Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 16:17

Η γνώση εμποδίζει τους μαθητές της να πλησιάσουν σε όλα όσα είναι ξένα προς τη φύση. Δες εδώ τη δύναμη της πίστης· τι επιτρέπει στα τέκνα της; Στο όνομά μου, λέει, θα βγάλετε δαιμόνια και θα πιάσετε φίδια, και αν πιουν δηλητήριο, δεν θα βλαφτούν.

Είδες την αδυναμία της δύναμης της γνώσης και την ισχύ της δύναμης της πίστης; Η γνώση εμποδίζει τους μαθητές της να πλησιάσουν σε οτιδήποτε είναι ξένο προς τη φύση. Δες όμως εδώ τη δύναμη της πίστης και τι επιτρέπει σε όσους μαθητεύουν σε αυτήν. «Στο όνομά μου», λέει, «θα εκβάλετε δαιμόνια, θα πιάσετε φίδια και, εάν πιείτε δηλητήριο, δεν θα βλαφθείτε».

Αλλά εσύ, ω φίλε του περιορισμού και εχθρέ των μαρτύρων, περιορίζοντας τον αγιασμό, στερείς ανοήτως τα πάντα, αφαιρώντας αυτό στο οποίο ανήκει το πλείστον, αν πρέπει να μιλήσω με παρρησία. Επειδή αυτά και με άλλο τρόπο μετέχουν στη χάρη. Διότι όπως οι ναοί λαμβάνουν την επωνυμία των αγίων, έτσι και οι απεικονίσεις τους φέρουν το όνομά τους μέσω της επιγραφής, και με αυτόν τον τρόπο αγιάζονται. Εάν βέβαια θεωρείς τον Χριστό πιστό και αψευδέστατο μάρτυρα, ο οποίος διασαφηνίζει τη δύναμη και τη χάρη που προέρχεται από το όνομα. «Στο όνομά μου», λέγει, «θα εκβάλουν δαιμόνια». Και όσα γνωρίζουμε ότι ακολουθούν αυτά. Και «εκείνος που δέχεται προφήτη στο όνομα προφήτη, θα λάβει μισθό προφήτη». Και «εκείνος που δέχεται δίκαιο στο όνομα δικαίου, θα λάβει μισθό δικαίου». Εκείνος, λοιπόν, που προστρέχει στον ναό του μάρτυρα, με τον ίδιο τρόπο προσέρχεται και στην εικόνα. Δημιουργήματα είναι και τα μεν και τα δε, και και στα δύο η χάρις είναι η ίδια. Περισσότερο δε, εκείνος που προσέρχεται με πίστη θα λάβει τον αγιασμό ανάλογα με την προσωπική του πίστη. Εάν, λοιπόν, οι ναοί είναι άγιοι, και όλα όσα βρίσκονται μέσα σε αυτούς είναι άγια και σεβάσμια, κατ' ανάγκην και η μορφή του αγίου είναι άγια και σεβάσμια, και τίποτα μιαρό και ακάθαρτο δεν υπάρχει εδώ. Εάν όμως αυτά τα αποκαλείς μιαρά, επομένως και οι Εκκλησίες είναι μιαρές. Διότι έχει αποδειχθεί ότι ο αγιασμός είναι κοινός και διαπερνά τα πάντα.

Τι θα μπορούσαν λοιπόν να υποθέσουν για εκείνους τους θαυμαστούς και αξιομνημόνευτους άνδρες, οι οποίοι, αφού γυμνάστηκαν στην ασκητική παλαίστρα, θεωρώντας την ως απόλαυση πιο γλυκιά από ό,τι θεωρούν άλλοι τις τέρψεις του κόσμου, έγιναν εξαιτίας αυτού αυτουργοί εκείνων των υπερφυών και εξαίσιων σημείων; Και για όσους κατέφυγαν στα πέρατα της γης, και αφού απομακρύνθηκαν από τους βιωτικούς θορύβους βρήκαν ησυχαστήριο εκεί, και αποδύθηκαν στον τραχύ και δυσβάσταχτο αγώνα της ερήμου, έχοντας ζήσει μέσα στο σώμα σαν άσαρκοι, και έχοντας ζηλώσει την αγγελική πολιτεία, διήνυσαν έτσι άμεμπτα το στάδιο του βίου, γι' αυτό και αναδείχθηκαν όλοι τους φωστήρες στον κόσμο; Με ποιο μέσο θεράπευαν τις νόσους που ξεπερνούν κάθε ανθρώπινη ιατρική; Με ποιο μέσο έδιωχναν τα δαιμόνια σαν να ήταν δούλοι, με πολλή ευκολία και εξουσία; Άραγε προσφέροντας θυσίες στα είδωλα ή επικαλούμενοι τον Θεό, και σεβόμενοι τον Κύριο και Θεό των όλων, και καλώντας Τον ως βοηθό στα έργα τους; Όπως λοιπόν φαίνεται σε εμάς και όπως είναι η αλήθεια, (τα έπρατταν αυτά) με τη δύναμη και τη χάρη Εκείνου που ενεργεί, και που έδωσε την εξουσία, και που είπε στους μαθητές: Πηγαίνετε και κηρύξτε λέγοντας ότι πλησίασε η βασιλεία των ουρανών· ασθενείς να θεραπεύετε, λεπρούς να καθαρίζετε, δαιμόνια να εκβάλλετε. Και ότι: Στο όνομά μου θα εκβάλουν δαιμόνια, με γλώσσες νέες θα μιλήσουν, φίδια θα πιάσουν.

Διότι αυτός είναι ο επίσκοπος ενώπιον του Θεού και της Εκκλησίας του Χριστού, εκείνος που φανερώθηκε μέσα σε αυτήν από το Άγιο Πνεύμα ως θεολόγος, ή εκείνος που έλαβε τη χειροτονία του επισκόπου από ανθρώπους και έχει ακόμη ανάγκη από μυσταγωγία στα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών, καταπιεζόμενος από άγνοια και ζώντας σε έσχατη αλογία, χωρίς να έχει αξιωθεί κανένα ουράνιο χάρισμα από αυτά που δίνονται από τον Θεό στους πιστούς, όπως λέει το ιερό Του λόγιο: «Εκείνος που πιστεύει σε εμένα, ποταμοί ζωντανού νερού θα ρεύσουν από την κοιλιά του», και πάλι: «Εκείνος που πιστεύει σε εμένα, τα σημεία που κάνω εγώ θα κάνει και εκείνος, και μεγαλύτερα από αυτά θα κάνει», και πάλι: «Αυτά τα σημεία θα ακολουθήσουν εκείνους που πίστεψαν: στο όνομά μου θα βγάλουν δαιμόνια, θα μιλήσουν νέες γλώσσες, θα πιάσουν φίδια, θα επιθέσουν τα χέρια τους σε αρρώστους και αυτοί θα γίνουν καλά». Όπως λέει και ο Παύλος: «Διότι στον έναν», λέει, «δίνεται μέσω του Πνεύματος λόγος σοφίας, σε άλλον λόγος γνώσης σύμφωνα με το ίδιο Πνεύμα, σε έτερον χαρίσματα ιαμάτων με το ίδιο Πνεύμα» και τα εξής.

Από πού λοιπόν τόσο αυτοί που έχουν συγκαταλεχθεί στους προαναφερθέντες όσο και εκείνοι που τους αναζητούν θα τους αναγνωρίσουν με ακρίβεια; Από εκεί που δίδαξε ο Κύριος λέγοντας τα εξής: «Σημεία δε θα ακολουθήσουν αυτούς που θα πιστέψουν: στο όνομά μου θα εκβάλουν δαιμόνια, με γλώσσες καινούργιες θα μιλήσουν» —πράγμα που αποτελεί τη θεόπνευστη διδασκαλία του λόγου— «φίδια θα πιάσουν, και αν πιουν κάτι θανάσιμο δεν πρόκειται να τους βλάψει», και πάλι: «Τα δικά μου πρόβατα ακούνε τη φωνή μου», και πάλι: «Από τους καρπούς τους θα τους αναγνωρίσετε». Ποιων καρπών; Το πλήθος των οποίων απαριθμώντας ο Παύλος λέει τα εξής: «Ο δε καρπός του Πνεύματος είναι αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότητα, πίστη, πραότητα, εγκράτεια», μαζί με τα οποία συνυπάρχουν η ευσπλαχνία, η φιλαδελφία, η ελεημοσύνη και όσα τα ακολουθούν, και επιπλέον: «λόγος σοφίας, λόγος γνώσης, χαρίσματα» θαυμάτων, και πάρα πολλά άλλα, τα οποία «όλα τα ενεργεί ένα και το αυτό Πνεύμα, διανέμοντάς τα στον καθένα όπως θέλει». Όσοι λοιπόν έγιναν μέτοχοι αυτών των χαρισμάτων, είτε όλων είτε εν μέρει ανάλογα με το συμφέρον τους, συγκαταλέχθηκαν στον χορό των αποστόλων, και όσοι γίνονται σήμερα τέτοιοι, εκεί συγκαταλέγονται.

Αυτά δε τα σημεία θα ακολουθήσουν εκείνους που θα πιστέψουν: στο όνομά μου θα εκβάλουν δαιμόνια, θα μιλήσουν με νέες γλώσσες, θα πιάσουν φίδια· και αν πιουν κάτι θανατηφόρο, δεν πρόκειται να τους βλάψει· θα επιθέσουν τα χέρια τους σε αρρώστους, και εκείνοι θα γίνουν καλά.

«Ο μεν λοιπόν Κύριος, αφού τους μίλησε, αναλήφθηκε στον ουρανό και κάθισε στα δεξιά του Θεού. Εκείνοι δε, αφού εξήλθαν, κήρυξαν παντού, με τον Κύριο να συνεργεί και να βεβαιώνει τον λόγο διά μέσου των σημείων που ακολουθούσαν. Αμήν.» Δες την εντολή του Κυρίου, Κηρύξτε σε όλη την κτίση. Δεν είπε να κηρύξετε σε αυτούς που πείθονται, αλλά, σε όλη την κτίση, είτε πείθονται είτε όχι. Αυτός που πίστεψε, και δεν αρκεί αυτό, αλλά και βαπτίστηκε. Διότι αυτός που πίστεψε μεν, δεν βαπτίστηκε δε, αλλά είναι ακόμη κατηχούμενος, δεν έχει ήδη σωθεί. Λέει δε ότι σημεία θα ακολουθήσουν αυτούς που πίστεψαν, το να εκβάλλουν δαιμόνια, το να μιλούν νέες γλώσσες, το να σηκώνουν φίδια, δηλαδή να εξαφανίζουν τα φίδια, είτε τα νοητά, όπως το, Πατάτε επάνω σε φίδια και σκορπιούς, στα νοητά δηλαδή. Μπορεί όμως να κατανοηθεί και έτσι, ότι θα σηκώνουν φίδια. Όπως ο Παύλος σήκωσε την έχιδνα στο χέρι του, χωρίς να βλαφτεί καθόλου από αυτήν· και αν πιουν κάτι θανατηφόρο, δεν πρόκειται να τους βλάψει. Τέτοια γεγονότα βεβαίως συνέβησαν πολλά, όπως βρίσκουμε στις ιστορίες. Διότι πολλοί, αν και ήπιαν δηλητήρια, διατηρήθηκαν αβλαβείς διά της σφραγίδας του σταυρού. Αφού είπε αυτά, αναλήφθηκε, και κάθισε στα δεξιά του Θεού. Εκείνοι δε κήρυξαν παντού, με τον Κύριο, λέει, να συνεργεί και να βεβαιώνει τον λόγο διά μέσου των σημείων που ακολουθούσαν.