Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 1:24

16 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

λέγων· ἔα, τί ἡμῖν καὶ σοί, ᾿Ιησοῦ Ναζαρηνέ; ἦλθες ἀπολέσαι ἡμᾶς; οἶδά σε τίς εἶ, ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–16 από 16

Μέγας Αθανάσιος Περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ λόγου
Νῦν δὲ ὃ μὴ πιστεύουσιν ἀσεβεῖς ὁρῶσιν οἱ δαίμονες, ὅτι Θεός ἐστι, καὶ διὰ τοῦτο φεύγουσι καὶ προσπίπτουσιν αὐτῷ, λέγοντες ἃ καὶ ὅτε ἦν ἐν σώματι ἐφθέγξαντο· «Οἴδαμέν σε τίς εἶ· ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ»· καὶ· «Ἔα, τί σοι καὶ ἡμῖν, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ; δέομαί σου, μή με βασανίσῃς.» Δαιμόνων τοίνυν ὁμολογούντων καὶ τῶν ἔργων ὁσημέραι μαρτυρούντων, φανερὸν ἂν εἴη, καὶ μηδεὶς ἀναιδευέσθω πρὸς τὴν ἀλήθειαν, ὅτι τε ἀνέστησε τὸ ἑαυτοῦ σῶμα ὁ Σωτήρ, καὶ ὅτι Θεοῦ Υἱός ἐστιν ἀληθινός, ἐξ αὐτοῦ οἷα δὴ ἐκ Πατρὸς ἴδιος Λόγος καὶ Σοφία καὶ Δύναμις ὑπάρχων, ὃς χρόνοις ὕστερον ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν πάντων ἔλαβε σῶμα, καὶ τὴν μὲν οἰκουμένην περὶ Πατρὸς ἐδίδαξε, τὸν δὲ θάνατον κατήργησε, πᾶσι δὲ τὴν ἀφθαρσίαν ἐχαρίσατο διὰ τῆς ἐπαγγελίας τῆς ἀναστάσεως, ἀπαρχὴν ταύτης τὸ ἴδιον ἐγείρας σῶμα, καὶ τρόπαιον αὐτὸ κατὰ τοῦ θανάτου καὶ τῆς τούτου φθορᾶς ἐπιδειξάμενος τῷ σημείῳ τοῦ σταυροῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τώρα όμως, αυτό που δεν πιστεύουν οι ασεβείς, το βλέπουν οι δαίμονες: ότι δηλαδή είναι Θεός, και για τον λόγο αυτόν τρέπονται σε φυγή και προσπίπτουν ενώπιόν του, λέγοντας όσα αναφώνησαν και όταν εκείνος βρισκόταν στο σώμα: «Γνωρίζουμε ποιος είσαι, ο άγιος του Θεού»· και: «Άσε μας, τι σχέση υπάρχει ανάμεσα σε εμάς και σε εσένα, Υιέ του Θεού; Σε ικετεύω, μη με βασανίσεις». Εφόσον, λοιπόν, οι δαίμονες το ομολογούν και τα έργα το μαρτυρούν καθημερινά, καθίσταται φανερό, και ας μην έχει κανείς την αναίδεια να εναντιωθεί στην αλήθεια, ότι ο Σωτήρας ανέστησε το δικό του σώμα και ότι είναι αληθινός Υιός του Θεού, προερχόμενος από αυτόν, όπως ακριβώς από τον Πατέρα, ως ο δικός του Λόγος, Σοφία και Δύναμη. Αυτός, στα ύστερα χρόνια, για τη σωτηρία των πάντων έλαβε σώμα, και αφενός δίδαξε την οικουμένη περί του Πατρός, αφετέρου κατήργησε τον θάνατο και χάρισε σε όλους την αφθαρσία μέσω της επαγγελίας της αναστάσεως, εγείροντας το δικό του σώμα ως απαρχή αυτής, και επιδεικνύοντάς το ως τρόπαιο κατά του θανάτου και της φθοράς του, με το σημείο του σταυρού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Κατὰ Εὐνομίου λόγοι ιβʹ
Ἐπεὶ καὶ οἱ δαίμονες οὐχὶ εὐαγγελιστῶν ἐποίουν ἔργον, ἀλλ᾽ ἀντιβλέπειν μὴ δυνάμενοι τῷ τῆς ἀληθείας φωτὶ, ἐβόων· Οἴδαμέν σε τίς εἶ, ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή και οι δαίμονες δεν επιτελούσαν έργο ευαγγελιστών, αλλά μη δυνάμενοι να αντικρύσουν το φως της αλήθειας, κραύγαζαν: Σε γνωρίζουμε ποιος είσαι, ο Άγιος του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἱεροσολύμων Κατηχήσεις πρὸς τοὺς φωτιζομένους
Μαρτυρεῖ ὁ Ἰορδάνης ἐν ποταμοῖς. Μαρτυρεῖ θάλασσα Τιβεριάδος ἐν θαλάσσαις. Μαρτυροῦσι τυφλοὶ, μαρτυροῦσι χωλοὶ, μαρτυροῦσι νεκροὶ ἐγειρόμενοι. Δαίμονες μαρτυροῦσι λέγοντες· Τί ἡμῖν καί σοι Ἰησοῦ· οἴδαμέν σε τίς εἶ, ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μαρτυρεί ο Ιορδάνης ανάμεσα στους ποταμούς. Μαρτυρεί η θάλασσα της Τιβεριάδος ανάμεσα στις θάλασσες. Μαρτυρούν οι τυφλοί, μαρτυρούν οι χωλοί, μαρτυρούν οι νεκροί που ανασταίνονται. Οι δαίμονες μαρτυρούν λέγοντας: Τι σχέση υπάρχει ανάμεσα σε εμάς και σε εσένα, Ιησού; Γνωρίζουμε ποιος είσαι, ο Άγιος του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Πανάριον
καὶ ἐν οἷς ἔδοξε Χριστὸν δοξάζειν πεπλάνηται. εἰ γὰρ ἦν τοῦ Χριστοῦ, ἔλεγεν ἂν κατὰ τοὺς ἁγίους ἀποστόλους ὡς ἕκαστος 〈αὐτῶν〉 λέγει, Πέτρος μὲν πρῶτος λέγων ὅτι «ἡμεῖς παρ᾽ αὐτοῦ ἠκούσαμεν» καὶ αὐτοῦ τοῦ κυρίου λέγοντος «ὁ ὑμῶν ἀκούων ἐμοῦ ἀκούει» καὶ τοῦ Παύλου λέγοντος «μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ». αὕτη δὲ ἀληθεύει ψευδομένη, καὶ μὴ βουλομένη. καλῶς γὰρ λέγει φάσκουσα μὴ αὐτῆς ἀκούειν, ἀλλὰ Χριστοῦ. πολλάκις γὰρ τὰ ἀκάθαρτα πνεύματα ἀναγκάζεται ἑαυτὰ καθαιρεῖν, 〈ὡς〉 οὐκ ὄντα τῆς ἀληθείας, καὶ ὑποφαίνειν τὸν κύριον αὐτῶν, θέλοντα καὶ μὴ θέλοντα, δι᾽ ἀνάγκην· ὡς ἡ παιδίσκη ἡ ἔχουσα πνεῦμα Πύθωνος ἔλεγεν «οὗτοι οἱ ἄνθρωποι τοῦ θεοῦ δοῦλοι τοῦ ὑψίστου εἰσί», καὶ τό «τί ἦλθες πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς; οἴδαμέν σε τίς εἶ, ὁ ἅγιος τοῦ θεοῦ», οὕτως καὶ αὕτη ἀναγκαζομένη ἔλεγεν αὐτῆς μὴ ἀκούειν ἀλλὰ Χριστοῦ. πῶς οὖν τοῦτο οἱ παρ᾽ αὐτῆς ἀκηκοότες καὶ αὐτῇ πεπιστευκότες βούλονται αὐτῆς ἀκούειν, παρ᾽ αὐτῆς μαθόντες μὴ αὐτῆς ἀκούειν ἀλλὰ κυρίου; καὶ γὰρ ἀληθῶς ἐπίγεια φθεγγομένης αὐτῆς, εἰ παρῆν αὐτοῖς σύνεσις, οὐκ ἔδει αὐτὴν ἀκούεσθαι. καὶ μὴ λέγε ὅτι παρηκολούθει. οὐ γὰρ παρακολουθοῦντός ἐστιν τὸ διδάσκειν καὶ ἑαυτὸν ἀνατρέπειν. εἰ γὰρ ὅλως λέγει «μὴ ἀκούετέ μου», ποῖον ἦν τὸ πνεῦμα τὸ λαλοῦν ἐν αὐτῇ; εἰ γὰρ αὐτὴ ἔλεγεν ᾗ ἄνθρωπος, ἄρα οὐκ ἦν ἐν πνεύματι ἁγίῳ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και σε όσα φάνηκε ότι δοξάζει τον Χριστό, έχει πλανηθεί. Διότι, αν ήταν του Χριστού, θα μιλούσε σύμφωνα με τους αγίους αποστόλους, όπως λέει ο καθένας από αυτούς: ο Πέτρος πρώτος λέγοντας ότι «εμείς από αυτόν ακούσαμε», και ο ίδιος ο Κύριος λέγοντας «εκείνος που ακούει εσάς, ακούει εμένα», και ο Παύλος λέγοντας «γίνετε μιμητές μου, όπως κι εγώ του Χριστού». Αυτή, όμως, λέει την αλήθεια ενώ ψεύδεται, και μάλιστα χωρίς να το θέλει. Διότι ορθώς μιλάει, όταν ισχυρίζεται ότι δεν πρέπει να ακούν την ίδια, αλλά τον Χριστό. Επειδή, πολλές φορές, τα ακάθαρτα πνεύματα αναγκάζονται να αναιρέσουν τον ίδιο τον εαυτό τους, εφόσον δεν προέρχονται από την αλήθεια, και να φανερώσουν τον Κύριό τους, είτε το θέλουν είτε όχι, από ανάγκη· όπως η δούλη που είχε πνεύμα πύθωνα έλεγε «αυτοί οι άνθρωποι είναι δούλοι του Θεού του Υψίστου», και το «γιατί ήρθες πριν από τον καιρό μας για να μας βασανίσεις; γνωρίζουμε ποιος είσαι, ο άγιος του Θεού», έτσι και αυτή, εξαναγκαζόμενη, έλεγε να μην ακούν την ίδια αλλά τον Χριστό. Πώς λοιπόν αυτοί που τα άκουσαν από εκείνη και την πίστεψαν επιθυμούν να την ακούν, αφού έμαθαν από την ίδια να μην ακούν αυτήν αλλά τον Κύριο; Διότι πράγματι, εφόσον αυτή εκφράζει γήινα πράγματα, αν είχαν σύνεση, δεν θα έπρεπε να την ακούν. Και μην πεις ότι είχε επίγνωση των λεγομένων της. Διότι δεν είναι γνώρισμα ανθρώπου που έχει επίγνωση το να διδάσκει και ταυτόχρονα να αναιρεί τον εαυτό του. Επειδή, αν πράγματι λέει «μην με ακούτε», ποιο ήταν το πνεύμα που μιλούσε μέσα της; Διότι, αν αυτή μιλούσε απλώς ως άνθρωπος, άρα δεν βρισκόταν εν Αγίω Πνεύματι.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Δεξιὰν δὲ τοῦ Θεοῦ τίνα ἄν τις εἴποι ἢ τὸν Χριστὸν αὐτοῦ τροπικῶς οὕτως ὠνομασμένον, Ὡς γὰρ ἀλλαχοῦ δύναμις καὶ σοφία λέλεκται, δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμὸς, καὶ ἀπολύτρωσις, οὕτω καὶ νῦν δεξιὰ χρηματίσειεν ἄν· ἐπειδὴ τὰ δεξιὰ καὶ σωτήρια πᾶσιν ἀνθρώποις προξενήσειν ἔμελλεν. «Ὁ Θεὸς ἐλάλησεν ἐν τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ,» καὶ τὰ ἑξῆς. Εὐξαμένου τοῦ ἁγίου Πνεύματος ὅπως ῥυσθῶσιν οἱ ἀγαπητοὶ τοῦ Θεοῦ, μηδὲν ὑπερθέμενος ὁ Θεὸς ἀποκρίνεται λέγων· «Ὑψωθήσομαι καὶ διαμεριῶ Σίκιμα.» Ταῦτα δὲ τοῦ Θεοῦ διὰ τοῦ Λόγου αὐτοῦ ὡς δι᾽ ἑρμηνέως λαλήσαντος, τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπακοῦσαν, διδάσκει καὶ ἡμᾶς εἰδέναι αὐτά· διό φησιν· «Ὁ Θεὸς ἐλάλησεν ἐν τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ.» Τὸν δὲ ἅγιον τοῦ Θεοῦ μορφὴν δούλου λαβόντα οὐκ ἠγνόησάν ποτε οἱ δαίμονες· διὸ ἐβόων λέγοντες· «Οἴδαμέν σε τίς εἶ, ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ.» Ἀλλὰ καὶ ἐν πηʹ ψαλμῷ λέλεκται· «Ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου, εἰ τῷ Δαυῒδ ψεύσομαι.» Ὡς γὰρ πατὴρ ἐφ᾽ υἱῷ ἀγαπητῷ, οὕτως ὁ τῶν ὅλων Θεὸς ἐπὶ τῷ Υἱῷ ὤμνυσι. Καὶ ἐνταῦθα τοίνυν «ὁ Θεὸς ἐλάλησεν ἐν τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ·» ἢ, κατὰ τὸν Ἀκύλαν, «Ὁ Θεὸς ἐλάλησεν ἐν ἡγιασμένῳ αὐτοῦ.» Πότε δὲ καὶ τοῦτ᾽ ἐπληροῦτο, ἢ ὅτε ἐπ᾽ ἐσχάτου τῶν ἡμερῶν ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν Υἱῷ; Τί δὲ ἐλάλησεν ἢ τὰ ἐπιφερόμενα λέγων· «Ἀγαλλιάσομαι καὶ διαμεριῶ Σίκιμα;»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ποιον θα μπορούσε να ονομάσει κάποιος «δεξιά του Θεού» παρά τον Χριστό Του, ο οποίος ονομάζεται έτσι μεταφορικά; Διότι, όπως αλλού έχει ονομαστεί δύναμη και σοφία, δικαιοσύνη, αγιασμός και απολύτρωση, έτσι και τώρα θα μπορούσε να ονομαστεί «δεξιά»· επειδή επρόκειτο να χορηγήσει σε όλους τους ανθρώπους τα δεξιά και τα σωτήρια. «Ο Θεός ελάλησεν εν τω αγίω αυτού», και τα εξής. Όταν το Άγιο Πνεύμα προσευχήθηκε να ελευθερωθούν οι αγαπημένοι του Θεού, ο Θεός, χωρίς να αναβάλει καθόλου, αποκρίνεται λέγοντας: «Θα υψωθώ και θα διαμερίσω τα Σίκιμα». Και επειδή ο Θεός μίλησε αυτά μέσω του Λόγου Του, σαν μέσω ερμηνευτή, το Άγιο Πνεύμα, αφού τα άκουσε, διδάσκει και εμάς να τα γνωρίζουμε· γι' αυτό λέει: «Ο Θεός ελάλησεν εν τω αγίω αυτού». Οι δαίμονες, εξάλλου, ποτέ δεν αγνόησαν τον Άγιο του Θεού όταν έλαβε μορφή δούλου· γι' αυτό φώναζαν λέγοντας: «Γνωρίζουμε ποιος είσαι, ο Άγιος του Θεού». Αλλά και στον ογδοηκοστό όγδοο ψαλμό αναφέρεται: «Μία φορά ορκίστηκα στον άγιό μου, ότι δεν θα διαψεύσω τον Δαβίδ». Διότι, όπως ένας πατέρας ορκίζεται στο αγαπημένο του παιδί, έτσι και ο Θεός των όλων ορκίζεται στον Υιό. Έτσι, λοιπόν, και εδώ «ο Θεός ελάλησεν εν τω αγίω αυτού»· ή, σύμφωνα με τον Ακύλα, «Ο Θεός ελάλησεν εν τω ηγιασμένω αυτού». Και πότε εκπληρώθηκε αυτό, παρά όταν στις έσχατες ημέρες μίλησε σε εμάς μέσω του Υιού; Και τι ελάλησε παρά τα όσα ακολουθούν λέγοντας: «Θα αγαλλιάσω και θα διαμερίσω τα Σίκιμα»;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Αἰνεῖτε Θεὸν ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ. Ὁ μέν τοι Ἀκύλας ἐν ἡγιασμένῳ αὐτοῦ φησι· ὁ δὲ Σύμμαχος, ἐν τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν στερεώματι δυνάμεως αὐτοῦ. Καὶ μή ποτε τῶν οὐρανῶν καὶ τῶν ὑπὲρ τούτους ὑψίστων· ἕτερός ἐστιν ἅγιος τοῦ Θεοῦ, ὃν καταπλαγέντες καὶ δαίμονες ἔλεγον· Οἴδαμέν σε τίς εἶ ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ· ἐν ᾧ οἱ γενόμενοι, τὸν πρέποντα τοῖς ἄκρως τετελειωμένοις ὕμνον ἀναπέμψαι δυνήσονται. Τί γὰρ μακαριώτερον ἑνωθέντος αὐτῷ, καὶ δι᾽ αὐτοῦ τῷ Πατρί; Χρὴ δὲ καὶ εἰς τοὺς προφήτας καὶ ἀποστόλους καὶ μάρτυρας ἀφορῶντας, ἀνυμνεῖν αὐτῶν τὸν Θεὸν, τὸν τοιαύτην ἀνθρώποις ἀγαθῶν ἀνδρῶν φορὰν χαρισάμενον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Αινείτε τον Θεόν εν τοις αγίοις αυτού». Ο μεν Ακύλας λέγει «εν ηγιασμένω αυτού»· ο δε Σύμμαχος, «εν τω αγίω αυτού». «Αινείτε αυτόν εν στερεώματι δυνάμεως αυτού». Και ίσως να μην πρόκειται για τους ουρανούς και για τα ύψιστα μέρη πάνω από αυτούς· άλλος είναι ο άγιος του Θεού, για τον οποίο με έκπληξη έλεγαν και οι δαίμονες: «Σε γνωρίζουμε ποιος είσαι, ο άγιος του Θεού»· και όσοι ενσωματωθούν σε αυτόν, θα μπορέσουν να αναπέμψουν τον ύμνο που αρμόζει στους απολύτως τετελειωμένους. Διότι τι είναι πιο μακάριο από εκείνον που έχει ενωθεί με αυτόν, και μέσω αυτού με τον Πατέρα; Πρέπει δε επίσης, ατενίζοντας τους προφήτες, τους αποστόλους και τους μάρτυρες, να ανυμνούμε τον Θεό, ο οποίος χάρισε στους ανθρώπους μια τέτοια πλειάδα αγαθών ανδρών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
ὄρη» δ᾽ ἂν εἴη αὖθις τροπικώτερον ἡ ἐν τοῖς ὄρεσι τὸ πρὶν ἐπιτελουμένη εἰδωλολατρία, καὶ αἱ ἐν τούτοις ἐνεργήσασαι ἀόρατοι καὶ ἀρχοντικαὶ δυνάμεις, ἃς οὐ μικρῶς ἡ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἀνέσειέν τε καὶ ἀνεκίνει διδασκαλία. τούτων γὰρ ὁ ἔνθεος· αὐτοῦ λόγος ἥ τε θαυματουργὸς καὶ παραδοξοποιὸς ἰσχὺς λεληθότως τὴν κατὰ τῶν ἀνθρώπων μακρὰν καὶ παλαιὰν δυναστείαν καθῄρει. ὡσαύτως δὲ καὶ «κοιλάδες τηκόμεναι ὡς κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρὸς» δαίμονες ἂν εἶεν χθόνιοι καὶ περίγειοι, καθ᾽ ὧν τὸ καυστικὸν τῆς μοχθηρίας αὐτῶν πῦρ ἠφίει, λέγων· «πῦρ ἦλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ τί θέλω εἰ ἤδη ἀνήφθη;» ὑφ᾽ οὗ πυρὸς δὴ καιόμενοι, καὶ μὴ οἷοί τε ὄντες τὰς ἀπὸ τῆς ἀοράτου φλογὸς φέρειν βασάνους, ὑπανεχώρουν τῶν ἀνθρωπείων σωμάτων, καὶ τὸ συνέχον γε καὶ ἐλαῦνον αὐτοὺς ἀνωμολόγουν βοῶντες· «ἔα, τί ἡμῖν καὶ σοί, υἱὲ τοῦ θεοῦ; ἦλθες πρὸς καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς;» «οἴδαμέν σε τίς εἶ, ὁ ἅγιος τοῦ θεοῦ». τούτους δὲ μάλιστα ᾐκίζετο καὶ τοὺς ἐπὶ τούτων ἄρχοντας καθῄρει, ὅτι μὴ ἀρκεσθέντες τῇ τῶν λοιπῶν ἐθνῶν διαφθορᾷ, δι᾽ ἧς τοὺς πάντας εἰς τὴν πολύθεον πλάνην καταβεβλήκεσαν, καὶ τῷ πάλαι τοῦ θεοῦ λαῷ, αὐτῷ δὴ τῷ ἐκ περιτομῆς, ἐπιβεβουλεύκασιν, καὶ ἀποστήσαντές γε τοῦ θεοῦ καὶ τοῦτον παντοίαις περιέπειραν δυσσεβείαις.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Όρη» πάλι, με πιο αλληγορική έννοια, θα μπορούσε να είναι η ειδωλολατρία που τελούνταν παλαιότερα στα βουνά, καθώς και οι αόρατες και αρχοντικές δυνάμεις που ενεργούσαν σε αυτά, τις οποίες διόλου λίγο δεν συντάραξε και αναστάτωσε η διδασκαλία του Σωτήρος μας. Διότι ο ένθεος λόγος Του και η θαυματουργική και παραδοξοποιός Του ισχύς καθαιρούσε ανεπαίσθητα τη μακρά και παλαιά δυναστεία τους πάνω στους ανθρώπους. Ωσαύτως δε και οι «κοιλάδες που λιώνουν σαν κερί από το πρόσωπο της φωτιάς» θα μπορούσαν να είναι οι χθόνιοι και περίγειοι δαίμονες, εναντίον των οποίων εξαπέλυε το πυρ που κατακαίει τη μοχθηρία τους, λέγοντας: «Πυρ ήλθα να βάλω επί της γης, και τι άλλο θέλω αν ήδη άναψε;». Καιόμενοι, λοιπόν, από αυτό το πυρ και μη μπορώντας να αντέξουν τα βασανιστήρια από την αόρατη φλόγα, υποχωρούσαν από τα ανθρώπινα σώματα και ομολογούσαν αυτό που τους συνείχε και τους εκδίωκε, κραυγάζοντας: «Έα, τι σχέση υπάρχει μεταξύ εμάς και εσένα, Υιέ του Θεού; Ήλθες πριν από τον καθορισμένο καιρό να μας βασανίσεις;» και «Σε γνωρίζουμε ποιος είσαι, ο Άγιος του Θεού». Και αυτούς κυρίως τιμωρούσε και τους άρχοντές τους καθαιρούσε, διότι, μη αρκούμενοι στη διαφθορά των υπολοίπων εθνών, μέσω της οποίας τους είχαν κατακρημνίσει όλους στην πολυθεϊστική πλάνη, επιβουλεύτηκαν και τον παλαιό λαό του Θεού, δηλαδή αυτόν της περιτομής, και, αφού τον απομάκρυναν από τον Θεό, τον πλήγωσαν με παντοειδείς ασέβειες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ὑπὲρ τῶν ἱερῶς ἡσυχαζόντων
Ὁ γοῦν εἰδὼς τὴν ἀλήθειαν καὶ τὸ ψεῦδος ἐπίσταται. Εἰ γοῦν, κατὰ τοὺς τοῦ φιλοσόφου λόγους, τὸ γινῶσκον ἐν τῷ γινωσκομένη ἐστήρικταί τε καὶ μένει καὶ διὰ τοῦτο κατ’ αὐτὸν ὁ τὴν γνῶσιν ἔχων τῶν ὄντων ἐν τῷ Θεῷ ἐστι καὶ ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ, οὐκοῦν καὶ τὸ ψεῦδος καὶ ὁ τοῦ ψεύδους πατὴρ ἐν αὐτῷ πεποίηται τὴν μονήν; Καὶ ὁ αὐτὸς οὗτός ἐστι λοιπὸν ὁ καὶ σκότους νοητοῦ ἔμπλεων τὴν ψυχὴν κεκτημένος καὶ ὄντως πολὺ σκότος ἐπηλυγάζει τὴν ψυχὴν ἣ τοιαῦτα προφέρει διανοήματα. Τί γὰρ ὁ λέγων «οἶδά σε τίς εἶ, ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ», διὰ τὴν γνῶσιν ταύτην ἐν ἑαυτῷ εἶχε τὸν Χριστόν; Τί δὲ ὁ γινώσκων καὶ μὴ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἐν ἑαυτῷ ἔχει μονίμως ἐνιδρυμένον τὸν Θεόν; Καὶ πῶς «δαρήσεται πολλάς»· Καὶ μὴν ὁ μὲν Χριστὸς ἐν εὐαγγελίοις ἐκ μὲν τῆς τῶν ἐντολῶν τηρήσεως προσγίνεσθαί φησι τὴν αὐτοῦ καὶ τοῦ Πατρὸς ἐνοίκησιν, ἐκ δὲ τῆς ἐνοικήσεως, τὴν ἐμφάνειαν. Οὗτος δέ, ἀντεστραμμένως μὲν ἐκείνῳ, ἐκ τῆς αὐτῷ δοκούσης ἐμφανείας φησὶ τὴν ἐνοίκησιν, ὑπεναντίως δὲ σαφῶς οὐκ ἐκ τῶν ἐντολῶν, ἀλλ’ ἐκ γνώσεως τὴν ἐμφάνειαν, καὶ γνώσεως ἣν ἐκ τῆς τηρήσεως τῶν θείων ἐντολῶν μηδαμῶς προσγίνεσθαι πρότερον ἀπεφήνατο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτός λοιπόν που γνωρίζει την αλήθεια, κατανοεί και το ψεύδος. Αν λοιπόν, σύμφωνα με τα λόγια του φιλοσόφου, εκείνος που γνωρίζει στηρίζεται και παραμένει σε αυτό που γνωρίζεται και γι' αυτό, σύμφωνα με αυτόν, όποιος έχει τη γνώση των όντων βρίσκεται στον Θεό και ο Θεός μέσα του, άραγε δεν έχει κάνει την κατοικία του μέσα του και το ψεύδος και ο πατέρας του ψεύδους; Και αυτός ο ίδιος είναι λοιπόν που έχει την ψυχή του γεμάτη από νοητό σκοτάδι, και πράγματι πολύ σκοτάδι επισκιάζει την ψυχή που εκφράζει τέτοιου είδους διανοήματα. Διότι, μήπως εκείνος που έλεγε «γνωρίζω ποιος είσαι, ο άγιος του Θεού», εξαιτίας αυτής της γνώσης είχε μέσα του τον Χριστό; Και μήπως αυτός που γνωρίζει και δεν πράττει το θέλημα του Θεού, έχει μόνιμα εγκατεστημένο μέσα του τον Θεό; Και πώς τότε «θα δαρεί πολύ»; Και όμως, ο μεν Χριστός στα Ευαγγέλια λέει ότι από την τήρηση των εντολών προέρχεται η ενοίκηση η δική του και του Πατέρα, και από την ενοίκηση, η φανέρωση. Αυτός όμως, αντίστροφα από εκείνον, λέει ότι η ενοίκηση προέρχεται από τη φανέρωση που αυτός νομίζει, και εντελώς αντίθετα υποστηρίζει ότι η φανέρωση δεν προέρχεται από τις εντολές, αλλά από τη γνώση, και μάλιστα μια γνώση για την οποία νωρίτερα αποφάνθηκε ότι δεν προέρχεται καθόλου από την τήρηση των θείων εντολών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ὑπὲρ τῶν ἱερῶς ἡσυχαζόντων
Διὰ τοῦτο ὁ μέγας Διονύσιος «κυκλικῶς» εἶπε «κινεῖσθαι τοὺς νόας, ἑνουμένους ταῖς ἀνάρχοις καὶ ἀτελευτήτοις ἐλλάμψεσιν». Ἐπιστῆσαι δὲ καὶ τοῦτο χρὴ ὡς οὐχ ἁπλῶς ὁ πάνθ’ ὑπὲρ ἅπαντας ἠκριβωμένος οὗτος κυκλικῶς τοὺς νόας εἴρηκε κινεῖσθαι ταῖς ἀνάρχοις ἑνουμένους ἐλλάμψεσιν, ἀλλὰ «λέγεσθαι» κινεῖσθαι, ὑποσημαίνων, ὡς ἐγᾦμαι, τὸ μὴ φυσικὴν αὐτοῖς εἶναι τὴν τοιαύτην ἕνωσιν, εἰ καὶ διὰ τὸ μολυσμοῦ πεῖραν οὐδέποτε λαβεῖν συγκεκληρωμένοι τυγχάνουσιν ἐξ ἀρχῆς τῇ χάριτι. Ὅτι δὲ τὸ τοιοῦτο φῶς καὶ ἡ ὁρῶσα τοῦτο δύναμις οὐ φυσικῶς τοῖς ὑπερκοσμίοις ἔνεστιν ἀγγέλοις καὶ παρὰ τοῦ ἐχθίστου τούτοις ἔνι μαρτυρίαν αὖθις ἀξιοπιστοτέραν, ὅ φασι, πορίσασθαι· τὸ γὰρ ἔκπτωτον ἐκείνων καὶ δαιμόνιον φῦλον, τοῦ μὲν φωτὸς καὶ τῆς ὁρώσης τοῦτο δυνάμεως ἐστέρηται, οὐδενὸς δὲ τῶν φυσικῶν· οὐκ ἄρα φυσικόν, οὔτε τὸ φῶς, οὔτε ἡ ὅρασις ἐκείνη. Καὶ μὴν οὐδὲ νοήσεως ἐστέρηται τὸ δαιμόνιον φῦλον· νόες γάρ εἰσι καὶ τὸ εἶναι οὐκ ἀποβεβλήκασι καὶ «οἶδά σε τίς εἶ» φασιν «ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ», ὃς καὶ οὐκ ἠφίει τὰ δαιμόνια λαλεῖν «ὅτι ᾔδεισαν τὸν Χριστὸν αὐτὸν εἶναι». Διὸ καὶ ὁ θεολόγος εἶπεν· «Ἀπιστεῖς τῇ θεότητι; Τοῦτο οὐδὲ οἱ δαίμονες». Εἰ δὲ θεότητα ἴσασι, καὶ τοῦτ’ εἰδέναι αὐτοὺς ἀνάγκη ὅτι τῶν κτιστῶν οὐδέν ἐστιν ἐκείνη.