Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 1:6

Την επιείκεια δε και την πραότητα, ποιος κατόρθωσε και τα δύο αυτά περισσότερο, και ποιος εξίσου με την ψυχή του Παύλου; Εάν δε δεις τον ζήλο του, θα διαπιστώσεις ότι υπερτερεί του Ηλία τόσο πολύ, όσο εκείνος υπερείχε των άλλων προφητών. Αλλά ο Ιωάννης έτρωγε ακρίδες και άγριο μέλι. Ούτος όμως διέτριβε στο μέσο της οικουμένης, όπως ακριβώς εκείνος στην έρημο, μη τρεφόμενος μεν με ακρίδες και άγριο μέλι, αλλά παραθέτοντας τράπεζα πολύ πιο πενιχρή από αυτήν, και μην έχοντας επάρκεια ούτε καν της αναγκαίας τροφής εξαιτίας του ζήλου του υπέρ του κηρύγματος.

Το βάπτισμα του Ιωάννη δεν παρείχε άφεση αμαρτιών, αλλά εισήγαγε μόνο τη μετάνοια στους ανθρώπους· πώς λοιπόν λέει εδώ ο Μάρκος ότι ήταν για άφεση αμαρτιών; Λέμε λοιπόν ότι κήρυττε βάπτισμα μετανοίας. Και αυτό το κήρυγμα της μετανοίας πού οδηγούσε; Στην άφεση των αμαρτιών, δηλαδή, στο βάπτισμα του Χριστού, το οποίο παρείχε άφεση αμαρτιών. Όπως όταν λέμε: Ήρθε ο τάδε απεσταλμένος του βασιλιά αναγγέλλοντας την προετοιμασία φαγητών για την ευεργεσία αυτών που τα προετοιμάζουν, δεν εννοούμε με αυτό ότι ο απεσταλμένος πρόκειται να ευεργετήσει όσους προετοιμάζουν τα βασιλικά φαγητά, αλλά ότι αυτός ανήγγειλε την προετοιμασία των φαγητών, ώστε όσοι τα ετοίμασαν, υποδεχόμενοι τον βασιλιά, να ευεργετηθούν από αυτόν· έτσι λοιπόν και εδώ, ο Πρόδρομος κήρυττε βάπτισμα μετανοίας, ώστε αυτοί που μετανόησαν, αφού δεχθούν τον Χριστό, να λάβουν άφεση αμαρτιών. «Ο Ιωάννης φορούσε ένδυμα από τρίχες καμήλας, και δερμάτινη ζώνη γύρω από τη μέση του, και έτρωγε ακρίδες και άγριο μέλι.» Μιλήσαμε γι' αυτά στο Κατά Ματθαίον, και τώρα θα πούμε όσα παραλείφθηκαν εκεί, ότι δηλαδή το ένδυμα ήταν σύμβολο πένθους, επειδή ο προφήτης έδειχνε ότι πρέπει να πενθεί αυτός που μετανοεί. Διότι ο σάκος είναι σημείο πένθους· η δε δερμάτινη ζώνη, δηλώνει τη νέκρωση του ιουδαϊκού λαού.