οἷς μὲν γὰρ ὀψὲ παραγίνεται ὁ δεσπότης, οἷς δὲ μεσονυκτίου, οἷς δὲ ἀλεκτοροφωνίας, οἷς δὲ πρωΐ, καθὼς αὐτὸς εἶπε· μόνον τις ἀδιάλειπτον τὴν προσδοκίαν καὶ τὴν γρηγόρησιν ἐχέτω καὶ ἑτοιμασίαν, μήπως ἀπελπίσας ἢ ἀπιστήσας ἢ ὀλιγωρήσας, ὅτι οὐκ ἔρχεται ὁ δεσπότης, ἀποκοιμηθῇ ἢ ἀναχωρήσῃ, καὶ ἐλθὼν ὁ κύριος οὐχ εὕρῃ αὐτὸν ἕτοιμον ὡς αὐτὸς εἶπε· «ἔστωσαν αἱ ὀσφύες ὑμῶν περιεζωσμέναι καὶ οἱ λύχνοι καιόμενοι» καὶ τὰ ἑξῆς. εἰ δὲ τάχιον ἐδεξάμεθα καὶ κατηξιώθημεν τῆς χάριτος αὐτοῦ, εὐχαριστήσωμεν καὶ ἀξίαν τὴν σπουδὴν τῶν κατορθωμάτων καὶ καρποὺς ἀρετῆς ἐπιδειξώμεθα, καὶ αἰσθόμεθα τῆς εὐεργεσίας αὐτοῦ καὶ ἀντιλήψεως καὶ βοηθείας τῆς ταχέως γεγενημένης ἡμῖν, ὡς οὐκ ἐκοπιάσαμεν. καὶ ἀναλόγως σπεύσωμεν ὅλους ἑαυτοὺς ἀναρτῆσαι τῷ κυρίῳ συνενούμενοι τῇ χάριτι αὐτοῦ, καὶ οὕτω τῆς ἡμετέρας προαιρέσεως ἐκ θελήματος τὴν σπουδὴν ἐπιδειξάμενοι, ἔχοντες καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ κυρίου βοήθειαν εἰς ἐπικουφισμὸν τῶν πόνων ἡμῶν καὶ εἰς προκοπὴν ἀγαθὴν πάντοτε ἐρχόμενοι καὶ ἐν μηδενὶ τὴν δωρεὰν τοῦ θεοῦ ἐνυβρίσαντες καὶ ἕως τέλους ἐν τοιαύταις σπουδαῖς εὑρεθέντες τῆς αἰωνίου ζωῆς ἄξιοι γενώμεθα ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.
Μετάφραση
Διότι σε άλλους μεν φθάνει αργά ο Δεσπότης, σε άλλους τα μεσάνυχτα, σε άλλους την ώρα που λαλούν οι πετεινοί, και σε άλλους το πρωί, όπως ο ίδιος είπε. Αρκεί μόνο να έχει κανείς αδιάλειπτη την προσδοκία, τη γρηγόρηση και την ετοιμασία, μήπως απελπιστεί ή απιστήσει ή ολιγωρήσει, νομίζοντας ότι δεν έρχεται ο Δεσπότης, και αποκοιμηθεί ή αποχωρήσει, και όταν έλθει ο Κύριος δεν τον βρει έτοιμο, όπως ο ίδιος είπε: «Ας είναι οι οσφύες σας περιεζωσμένες και οι λύχνοι αναμμένοι» και τα εξής. Αν πάλι δεχθήκαμε ταχύτερα και αξιωθήκαμε τη χάρη του, ας ευχαριστήσουμε και ας επιδείξουμε αντάξιο ζήλο για τα πνευματικά κατορθώματα και καρπούς αρετής, και ας συναισθανθούμε την ευεργεσία του, την προστασία και τη βοήθειά του που μας δόθηκε τόσο γρήγορα, χωρίς να κοπιάσουμε. Και αναλόγως ας σπεύσουμε να εξαρτήσουμε εντελώς τους εαυτούς μας από τον Κύριο, ενωνόμενοι με τη χάρη του, και επιδεικνύοντας έτσι τον ζήλο της δικής μας ελεύθερης προαίρεσης, έχοντας και τη βοήθεια από τον Κύριο για την ανακούφιση των κόπων μας και προχωρώντας πάντοτε σε αγαθή προκοπή, χωρίς να προσβάλουμε σε τίποτα τη δωρεά του Θεού, και παραμένοντας μέχρι τέλους σε τέτοιο ζήλο, ας γίνουμε άξιοι της αιώνιας ζωής, εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών, στον οποίο ανήκει η δόξα στους αιώνες. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες