Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 11:19

Αναβαίνοντας στα Ιεροσόλυμα, ομιλεί περί του πάθους. Οι υιοί του Ζεβεδαίου αξιώνουν την εκ δεξιών καθέδρα. Διαλέγεται περί ταπεινοφροσύνης. Ο Βαρτιμαίος αναβλέπει. Έπειτα ακολουθούν τα σχετικά με τον πώλο, και εισήλθε στο ιερό, και αφού βράδιασε, αναχώρησε για τη Βηθανία. Έπειτα κατευθύνεται προς τη συκή. Εκδιώκει από το ιερό εκείνους που πωλούσαν.

ΕΡΩΤΗΣΗ Κ΄ Τι σημαίνει η συκιά στο Ευαγγέλιο που ξηράνθηκε παραλόγως, ως προς τα φαινόμενα; Και τι σημαίνει η ακρασία της πείνας που αναζητεί καρπό εκτός εποχής; Και τι σημαίνει η κατάρα προς ένα αναίσθητο ον; ΑΠΟΚΡΙΣΗ Ο Θεός Λόγος, που οικονομεί τα πάντα με σοφία για τη σωτηρία των ανθρώπων, αφού πρώτα παιδαγώγησε την ανθρώπινη φύση μέσω του νόμου, ο οποίος είχε μια περισσότερο σωματική λατρεία —διότι η φύση δεν μπορούσε να δεχθεί την αλήθεια γυμνή από τα τυπικά προκαλύμματα, εξαιτίας της άγνοιας και της αλλοτρίωσης που είχε επέλθει σε αυτήν ως προς την αρχετυπία των θείων πραγμάτων— ύστερα, αφού έγινε φανερά ο ίδιος άνθρωπος, παίρνοντας σάρκα που είχε νοερή και λογική ψυχή, και αφού ως Λόγος μετέφερε τη φύση προς την άυλη και γνωστική εν Πνεύματι λατρεία, δεν ήθελε πλέον, εφόσον η αλήθεια φανερώθηκε στη ζωή, να κατέχει την εξουσία η σκιά, της οποίας τύπος ήταν η συκιά.

Διότι αυτός που χειροτονεί με την παροχή χρυσίου, είναι καθαιρεμένος. Αλλά και όποιος προδώσει τη χάρη και την καθαρότητα του βαπτίσματος στον διάβολο, αυτός πούλησε το περιστέρι του, και για τον λόγο αυτόν εκδιώκεται από το ιερό. «Και όταν βράδιασε, έβγαινε έξω από την πόλη».