Ἐξῆλθεν ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, ἵνα τὰς φεγγοβόλους αὐτοῦ ἀκτῖνας τῆς θεότητος ἐν ταῖς τῶν ἐσκοτισμένων ἀνθρώπων καρδίαις ἐῤῥάνῃ. Ἐξῆλθεν ὁ ποιμὴν τῶν προβάτων, ἵνα τὸ ἅλας τῆς εὐσεβείας σπείρας, νόστιμον τὸν χόρτον τοῦ νομικοῦ γράμματος τοῖς προβάτοις ἀρτύσῃ· ἐξῆλθεν ὁ σπείρων, ἔχων τὰ δέκα ζεύγη τῶν βοῶν, ἵνα ποιήσῃ τὸ κεράμιον τὸ ἓν, καὶ σπείρας ἀρτάβας ἓξ, ποιήσῃ μέτρα τρία. Λάλει νῦν, Ἠσαΐα, μὴ σιώπα. Οὗ γὰρ ἐργῶνται δέκα ζεύγη βοῶν, ποιήσει κεράμιον ἕν. Δέκα ζεύγη βοῶν εἴκοσι βόες εἰσί· δέκα ζεύγη βοῶν λογικὰ τοῦ Χριστοῦ οἱ ἀπόστολοι τυγχάνουσιν οἱ δώδεκα, καὶ ἑπτὰ οὓς ἐξελέξαντο οἱ ἀπόστολοι. Τίνας τούτους; Στέφανον, Φίλιππον, Πρόχορον, Νικάνορα, Τίμωνα, καὶ Παρμενᾶν, καὶ Νικόλαον προσήλυτον Ἀντιοχέα· καὶ τὸν ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ μέχρι τοῦ Ἰλλυρικοῦ γεωργήσαντα τὸν ἀπόστολον. Ταῦτα δέκα ζεύγη τῶν βοῶν εἰς τὴν τῆς ἀνθρωπότητος ἄρουραν ἐποίησε τὴν εἰς τὸν Ἰησοῦν ὁμολογίαν, τὸν τὸ ἡμέτερον ὀστράκινον τοῦ σώματος σκεῦος ἐνδυσάμενον. Ὅτι δὲ κεράμιον λέγει τὴν ἔνσαρκον τοῦ Χριστοῦ ἐπιδημίαν ὁ θεῖος λόγος, ἄκουε. Ὅτε ἔμελλεν ἀπέρχεσθαι ἐπὶ τὸ παθεῖν, λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· Ποῦ θέλεις ποιῶμεν τὸ πάσχα; Ὁ δὲ πρὸς αὐτοὺς, Ἀπέλθετε εἰς τήνδε τὴν πόλιν, καὶ ἀπαντήσει ὑμῖν ἄνθρωπος κεράμιον ὕδατος βαστάζων, καὶ εἴπατε αὐτῷ· Ὁ Διδάσκαλος ἡμῶν εἶπε· Πρὸς σὲ ποιῶ τὸ πάσχα.
Μετάφραση
Εξήλθε ο ήλιος της δικαιοσύνης, για να ραντίσει τις φεγγοβόλες ακτίνες της θεότητάς του στις καρδιές των σκοτισμένων ανθρώπων. Εξήλθε ο ποιμένας των προβάτων, ώστε, σπέρνοντας το αλάτι της ευσέβειας, να αρτύσει τον χόρτο του νομικού γράμματος, κάνοντάς τον νόστιμο για τα πρόβατα· εξήλθε ο σπορέας, έχοντας τα δέκα ζεύγη των βοδιών, για να παραγάγει το ένα κεράμιο, και σπέρνοντας έξι αρτάβες, να παραγάγει τρία μέτρα. Μίλησε τώρα, Ησαΐα, μην σιωπάς. Διότι, όπου εργάζονται δέκα ζεύγη βοδιών, θα παραγάγουν ένα κεράμιο. Δέκα ζεύγη βοδιών είναι είκοσι βόδια· δέκα λογικά ζεύγη βοδιών του Χριστού τυγχάνει να είναι οι δώδεκα απόστολοι, και οι επτά που εξέλεξαν οι απόστολοι. Ποιοι είναι αυτοί; Ο Στέφανος, ο Φίλιππος, ο Πρόχορος, ο Νικάνορας, ο Τίμωνας και ο Παρμενάς, καθώς και ο Νικόλαος ο προσήλυτος από την Αντιόχεια· και ο απόστολος που γεώργησε από την Ιερουσαλήμ μέχρι το Ιλλυρικό. Αυτά τα δέκα ζεύγη των βοδιών μέσα στον αγρό της ανθρωπότητας παρήγαγαν την ομολογία στον Ιησού, ο οποίος ενδύθηκε το δικό μας οστράκινο σκεύος του σώματος. Και για το γεγονός ότι ο θείος λόγος ονομάζει «κεράμιο» την ένσαρκη παρουσία του Χριστού, άκουε. Όταν επρόκειτο να πορευθεί προς το πάθος, του λένε οι μαθητές του: «Πού θέλεις να ετοιμάσουμε το πάσχα;». Και εκείνος τους είπε: «Πηγαίνετε σε αυτήν την πόλη, και θα σας συναντήσει ένας άνθρωπος που θα βαστάζει ένα κεράμιο με νερό, και πείτε του: Ο Διδάσκαλός μας είπε: Σε εσένα θα κάνω το πάσχα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες