρεπε να έχουν εμπιστοσύνη σε φίλους, ούτε βέβαια να ελπίζουν σε άρχοντες. Εδήλωνε δε, ότι και η γυναίκα θα αδιαφορήσει για τον άνδρα, και το παιδί θα αγνοήσει τον πατέρα, και οι θυγατέρες θα παραβλέψουν τον σεβασμό προς τις μητέρες, καθώς θα τους εξωθούν σε αυτό οι τρόμοι του πολέμου. Διότι όπου ο φόβος της συμφοράς φαίνεται να κατατρέχει τους πάντες εξίσου, εκεί βεβαίως για τον καθένα η πρωταρχική φροντίδα θα είναι η δική του ζωή, ενώ η ζωή του άλλου θα παραμελείται εντελώς.

«Πάντρεψε την κόρη σου, και θα έχεις επιτελέσει σπουδαίο έργο, και σε συνετό άνδρα να τη δώσεις.» «Η κόρη είναι για τον πατέρα κρυφή αιτία αγρυπνίας, και η έγνοια για αυτήν διώχνει τον ύπνο.» «Σε κόρη ανυπότακτη ενίσχυσε την επιτήρηση.» «Η απόκτηση κόρης θεωρείται ελάττωση. Η συνετή κόρη θα κληρονομήσει τον σύζυγό της, ενώ εκείνη που προκαλεί ντροπή, φέρνει λύπη σε αυτόν που τη γέννησε. Τον πατέρα και τον σύζυγο ντροπιάζει η θρασεία, και από αμφοτέρους θα περιφρονηθεί.» «Επιθυμώ οι νεότερες να παντρεύονται, να τεκνοποιούν, να διευθύνουν το σπίτι τους.» ΤΙΤΛΟΣ ΙΑ΄. — Περί του να μην εμπιστεύεται κανείς τυχαία. «Μην έχετε εμπιστοσύνη σε φίλους, ούτε να στηρίζετε τις ελπίδες σας σε άρχοντες. Από τη σύζυγό σου φυλάξου από το να της εμπιστευθείς τι κάνεις. Διότι ο γιος ατιμάζει τον πατέρα, και η κόρη επαναστατεί ενάντια στη μητέρα της, η νύφη ενάντια στην πεθερά της. Εχθροί του ανθρώπου είναι όλοι οι οικιακοί του.» «Ο καθένας ας φυλάγεται από τον πλησίον του, και σε αδελφή μην έχετε εμπιστοσύνη· διότι κάθε αδελφός θα υποσκελίσει με δόλο τον άλλο, και κάθε φίλος πορεύεται με δολιότητα· ο καθένας εμπαίζει τον αδελφό του.» «Ενώπιον ξένου μην κάνεις κάτι κρυφό· διότι δεν γνωρίζεις τι θα προκύψει από αυτό. Μην αποκαλύπτεις την καρδιά σου στον καθένα, για να μην σε ονειδίσει.» «Μη συμβουλεύεσαι αυτόν που σε κοιτάζει με καχυποψία· από αυτούς που σε φθονούν κρύψε την απόφασή σου. Μην αποκαλύπτεις την καρδιά σου στον κάθε άνθρωπο.» ΤΙΤΛΟΣ ΙΒ΄. — Περί θερισμού και τρυγητού. «