Ἀντὶ μικρῶν ἔθος αὐτῷ μεγάλα δωρεῖσθαι. Τί γὰρ, εἰπέ μοι, τοσοῦτον εἰσήνεγκεν, ὅσον ἐκομίσατο; Ἀλλ᾽ ὁ Δεσπότης ὁ ἡμέτερος οὐ τῇ ποσότητι προσέχειν εἴωθεν, ἀλλὰ τῇ δαψιλείᾳ τῆς γνώμης, καὶ ἀπὸ ταύτης καὶ τὰ μικρὰ μεγάλα γίνεται, καὶ τὰ μεγάλα πολλάκις ἐξευτελίζεται, ὅταν μὴ ἱλαρᾷ τῇ προθυμίᾳ ἐπιτελῆται τὰ γινόμενα. Διὰ τοῦτο καὶ ἡ χήρα ἐκείνη ἡ ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ, πολλῶν πολλὰ βαλόντων ἐν τῷ γαζοφυλακίῳ, δύο λεπτὰ βαλοῦσα πάντας ὑπερηκόντισεν, οὐκ ἐπειδὴ πλείονα τῶν ἄλλων ἔβαλεν, ἀλλ᾽ ὅτι δαψιλῆ τὴν γνώμην ἐπεδείξατο. Οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι, φησὶν, ἐκ τοῦ περισσεύοντος αὐτοῖς τοῦτο ἐποίουν· αὕτη δὲ ἅπαντα ἅπερ ἐκέκτητο ἔβαλεν. Ὅλον γὰρ τὸν βίον αὐτῆς ἔβαλε. Κἂν τὰς γυναῖκας μιμησώμεθα οἱ ἄνδρες, καὶ μὴ ἐλάττους αὐτῶν ὀφθῶμεν, ἀλλὰ σπουδάσωμεν μὴ μόνον πρὸς τὴν οἰκείαν ἀπόλαυσιν πᾶσαν τὴν οὐσίαν καταναλίσκειν, ἀλλὰ καὶ τῶν δεομένων πολλὴν ποιεῖσθαι πρόνοιαν, καὶ μετὰ προθυμίας καὶ φαιδρότητος τοῦτο ποιεῖν. Καὶ γὰρ ὁ γεωργὸς εἰς τὴν γῆν καταβάλλων τὰ σπέρματα, οὐ μετὰ στυγνότητος τοῦτο ἐργάζεται, ἀλλὰ χαίρων καὶ γεγηθὼς, καὶ ἤδη τῇ προσδοκίᾳ τὰ δράγματα βλέπειν νομίζων, οὕτως εἰς τὴν γῆν ἀφίησι τὰ σπέρματα.
Μετάφραση
Έχει τη συνήθεια να δωρίζει μεγάλα αντί για μικρά. Διότι, πες μου, τι τόσο μεγάλο προσέφερε, όσο αυτό που έλαβε; Αλλά ο Δεσπότης μας δεν συνηθίζει να προσέχει την ποσότητα, αλλά την αφθονία της προαιρέσεως, και εξαιτίας αυτής ακόμη και τα μικρά γίνονται μεγάλα, και τα μεγάλα πολλές φορές ευτελίζονται, όταν οι πράξεις δεν εκτελούνται με χαρούμενη προθυμία. Γι' αυτό και εκείνη η χήρα στο Ευαγγέλιο, ενώ πολλοί έριχναν πολλά στο γαζοφυλάκιο, ρίχνοντας δύο λεπτά τους ξεπέρασε όλους, όχι επειδή έριξε περισσότερα από τους άλλους, αλλά διότι επέδειξε γενναιόδωρη προαίρεση. Διότι οι άλλοι, λέει, το έκαναν αυτό από το περίσσευμά τους· αυτή όμως έριξε όλα όσα κατείχε. Διότι έριξε ολόκληρο το βιος της. Ας μιμηθούμε και εμείς οι άνδρες τις γυναίκες, και ας μη φανούμε κατώτεροί τους, αλλά ας φροντίσουμε με ζήλο να μην καταναλώνουμε όλη την περιουσία μόνο για τη δική μας απόλαυση, αλλά να λαμβάνουμε πολλή πρόνοια και για εκείνους που έχουν ανάγκη, και να το πράττουμε αυτό με προθυμία και φαιδρότητα. Διότι και ο γεωργός, όταν ρίχνει τους σπόρους στη γη, δεν εκτελεί αυτή την εργασία με σκυθρωπότητα, αλλά χαρούμενος και γεμάτος αγαλλίαση, και νομίζοντας με την προσδοκία του ότι βλέπει κιόλας τα δεμάτια, έτσι αφήνει τους σπόρους στη γη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες