Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 14:11

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐχάρησαν, καὶ ἐπηγγείλαντο αὐτῷ ἀργύρια δοῦναι· καὶ ἐζήτει πῶς εὐκαίρως αὐτὸν παραδῷ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
τοῦτο δ᾽ οὖν καὶ κατηγορεῖται πράττων ὑπὸ τῶν ἱερῶν εὐαγγελιστῶν, ὧν ὁ μὲν Ματθαῖός φησιν· «τότε πορευθεὶς εἷς τῶν δώδεκα, ὁ λεγόμενος Ἰούδας Ἰσκαριώτης, πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς εἶπεν αὐτοῖς· τί θέλετέ μοι δοῦναι, κἀγὼ ὑμῖν παραδώσω αὐτόν; οἱ δὲ ἔστησαν αὐτῷ τριάκοντα ἀργύρια. καὶ ἀπὸ τότε ἐζήτει εὐκαιρίαν, ἵνα αὐτὸν παραδῷ αὐτοῖς», ὁ δὲ Μάρκος· «καὶ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης, εἷς τῶν δώδεκα, ἀπῆλθεν πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς, ἵνα αὐτὸν παραδῷ αὐτοῖς. οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐχάρησαν καὶ ἐπηγγείλαντο αὐτῷ ἀργύριον δοῦναι καὶ ἐζήτει πῶς αὐτὸν εὐκαίρως παραδῷ», ὁ δὲ Λουκᾶς γράφει λέγων· «εἰσῆλθεν δὲ ὁ Σατανᾶς εἰς Ἰούδαν τὸν ἐπικαλούμενον Ἰσκαριώτην, ὄντα ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δώδεκα· καὶ ἀπελθὼν συνελάλησεν τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ γραμματεῦσι καὶ τοῖς στρατηγοῖς τοῦ ἱεροῦ, ἵνα αὐτὸν παραδῷ αὐτοῖς, καὶ ἐχάρησαν, καὶ συνέθεντο αὐτῷ ἀργύριον δοῦναι. καὶ ἐζήτει εὐκαιρίαν τοῦ παραδοῦναι αὐτὸν αὐτοῖς ἄτερ ὄχλου». ταῦτα δὴ οὖν αὐτὰ θεσπίζουσα ἡ μετὰ χεῖρας πρόρρησις ἐπιλέγει· «καὶ εἰ εἰσεπορεύετο τοῦ ἰδεῖν, μάτην ἐλάλει· ἡ καρδία αὐτοῦ συνήγαγεν ἀνομίαν ἑαυτῷ. ἐξεπορεύετο ἔξω καὶ ἐλάλει ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατ᾽ ἐμοῦ. ἐψιθύριζον πάντες οἱ ἐχθροί μου». ὁ γοῦν Σύμμαχος, «εἰσερχόμενος», φησίν, «ἐπισκοπῆσαι, μάταια ἐλάλει· ἡ καρδία αὐτοῦ ἤθροιζεν ἀδικίαν ἑαυτῇ, ἐξερχόμενος δὲ ἔξω κατελάλει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ακριβώς για αυτή του την πράξη, λοιπόν, κατηγορείται από τους ιερούς ευαγγελιστές, εκ των οποίων ο μεν Ματθαίος λέει: «Τότε, αφού πήγε ένας από τους δώδεκα, ο λεγόμενος Ιούδας Ισκαριώτης, προς τους αρχιερείς, τους είπε: Τι θέλετε να μου δώσετε, και εγώ θα σας τον παραδώσω; Και εκείνοι όρισαν για αυτόν τριάντα αργύρια. Και από τότε ζητούσε ευκαιρία, για να τον παραδώσει σε αυτούς», ο δε Μάρκος: «Και ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, ένας από τους δώδεκα, απήλθε προς τους αρχιερείς, για να τον παραδώσει σε αυτούς. Εκείνοι δε, όταν το άκουσαν, χάρηκαν και του υποσχέθηκαν να του δώσουν αργύρια· και ζητούσε πώς να τον παραδώσει σε κατάλληλη ευκαιρία», ο δε Λουκάς γράφει λέγοντας: «Εισήλθε δε ο Σατανάς στον Ιούδα, που επικαλείτο Ισκαριώτης, ο οποίος ήταν από τον αριθμό των δώδεκα· και αφού απήλθε, συνομίλησε με τους αρχιερείς και τους γραμματείς και τους στρατηγούς του ιερού, για να τον παραδώσει σε αυτούς, και χάρηκαν, και συμφώνησαν να του δώσουν αργύρια. Και ζητούσε ευκαιρία για να τον παραδώσει σε αυτούς χωρίς την παρουσία όχλου». Αυτά ακριβώς προφητεύοντας, λοιπόν, η προκείμενη πρόρρηση προσθέτει: «Και αν ερχόταν για να με δει, μιλούσε μάταια· η καρδιά του συγκέντρωνε ανομία μέσα της. Έβγαινε έξω και μιλούσε εναντίον μου. Όλοι οι εχθροί μου ψιθύριζαν». Ο Σύμμαχος, λοιπόν, λέει: «Εισερχόμενος για να επιθεωρήσει, έλεγε μάταια λόγια· η καρδιά του συγκέντρωνε αδικία μέσα της, και εξερχόμενος έξω, κατηγορούσε».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
καὶ εἶπεν κύριος πρός με, κάθες αὐτοὺς εἰς τὸ χωνευτήριον, καὶ σκέψαι εἰ δόκιμόν ἐστιν, ὃν τρόπον ἐδοκιμάσθην ὑπ〈ὲρ〉 αὐτῶν. καὶ ἔλαβον τοὺς τριάκοντα ἀργυροῦς καὶ ἐνέβαλον αὐτοὺς εἰς τὸν οἶκον κυρίου εἰς τὸ χωνευτήριον. καὶ ἀπέρριψα τὴν ῥάβδον τὴν δευτέραν, τὸ σχοίνισμα, τοῦ διασκεδάσαι τὴν διαθήκην ἀνὰ μέσον Ἰούδα καὶ ἀνὰ μέσον Ἰσραήλ.» Καὶ ταῦτα τέλους ἐτύγχανεν, ὅτε κατὰ 〈μὲν〉 τὸν Λουκᾶν «ἀπελθὼν» ὁ Ἰούδας «συνελάλει τοῖς ἀρχιερεῦσι καὶ γραμματεῦσι καὶ στρατηγοῖς τοῦ ἱεροῦ, ὅπως αὐτὸν παραδῷ αὐτοῖς. καὶ ἐχάρησαν, καὶ συνέθεντο αὐτῷ ἀργύρια δοῦναι», κατὰ δὲ τὸν Μάρκον ὁπηνίκα «ἀπῆλθεν πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς, ἵνα παραδῷ αὐτόν, οἱ δὲ ἐχάρησαν καὶ ἐπηγγείλαντο αὐτῷ ἀργύρια δοῦναι». ἀλλ᾽ ἐν τούτοις μὲν ἁπλῶς τὸ ἀργύριον ὠνόμασται, παρὰ δὲ τῷ Ματθαίῳ μνημονεύεται καὶ ὁ ἀριθμός, συνᾴδων τῇ ἀπὸ τοῦ Ζαχαρίου παραθέσει. λέγει δ᾽ οὖν ὁ Ματθαῖος· «τότε πορευθεὶς εἷς τῶν δώδεκα, ὁ λεγόμενος Ἰούδας Ἰσκαριώτης, πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς εἶπεν αὐτοῖς, τί θέλετέ μοι δοῦναι, κἀγὼ ὑμῖν παραδώσω αὐτόν; οἱ δὲ ἔστησαν αὐτῷ τριάκοντα στατῆρας». σύμφωνα οὖν ταῦτά ἐστιν τῷ «καὶ ἔστησαν τὸν μισθόν μου τριάκοντα ἀργυροῦς» ἐν τῇ προφητείᾳ εἰρημένῳ ὑπὸ τοῦ κυρίου, ἀνθ᾽ οὗ ὁ μὲν Σύμμαχος ἐποίησεν· «καὶ ἐστάθμισαν τὸν μισθόν μου τριάκοντα ἀργυροῦς», ὁ δὲ Ἀκύλας· «καὶ ἔστησαν τὸν μισθόν μου τριάκοντα ἀργυροῦς».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Και είπε ο Κύριος προς εμένα: Ρίξε τα στο χωνευτήριο, και εξέτασε αν είναι καθαρά, με τον τρόπο που δοκιμάστηκα για χάρη τους. Και έλαβα τα τριάντα αργύρια και τα έριξα στον οίκο του Κυρίου, στο χωνευτήριο. Και απέρριψα τη δεύτερη ράβδο, το σχοίνισμα, για να διαλύσω τη διαθήκη ανάμεσα στον Ιούδα και τον Ισραήλ». Και αυτά εκπληρώθηκαν, όταν σύμφωνα με τον Λουκά «αφού απήλθε» ο Ιούδας «συνομιλούσε με τους αρχιερείς και τους γραμματείς και τους στρατηγούς του ιερού, για το πώς θα τον παραδώσει σε αυτούς. Και εκείνοι χάρηκαν, και συμφώνησαν να του δώσουν αργύρια», σύμφωνα δε με τον Μάρκο, όταν «απήλθε προς τους αρχιερείς, για να τον παραδώσει, και εκείνοι χάρηκαν και του υποσχέθηκαν να του δώσουν αργύρια». Αλλά σε αυτούς μεν γίνεται απλώς λόγος για αργύρια, ενώ στον Ματθαίο μνημονεύεται και ο αριθμός, ο οποίος συμφωνεί με το παράθεμα από τον Ζαχαρία. Λέει, λοιπόν, ο Ματθαίος: «Τότε, αφού πορεύθηκε ένας από τους δώδεκα, ο λεγόμενος Ιούδας Ισκαριώτης, προς τους αρχιερείς, τους είπε: Τι θέλετε να μου δώσετε, και εγώ θα σας τον παραδώσω; Εκείνοι δε του μέτρησαν τριάντα στατήρες». Αυτά, λοιπόν, συμφωνούν με το «και καθόρισαν τον μισθό μου σε τριάντα αργύρια» που ειπώθηκε στην προφητεία από τον Κύριο, αντί του οποίου ο μεν Σύμμαχος απέδωσε: «και ζύγισαν τον μισθό μου σε τριάντα αργύρια», ο δε Ακύλας: «και καθόρισαν τον μισθό μου σε τριάντα αργύρια».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐχάρησαν, καὶ ἐπηγγείλαντο αὐτῷ ἀργύριον δοῦναι· καὶ ἐζήτει πῶς εὐκαίρως αὐτὸν παραδῷ.» Ὅτε ἡ γυνὴ τὴν οἰκείαν φιλοτιμίαν ἐπεδείξατο, τότε μαίνεται ὁ μαθητής, ὁ εἷς τῶν δώδεκα. Οὐ γὰρ ἁπλῶς κεῖται τό, εἷς τῶν δώδεκα· ἀλλ’ ἵνα δείξῃ, ὅτι εἷς τῶν προκρίτων ἐκλεκτὸς καὶ αὐτὸς ὤν. Τί δέ ἐστι τό, ἵνα αὐτὸν παραδῷ; τουτέστιν, ἵνα καταμηνύσῃ αὐτοῖς πότε μόνος ἐστίν; ἐκεῖνοι γὰρ ἐφοβοῦντο ἐπιπεσεῖν αὐτῷ διδάσκοντι, διὰ τὸν ὄχλον. Ἐκεῖνος οὖν ὑπέσχετο μεμονωμένον αὐτὸν παραδοῦναι αὐτοῖς. «Καὶ τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ τῶν Ἀζύμων, ὅτε τὸ Πάσχα ἔθυον, λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· Ποῦ θέλεις ἀπελθόντες ἑτοιμάσωμεν, ἵνα φάγῃς τὸ Πάσχα; Καὶ ἀποστέλλει δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ λέγει αὐτοῖς·
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Εκείνοι δε, όταν άκουσαν, χάρηκαν και του υποσχέθηκαν να του δώσουν αργύρια. Και εκείνος αναζητούσε πώς, με την κατάλληλη ευκαιρία, να τον παραδώσει.» Όταν η γυναίκα επέδειξε την προσωπική της γενναιοδωρία, τότε κυριεύεται από μανία ο μαθητής, ο ένας από τους δώδεκα. Διότι δεν αναγράφεται τυχαία το «ένας από τους δώδεκα», αλλά για να καταδείξει ότι και αυτός ήταν ένας από τους προκρίτους, ένας εκλεκτός. Και τι σημαίνει το «για να τον παραδώσει»; Δηλαδή, για να τους καταδώσει πότε είναι μόνος του. Επειδή εκείνοι φοβούνταν να του επιτεθούν ενώ δίδασκε, εξαιτίας του πλήθους. Εκείνος, λοιπόν, υποσχέθηκε να τους τον παραδώσει απομονωμένο. «Και την πρώτη ημέρα των Αζύμων, όταν θυσίαζαν το Πάσχα, του λένε οι μαθητές του: Πού θέλεις να πάμε και να ετοιμάσουμε, για να φας το Πάσχα; Και αποστέλλει δύο από τους μαθητές του και τους λέει:
Περισσότερα
Λεπτομέρειες