Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 1:10

ΙΣΤ'. Αλλά ο Ιησούς αναδύεται επίσης από το ύδωρ. Διότι ανυψώνει μαζί Του τον κόσμο, και βλέπει να σχίζονται οι ουρανοί, τους οποίους ο Αδάμ είχε κλείσει τόσο για τον εαυτό του όσο και για τους απογόνους του, όπως ακριβώς έκλεισε και τον παράδεισο με την πύρινη ρομφαία. Και το Πνεύμα μαρτυρεί τη θεότητα· διότι προστρέχει προς το όμοιό Του· το ίδιο και η φωνή από τους ουρανούς, διότι από εκεί προέρχεται Εκείνος για τον οποίο δίνεται η μαρτυρία· και εμφανίζεται ως περιστερά, γινόμενη ορατή με σωματική μορφή, διότι τιμά το σώμα, επειδή και αυτό μέσω της θεώσεως έγινε Θεός. Και ταυτόχρονα, από παλαιόθεν συνηθίζεται η περιστερά να ευαγγελίζεται τη λήξη του κατακλυσμού.

Δεν είπε «ο ουρανός», αλλά «του ανοίχθηκαν οι ουρανοί», δηλαδή όλοι οι ουρανοί, όλα τα άνω, για να μη νομίσεις, βλέποντας όσα βρίσκονται ψηλά και πάνω από εμάς, ότι υπάρχει κάτι ανώτερο και υψηλότερο από αυτόν που τώρα βαπτίστηκε, αλλά για να κατανοήσεις και να αναγνωρίσεις ότι μία είναι η φύση και η δεσποτεία, η οποία φθάνει από την άπειρη έκταση που απλώνεται κυκλικά πάνω από τον ουρανό μέχρι και τα μέσα του σύμπαντος και τα δικά μας έσχατα μέρη, δηλαδή ότι τα πληροί όλα και δεν αφήνει τίποτε έξω από τον εαυτό της, συγκρατεί σωτηριωδώς και περιέχει τα πάντα και επεκτείνεται πάνω από όλα, ενώ γνωρίζεται με άρρητο τρόπο σε τρεις αλληλένδετες υποστάσεις. «Του ανοίχθηκαν οι ουρανοί», ώστε να αποδειχθεί ολοκάθαρα ότι αυτός είναι που υπάρχει και πριν από τους ουρανούς, ή μάλλον ότι υπάρχει πριν από όλα τα όντα και είναι προς τον Θεό και είναι ο Λόγος και ο Υιός του Θεού, και ότι δεν έχει τον Πατέρα προγενέστερό του, και έχει μαζί με τον Πατέρα το όνομα «που είναι πάνω από κάθε όνομα» και από κάθε λόγο· διότι, αφού σχίστηκαν και παραμερίστηκαν ένθεν και ένθεν όλα τα εγκόσμια και υπερκόσμια που φαίνονταν ανάμεσα σε αυτόν και τον επουράνιο Πατέρα, αυτός μόνος αποδείχθηκε ότι είναι ενωμένος με τον Πατέρα και το Πνεύμα, καθώς συνυπήρχε μαζί τους και πριν από τη σύσταση των όντων. «Του ανοίχθηκαν οι ουρανοί», ή, όπως λέει ο Μάρκος, «σχίστηκαν». Διότι, λέει, «καθώς ανέβαινε από το νερό, είδε να σχίζονται οι ουρανοί».

Όμως, τον ιμάντα των υποδημάτων του Ιησού δεν μπόρεσε να τον λύσει, διότι δεν βρήκε κανέναν ιμάντα, δηλαδή αμαρτία, μέσα Του. «Και εγένετο εκείνες τις ημέρες, ήλθε ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας και βαπτίσθηκε από τον Ιωάννη στον Ιορδάνη· και αμέσως, καθώς ανέβαινε από το νερό, είδε να σχίζονται οι ουρανοί, και το Πνεύμα σαν περιστέρι να κατεβαίνει επάνω Του, και ήλθε φωνή από τους ουρανούς: Εσύ είσαι ο Υιός μου ο αγαπητός, στον οποίο ευαρεστήθηκα». Ούτε για να του συγχωρηθούν αμαρτίες έρχεται ο Ιησούς στο βάπτισμα, διότι δεν έπραξε αμαρτία· ούτε για να λάβει το Πνεύμα· διότι το βάπτισμα του Ιωάννη, όπως είπα, αφού δεν καθάριζε αμαρτίες, πώς θα μπορούσε να μεταδώσει το Πνεύμα; Αλλά βεβαίως ούτε για να μετανοήσει έρχεται να βαπτισθεί· διότι ήταν πολύ ανώτερος και από τον ίδιο τον Βαπτιστή. Γιατί λοιπόν έρχεται; Προφανώς για να φανερωθεί από τον Ιωάννη στον λαό. Επειδή, λοιπόν, συνέρρεαν πολλοί, ευδόκησε να έλθει για να δοθεί μαρτυρία ενώπιον όλου αυτού του πλήθους σχετικά με το ποιος είναι· και συγχρόνως για να εκπληρώσει κάθε δικαιοσύνη, δηλαδή όλες τις εντολές του νόμου· διότι, εφόσον θεωρείται εντολή και αυτό, το να υπακούσει δηλαδή στον προφήτη που βάπτιζε, ως απεσταλμένο από τον Θεό, εκπληρώνει και αυτήν. Το δε Πνεύμα κατέρχεται, όχι επειδή το είχε ανάγκη ο Χριστός, διότι πώς θα είχε ανάγκη αυτό που παρέμενε ουσιωδώς μέσα Του;