Ἔδει γὰρ αὐτοὺς ἰδόντας πῶς ἐν βραχεῖ καιρῷ εἰς πάντα τὸν κόσμον διέδραμε τὸ κήρυγμα, ἐπιγνῶναι τὴν τοῦ Θεοῦ δύναμιν, καὶ μεταγνῶναι, καὶ ἀφεθῆναι τῶν συμφορῶν, ἀλλ’ οὐ συνῆκαν. Διὰ τοῦτο καὶ μεῖζον αὐτοῖς τὸ κρῖμα. «Ὅταν δὲ ἄγωσιν ὑμᾶς παραδιδόντες, μὴ προμεριμνᾶτε τί λαλήσητε, μηδὲ μελετᾶτε. Ἀλλ’ ὃ ἐὰν δοθῇ ὑμῖν ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ, τοῦτο λαλεῖτε. Οὐ γάρ ἐστε ὑμεῖς οἱ λαλοῦντες, ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον.
Μετάφραση
Διότι έπρεπε αυτοί, βλέποντας πώς σε σύντομο χρονικό διάστημα το κήρυγμα διαδόθηκε σε όλο τον κόσμο, να αναγνωρίσουν τη δύναμη του Θεού, να μετανοήσουν και να απαλλαγούν από τις συμφορές, αλλά δεν το κατανόησαν. Γι' αυτό και είναι μεγαλύτερη η καταδίκη τους. «Όταν δε σας οδηγούν για να σας παραδώσουν, μην προμεριμνάτε τι θα πείτε, ούτε να το προμελετάτε. Αλλά ό,τι σας δοθεί εκείνη την ώρα, αυτό να λέτε. Διότι δεν είστε εσείς που μιλάτε, αλλά το Πνεύμα το Άγιο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες