Ἀλλ᾽ ὁ μὲν ταῦτα ὑπέμεινεν, ἐπὶ σωτηρίᾳ ἐλθὼν πάντων, ὁ δὲ λαὸς κακὴν ἀντιμισθίαν ἀπεδίδου. λέγει ὁ Ἰησοῦς 〈διψῶ,〉 ὁ ἐξαγαγὼν αὐτοῖς ἐξ ἀκροτόμου τὰ ὕδατα πέτρας· καὶ ᾔτει τὴν ἄμπελον ἣν ἐφύτευσε τοὺς καρπούς. ἀλλὰ τί ἡ ἄμπελος; ἡ κατὰ φύσιν μὲν ἐξ ἁγίων πατρῶν, κατὰ προαίρεσιν δὲ ἐκ Σοδόμων (ἡ γὰρ ἄμπελος αὐτῶν ἐκ Σοδόμων καὶ ἡ κληματὶς αὐτῶν ἐκ Γομόῤῥας) διψῶντι τῷ κυρίῳ σπόγγῳ πλησθέντι καὶ περιτεθέντι καλάμῳ προσκομίζει τὸ ὄξος. καὶ ἔδωκαν εἰς τὸ βρῶμά μου χολὴν καὶ εἰς τὴν δίψαν μου ἐπότισάν με ὄξος. βλέπεις λευκότητα προαγορεύσεως τῶν προφητῶν; ποίαν δὲ χολὴν ἔδωκαν εἰς τὸ στόμα μου; ἔδωκαν αὐτῷ, φησίν, ἐσμυρνισμένον οἶνον. χολώδης δὲ καὶ κατάπικρος ἡ σμύρνα. ταῦτα τῷ κυρίῳ ἀνταποδίδοτε; ταῦτα προσφέρεις ἡ ἄμπελος τῷ δεσπότῃ; δικαίως προαπεθρήνει ὑμᾶς Ἡσαΐας λέγων· ἀμπελὼν ἐγενήθη τῷ ἠγαπημένῳ ἐν κέρατι, ἐν τόπῳ πίονι. καὶ ἵνα μὴ πάντα λέγωμεν, ἔμεινα, φησίν, ἵνα ποιήσῃ σταφυλήν, ἐδίψησα ἵνα δῷ οἶνον, αὐτὸς δὲ ἐποίησεν ἀκάνθας. βλέπεις γὰρ τὸν στέφανον, ὃν περίκειμαι. τί οὖν ἀποφαίνομαι λοιπόν; ταῖς νεφέλαις ἐντελοῦμαι τοῦ μὴ βρέξαι εἰς αὐτὸν ὑετόν. ἤρθησαν γὰρ ἐξ αὐτῶν αἱ νεφέλαι οἱ προφῆται. οἱ προφῆται δὲ λοιπὸν ἐν ἐκκλησίᾳ καθώς φησι Παῦλος· προφῆται δύο ἢ τρεῖς λαλείτωσαν καὶ οἱ ἄλλοι διακρινέτωσαν.
Μετάφραση
Αλλά αυτός μεν τα υπέμεινε αυτά, έχοντας έρθει για τη σωτηρία όλων, ο λαός όμως του απέδιδε κακή ανταμοιβή. Λέει ο Ιησούς: «Διψώ», αυτός που έβγαλε για αυτούς τα νερά από τον ακρότομο βράχο· και ζητούσε από το αμπέλι που φύτεψε τους καρπούς. Αλλά τι έκανε το αμπέλι; Αυτό που κατά φύση μεν προερχόταν από αγίους πατέρες, κατά προαίρεση δε από τα Σόδομα (γιατί το αμπέλι τους προέρχεται από τα Σόδομα και η κληματαριά τους από τα Γόμορρα), προσφέρει στον διψασμένο Κύριο ξύδι με ένα σφουγγάρι που το γέμισαν και το τοποθέτησαν σε καλάμι. Και έδωσαν στο φαγητό μου χολή και στη δίψα μου με πότισαν ξύδι. Βλέπεις τη σαφήνεια της προφητείας των προφητών; Και ποια χολή έδωσαν στο στόμα μου; Έδωσαν σε αυτόν, λέει, κρασί ανακατεμένο με σμύρνα. Και η σμύρνα είναι σαν χολή και κατάπικρη. Αυτά ανταποδίδετε στον Κύριο; Αυτά προσφέρεις, αμπέλι, στον Δεσπότη; Δικαίως σας θρηνούσε προκαταβολικά ο Ησαΐας λέγοντας: Ο αγαπημένος απέκτησε έναν αμπελώνα σε μια βουνοκορφή, σε εύφορο τόπο. Και για να μην τα λέμε όλα, «περίμενα», λέει, «να κάνει σταφύλι, δίψασα για να δώσει κρασί, αυτός όμως έκανε αγκάθια». Διότι βλέπεις το στεφάνι που φορώ. Τι αποφασίζω, λοιπόν; Θα δώσω εντολή στα σύννεφα να μη βρέξουν βροχή πάνω του. Διότι αφαιρέθηκαν από αυτούς τα σύννεφα, δηλαδή οι προφήτες. Οι προφήτες, λοιπόν, βρίσκονται πλέον στην Εκκλησία, καθώς λέει ο Παύλος: Οι προφήτες ας μιλούν δύο ή τρεις και οι άλλοι ας διακρίνουν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες