Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 12:40

Δώστε προσοχή στα επόμενα εσείς που έχετε πιο διεισδυτική διάνοια· επειδή το όνομα Ζακχαίος ερμηνεύεται ως «ο δικαιούμενος», εννοήστε από αυτό τους Φαρισαίους που δικαιώνουν τους εαυτούς τους, οι οποίοι ενεργούν και ως τελώνες, όπως ακριβώς λέει στα Ευαγγέλια ο Κύριος, «καταβροχθίζοντας τις οικίες των χηρών και προσευχόμενοι εκτενώς με πρόφαση». Όταν λοιπόν κάποιος από αυτούς ποθήσει να αποκτήσει επίγνωση της αλήθειας, ζητά να δει και να γνωρίσει, όπως ζητούσε και ο Ζακχαίος, τον Ιησού, διότι Αυτός είναι η αλήθεια. Μη δυνάμενος όμως να το πράξει, επειδή είναι μικρός και ευτελής στη διάνοια κατά τον μικρό στο ανάστημα Ζακχαίο, ανεβαίνει σε συκομουριά, δηλαδή στην ακρίβεια του νόμου και των ιουδαϊκών εθίμων, νομίζοντας ότι από εκεί θα επιτύχει την αλήθεια, τόσο ως προς τη γνώση όσο και ως προς την πράξη. Βλέποντας τον αγαθό του σκοπό και τον πόθο του για την αλήθεια ο Κύριος, ο οποίος τότε διερχόταν μέσα από τη νομική πολιτεία σαν από κάποια οδό, αποκαλύπτει τον εαυτό Του σε αυτόν, του μιλά προσκαλώντας τον και του προστάζει να κατέβει από τη συκομουριά, τουτέστιν να εγκαταλείψει τον νόμο που δεν καρποφορεί τίποτε μεγάλο, και να σπεύσει προς τη χάρη και την κατά το Ευαγγέλιο πολιτεία, από τα οποία είναι δυνατόν να λάβει κανείς τον Θεό να κατοικεί μέσα του και να καρπωθεί τη σωτηρία.

Ο στολισμός δεν εισάγει στη βασιλεία των ουρανών, αλλά τα έργα της δικαιοσύνης. Δεν βλέπει ο άνθρωπος όπως βλέπει ο Θεός· διότι ο μεν άνθρωπος βλέπει το πρόσωπο, ο δε Θεός βλέπει την καρδιά. Διότι, όπως λέει η Γραφή, ο Θεός εξετάζει καρδιές και νεφρούς· ** και για Εκείνον που έρχεται να συγκεντρώσει τους λογισμούς των ανθρώπων. Διότι τα πάντα είναι γυμνά και εκτεθειμένα στα μάτια Του· δεν είναι δυνατόν να κρυφτεί κανείς από τη θερμότητά Του. Θα έρθει καιρός που, αφού απορρίψεις αυτό το προσωπείο, θα βρεθείς γυμνός, και τότε θα ντρέπεσαι να εμφανιστείς ενώπιον του προσώπου του Θεού, όπως ο Αδάμ μετά την πτώση του. Διότι εκεί δεν ζητείται πλέον το εξωτερικό σχήμα, αλλά τα έργα. Επειδή εδώ μεν πολλές φορές εξαπατούμε, και ξεφεύγουμε από τον έλεγχο, και μέσω του σεμνού σχήματος φαινόμαστε ως δίκαιοι, και πολλές φορές μακαριζόμαστε· εκεί όμως δεν είναι πλέον δυνατόν να πούμε ψέματα· εκεί ζητούνται τα έργα, και όχι πλέον το σεμνό σχήμα· μάλλον δε, θα υποστούμε μεγαλύτερη κόλαση και καταδίκη, επειδή φορέσαμε μεν το σεμνό σχήμα, αλλά δεν κοπιάσαμε για τα έργα που αρμόζουν στο σχήμα αυτό. Άκουσε τον Σωτήρα, ο οποίος μιλάει μεν για τους Ιουδαίους, αλλά απευθύνει τη διδασκαλία προς εμάς: Διότι πλαταίνουν, λέει, τα κράσπεδα των ενδυμάτων τους και προσεύχονται στις πλατείες, για να φανούν στους ανθρώπους δίκαιοι· αυτοί όμως θα λάβουν αυστηρότερη καταδίκη. Επιθυμείς το σεμνό σχήμα, και πόθησες το όνομα του Χριστιανισμού· μην παραμείνεις μόνο σε αυτό, αλλά όπως ακριβώς έδωσες ομολογία στον Θεό, εκπλήρωσε την υπόσχεσή σου με την επίδειξη των έργων.

Και αυτήν λοιπόν πρέπει να την προσφέρουμε ολόκληρη στον Θεό. Υπάρχει δε και η λογική δύναμη, την οποία ο νόμος ονόμασε διάνοια. Όλες λοιπόν τις δυνάμεις της ψυχής πρέπει να τις αφιερώσουμε στην αγάπη. «Και αποκρινόμενος ο Ιησούς έλεγε, διδάσκοντας στο ιερό: Πώς λένε οι Γραμματείς ότι ο Χριστός είναι υιός του Δαβίδ; Διότι ο ίδιος ο Δαβίδ είπε εν Αγίω Πνεύματι: Είπε ο Κύριος στον Κύριό μου, κάθισε στα δεξιά μου, έως ότου θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιο των ποδιών σου. Ο ίδιος λοιπόν ο Δαβίδ τον αποκαλεί Κύριο, και πώς είναι υιός του; Και το πολύ πλήθος τον άκουγε με ευχαρίστηση. Και τους έλεγε στη διδασκαλία του: Προσέχετε από τους Γραμματείς, που θέλουν να περιπατούν με επίσημες στολές και να δέχονται ασπασμούς στις αγορές, και τις πρωτοκαθεδρίες στις συναγωγές, και τις πρώτες θέσεις στα δείπνα, οι οποίοι καταβροχθίζουν τις οικίες των χηρών, και με πρόφαση προσεύχονται εκτενώς· αυτοί θα λάβουν βαρύτερη καταδίκη». Επειδή ο Κύριος επρόκειτο να πορευθεί προς το πάθος, διορθώνει την πλανημένη αντίληψη των Γραμματέων, που υπέθεταν ότι ο Χριστός είναι υιός του Δαβίδ, αλλά όχι Κύριος. Αποδεικνύει λοιπόν τον εαυτό του Θεό, από τα ίδια τα λόγια του Δαβίδ, και όχι απλώς, αλλά εκφοβίζοντας μέσα από το ρητό, «Έως ότου θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιο των ποδιών σου». Αυτοί δε εξάπαντος ήταν οι εχθροί του, τους οποίους ο Θεός και Πατέρας έθεσε υποπόδιο των ποδιών του Χριστού.