τὴν αὐτὴν δ’ ἂν παρέχοιτο σημασίαν καὶ τὸ ‘ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· ἀμήν, ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν καὶ μὴ διακριθῆτε, οὐ μόνον τὸ τῆς συκῆς ποιήσετε, ἀλλὰ κἂν τῷ ὄρει τούτῳ εἴπητε· μετάβηθι εἰς τὴν θάλασσαν, μεταβήσεται’. καὶ γὰρ ὅσα γε κατὰ τὸ πρόχειρον τῆς συνεπείας πρὸς τὴν ἐν τῷ βάθει τῆς καρδίας μελέτην ἀπεδίδοτο ἂν τὸ ‘ἀποκριθείς’, εἰ μὴ Μάρκος ὁ θεσπέσιος ἀπαγγέλλων τὸ χωρίον σαφέστερον εἰς τὴν τοῦ λόγου διαδοχὴν τὴν σημασίαν μεθίστησιν· εἰπὼν γὰρ ‘καὶ ἀναμνησθεὶς ὁ Πέτρος λέγει αὐτῷ· ῥαββεί, ἴδε ἡ συκῆ ἣν κατηράσω ἐξήρανται’, εἰσάγει τὸν Ἰησοῦν διαδεχόμενον τὸν λόγον καὶ λέγοντα· ‘ἔχετε πίστιν θεοῦ· ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν ὅτι ὃς ἂν εἴπῃ τῷ ὄρει τούτῳ· ἄρθητι καὶ βλήθητι εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ μὴ διακριθῇ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ, ἀλλὰ πιστεύει ὅτι ὃ λαλεῖ γίνεται, ἔσται αὐτῷ ὃ λέγει.’ Εἰ μέντοι γε τῶν λογίων ἡ αὐτὴ περικοπὴ μὴ ἐφ’ ἑνὸς μόνου τῶν εἰρημένων ἐπιθεωρηθείη παράδειγμα, ἀλλὰ μεθελκυσθῆναι δύναιτο εἴς τε τὴν ἀπαρχὴν καὶ τὴν διαδοχὴν τοῦ λόγου, τάχα δὲ καὶ εἰς τὸ παρέλκον, οὐδ’ οὕτως τῶν σημαινομένων ὁ ἀριθμὸς πρὸς τὸ βραχύτερον συσταλήσεται, ἀλλὰ τὴν ἴσην συνδιασώσει ποσότητα.
Μετάφραση
Την ίδια σημασία θα παρείχε και το χωρίο: «Αποκριθείς δε ο Ιησούς είπε σε αυτούς: αλήθεια, αλήθεια σας λέω, εάν έχετε πίστη και δεν διστάσετε, όχι μόνο αυτό που έγινε στη συκιά θα κάνετε, αλλά και αν πείτε στο βουνό αυτό, μετακινήσου στη θάλασσα, θα μετακινηθεί». Διότι, σύμφωνα με την προφανή συνέπεια, η λέξη «αποκριθείς» θα αποδιδόταν στη μελέτη που γίνεται στο βάθος της καρδιάς, αν ο θεσπέσιος Μάρκος, αναφέροντας το χωρίο με μεγαλύτερη σαφήνεια, δεν μετέφερε τη σημασία στη συνέχιση του λόγου· διότι, αφού είπε «και αφού θυμήθηκε ο Πέτρος, του λέει: Ραββί, δες, η συκιά που καταράστηκες έχει ξεραθεί», εισάγει τον Ιησού να συνεχίζει τον λόγο και να λέει: «Έχετε πίστη Θεού· διότι αληθινά σας λέω ότι όποιος πει στο βουνό αυτό, σήκω και πέσε στη θάλασσα, και δεν διστάσει στην καρδιά του, αλλά πιστεύει ότι αυτό που λέει γίνεται, θα του γίνει ό,τι κι αν πει». Εάν βέβαια αυτή η ίδια περικοπή των λογίων δεν εξεταζόταν ως παράδειγμα για ένα μόνο από όσα ειπώθηκαν, αλλά μπορούσε να μεταφερθεί τόσο στην αρχή όσο και στη συνέχεια του λόγου, και ίσως και σε ό,τι είναι περιττό, ούτε και έτσι ο αριθμός των όσων σημαίνονται θα περιοριστεί σε κάτι μικρότερο, αλλά θα διατηρήσει την ίδια ποσότητα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες