Μήποτε οὖν ἐν μὲν τῷ, «Ἀφῆκεν αὐτὴν ὁ πυρετὸς,» εἰρημένῳ ὑπὸ Ματθαίου καὶ Μάρκου, οὐδενὸς περὶ ζώου ἐμφαίνηται τοῦτον πυρετὸν ἐνεργοῦντος· ἐν δὲ τῷ, «Ἐπιστὰς ἐπάνω αὐτῆς ἐπετίμησε τῷ πυρετῷ, καὶ ἀφῆκεν αὐτὴν,» εἰρημένῳ ὑπὸ Λουκᾶ, οὐκ οἶδα εἰ μὴ ἀναγκασθησόμεθα τὸ ἐπιτιμώμενον ζῶον εἰπεῖν μὴ χωροῦν τὴν τοῦ ἐπιτιμῶντος ἐνέργειαν· ἄψυχον γὰρ καὶ μὴ αἰσθανόμενον ἐπιτιμίας, ἐπιτιμᾶσθαι οὐκ εὔλογον λέγειν. Οὐδὲν δὲ θαυμαστὸν εἶναί τινας κακωτικὰς τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος δυνάμεις, καὶ οὐ πάντως κατηγορήσωμεν τῆς ψυχῆς τῶν πασχόντων ὡς ἐκ τούτων βλαπτομένης. Οὐδὲ γὰρ ἐπεὶ ἔπαισε τὸν Ἰὼβ ἕλκει πονηρῷ, λαβὼν ὁ διάβολος τὴν ἐξουσίαν εἰς τὸ διὰ τοῦ σώματος πειράσαι αὐτὸν, περὶ τοῦτο κατηγορητέος ὁ Ἰὼβ, ἀθλήσας καὶ γενναίως ὑπομείνας τὴν πληγήν. Μόνον εἴη λέγεσθαι, εἴ ποτε κατὰ σωματικοὺς πειραζόμεθα πόνους, τὸ, Ἀλλὰ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ μὴ ἅψητε· ὡς καὶ ὁ Κύριος ἐπιτιμῶν ἰᾶται τοὺς ἔχοντας.
Μετάφραση
Μήπως λοιπόν, ενώ στη φράση «Την άφησε ο πυρετός», που λέγεται από τον Ματθαίο και τον Μάρκο, δεν υποδηλώνεται κανένα έμβιο ον που να προκαλεί ενεργά αυτόν τον πυρετό· στη φράση όμως «Στάθηκε από πάνω της και επιτίμησε τον πυρετό, και την άφησε», που λέγεται από τον Λουκά, δεν ξέρω αν θα αναγκαστούμε να πούμε ότι το έμβιο ον που επιτιμάται δεν αντέχει την ενέργεια αυτού που το επιτιμά. Διότι δεν είναι λογικό να λέγεται ότι επιτιμάται κάτι άψυχο και ανίκανο να αισθανθεί την επιτίμηση. Και δεν είναι καθόλου παράξενο να υπάρχουν κάποιες δυνάμεις που προκαλούν κακώσεις στο ανθρώπινο σώμα, και δεν πρέπει εξάπαντος να κατηγορήσουμε την ψυχή εκείνων που πάσχουν ότι βλάπτεται εξαιτίας αυτών. Διότι, ούτε επειδή ο διάβολος χτύπησε τον Ιώβ με πονηρό έλκος, έχοντας λάβει την εξουσία να τον δοκιμάσει μέσω του σώματός του, πρέπει εξαιτίας αυτού να κατηγορηθεί ο Ιώβ, ο οποίος αγωνίστηκε και υπέμεινε γενναία την πληγή. Μακάρι μόνο να λέγεται, αν ποτέ δοκιμαζόμαστε από σωματικούς πόνους, το «Αλλά την ψυχή του μην την αγγίξετε»· όπως ακριβώς και ο Κύριος επιτιμώντας θεραπεύει όσους πάσχουν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες