Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 10:21

Το να δώσει όμως κανείς όλα τα κτήματα και τα χρήματα, αλλά να μην αγωνιστεί γενναία απέναντι στις επιθέσεις των πειρασμών και των λοιπών θλιβερών καταστάσεων, μου φαίνεται γνώρισμα ψυχής ολιγώρου που αγνοεί τον σκοπό της ίδιας της της ωφέλειας. Διότι, όπως ακριβώς ο χρυσός που έχει σκουριάσει σε βάθος δεν είναι δυνατόν να καθαριστεί καλά με άλλον τρόπο και να επανέλθει στην οικεία του λαμπρότητα, παρά μόνο εάν ριχτεί στη φωτιά και χτυπηθεί πολλές φορές με σφυριά, έτσι και η ψυχή που έχει διαβρωθεί από τη σκουριά της αμαρτίας και έχει αχρειωθεί σε βάθος, δεν μπορεί με άλλον τρόπο να καθαριστεί και να ανακτήσει το αρχέγονο κάλλος της, εάν δεν αντιμετωπίσει πολλούς πειρασμούς και δεν εισέλθει στο χωνευτήρι των θλίψεων. Διότι αυτό ακριβώς υποδηλώνει και ο ίδιος ο λόγος του Κυρίου μας, όταν λέει: «Πούλησε τα υπάρχοντά σου και δώσε τα στους φτωχούς και σήκωσε τον σταυρό σου και έλα, ακολούθει με» — υπονοώντας μέσα από τον σταυρό τους πειρασμούς και τις θλίψεις. Τίποτε λοιπόν δεν θα κερδίσουν μόνο από την αποτίναξη των χρημάτων και των υλικών αγαθών όσοι τα εγκαταλείπουν αυτά και προσέρχονται στον μοναχικό βίο, εάν δεν εγκαρτερήσουν μέχρι τέλους στους πειρασμούς, στις θλίψεις και στις κατά Θεόν λύπες. Διότι δεν είπε ο Χριστός: «Με την εγκατάλειψη των πραγμάτων σας θα σώσετε τις ψυχές σας», αλλά «με την υπομονή σας».

«Αγαθέ Δάσκαλε, τι να κάνω για να κληρονομήσω αιώνια ζωή;» Και ο Ιησούς του είπε: «Γιατί με αποκαλείς αγαθό; Κανείς δεν είναι αγαθός παρά μόνο ένας, ο Θεός. Τις εντολές τις ξέρεις: Μην μοιχεύσεις, μην φονεύσεις, μην κλέψεις, μην ψευδομαρτυρήσεις, μην αποστερήσεις. Τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου». Εκείνος δε, αποκρινόμενος του είπε: «Δάσκαλε, όλα αυτά τα φύλαξα από τη νεότητά μου». Ο δε Ιησούς, αφού τον κοίταξε, τον αγάπησε και του είπε: «Ένα σου λείπει: πήγαινε, πούλησε όσα έχεις και δώσε τα στους φτωχούς, και θα έχεις θησαυρό στον ουρανό, και έλα να με ακολουθήσεις σηκώνοντας τον σταυρό». Εκείνος όμως συννέφιασε με αυτά τα λόγια και έφυγε λυπημένος, διότι είχε πολλά κτήματα. Μερικοί κατηγορούν αυτόν τον νεαρό ως δήθεν ύπουλο, πονηρό και ότι ήθελε να Τον πειράξει. Αλλά δεν ισχύει κάτι τέτοιο· ο άνθρωπος αυτός ήταν μεν φιλοχρήματος, αλλά δεν είχε σκοπό να Τον δοκιμάσει. Άκουσε, άλλωστε, τον ευαγγελιστή, ο οποίος λέει ότι ο Ιησούς, αφού τον κοίταξε, τον αγάπησε. Γιατί, λοιπόν, του απάντησε έτσι ο Χριστός, λέγοντας:

Γι' αυτό λοιπόν ο Κύριος λέγει: Πούλησε τα υπάρχοντά σου και δώσε τα στους φτωχούς, και ακολούθει με, σηκώνοντας τον σταυρό, δηλαδή προετοιμάζοντας τον εαυτό σου για τον θάνατο υπέρ εμού. Αυτός όμως, αφού σκυθρώπιασε για τον λόγο αυτόν, έφυγε. Διότι είχε πολλά κτήματα· και δεν προστίθεται μάταια η λέξη «πολλά». Επειδή βεβαίως δεν κυριεύονται με τον ίδιο τρόπο όσοι έχουν πολλά και όσοι έχουν λίγα, αλλά τα δεσμά των πολλών κτημάτων είναι φοβερότερα και πιο δυσδιάλυτα. Αλλά ακόμη κι αν κάποιος είναι νέος στην ηλικία και επιπόλαιος στη διάνοια, και δεν έχει κατασταλαγμένο το μυαλό, ας πουλήσει τα υπάρχοντά του, δηλαδή τον θυμό και την επιθυμία, και όσα κακά γεννιούνται από αυτά, και ας τα δώσει και ας τα απορρίψει στους δαίμονες, οι οποίοι είναι φτωχοί, στερημένοι από κάθε αγαθό και έχοντας εκπέσει από τον πλούτο της αγαθότητας του Θεού. Και τότε ας ακολουθήσει τον Χριστό. Διότι εκείνος που έχει απορρίψει τον πλούτο των αμαρτιών στους δαίμονες, εκείνος δύναται να ακολουθεί τον Χριστό. «Απόφυγε το κακό»: αυτό σημαίνει να απορρίψει κανείς τον κακό πλούτο στις φτωχές δυνάμεις των δαιμόνων· και «πράξε το αγαθό»: αυτό είναι το να ακολουθεί κανείς τον Χριστό, και να σηκώσει τον σταυρό. «Και αφού κοίταξε γύρω του ο Ιησούς, λέγει στους μαθητές του: Πόσο δύσκολα αυτοί που έχουν τα χρήματα θα εισέλθουν στη βασιλεία του Θεού;» Οι δε μαθητές έμεναν έκθαμβοι με τα λόγια του.