Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 1:17

Διότι τους είπε βέβαια κάποτε, όταν τους επέβαλλε τον ζυγό της μαθητείας και τους καλούσε στο αξίωμα της αποστολής: «Ελάτε πίσω μου και θα σας κάνω να γίνετε αλιείς ανθρώπων». Και για να τους διαβεβαιώσει πάλι σαν με έναν απτό τύπο ότι σίγουρα όσα ειπώθηκαν θα πραγματοποιηθούν, και η υπόσχεση θα καταλήξει στη δύναμη της αλήθειας, τους πείθει σαφώς μέσα από το ίδιο τους το επάγγελμα που ασκούσαν. Διότι οι μακάριοι μαθητές, αφού ενήργησαν σύμφωνα με τη δική τους τέχνη, καθώς ήταν ψαράδες, δεν έπιασαν τίποτα, αν και είχαν κοπιάσει όλη τη νύχτα. Όταν όμως έγινε πλέον πρωί και άρχισε ήδη να διαχέεται το φως και οι ακτίνες του ήλιου, στάθηκε ο Ιησούς στον αιγιαλό. Αυτοί όμως δεν γνώριζαν ότι ήταν αυτός. Όταν μάλιστα τους ρώτησε και τους είπε μήπως τυχόν έπεσε μέσα στα δίχτυα τους κάτι που να χρησιμεύει για τροφή, αυτοί απαντούν ότι δεν έχουν πιάσει απολύτως τίποτα. Έπειτα, τους προστάζει να ρίξουν το δίχτυ στα δεξιά μέρη του πλοίου. Κι εκείνοι λένε: «Αν και ξοδέψαμε μάταιους και ανώφελους κόπους ολόκληρη τη νύχτα, εντούτοις, στο δικό σου λόγο θα ρίξουμε τα δίχτυα». Και όταν έγινε αυτό, το βάρος των αλιευμάτων ξεπερνούσε πλέον τη δύναμη εκείνων που τα τραβούσαν.

Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η Ιερά Γραφή ονομάζει τη θάλασσα της Γαλιλαίας λίμνη της Τιβεριάδας· εκεί όπου βρέθηκαν και οι θεσπέσιοι μαθητές να ασκούν την τέχνη των αλιέων. Απευθύνει λοιπόν τα λόγια του ο Θεός των όλων διαμέσου της φωνής του προφήτη προς το παρόν, σαν να απευθύνεται προς τις χώρες ή τις πόλεις της φυλής του Ζαβουλών και του Νεφθαλείμ, οι οποίες βρίσκονταν δίπλα στη λίμνη της Τιβεριάδας· και σαν να τους έδινε το ποτήριο της σωτηρίας, και να τους προσέφερε το κρασί που ευφραίνει την καρδιά του ανθρώπου, δηλαδή το κήρυγμα για τον Χριστό. Αυτό, λέει, πιες πρώτα, και κάνε το γρήγορα, δηλαδή, ω χώρα του Ζαβουλών και του Νεφθαλείμ, δεχτείτε το σωτήριο κήρυγμα. Αλλά κάντε το γρήγορα, δηλαδή, χωρίς καμία απολύτως καθυστέρηση. Και οι μαθητές, όπως είπα, ήταν οξείς και προχώρησαν με μεγάλη προθυμία στο να πιστέψουν στον Χριστό. Διότι τον ακολούθησαν αμέσως, αφήνοντας τα δίχτυα και τον πατέρα τους, και δεν χρειάστηκαν μακρά κατήχηση. Επειδή άκουσαν: «Ελάτε πίσω μου, και θα σας κάνω αλιείς ανθρώπων, και τον ακολούθησαν.» Με τον ίδιο τρόπο θα βρούμε και άλλους από τους αγίους αποστόλους να έχουν κληθεί, και να έχουν εκπληρώσει τον λόγο της κατήχησης στον Χριστό. Διότι ο Ιωάννης γράφει τα εξής για τον Σωτήρα όλων μας, τον Χριστό: «Την επόμενη ημέρα θέλησε να αναχωρήσει για τη Γαλιλαία· και βρίσκει τον Φίλιππο, και του λέει ο Ιησούς:» Ακολούθησέ με. Ο Φίλιππος ήταν από τη Βηθσαϊδά, από την πατρίδα του Ανδρέα και του Πέτρου.

Όταν όμως περιπέσουμε σε πειρασμούς, πρέπει να τους υπομένουμε. Φαίνεται δε ότι ο Κύριος κηρύττει τα ίδια με τον Ιωάννη, όπως το «Μετανοείτε» και το «Έχει πλησιάσει η βασιλεία του Θεού». Δεν συμβαίνει όμως αυτό· διότι ο μεν Ιωάννης έλεγε το «Μετανοείτε», ώστε να απομακρυνθούν από τις αμαρτίες· ο δε Χριστός λέει το «Μετανοείτε», ώστε να ξεφύγουν από το γράμμα του νόμου. Γι' αυτό και πρόσθεσε το «Πιστεύετε στο Ευαγγέλιο»· διότι εκείνος που πρόκειται να πιστέψει μέσω του Ευαγγελίου, έχει πλέον καταργήσει τον νόμο. Διότι, αναφέρει ο Κύριος, έχει συμπληρωθεί και ο καιρός του νόμου· επειδή, λέει, μέχρι τώρα ενεργούσε ο νόμος, από τώρα όμως είναι παρούσα η βασιλεία του Θεού, δηλαδή ο τρόπος ζωής σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, ο οποίος δικαίως παρομοιάζεται με τη βασιλεία των ουρανών. Διότι, όταν δεις εκείνον που ζει σύμφωνα με το Ευαγγέλιο να πολιτεύεται σχεδόν σαν άσαρκος, άραγε δεν θα έλεγες ότι αυτός κατέχει ήδη τη βασιλεία των ουρανών (όπου δεν υπάρχει βρώση ή πόση), έστω και αν φαίνεται ότι απέχει πολύ; «Περπατώντας δε δίπλα στη θάλασσα της Γαλιλαίας, είδε τον Σίμωνα και τον αδελφό του τον Ανδρέα να ρίχνουν δίχτυα στη θάλασσα (διότι ήταν ψαράδες), και τους είπε ο Ιησούς: Ελάτε πίσω μου, και θα σας κάνω να γίνετε αλιείς ανθρώπων.»