λόγου πορνείας, ὥστε ὁποῦ ἐκ τούτου νοεῖται ἐξ ἀντιδιαστολῆς, ὅτι δύναται καὶ εὐλόγως νὰ ἀναχωρήσῃ γυνὴ ἀπὸ τὸν ἄνδρα της, εὔλογος δὲ οὐδεμία ἄλλη ἐστὶν ἀφορμή, εἰμὴ ὁ τῆς πορνείας ἢ μοιχείας λόγος), ὁ μὲν ἀνὴρ εἶναι συγχωρήσεως ἄξιος, ὡς ἀναίτιος τῆς ἀλόγου ταύτης ἀναχωρήσεως, καὶ δύναται νὰ πάρῃ ἄλλην· ἡ δὲ γυνὴ ἐξεναντίας εἶναι ἀξία τῶν τῆς μοιχείας ἐπιτιμίων, ὡς αἰτία γενομένη τῆς ἀναχωρήσεως ταύτης· ἡ συγχώρησις δὲ ὀποῦ θέλει λάβει αὐτῆς ὁ ἀνήρ, εἶναι τὸ νὰ στέκεται μαζὴ μὲ τοὺς πιστοὺς ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, καὶ νὰ μὴ ἀφορίζεται, ὄχι ὅμως καὶ νὰ μεταλαμβάνῃ τὰ θεῖα Μυστήρια. (Τὸ ἐπίλοιπον δὲ τοῦ Κανόνος τούτου εἶναι αὐτολεξεὶ ὁ οζʹ. Κανὼν τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, λέγων)· Ἐκεῖνος ὅμως ὁποῦ (παρεκτὸς λόγου πορνείας) ἀφίνει τὴν νόμιμον αὐτοῦ γυναῖκα καὶ παίρνει ἄλλην, εἰς τὸ ἐπιτίμιον τῆς μοιχείας ὑπόκειται, κατὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Κυρίου, τὴν λέγουσαν· «Ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ γαμήσῃ ἄλλην, μοιχᾶται ἐπ’ αὐτήν.» Κατὰ συγκατάβασιν δέ, ἐὰν μετὰ δακρύων μετανοήσῃ, κανονίζεται ὁ τοιοῦτος, καὶ οἱ ὅμοιοι αὐτῷ ἀπὸ τοὺς Πατέρας (τοὺς ἐν Ἀγκύρ. δηλ. Καν. κʹ. καὶ ἀπὸ τὸν Μέγαν Βασίλ. Καν. οζʹ.)
Μετάφραση
...για λόγο πορνείας, ώστε από αυτό νοείται εξ αντιδιαστολής ότι μπορεί και ευλόγως να χωρίσει μια γυναίκα από τον άνδρα της, και καμία άλλη εύλογη αφορμή δεν υπάρχει, παρά μόνο ο λόγος της πορνείας ή της μοιχείας), ο μεν άνδρας είναι άξιος συγχώρησης, ως αναίτιος αυτού του παράλογου χωρισμού, και μπορεί να λάβει άλλη σύζυγο· η δε γυναίκα αντίθετα είναι άξια των επιτιμίων της μοιχείας, επειδή έγινε η αιτία αυτού του χωρισμού. Η συγχώρηση δε που θα λάβει ο άνδρας, συνίσταται στο να στέκεται μαζί με τους πιστούς στην Εκκλησία και να μην αφορίζεται, όχι όμως και να μεταλαμβάνει τα θεία Μυστήρια. (Το δε υπόλοιπο αυτού του Κανόνα είναι αυτολεξεί ο 77ος Κανόνας του Μεγάλου Βασιλείου, που λέει): Εκείνος όμως που (εκτός από λόγο πορνείας) αφήνει τη νόμιμη γυναίκα του και παίρνει άλλη, υπόκειται στο επιτίμιο της μοιχείας, σύμφωνα με την απόφαση του Κυρίου που λέει: «Όποιος απολύσει τη γυναίκα του και νυμφευθεί άλλη, διαπράττει μοιχεία εις βάρος της.» Κατά συγκατάβαση δε, εάν μετανοήσει με δάκρυα, επιβάλλεται κανόνας σε αυτόν και στους ομοίους του από τους Πατέρες (δηλαδή από τους εν Αγκύρα στον 20ό Κανόνα και από τον Μέγα Βασίλειο στον 77ο Κανόνα).
Περισσότερα
Λεπτομέρειες