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό ο μέγας Διονύσιος είπε ότι «οι νόες κινούνται κυκλικά, ενωνόμενοι με τις άναρχες και ατελεύτητες ελλάμψεις». Πρέπει όμως να προσέξουμε και το εξής, ότι δηλαδή αυτός που προσδιόρισε τα πάντα με ακρίβεια περισσότερο από κάθε άλλον, δεν είπε απλώς ότι οι νόες κινούνται κυκλικά ενωνόμενοι με τις άναρχες ελλάμψεις, αλλά ότι «λέγεται» πως κινούνται, υποδηλώνοντας, όπως νομίζω, ότι η τέτοιου είδους ένωση δεν είναι φυσική για αυτούς, έστω κι αν, λόγω του ότι δεν γνώρισαν ποτέ την πείρα του μολυσμού, τυγχάνουν από την αρχή άρρηκτα συνδεδεμένοι με τη χάρη. Το ότι δε ένα τέτοιο φως και η δύναμη που το βλέπει δεν ενυπάρχουν εκ φύσεως στους υπερκόσμιους αγγέλους, μπορεί κανείς, όπως λένε, να αντλήσει μια ακόμη πιο αξιόπιστη μαρτυρία γι' αυτό από τον ίδιο τον μεγαλύτερο εχθρό τους· διότι το εκπεσόν και δαιμονικό φύλο τους έχει στερηθεί το φως και τη δύναμη που το βλέπει, αλλά δεν έχει στερηθεί κανένα από τα φυσικά του ιδιώματα· άρα δεν είναι φυσικό γνώρισμα ούτε το φως ούτε εκείνη η όραση. Και βέβαια, το δαιμονικό φύλο δεν έχει στερηθεί ούτε τη νόηση· διότι είναι νόες και δεν έχουν αποβάλει την ύπαρξή τους, και λένε «σε ξέρω ποιος είσαι, ο άγιος του Θεού», ο οποίος μάλιστα δεν άφηνε τα δαιμόνια να μιλούν, «επειδή γνώριζαν ότι αυτός είναι ο Χριστός». Γι' αυτό και ο Θεολόγος είπε: «Δεν πιστεύεις στη θεότητα; Αυτό δεν το κάνουν ούτε οι δαίμονες». Εάν όμως γνωρίζουν τη θεότητα, κατ' ανάγκην γνωρίζουν και αυτό, ότι δηλαδή αυτή δεν είναι κανένα από τα κτιστά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν δευτέραν τῆς ἑβδομάδος τῶν φώτων καὶ εἰς τὸν πέμπτον ψαλμόν
Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον, περὶ οὗ Ναθαναὴλ ἀμφιβάλλων ἐβόα· Ἐκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι; Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον ὃν ἡ τῶν δαιμόνων ἔφριξε φάλαγξ· Τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ Ναζαρηνέ; Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τον Ιησού τον Ναζωραίο, για τον οποίο ο Ναθαναήλ αμφιβάλλοντας αναφωνούσε: «Από τη Ναζαρέτ μπορεί να προέλθει κάτι καλό;» Τον Ιησού τον Ναζωραίο, μπροστά στον οποίο έφριξε η φάλαγγα των δαιμόνων: «Τι σχέση έχουμε εμείς με εσένα, Ιησού Ναζαρηνέ;» Τον Ιησού τον Ναζωραίο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ ῥητόν· Τοῖς ἀγαπῶσι τὸν θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν
Τοῦτο δὲ ἐποίει, ἀκολουθῶν τῷ οἰκείῳ Δεσπότῃ· ἐπεὶ καὶ ἐκείνῳ προσιόντες ἔλεγον, Οἴδαμέν σε τίς εἶ, ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ· καὶ ὅμως ταῦτα λέγοντας αὐτοὺς ἀπήλαυνεν. Ἐγίνετο δὲ τοῦτο εἰς κατηγορίαν τῶν ἀναισχύντων Ἰουδαίων, ὅτι ἐκεῖνοι μὲν καθ᾽ ἑκάστην ἡμέραν θαύματα ὁρῶντες καὶ μυρία παράδοξα γινόμενα, ἠπίστουν, οἱ δὲ δαίμονες ἐπεγίνωσκον, καὶ Υἱὸν αὐτὸν τοῦ Θεοῦ ὡμολόγουν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτό δε το έπραττε, ακολουθώντας τον δικό του Δεσπότη· διότι και σε Εκείνον πλησίαζαν και έλεγαν: «Γνωρίζουμε ποιος είσαι, ο άγιος του Θεού»· και όμως, παρόλο που τα έλεγαν αυτά, τους εκδίωκε. Αυτό δε γινόταν προς κατηγορίαν των αναίσχυντων Ιουδαίων, διότι εκείνοι μεν, βλέποντας καθημερινά θαύματα και αναρίθμητα παράδοξα να συμβαίνουν, απιστούσαν, ενώ οι δαίμονες Τον αναγνώριζαν και Τον ομολογούσαν Υιό του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Κατηχήσεις πρὸς τοὺς φωτιζομένους
Τί ἄν τις εἴποι περὶ τῶν ἐπῳδαῖς καὶ περιάπτοις κεχρημένων, καὶ νομίσματα χαλκᾶ Ἀλεξάνδρου τοῦ Μακεδόνος ταῖς κεφαλαῖς καὶ τοῖς ποσὶ περιδεσμούντων; Αὗται αἱ ἐλπίδες ἡμῶν, εἰπέ μοι, ἵνα μετὰ σταυρὸν καὶ θάνατον Δεσποτικὸν εἰς Ἕλληνος βασιλέως εἰκόνα τὰς ἐλπίδας τῆς σωτηρίας ἔχωμεν; Οὐκ οἶδας πόσα κατώρθωσεν ὁ σταυρός; τὸν θάνατον κατέλυσε, τὴν ἁμαρτίαν ἔσβεσε, τὸν ᾅδην ἄχρηστον ἐποίησε, τοῦ διαβόλου τὴν δύναμιν ἐξέλυσε, καὶ εἰς σώματος ὑγίειαν οὐκ ἔστιν ἀξιόπιστος; τὴν οἰκουμένην ἀνέστησεν ἅπασαν, καὶ σὺ αὐτῷ οὐ θαῤῥεῖς; καὶ τίνος ἂν ἄξιος εἴης, εἰπέ μοι; Οὐ περίαπτα δὲ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐπῳδὰς σαυτῷ περιάγεις, γραΐδια μεθύοντα καὶ παραπαίοντα εἰς τὴν οἰκίαν σου εἰσάγων· καὶ οὐκ αἰσχύνῃ οὐδὲ ἐρυθριᾷς μετὰ τοσαύτην φιλοσοφίαν πρὸς ταῦτα ἐπτοημένος; Καὶ τὸ χαλεπώτερον τῆς