Ὁ γὰρ τὸ βάπτισμα βαστάζων, εἰς ἀνάπαυσιν ἔρχεται, κατὰ λόγον ζῶν, καὶ ὥσπερ ἐν οἰκίᾳ, τῇ καταστάσει ταύτῃ ἐπαναπαυόμενος. Οἰκοδεσπότης δὲ ὁ νοῦς· ὃς ἀνώγεον μέγα δεικνύει, τὸ ὕψος τῶν αὐτοῦ νοημάτων. Ἀλλὰ τοῦτο τὸ ἀνώγεον καὶ ἐστρωμένον ἐστί, τουτέστιν, εἰ καὶ ὑψηλόν ἐστιν, ἀλλ’ οὐδὲν τραχὺ καὶ ὑπερήφανον ἔχει, ἀλλ’ ἔστρωται καὶ ὡμάλισται τῇ ταπεινοφροσύνῃ. Ἐκεῖ τοίνυν, ἐν τῷ τοιούτῳ λέγω νῷ, ἑτοιμάζεται τὸ Πάσχα τῷ Χριστῷ ὑπὸ δύο μαθητῶν, Πέτρου καὶ Ἰωάννου, πράξεως, λέγω, καὶ θεωρίας. Ὁ μὲν γὰρ Πέτρος ὡς θερμός, πρακτικός, ὁ δὲ Ἰωάννης θεωρητικός, ὡς θεολόγος. «Καὶ ἐξῆλθον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ ἦλθον εἰς τὴν πόλιν, καὶ εὗρον καθὼς εἶπεν αὐτοῖς, καὶ ἡτοίμασαν τὸ Πάσχα. Καὶ ὀψίας γενομένης, ἔρχεται μετὰ τῶν δώδεκα, καὶ ἀνακειμένων αὐτῶν, καὶ ἐσθιόντων, εἶπεν ὁ Ἰησοῦς· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι εἷς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με, ὁ ἐσθίων μετ’ ἐμοῦ. Οἱ δὲ ἤρξαντο λυπεῖσθαι καὶ λέγειν αὐτῷ εἷς καθ’ εἷς·
Μετάφραση
Διότι αυτός που φέρει το βάπτισμα, έρχεται σε ανάπαυση, ζώντας σύμφωνα με τον Λόγο, και αναπαυόμενος σε αυτή την κατάσταση σαν να βρίσκεται σε σπίτι. Οικοδεσπότης δε είναι ο νους· ο οποίος υποδεικνύει ένα μεγάλο ανώγειο, δηλαδή το ύψος των νοημάτων του. Αλλά αυτό το ανώγειο είναι και στρωμένο, τουτέστιν, αν και είναι υψηλό, δεν έχει τίποτα το τραχύ και υπερήφανο, αλλά έχει στρωθεί και εξομαλυνθεί με την ταπεινοφροσύνη. Εκεί λοιπόν, σε έναν τέτοιο νου εννοώ, ετοιμάζεται το Πάσχα για τον Χριστό από δύο μαθητές, τον Πέτρο και τον Ιωάννη, δηλαδή την πράξη και τη θεωρία. Διότι ο μεν Πέτρος, ως θερμός, είναι πρακτικός, ενώ ο Ιωάννης είναι θεωρητικός, ως θεολόγος. «Και εξήλθαν οι μαθητές του, και ήλθαν στην πόλη, και τα βρήκαν καθώς τους τα είχε πει, και ετοίμασαν το Πάσχα. Και όταν βράδιασε, έρχεται με τους δώδεκα, και ενώ κάθονταν στο τραπέζι και έτρωγαν, είπε ο Ιησούς: Αλήθεια σας λέω, ότι ένας από εσάς θα με παραδώσει, αυτός που τρώει μαζί μου. Αυτοί τότε άρχισαν να λυπούνται και να του λέγουν ο καθένας με τη σειρά:»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες