Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 10:44

Κεφάλαιο Βʹ. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Όποιος, λοιπόν, ταπεινώσει τον εαυτό του όπως αυτό το παιδί, αυτός είναι ο μεγαλύτερος στη βασιλεία των ουρανών. Αλλά όποιος θέλει να γίνει μεγάλος ανάμεσά σας, θα είναι διάκονός σας. ΜΑΡΚΟΣ. Και όποιος θέλει να γίνει πρώτος ανάμεσά σας, θα είναι δούλος όλων. ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ. Τίποτα να μην πράττετε από εριστικότητα ή κενοδοξία, αλλά με ταπεινοφροσύνη να θεωρείτε ο ένας τον άλλον ανώτερο από τον εαυτό σας.

Και όταν εισέλθουμε στο βάθος της ταπεινοφροσύνης και με τα νάματα των δακρύων της αποπλύνουμε τους σπίλους της αμαρτίας, και αποκτήσουμε πράο και γαλήνιο πνεύμα από το συντετριμμένο φρόνημα, και με πολλή δίψα για τη δικαιοσύνη του Θεού χορτάσουμε από τα απόρρητα αγαθά της βασιλείας του διά της παρακλήσεως του Πνεύματος, έπειτα, αφού αποκτήσουμε από εκεί σπλάχνα οικτιρμού και συμπαθείας, αποκτήσουμε καθαρή καρδιά με τέλεια απάθεια και δούμε το φως του Θεού, δηλαδή το ίδιο το Άγιο Πνεύμα να ενεργεί και να λαλεί μέσα μας τα κρυμμένα μυστήρια της βασιλείας του Θεού, συνενώνοντας σε ένα φρόνημα όσα είναι διασπασμένα μέσα μας διά της βαθιάς ειρήνης, και ειρηνεύσουμε πρώτα εμείς οι ίδιοι και καταστήσουμε τους εαυτούς μας σύμφωνο όργανο διά του σώματος και της ψυχής, ενωμένους με τον Θεό σε ένα Πνεύμα, και όχι μόνο αυτό, αλλά όταν μέσα σε πολλούς πειρασμούς, σε πολλές θλίψεις και συμφορές υπομείνουμε χάριν του Χριστού και ανεχόμαστε τους διωγμούς, και όταν μας βλασφημούν παρακαλούμε, και όταν μας καταρώνται ευλογούμε, χωρίς να λογαριάζουμε ποσώς το κακό για κανέναν, αλλά τα πάντα ανεχόμαστε, τα πάντα υπομένουμε, διατηρώντας το δοκίμιό μας ασάλευτο από την αποβάθρα των αρετών, και έτσι, μέσα από όλα και σε όλα τα προειρημένα, όταν αυξήσουμε την κατά Χριστόν ηλικία και φθάσουμε σε άνδρα τέλειο, στο μέτρο της ηλικίας του πληρώματος του Χριστού, με τέλεια γνώση του Θεού και με τη σοφία των λόγων και των μυστηρίων που χορηγούνται από το Πανάγιο Πνεύμα, τότε, για την ωφέλεια των άλλων, ας παραδώσουμε τους εαυτούς μας ως τους έσχατους δούλους, εφόσον βεβαίως καλούμαστε άνωθεν, σύμφωνα με τη φωνή του Κυρίου: «Εκείνος που θέλει να είναι πρώτος ανάμεσά σας, ας είναι δούλος όλων και διάκονος όλων.»

Το δε «Δεν είναι δικό μου να το δώσω», έχει το εξής νόημα: Δεν ανήκει σε μένα, τον δίκαιο κριτή, να σας δώσω ως χάρη αυτή την τιμή· διότι τότε δεν θα ήμουν δίκαιος· αλλά σε αυτούς που αγωνίστηκαν, σε εκείνους έχει ετοιμαστεί αυτή η τιμή. Όπως ακριβώς αν ένας δίκαιος βασιλιάς προήδρευε σε κάποιον αγώνα, και έπειτα τον πλησίαζαν κάποιοι φίλοι του και του έλεγαν: «Δώσε μας τα στεφάνια», εκείνος θα έλεγε: «Δεν είναι δικό μου να σας τα δώσω, αλλά αν κάποιος αγωνιστεί και νικήσει, για εκείνον έχει ετοιμαστεί το στεφάνι». Ώστε και εσείς, τα παιδιά του Ζεβεδαίου, θα μαρτυρήσετε μεν για μένα, αλλά αν βρεθεί κάποιος ο οποίος μαζί με το μαρτύριο έχει και κάθε άλλη αρετή σε μεγαλύτερο βαθμό από εσάς, εκείνος θα προηγηθεί από εσάς. «Και όταν το άκουσαν οι δέκα, άρχισαν να αγανακτούν με τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη. Ο δε Ιησούς, αφού τους προσκάλεσε, τους λέγει: Γνωρίζετε ότι αυτοί που θεωρούνται άρχοντες των εθνών τα κατακυριεύουν, και οι μεγάλοι τους τα κατεξουσιάζουν. Δεν θα είναι όμως έτσι μεταξύ σας. Αλλά όποιος θέλει να γίνει μεγάλος ανάμεσά σας, θα είναι διάκονός σας. Και όποιος από εσάς θέλει να γίνει πρώτος, θα είναι δούλος όλων».