ἀπάτης· ὅταν γὰρ παραινῶμεν ταῦτα καὶ ἀπάγωμεν, δοκοῦντες ἀπολογεῖσθαί φασιν, ὅτι Χριστιανή ἐστιν ἡ γυνὴ ἡ ταῦτα ἐπᾴδουσα, καὶ οὐδὲν ἕτερον φθέγγεται, ἢ τὸ τοῦ Θεοῦ ὄνομα. Διὰ τοῦτο μὲν οὖν αὐτὴν μάλιστα μισῶ καὶ ἀποστρέφομαι, ὅτι τῷ ὀνόματι τοῦ Θεοῦ πρὸς ὕβριν κατακέχρηται, ὅτι λέγουσα Χριστιανὴ εἶναι, τὰ τῶν Ἑλλήνων ἐπιδείκνυται. Καὶ γὰρ καὶ οἱ δαίμονες τὸ τοῦ Θεοῦ ὄνομα ἐφθέγγοντο, ἀλλ᾽ ἦσαν δαίμονες, καὶ οὕτως ἔλεγον πρὸς τὸν Χριστόν· Οἴδαμέν σε τίς εἶ, ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ· καὶ ὅμως ἐπετίμησεν αὐτοῖς καὶ ἀπήλασε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τι θα μπορούσε να πει κανείς για εκείνους που χρησιμοποιούν επωδές και περίαπτα, και περιδένουν χάλκινα νομίσματα του Αλεξάνδρου του Μακεδόνα στα κεφάλια και στα πόδια τους; Αυτές είναι οι ελπίδες μας, πες μου, ώστε μετά τον σταυρό και τον Δεσποτικό θάνατο να εναποθέτουμε τις ελπίδες της σωτηρίας μας στην εικόνα ενός ειδωλολάτρη βασιλιά; Δεν γνωρίζεις πόσα κατόρθωσε ο σταυρός; Τον θάνατο κατέλυσε, την αμαρτία έσβησε, τον άδη κατέστησε ανενεργό, τη δύναμη του διαβόλου διέλυσε, και για την υγεία του σώματος δεν είναι αξιόπιστος; Ολόκληρη την οικουμένη ανέστησε, και εσύ δεν του έχεις εμπιστοσύνη; Και τίνος πράγματος θα ήσουν άξιος, πες μου; Δεν περιφέρεις πάνω σου μόνο περίαπτα, αλλά και επωδές, βάζοντας στο σπίτι σου μεθυσμένες και ξεμωραμένες γριές· και δεν ντρέπεσαι ούτε κοκκινίζεις, ύστερα από τόση χριστιανική διδασκαλία, να παρασύρεσαι από τέτοια πράγματα; Και το χειρότερο της απάτης: διότι, όταν τα συμβουλεύουμε αυτά και προσπαθούμε να τους αποτρέψουμε, νομίζοντας ότι απολογούνται, λένε ότι η γυναίκα που λέει αυτές τις επωδές είναι Χριστιανή, και δεν προφέρει τίποτε άλλο παρά μόνο το όνομα του Θεού. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, λοιπόν, την μισώ και την αποστρέφομαι περισσότερο, επειδή καταχράται το όνομα του Θεού υβριστικά, διότι, ενώ λέει ότι είναι Χριστιανή, επιδεικνύει τις πρακτικές των ειδωλολατρών. Επειδή και οι δαίμονες πρόφεραν το όνομα του Θεού, αλλά παρέμεναν δαίμονες, και έλεγαν τα εξής στον Χριστό: «Σε γνωρίζουμε ποιος είσαι, ο Άγιος του Θεού»· και όμως Εκείνος τους επιτίμησε και τους εξεδίωξε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ἦν ἄνθρωπος ἐν πνεύματι ἀκαθάρτῳ, καὶ ἀνέκραξεν λέγων· Ἔα, τί ἡμῖν καὶ σοὶ, Ἰησοῦ Ναζαρηνέ;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Υπήρχε ένας άνθρωπος κυριευμένος από ακάθαρτο πνεύμα, και ανέκραξε λέγοντας: Άσε, τι σχέση έχουμε εμείς με εσένα, Ιησού Ναζαρηνέ;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ἦλθες ἀπολέσαι ἡμᾶς. Καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Φιμώθητι, καὶ ἔξελθε ἀπ᾽ αὐτοῦ. Καὶ ἐξῆλθεν ἀπ᾽ αὐτοῦ.» «Ἔρχονται πρὸς αὐτὸν παραλυτικὸν φέροντες, καὶ ἀπεστέγασαν τὴν στέγην, καὶ χαλῶσι τὸν κράββατον ἐφ᾽ ᾧ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο. Ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν, λέγει τῷ παραλυτικῷ· Ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου. Ἔγειρε, καὶ ἆρον τὸν κράββατόν σου, καὶ περιπάτει. »Ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν, καὶ ὑπήντησεν αὐτῷ ἐκ τῶν μνημείων ἄνθρωπος ἐξερχόμενος ἐν πνεύματι ἀκαθάρτῳ. Ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν μακρόθεν, ἔδραμεν καὶ προσεκύνησεν αὐτὸν, καὶ κράξας φωνῇ μεγάλῃ λέγει· Τί ἐμοὶ καὶ σοὶ, υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου; Ὁρκίζω σε τὸν Θεὸν, μή με βασανίσῃς. Καὶ ἐπηρώτησεν αὐτόν· Τί ὄνομά σοι; Καὶ λέγει αὐτῷ· Λεγεὼν ὄνομά μοι. Καὶ παρεκάλουν αὐτὸν, ἵνα μὴ ἐξαποστείλῃ αὐτοὺς ἔξω τῆς χώρας. Ἦν δὲ ἐκεῖ ἀγέλη χοίρων βοσκομένη, καὶ παρεκάλουν αὐτὸν οἱ δαίμονες λέγοντες· Πέμψον ἡμᾶς εἰς τοὺς χοίρους, ἵνα εἰς αὐτοὺς εἰσέλθωμεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ήλθες για να μας εξολοθρεύσεις. Και τον επιτίμησε ο Ιησούς λέγοντας: Σώπασε, και έβγα από αυτόν. Και βγήκε από αυτόν.» «Έρχονται προς αυτόν φέρνοντας έναν παραλυτικό, και αφαίρεσαν τη στέγη, και κατεβάζουν το κρεβάτι πάνω στο οποίο ήταν ξαπλωμένος ο παραλυτικός. Βλέποντας δε ο Ιησούς την πίστη τους, λέγει στον παραλυτικό: Σου συγχωρούνται οι αμαρτίες σου. Σήκω, πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα.» Ήλθε ο Ιησούς στη χώρα των Γαδαρηνών, και τον συνάντησε ένας άνθρωπος που έβγαινε από τα μνήματα κατεχόμενος από ακάθαρτο πνεύμα. Βλέποντας δε τον Ιησού από μακριά, έτρεξε και τον προσκύνησε, και κράζοντας με δυνατή φωνή λέγει: Τι σχέση υπάρχει μεταξύ εμού και σου, Υιέ του Θεού του Υψίστου; Σε ορκίζω στον Θεό, μη με βασανίσεις. Και τον ρώτησε: Ποιο είναι το όνομά σου; Και του λέγει: Λεγεών είναι το όνομά μου. Και τον παρακαλούσαν να μην τους διώξει έξω από τη χώρα. Έβοσκε δε εκεί μια αγέλη χοίρων, και τον παρακαλούσαν οι δαίμονες λέγοντας: Στείλε μας στους χοίρους, για να εισέλθουμε σε αυτούς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἀπὸ τῆς Ναζαρέτ. Ἐν οὖν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Σαββάτου, ὅτε συνήγοντο ἀναγινώσκοντες, τότε εἰσῆλθε διδάξων καὶ ὁ Χριστός. Καὶ γὰρ καὶ ὁ νόμος ἐπὶ τούτῳ ἐν τῷ Σαββάτῳ ἀργεῖν ἐκέλευεν, ἵνα σχολάζωσιν οἱ ἄνθρωποι τῇ ἀναγνώσει, συναγόμενοι ἐπὶ τὸ αὐτό. Ἐδίδασκεν οὖν ὁ Κύριος ἐλεγκτικῶς, οὐ κολακευτικῶς ὡς οἱ Φαρισαῖοι. Προτρεπόμενος γὰρ εἰς τὸ ἀγαθόν, ἠπείλει τιμωρίαν τοῖς ἀπειθοῦσιν. «Καὶ ἦν ἐν τῇ Συναγωγῇ αὐτῶν ἄνθρωπος ἐν πνεύματι ἀκαθάρτῳ, καὶ ἀνέκραξε λέγων· Ἔα, τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ Ναζαρηνέ; Ἦλθες ἀπολέσαι ἡμᾶς; Οἶδά σε τίς εἶ, ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, λέγων· Φιμώθητι, καὶ ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ. Καὶ σπαράξαν αὐτὸν τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον, καὶ κράξαν φωνῇ μεγάλῃ, ἐξῆλθεν ἐξ αὐτοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Από τη Ναζαρέτ. Έτσι λοιπόν, την ημέρα του Σαββάτου, όταν συγκεντρώνονταν για την ανάγνωση των Γραφών, εισήλθε για να διδάξει και ο Χριστός. Διότι και ο νόμος για αυτόν ακριβώς τον λόγο διέτασσε την αργία κατά το Σάββατο, προκειμένου να αφοσιώνονται οι άνθρωποι στην ανάγνωση, συγκεντρωμένοι στον ίδιο τόπο. Δίδασκε λοιπόν ο Κύριος με τρόπο ελεγκτικό και όχι κολακευτικό όπως οι Φαρισαίοι. Επειδή, προτρέποντας στο αγαθό, απειλούσε με τιμωρία τους απειθείς. «Και υπήρχε στη Συναγωγή τους άνθρωπος κυριευμένος από ακάθαρτο πνεύμα, και έκραξε δυνατά λέγοντας: Άσε μας, τι σχέση υπάρχει ανάμεσα σε εμάς και σε σένα, Ιησού Ναζαρηνέ; Ήρθες για να μας καταστρέψεις; Γνωρίζω ποιος είσαι, ο άγιος του Θεού. Και τον επιτίμησε ο Ιησούς λέγοντας: Σώπασε και βγες από αυτόν. Και το ακάθαρτο πνεύμα, αφού τον συντάραξε και φώναξε με δυνατή φωνή, βγήκε από αυτόν.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Οἶδά σε τίς εἶ. Ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ. Πρότερον οὖν ἐγκαλεῖ αὐτῷ· Τί ἦλθες ὧδε ἀπολέσαι ἡμᾶς; Εἶτα κολακεύει, δοκῶν τὸν Κύριον ὑπὸ τῆς κολακείας μαλακισθέντα, ἐάσειν αὐτόν· οὕτως ἀνόητον ἡ πονηρία· ἀλλ’ ὁ Κύριος, διδάσκων ἡμᾶς, ἵνα μὴ χρῄζωμεν τῆς ἀπὸ τῶν δαιμόνων μαρτυρίας καὶ συστάσεως, φησί·
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γνωρίζω ποιος είσαι. Ο άγιος του Θεού. Αρχικά, λοιπόν, του διαμαρτύρεται: Γιατί ήρθες εδώ να μας καταστρέψεις; Έπειτα τον κολακεύει, νομίζοντας ότι ο Κύριος, αφού μαλακώσει από την κολακεία, θα τον αφήσει. Τόσο ανόητη είναι η πονηρία. Αλλά ο Κύριος, διδάσκοντάς μας ώστε να μην έχουμε ανάγκη τη μαρτυρία και τη σύσταση των δαιμόνων, λέει:
Περισσότερα
Λεπτομέρειες