Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 14:49

Και παίρνοντας τον λόγο ο Ιησούς, τους είπε: «Σαν εναντίον ληστή βγήκατε με μαχαίρια και ξύλα για να με συλλάβετε; Καθημερινά βρισκόμουν κοντά σας στο ιερό διδάσκοντας και δεν με πιάσατε· αλλά αυτά γίνονται για να εκπληρωθούν οι Γραφές». Το «Ένας από τους δώδεκα» δεν αναφέρεται τυχαία, αλλά προς καταδίκη του προδότη.

Διότι, αν και ανήκε στον πρώτο χορό, μάνησε εναντίον του Δεσπότου. Δες όμως και την αναισθησία του, πώς νόμισε ότι θα ξεγελάσει τον Κύριο με το φίλημα, για να θεωρηθεί δήθεν φίλος. Και αν πράγματι ήταν φίλος, για ποιο λόγο ήρθε μαζί με τους εχθρούς; Όντως η πονηριά είναι ανόητη. Κάποιος δε από τους παρισταμένους, και αυτός ήταν ο Πέτρος, αλλά ο Μάρκος αποσιωπά το όνομά του, για να μη φανεί ότι επαινεί τον δάσκαλό του τον Πέτρο ως ζηλωτή υπέρ του Χριστού. Ορθώς δε απέκοψε το αυτί του δούλου του αρχιερέα. Διότι υπονοεί ότι ήσαν παραβάτες και απειθείς, αμελώντας τις Γραφές. Διότι, αν είχαν αυτιά που να υπακούν στις Γραφές, δεν θα σταύρωναν τον Κύριο της δόξης. Και ο Πέτρος δεν χτύπησε άλλον δούλο, αλλά του αρχιερέα. Διότι οι αρχιερείς πρώτοι παρήκουαν τις Γραφές, έχοντας γίνει δούλοι του φθόνου και της φιλαυτίας. Είπε δε στα πλήθη: Σαν εναντίον ληστή βγήκατε; Κάθε μέρα δίδασκα στο ιερό. Αυτό δε αποδεικνύει τη θεότητά του. Διότι, όταν δίδασκε στο ιερό, δεν μπόρεσαν να τον συλλάβουν, καίτοι βρισκόταν στα χέρια τους, επειδή δεν είχε έλθει ακόμη ο καιρός του πάθους. Όταν όμως ο ίδιος το θέλησε, τότε παρέδωσε τον εαυτό του, για να εκπληρωθούν οι Γραφές των προφητών, ότι ως πρόβατο οδηγήθηκε στη σφαγή, χωρίς να φιλονικεί ούτε να κραυγάζει, αλλά ακολουθώντας εκουσίως. «Και αφού τον εγκατέλειψαν όλοι, έφυγαν. Και κάποιος νεανίσκος τον ακολουθούσε, τυλιγμένος με ένα σεντόνι πάνω στο γυμνό του σώμα.